134-crepi | cucon-gajow | galaz-koncz | koni-mniem | mnogi-odbyl | odcho-pochl | pochm-przed | przeg-sadom | sadu-styks | subte-usmet | usmie-wykon | wykry-zebio | zebra-zzyma
Part
1504 XIV | szlaki~Jako generał, skąd koni i siana~Sprowadził naraz
1505 V | ogrodu:~Śniadać zbliżyła się konieczna pora~Dla gości, skrzydłem
1506 XXIV | Jako element potrzebny koniecznie -~I darło się to zewnętrzne
1507 XXIII | dodawał nogą,~Jak, ze złym koniem wjechawszy na rowy,~Przeskoczyć
1508 VII | ruchu swobodę,~Pretor na koniu płowym, mąż otyły,~Oglądający
1509 XXV | Dyktator, albo pułkownik konnicy,~U Żydów onych stanąwszy
1510 XIV(2) | której dzisiaj Anglicy konno jeżdżąc używają.~
1511 VII | Gramatykowi przerwał poczet konny,~Nadbiegający z taką błyskawicą~
1512 XXV | sobą?"~ ~"Set było niewiele~Konnych, co zwie się Machabejska
1513 XIII | Gwiazdami dziejów, między konstelacje:~I stał tam z lirą w przestronnym
1514 XIX(6) | sztukmistrzów greckich - kontemplacja formalna do najwyższego,~
1515 XIII | trza było może~Wierzyć, by kopać wizerunki boże! -~ ~Syn
1516 I | mniej ciemny - i usta z korali.~Z Regium, jak długi brzeg,
1517 XV | lub gladiator z zwycięską koroną -~Tak iż pomiędzy goście
1518 VI | Nie darmo piorun laurową koronę~Mija"1 - mawiała, gdy była
1519 XXVII | Artemidor siadł i, jak w koronie~Król, za majestat swój mając
1520 VII | orłów, zastęp znaczących koronny,~Iż skoro kurzu dwie spadały
1521 VI | Zeusa,~Padłe, jak niegdyś Korynt za Mumiusa? -~Stój! -~ ~
1522 V | właśnie, albo radzi.~- Z Koryntu rodem, Artemidor w Rzymie~
1523 IV | Niewiasta, za nim patrząc z korytarza,~Etruskiej lampy knot podjęła
1524 XXVIII | załogi,~Wąwozu czarne mijali koryto,~Niesionej rzeczy błysły
1525 XIX | lubię rzeczy wywodzić z korzenia -~A te mi Żydy bredzą swe
1526 Dozk | poeto, że z niektórych tylko korzystałem uwag Twoich co do kształtowania
1527 XXVI | więcej drobne kawałeczki -~A kość parskała i złote zeń ćwieczki~
1528 XXV | do Jeruzalemy,~Zastałeś kościół chwastami zarosły,~Niemy -
1529 XXV(6) | Po przywróceniu czci kościołowi postanowił Machabeusz osiem
1530 XXIV | jako zbroja ordzewiała - kościom? –~Nie rozsądniej-że było
1531 XXIV | ręku sunęli po kwiatach,~Po koszach, w błoto ległych z owocami.~
1532 XXIV | wkoło~Ostra, jakoby woń koszonej mięty;~Syn Aleksandra schmurzył
1533 XXIV | leżał, okryty~Kwiatami z koszów gwałtem wywróconych -~Pies
1534 XIII | Maga było, jak tych rzeczy~Kosztownych, z miasta spalonego wziętych,~
1535 XII | niosła drobiazgi kobiece~W koszu - skąd przez tę wracała
1536 XIV | teatrum do dom - lub jak koturn zmienia~Bez obrażenia i
1537 XIX | bystrzy tak lekarze krają -~Cóż? - czy nie kocham
1538 Dozk | właściwego mi punktu oglądany, krajobraz ruin się przedstawia. Serce
1539 XIII | sfery,~Zrodzonych może u krańców Północy1,~Co, jak rodzeństwo,
1540 XXIV | Zachodu słońce, purpurowej krasy,~W błota się szybach mętnych
1541 XIV | raz się w te wpisawszy kratki,~I byłeś takim nie przez
1542 XXIV(1) | arostos znaczy także: wyborny; kratos — moc, władza, potęga; jednym
1543 XXIII | swego poduszkę siedzenia~Z krawędzią łoża, jak owca znużona,~
1544 XIX | XIX~ ~Niejasna w mieście krążyła wiadomość~O niepokojach
1545 XXI | XXI~ ~Wieści, co pierwej krążyły po Rzymie~W sposób nie dosyć
1546 XVII | że przyjść mają, zapisują kredą."~ ~ ~"Fidias - czy robił
1547 XV | rosnąć się zdała,~Jakoby z kręgu fali poruszonej,~I szła
1548 VIII | jeszcze z nich czytania krepa,~Co po mozolnej pracy chwilę
