Part
1 II | Do gramatyka rzymskiego te słowa~Mówił: "Te światła,
2 II | rzymskiego te słowa~Mówił: "Te światła, co u wnijścia świecą,~
3 V | Gdzie ruszę,~Oblegają mię te Epimeusze " -~I nieraz w
4 VI | Nadawano jej Poetessy imię;~I tę językom ludzkim dawszy stronę~
5 VI | Wszelako - krewne mi te wszystkie panie~Z Olimpu,
6 VI | Któż retoryki nauczał tę stare? -~Mistrz gdzie? co
7 VI | Trzymała - wreszcie słowa te uroni:~"Która wigilia?" - "
8 VI | egipskie płótno~Rzucił i nie w te uwierzyłbyś moce~Rzymu,
9 VI | wylęgłe okrutną -~I nie w te czucia, które dają noce~
10 VI | wyleję, jak strugi,~Wszystkie te razem rapsody pochmurne,~
11 IX | mówić chce o zgonie.~Pisarz te słowa jął czytać:~ ~"Zaiste,~
12 IX | miał nic trzy doby -~Ja i te zacne dwie ze mną osoby,~
13 IX(1)| ważniejszych dla prawdy, iż te iluminacje zamieniały z
14 X | dokoła czerwone,~Uchylający w tę lub ową stronę;~Prońlem
15 X | udając sługę - jest królewną.~Tę piękność wszakże, co z przetartej
16 XI | Schodząc Mag z Zofią, te jej mówił słowa:~"Niewiasto
17 XI | przypadek? -~Wszelako słowa te: "Osoba ciemna,~Za nią jej
18 XII | kobiece~W koszu - skąd przez tę wracała ulicę -~Milczał,
19 XIII | zaginę!"~- Inny - syrenę tę, z pół-rybim ciałem,~Bez
20 XIII | systemy-atomów~Brzmiały: te zawsze jedno znaczyć zwykły! -~
21 XIII | oczami~I Mag. - Postacie te mało podobne,~Pamięci próbą
22 XIV | Lucius Pomponius Pulcher, pod tę porę,~Najzawołańszym młodzieńcem
23 XIV | zwlekły odkładania,~Aż się te rzeczy utrą i rozświecą -~
24 XIV | Pomponius zasię, słysząc te wyrazy,~Zwykł był pokłaniać
25 XIV | ego,~Czyniłeś, raz się w te wpisawszy kratki,~I byłeś
26 XIV | tylko ślady! –~ ~Hołdy te Zofii nie były natrętne,~
27 XV | to za szczeble nowe,~Jak te elegie i tabliczki owe -~
28 XV | tkany~Sposobem zwykłym: te szaty przejrzyste~W Cos
29 XV | wzór brać" - i zamilkł.~Te słowa,~Dwulicej treści,
30 XV(9)| wątpić nie mogę, iż wojnę tę wedle widoków Bożych prowadzę,
31 XV | rzuty - dalej błyskawicą~Te tak ciskane słów iskry wstawały,~
32 XV | dźwięki, coraz letsze,~Strofę tę jeszcze powtarzały w wietrze:~"
33 XV | siebie samej, gdy za nią te tony~Rzuconej liry na ławę
34 XV | koła~Stanąwszy, pojrzał w tę i ową stronę,~Na ramię potem
35 XV | naokoło;~A Aleksandra syn te rzeczy ważył~Jawnie - zaś
36 XVI | C.I.~Kościaną, w głoski te bitą złocone,~Na piersi
37 XVI | Argijskie woli tarcze i te bierze,~Które też szersze
38 XVIII | wyżej świeciła poczwórna.~Tę na świeczniku prostym a
39 XVIII | całą -~Słońce plamami w tę i ową stronę~Na ściany biło,
40 XIX | uprzedzić.~Inni nareszcie tę powietrza zmianę~W zamku,
41 XIX | Losy.~Acz bywa, że nim tę przebiegną gamę,~Nie poznawają
42 XIX | nadeszła i wieść o rozruchach -~Te Adrian ważył mało.~Na marmurze~
43 XIX | wywodzić z korzenia -~A te mi Żydy bredzą swe marzenia -~
44 XIX | czy nie kocham Hellady?"~Te słowa~Lubo donośniej rzekł,
45 XIX | Betlejemie,~Aż Wół i Łukasz, i te Rafaele~Przyjdą - położyć
46 XX | ludzi bez sumienia;~Lecz te, uboczne, pierzchły wraz
47 XX | progów rodzimych wyrwały,~Te, co dziś o nich prawi ledwo
48 XX | ciemne, i w cieniu.~Jakoż te trudy a radości one~Nie
49 XX | Iż nogą depcze zbłoconą te skarby,~Co mędrce w pocie,
50 XX | I jakie serce przeniknąć te bole?~Których nie dotknąć,
51 XXI | ściągano, czy prawem~Nowym? - Te nocą nieraz, jako ścianę~
52 XXII | kształt - perskie kolory -~I te jej słowa mówił:~"Mag jest
53 XXII(1)| muzykalnym tego wyrazu; są te wiersze z Iliady, VI pieśni.~
54 XXIII | Ku odpowiedziom, i baczył te drgania,~Jak rybołówca śledzi
55 XXIII | że niezbyt prędki.~Scenę tę, w ścisłym znaczeniu wyrazów:~
56 XXIII | znacie~Żyda do rzeczy? " - te rzucała słowa,~Tu, tam biegając
57 XXIV | tragicznie-żadne. 2~Przez labirynty te, nie budowane~Głazami, z
58 XXIV | śniło -~Lub chciał, ażeby te wiedziała rzeczy,~O których
59 XXIV | Miałaż więc ona zgadywać te słowa,~Których się brzmienie
60 XXIV | letnie błyskawice,~Lecz te wraz gestem pytającym: "
61 XXIV | ziemi.~Policja rzymska w tę wmięszana sprawę~Organizować
62 XXIV | wspomnienia,~Do wag-rzeźniczych - te, z urządzeń zmianą,~Z ciężkiego
63 XXV | pytania: "Czemu?"~- Ciszę tę świętą przerwał głos od
64 XXV(4)| Tę macicę winną, zwaną Terpolis,
65 XXV | Mistrz Jazon, słowa te słysząc, wzniósł rękę~I
66 XXVII | wygnanie,~Mierzonym głosem, te jej mówił słowa:~"Bądź zdrowa! -
|