1549 IV | Gdy hoże łuny z czarnymi krepami~Błądzą, aż bystry promień
1550 XX | wilgotnych,~Że - jeśli nie kres - rytm ma ich cierpienie,~
1551 IV | stworzenia~Wciąż od Pańskiego kreśli się skinienia.~- Pod taką
1552 XIX(4) | osobistości Antinousa do tego aż kresu, który w licencji onej był
1553 VII | dacki smok z ogonem pływa,~I kręte trąby miedziane trębaczy,~
1554 XIII | fontannie płomień niosła kreto,~A blaski onej, rosą odkroplane,~
1555 XVI | rzymskie zazwyczaj są z Krety,~Okręty - z Rodu, do pchnięcia
1556 XXIII | powiedz, że twa jestem krewna;~Chcę znać go - poznam? -
1557 VI | z radości -~"Wszelako - krewne mi te wszystkie panie~Z
1558 XXVII | pierwej,~Nie dawał uczuć, aby krócił żale,~Lub poruszone uspokajał
1559 XIII | ramiona,~Tam i na powrót kroczącego gniewnie,~Jak gdy kto swego
1560 XXV | niechcącą,~Prowadził starzec krokami równemi,~Gdy w drzwiach
1561 X | że - udając sługę - jest królewną.~Tę piękność wszakże, co
1562 XV | Wyschłych, zielonych po kroplach, co zgniły -"~"I -" - Zofia
1563 III | zwykł poczęcie~Potem się kroplił jako płyn - a potem~Jakobyś
1564 XI | leżących wokoło~I słuchał wody kroplistego grona,~Rozperlanego wciąż
1565 XV | Porozrzucane są po tej tkaninie.~Krótka to była szata, jak do jazdy,~
1566 XVI | dziesięciu wierszykach spisane~Krótkich, że mógłbyś ręką je wziąść
1567 XVII | Pies-Alcybiada! - Venus krótko-szatna! -~Natchnienie! - znawstwo! -
1568 VI | wszakże jednym słowem,~Krótszym a głębszym, wlewać można
1569 XV | Dedalów dzieło,~Nie narzędzie kruche, pism iglica,~Lecz twój,
1570 IX | obyczaje~Do datku swego - i kruszynę chleba~Tam, tak i wtedy
1571 XXIV | rzeszę pachołków złowrogą,~Co krwawe stryczki nosi i kadzenia,~
1572 XXIV | Stryczkami k'niemu puścili krwawemi,~Jako gdy brudne wiatr ogarnie
1573 VII | swobodnie otwarte~Z łuskowem kryciem jasnem, jakby szklanem.~
1574 X | fałszerz daru i uczucia,~Kryl ją w misternie kwiecione
1575 XX | poufałości,~Drudzy się w cieniu kryli, będąc biedni,~Innych raz
1576 III | jaskinie~Proroczych w sobie nie kryły trójnogów -~Może by głos
1577 XVI | mu odpowie,~Stwierdzając krymkę podróżną na głowie,~A potem
1578 XI | filozofowie,~Lecz palcem krymki dotykał na głowie~I mówił
1579 XXVII(2) | linia jednak od dzisiejszego Krymu do Marsylii przez posadę
1580 XII | tego do siebie, lecz mało~Z krystaliczniejszą myślą powracało -~Tak -
1581 XX | znali, biedni - ach! - że kryształ soli~Każdy ma prawa swe -
1582 XVII | śliznął po kamieniu~Greckim, kryształy w swej mającym mące,~Podobne
1583 XXVIII | męże trzej rzecz płaszczem krytą;~Gdy jeźdźcy nasi, w kształt
1584 XVIII | stojącej otworem gospody.~Jakoż krzątała się tak dziewka owa,~Gdy
1585 XXVIII | pastuchy,~Ludzie się jacyś krzątali - czy duchy? –~Gdy wiatr
1586 IX | wrzącej oliwie~Jan święty krzepciej niż przed męką żywie,~To
1587 XX | Omywa czasem z krwi - lub krzepi drżącą.~W czas tajemniczej
1588 XVI | lampy światełko czerwone~Krzepił strącaniem popiołu na stronę -~
1589 XXV | ma-ż od swej chorągwi być krzepszy? -~Zwłaszcza, że nie swój,
1590 VIII | różne zielenie~Rozlicznych krzewów, co mają stosowny~Ton zieloności
1591 VII | trąby miedziane trębaczy,~I krzyk: "Odeprzeć! - kto zboczyć
1592 IX | lud do buntu budzi.~ ~Po krzykach: "W prawo! w lewo!" - i
1593 XVI | bram strzegący w nocy,~Krzyknąwszy właśnie, przeraził go nieco.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
1594 IX | zawoła z cieniu.~"Doktor!" - krzyknęło trzech, a byli zgodni,~Że
1595 XIX(7) | Wiadomo, iż Krzysztof Kolumb, kiedy trąba morska
1596 XIV | jakiej śliwy~Suchej lub krzywej wycięte oliwy2,~Lecz wyrzezane
1597 I | Żelazem granit obrabiały krzywem:~Adryjan, cesarz w sztuce
1598 XX | sępów takich z dziobami krzywemi,~Na urągowisk szczudła podniesiony,~
1599 VI | płaszcza jeden róg powlekła krzywo~Ku ramieniowi - i tak zostawiła:~
1600 XXVII | lirze chowa,~Rozbiją na krzyż, że każda z strun pęknie,~
1601 XXV | jakby mękę~Człowieka - krzyże - pod ciężkim obłokiem,~
1602 XIX | Neptun - Kolumba, co w krzyżowym znaku~Kotwicę znalazł na
1603 XVI | przybić na ścianę. 7~To ksiąg folianty, to biblijoteki~
1604 XV(9) | Aleksandrowi: jako proroctwo o Książęciu greckim perskie państwo
1605 XXIV(2) | starożytnych - czego literalne książek samych czytanie, bez czytania
1606 XV(9) | najwyższego ofiarnika, a przeto księcia żydowskiego, szedł z falangami
1607 XXV | Dyktatorem~Nazwany wiecznym, księciu Hirkanowi~W umowie głównej
1608 XIX | Egipt jest wcale nie to! - w księgach Judy,~Gdzie różne baśnie
1609 XXIV | czytać żywotów~I skonań księgę, czytać chmurę~I światłość
1610 XIII | pobocznym rozstępie~Drzew ku księżycem olśnionej płaszczyźnie,~
1611 XVI | rozwidniona.~Myśli, niepewne kształtem, treścią szczytne -~Rzym
1612 XIII | siarką, z solą,~Z szeptaniem kształtów nikłych jak obłoki,~Z bitw
1613 Dozk | korzystałem uwag Twoich co do kształtowania się tej mojej przypowieści,
1614 V | wigilii najdalej dwunastej~Ktokolwiek salve wybite mozaiką~Koturnem
1615 XXIV | mozaikowym oparłszy się stole,~Który-ć odbija łokci alabaster -~
1616 XVI | uczył dalej:~"Lista tych, z którymi~Kiedybądźkolwiek mówiłeś,
1617 XIV | Któż bo - lub raczej: któryż?- kochał w Rzymie,~Co pierwsze
1618 X | szli powolniej. Czas był ku-zachodni,~Jasny, że czytać mógłbyś
1619 XIX | czas skraca -~Stał także kubek sycjońskiej roboty~Z tetrafarmaku1
1620 VII | wyłożę~Rzecz, co słyszałem w kuchni senatorskiej!~Pozwólcie,
1621 XI | chłody,~Pod murem, inny w kuczkę, jak kotwica,~Zwił się,
1622 IX | sam stał, po jednej strome~Kupca fig, z drugiej mając gladiatora -~
1623 I | poczuwał w chwili,~Kiedy się kupcy z celnikiem wadzili~O jucznych
1624 XXIV | gwarnym~Zamknięte tylko kupczących szałasy~Stały szeregiem
1625 IX | szukam grosza,~By nową kupić lampę - grosza nie ma!~Tandem,
1626 XXIV | wstecznie przeczy.~ ~Barchob, ud kupna odwróciwszy lice,~Napotkał
1627 XVIII | oczyścić, poprawić posłanie~I kurz gdzieniegdzie otrząść, przynieść
1628 VI | był w stanie,~Szli tak w kurzawy i pięści obłoku -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
1629 IX(1) | albowiem, iż Faryzeusz, kusząc Chrystusa Pana, zapytywał.~
1630 XXI | magnetycznie giąć tymi członkami,~Kutymi w miedzi błyszczącej obręcze;~
1631 Dozk | do tego kościoła, co w kwadracie kolumn świątyni starożytnej,
1632 XI | bramę miasta, przez winnic kwadraty,~Furtki owiane w roślin
1633 XVI | ogrodu~Wyszedł, do miasta kwapiąc się ulicą.~Co czuł? - wysłowić
1634 XXV | próżen rzeczy znikomych kwapienia~Próbuje tylko, ile mu jest
1635 XV | zatrudnienia.~"Czynem więc ma być kwestia rozwiązana?"~"To jest w
1636 XXIV | stryczkami w ręku sunęli po kwiatach,~Po koszach, w błoto ległych
1637 VI | niegdyś z polnym postąpiłem kwiatkiem.~Tu mądrość, owdzie zachwycało
1638 XXIV | pół osłonięty,~A ziół i kwiecia woń powiała wkoło~Ostra,
1639 X | uczucia,~Kryl ją w misternie kwiecione zepsucia -~I ledwo dostrzegł
1640 XXVII | włosy zgarniając na oczy~Z kwileniem płaczu, to znowu weselej~
1641 XVIII | struny lir pozaklinane,~Kwitnąc, acz ciche i niezrozumiane.~-
1642 XVI | filozofia także, także nieco~Kwitnie! - Greccy to stoicy jej
1643 IX | Przez porównanie białym jak łabędzie;~Dlatego właśnie, iż możność
1644 XXII | Andromaka gdzie znikła łabędzio-szyja? -~U mych-że sióstr? - w
1645 XXIV | tragicznie-żadne. 2~Przez labirynty te, nie budowane~Głazami,
1646 XXIV(1) | Arystokracja - ares, aristos, po łacinie praestantissimus, albo bystry,
1647 XV(3) | Lacrimatoria - naczynia do łez szklanne,
1648 VII | strome ogniwa~Trzy wieńce łączą się, i w kształt tablicy~
1649 XXIII | Elektry - ta wygiętym stanem~Łączyła swego poduszkę siedzenia~
1650 XXIV | się to zewnętrzne okrycie~Ładu - co ufać radziło bezpiecznie.~
1651 XX | cały urok nocy południowej~Łagodzi zmysły - iż pamięć ukraca,~
1652 XXIV | Męża-a jakiś ogrodnik słowami~Łagodził rzeszę pachołków złowrogą,~
1653 XXIII | czarze,~W którą się wina lała wstęga krzywa.~"Oto i świeży
1654 XV(9) | lazurowym, złotem tkanym, z lamą złotą na czapce swej, a
1655 XIII | księżyca oświecą,~Już nie łamane od ognia płomieni;~A potem
1656 XXVI | Zamiast palce trudzić~Łamaniem kości - pisz! - lub czekaj:
1657 XIII | gdzie bieżał -~Stąd niemy lament między tymi bruki~Czułeś
1658 IX | skąpstwem anioła,~Z jakim chleb łamiąc w ubogiej rodzime,~Ogląda
1659 XV(9) | złotą na czapce swej, a na lamie złotej napisane miał zwyczajem
1660 III | laury, których liść szeroki~Lamp różnofarbnych złamały promienie,~
1661 IX | miały być litery,~Wyobrażone lampami czterema -~Tandem, łzy w
1662 IX | perystylu stały~Gwardie w lamparcich skórach i co świecą~Łuskami;
1663 VII | ów w jasnych zbroicach;~Lamparcie skóry tym, jak skrzydła
1664 XIII | Barchob na strome~Ku lampie miał się.~ ~"Zrodzona w
1665 XI | w środku niska, z brązu lana,~Z gipsu popiersie nad nią
1666 XXIV | bełtające mlekiem -~Jak łani, ledwo że tykając ziemi.~
1667 XX(1) | podobno w Galii i w Indiach; Lao Tseu z Chin.~
1668 XXIV(6) | aequi-pondus, potem zaś lapis-martyrum.~
1669 XIX | Eskulap, z wężem swym na lasce -~Mojżeszowego węża zoczył
1670 XXIV | To gdyby była dosłuchać łaskawa~Do końca treści, możnać
1671 III | w obejście przechodząc łaskawsze.~Taką to panią mędrzec gościł
1672 III | szarym płaszczu i tunice,~A laskę przed się stawiał jako świecę~
1673 XX | owa niespożyta dzielność~Łaski - i stąd jest w śmierci -
1674 XXV(6) | osiem dni światłości w trzy lata po profanacji, jak zapowiedziane
1675 XVI | trud - kotwicą;~Powrót po latach trzech nauk Jazona,~Judei
1676 VII | na cyrku zdobytą~Nie taka łatwa rzecz! - cóż? że i bito,~
1677 IX | patrząc budowy,~Zrozumiesz łatwo, co w nich człek wywoła~
1678 XXV | pełni to, co się należy -~A łatwość w tym ma utrzymania rzeczy,~
1679 VI | z płaszcza wyczytałem w łaty -~Smutno mi -~- - - - - -
1680 II | Nieokrzesane straciwszy narzecze,~Latyńskie słowo wypowiadasz czyste!~
1681 XIX(6) | położone jest: "Non mihi sit laudi, quod eram velut alter Apelles,
1682 VI | wolną.~- "Nie darmo piorun laurową koronę~Mija"1 - mawiała,
1683 V | gdy niewolnik zasię,~Do laurowego wbiegnąwszy ciennika,~Zdjął
1684 XV | którzy z natchnienia, jak z lawy~Wulkanu, cacka robią dla
1685 XIII | nieledwo bierze;~Lub stawiać łaźnię, czy ratusz gdzie miejski,~
1686 XXVII | będą, jak ta mowa~Odleci w lazur, pierś mając rozdarte,~I
1687 XV(9) | nimi wyszedł w ephodzie lazurowym, złotem tkanym, z lamą złotą
1688 XIII | tam z lirą w przestronnym lazurze,~Na resztę dziatwy patrząc
1689 XXVII | swych cicho wyzierając, lecą -~Orfeusz, Homer! - Patrz - "~ ~
1690 XIII | ni środkiem, którym ciało leczą,~I fraszka nieraz mała -
1691 XIX | nie raczyła śledzić,~Gdzie lega niedźwiedź lub gdzie zlega
1692 XIII | syn baczył, jak wnuki,~Gdy legend poczną skwapliwe czytanie,~
1693 XVIII(1) | zawsze malowanymi wzorowo legendami z mitologii poetów.~
1694 XIX | Nie jest w swej pierwszej legendzie. - Może by~I tego dotknąć
1695 XIV | brzmiało jak: "Do broni!"~W legiach - lub jako - o! publiczny
1696 XXI | z skały.~Innych na dachy legion ciągnął duchem,~Porywał
1697 VI | jak motyle -~Wstała - i legła znów, patrząc jak pierwej.~
1698 XIII | rzucił - i pojrzał, azali~Legło? - jak człowiek lekarstwo
1699 XXVIII | grzywę,~Przeto iż cugle legły, a koń skrami~Rażony, szyję
1700 XXVII | należeć osobie -~I nic o lekach nie mówił od Maga.~Rzuciła
1701 XI | gdy mawiał z niemi,~To o lekarskiej sztuce, płodach ziemi,~Też
1702 XXI | nietykanej psuły;~Mag z lekarstwami swymi - tak potrzebny,~Jak
1703 XIII | azali~Legło? - jak człowiek lekarstwo ważący,~Niby roztropnie
1704 XIX | I pokąd ? - bystrzy tak lekarze krają -~Cóż? - czy nie kocham
1705 XX | głuchym milczeniu~Na głośne lekcje, na szepty pokątne,~Na inicjacje
1706 XXVII | który miał doń list, a leki~I kwiaty z willi przyniósł
1707 XXIII | przysłanem,~I piórem pawim lekkie rzucał cienia~Na twarz Elektry -
1708 XXVII | się niedbale,~Każąc, by leków swych nie przerywała,~Solennie
1709 VI | drugiej potęgi,~Snu czy lenistwa swego, ocknęła się~I, jakby
1710 VI | swemu, zbiegi, trutnie,~Leniwcy - wspomnieć smutno, jakie
1711 XX | onych zbójców podłych i leniwych,~Co nieraz mędrca rękoma
1712 XXV | Zapyta, czyli chcą z nim iść lennicy -~Rzym-że trwa jeszcze ?
1713 XXIII | śledzi pióro wędki:~Tym lepszy w sztuce swej, że niezbyt
1714 XI | tarasu; ten jest, jako w lesie,~Sosn włoskich rudą kępą
1715 XI | Dwie strony mając, jak leśne parowy,~Coraz się głębiej
1716 V | chłodu,~Chłodu, co, lubo letni, ostro godził~Na bezsennością
1717 XXIV | ku niemu~Zwrócone, jako letnie błyskawice,~Lecz te wraz
1718 XXI | ta cięższa godzina, ta letsza;~Ta ma rozedrzeć, ta znów
1719 XXVIII | spuszczał w grotę3 ręką lewą,~Podrzucił prawą ku jeźdźcom,
1720 XV | płaszcza koniec,~Na ramię lewe układnie zarzucił,~Jak człowiek
1721 XXV | ogromną ręką prawą, też z lewicą -~Z obiema zaraz po modlitwie
1722 XIII | i głośno zahaczy~O tuż leżące suche drzewa łomy,~Jakby
1723 XIII | bramie;~Tu - ówdzie - bacząc leżącego w ciszy~Męża, co w śnie
1724 XXVII | gdy się z ręką tej kobiety~Leżącej bawił, wzrok mając bez-łzawy,~
1725 XI | znudzona,~Na ogół rzeczy leżących wokoło~I słuchał wody kroplistego
1726 XI | jak krata~Zielono-złota leżącym na głazie.~ ~To - już podwórzec;
1727 XXIII(1) | Trzeba pamiętać, że leżeć, pokarm biorąc, przyjęte
1728 XXIII | mi z kamieni" -~Mówiła - licem w Pomponiusa lice~Kłoniąc
1729 XIX(4) | do tego aż kresu, który w licencji onej był już ostatecznie -
1730 VII | z przestrzenią,~Że jakaś licha rzecz i przedmiot mamy~Przez
1731 XXV | wreszcie z myślą, żeś jest lichym -~Nie, iżbyś szukał zniżenia
1732 VI | mądrość, owdzie zachwycało lico;~Tamto - to było kiedyś,
1733 XVII | kto obieg uważa~Wigilie licząc, od wschodu do zmierzchu~
1734 XIII | nieżywe -~I echa, tętno liczące po tętnie,~Tępe jak kropel
1735 XVII(1) | miarę zasługi nagradzano liczbą posąg6w przez senat wotowaną.~
1736 XV(6) | Takie C znaczyło liczbę sto i używało się za klamrę
1737 XV | mniemać by kto mógł, dziś liczę,~Z dawna albowiem miałem
1738 XVI | barbarzyniec który~Tybrowi oddał je licznymi wory,~Skąpałby miasto przez
1739 XIII | pękłym marmurze~Stojąc, liczyła tryumfy i zgony -~I czekał,
1740 XIV | motylę~Pomiędzy Cyntie, Lidie i Kamille –~ ~Pierwszy z
1741 XVIII | grobie~Poetów, w struny lir pozaklinane,~Kwitnąc, acz
1742 XXVII | Podsłyszą szpiegi, co się w lirze chowa,~Rozbiją na krzyż,
1743 VIII | należy popstrzenie~Cieniami liści i różne zielenie~Rozlicznych
1744 XVIII | zwojem, oplecione,~Mającym w liściach swych i inne twory,~Poprzewijane
1745 XVIII | Brzmieje - mąż na hełm wytryska liściami,~Których kwiat tarczą, a
1746 XXVII | Sokrat - z motylem czy liściem na czole -~Pokazuje mi coś3 -
1747 XVI | pomówiemy -~Mag uczył dalej:~"Lista tych, z którymi~Kiedybądźkolwiek
1748 V | choć czołem i wpisz się na listę."~Koryncki mędrzec mawiać
1749 XV | zlepiony od potu;~Ten ręką z listem do Artemidora~Skinął i pismo
1750 XXV | światu -~Dnia dziesiątego po listów złożeniu~Dyktator, albo
1751 XXVIII | suchy~I słowa imał śpiewanej litanii,~Smutki swe do nich mieszając
1752 XIX | Merkur - druk składany z liter;~Neptun - Kolumba, co w
1753 XXI | sami~Zdali się trzymać ją w literach znamion,~I magnetycznie
1754 XXIV(2) | społeczeństw starożytnych - czego literalne książek samych czytanie,
1755 XIX | pobladł. - "Jeśli komu,~Literaturę poznać dawszy, skryją~Ziarna
1756 IX | stąd zaiste mam ja dla was litość.~Wszakże bez granic mieć
1757 XX | Rozdwajała się w ręku, bez litości,~Na pieśń i postać, jak
1758 XVIII | znający człowieka,~Nim był - litosne tak mający ramię,~Że - równie
1759 XIII | jest chwilowy" -~To zaś litośnie poparł ruchem głowy -~"Więc
1760 XI | wciąż w brązową wannę~Przez łkania swoje i łzy nieustanne.~ ~
1761 XV | Spotykać winny się - to jest logika,~Przed którą bodaj wszech-sylogizm
1762 XXIV | się stole,~Który-ć odbija łokci alabaster -~Jako strumienia
1763 XIII | podnosił k'czołu,~Szerokim łokciem przypartą do stołu,~Jak
1764 XIII | tuż leżące suche drzewa łomy,~Jakby ostrzegał: "jest
1765 VI | prawdy dziwnej bliskość czuję łonem! -~Ateny przecież jak Rzym
1766 XV | Diwa Elektra!"~K'czemu Longin doda:~"Gra w cymbał, przy
1767 XIV | Pierwszy z nich, Florus, Longinem nazwany,~Za Pomponiusem
1768 Dozk | greckiej - rzymskiej, a łono Jej chrześcijańskie, czy
1769 XIII | którym są ludy jednym zjęte losem,~Różne i różnym żywe obyczajem - -~
1770 XXVIII | Hippice za cóż ma uwłaczać w losie?" -~"Przysiągłbym bowiem,
1771 XIX | Myślami Cara, i zowią się: Losy.~Acz bywa, że nim tę przebiegną
1772 XXIV | pszczołami,~Nie tylu kręgi lotów ich uwity,~Wdziękami ilu
1773 XXVIII | stos i trup na stosie" -~Łowczy rzekł. - "Fatum, wstrętne
1774 XXVIII | bramie zdążali.~Jeden z nich łowczym był cesarskiej świty;~Drugi,
1775 XIX | głosi,~Na zwykłe bowiem łowy się zanosi,~Przeto, iż dawno
1776 XXII | Aleksandra stał przed Zofii łożem,~Grecki mającym kształt -
1777 XX | czasem plameczka na sępach~Lśniła - gdzieniegdzie lampy się
1778 VII | leżą na cyrku drgające,~I lśniły one za rózeg snopami~- Rózeg,
1779 XXIII | oczywiste -~Słowem - Elektro luba! - "~"W tym mówieniu~Jest
1780 XI | i jak? - uczył,~Domawiać lubiąc słowo to: "roztropnie".~
1781 X(1) | patrioci przechodzić nie lubili~
1782 III | czuć się zostawionym sobie,~Lubując giętkość jak skoczek na
1783 XVIII | za typy nam daje~Maga, Luciusa, Zofię - zwłaszcza trzeci! -~
1784 XXIII | słońcem aby zeszedł fale,~Ku Luciusowi Elektra tak samo~Amfi-serdecznie,
1785 XIX(6) | alter Apelles, sed quod lucra tuis omnia, Christe, dabam"
1786 XXV | skrzydła dwa robiąc konnicą,~Łucznik! środkiem: a sam na kształt
1787 XVI | szersze są ku zasłonięciu.~Łuczniki rzymskie zazwyczaj są z
1788 XIX | państwa~Zdobył - część jego ludną i nieludną,~Używającą prawa
1789 XXIII | w niej prawy głos ? ile ludowy ?~Brzmieć mógł. - "Bez bogów
1790 XXIV | nie budowane~Głazami, z ludzkich uwiane żywotów,~Hieroglifami
1791 VI | Poetessy imię;~I tę językom ludzkim dawszy stronę~Osobistości
1792 VI | Nie okiem jego, lecz okiem ludzkości~Skreślony jemu, gdy był
1793 XIX | twoją w Betlejemie,~Aż Wół i Łukasz, i te Rafaele~Przyjdą -
1794 X | szerokie profile,~Trzy piętra łuków z głazu wyciosane,~Wnijścia
1795 VI | wielkich świata spotkał luminarzy~Tam, gdzie powinien, nie
1796 VI | oglądać mogiły~W ogromnych łunach? - i, mimo Zeusa,~Padłe,
1797 XII | nich.~I w ramie onej, na łunie z opali,~Wśród błąkających
1798 IV | nocą jest chwila,~Gdy hoże łuny z czarnymi krepami~Błądzą,
1799 XXIV | świat niewart, a śmierci są łupem:~To zaś, co podjąć jęto,
1800 IX | lamparcich skórach i co świecą~Łuskami; od tych wprost na polot
1801 VII | przód swobodnie otwarte~Z łuskowem kryciem jasnem, jakby szklanem.~
1802 XXIII | Pomponius odpowie mu luźno -~Żeś wojnę przegrał, przychodząc
1803 XIV | Nie wiem; tak klatkę lwa, gdy z nim zadrżała,~Wydążasz
1804 XIX | niedźwiedź lub gdzie zlega lwica:~W czym nierad Adrian dawał
1805 VII | dextra! sinistra!" -~"Naści, lwie!" - kupiec rzekł, rzucając
1806 XX | mętów~Zawiei, mroku pełnej i łyskania,~Nie znał był jeszcze onych
1807 XXV | Rzymie świeży,~Po samej łyżce z cytymskiego drzewa1,~U
1808 XXV | nieprzytomnie,~I chwytał łyżkę z cytymskiego drzewa,~I
1809 VI | miasta pierwej się wytarło~I łza człowiecza wędrowała z dala~
1810 XV | Brązowych złamków, tudzież łzawic3 szklannych,~Wyschłych,
1811 XVI | tu Barchob błysnął okiem łzawo,~Co Mag zoczywszy dodał: "
1812 III | czy żalu?~Żalu - bo opal z łzawym błyska mętem;~Skąpstwa -
1813 XIII | wątkiem.~Niewolnik chyba lżej posuwał kroku,~Czując, że
1814 XVII | kryształy w swej mającym mące,~Podobne soli, stal odbijające.~
1815 XV(9) | Albowiem kiedy jeszcze byłem w Macedonii i rozmyślałem sobie jakimi
1816 XV(9) | zniszczy, wszelako wojownik macedoński, spostrzegłszy Arcy-Ofiarnika,
1817 XV(9) | mającym właśnie na Aleksandrze Macedońskim wykonywa się."~To podaje
1818 XVI(2) | napis wulgarnie oznacza Machabei, a kabalistycznie wykłada
1819 XXV | niewiele~Konnych, co zwie się Machabejska jazda,~Piechoty tysiąc,
1820 XVI(2) | Insygnia zastępu Machabeuszów - tablica z kości słoniowej
1821 XXV | prawie owy~Pierwszy obyczaj Machabeuszowy~Trzyma - we skrzydła dwa
1822 III | człowiek, w całej myślenia machinie,~Poczyna czuć się zostawionym
1823 XXI | na chorągwiach, wojenne machiny~Skrzypiące w marszu: cały
1824 XXV | Magowi.~Czyńcież, co czynić macie - czyńcie zdrowi."~ ~Mistrz
1825 VI | Dewizą jaką naznaczywszy mądrą,~Przypiął do ciżem, lub
1826 VI | samą,~Którą widziałeś wśród mądrego grona,~Z służbą jej stojąc
1827 III | Knidos pośród tej drużyny~Mądrej podobną była do opalu,~Co
1828 XV | Że jak z ucztami, tak z mądrością; kto wie?~Czy ta się w oczach
1829 XV | nie pogrzebie,~Lub każdy mądrym będzie sam dla siebie."~"
1830 XXIII | wolne swe poświęcać chwile.~Mądryś - mnie więcej uczoność się
1831 XIII | jędrnym głosem wcale -~Panuje mądrze nad szerokim krajem,~W którym
1832 VI | przystoi~Na pokrewieństwo, mądrzy - cóż tam stoi?"~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
1833 XXVII(2) | Pańskim Herod, Piłat i ś-ta Magdalena zostawują wspomnienia, iż
1834 XXI | ją w literach znamion,~I magnetycznie giąć tymi członkami,~Kutymi
1835 XXIV(2) | wnoszone gdzieś, wywierało magnetyczny urok. - Należałoby, aby
1836 XI | widziałeś osoby~Przed perystylem Magowego domu,~Na grobów ziarnkach
1837 XXV | już zachodziło~Do drzwi Magowych pukać i przed domem~Czuwać -
1838 XV | wstępu i odwrotu,~A włos mająca zlepiony od potu;~Ten ręką
1839 XIII | mogile;~Sile wyższego coś mającej może,~Lecz przez zakryte
1840 XXVII | jak w koronie~Król, za majestat swój mając wygnanie,~Mierzonym
1841 XIX(6) | najwięcej chrześcijańskiego malarza, jakiego znamy, słusznie
1842 XXVII | podawszy,~Chyliła do ust maleńką amforę,~Rumieniec mając
1843 XIV | Nie iżby liczył w sposób małogodny,~Iż stąd dwa razy tyle będzie
1844 XVIII | promień niosło im warkoczy~Lub malowane, nieme usta grzało.~- Cisza
1845 XXV | ścianie~Szukała przyleć jako malowanie,~Gdy Jazon, włosy zarzuciwszy
1846 XVIII(1) | mieszkania ozdobione były zawsze malowanymi wzorowo legendami z mitologii
1847 XX | A on - na onym ogromie malutki -~Chromiał, że mdłe go wy
1848 XIV | śladem,~Zwał go niekiedy "małym Alcybiadem",~Pomponius zasię,
1849 XXIV | Rzec jej: "Uczucie dałaś za mamonę~I mniemasz, że d z tą zamianą
1850 X | lecz pierwej z ruchów bez maniery,~Uspokojonych abnegacją
1851 Inc | quidam sequentatur -~S. Marc. XIV 51~Sunt quidam de hic
1852 VI | samotniej niż w zaciszy marła,~Twardniejąc z wolna jak
1853 XVII | niepopłatna -~Bez-plamny marmur - divus Imperator!" –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~ ~
1854 VI | robotnikiem, to z ciętym marmurem.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
1855 XVII | wyzierały~Antinousa biusty marmurowe,~Smutne - jak gdyby płakać
1856 XXV | treść wielka, lubo pozór marny -~I próżen rzeczy znikomych
1857 IX | nawet urągania,~Ni znikłem, marnym uznawszy się pyłem!~A to
1858 XV | dobrze z marmuru wyryty~Mars lub gladiator z zwycięską
1859 XXIV | pod-setnik, co wszczyna~Marsz, gdy w szeregach równają
1860 XXIV | Skąd kamień wag tych zwą: martyrum-lapis6~
1861 XIII | sam w tej sile,~Co, wolna marzeń, sypia na mogile;~Sile wyższego
1862 XIX | A te mi Żydy bredzą swe marzenia -~A nie tą drogą iść ma -
1863 XV | lirę do rąk wziąwszy, coś marzyła,~Na nieumyślne strun patrzając
1864 IX | Stało się wreszcie, iż masa ta cała,~Od wierzchu schodów
1865 XV | udzielić natchnienia~I podnieść masę słuchaczy ku sobie,~Szybko
1866 VI | uwierzyłbyś moce~Rzymu, pod maską wylęgłe okrutną -~I nie
1867 XXI | poruszoną,~Mierzonych kroków masy szmer złowrogi.~- Orły,
1868 XVIII | napój wiosenny i w wiedzę~Matematyczną - i w dźwięk słowa: cnota.~
1869 Inc | de hic stantibus qui -~S. Math. XVI 28~
1870 XXIII | sprowadzisz Żyda,~Któremu matron senatorskich tyle~Zwyczaj
1871 XIV | senat i patrycjat dumny,~Matrony, dziewki i rzesze pokorne,~
1872 VII | z kolcami mąż odeprze maty. -~"Tu jest pytanie, jak
1873 VIII | acz sam doń dziś idę •~Nie mawia bowiem naraz z dwojgiem
1874 V | listę."~Koryncki mędrzec mawiać zwykł: "Gdzie ruszę,~Oblegają
1875 VI | laurową koronę~Mija"1 - mawiała, gdy była swywolną,~Gdy
1876 VI | Epiru~Sierotę! - Ówdzie mdłą byłem rośliną~Na pustce
1877 III | alabastrowej lampa stojąc bani,~Mdlała - kolumny blado się czerwienią~
1878 XVI | wietrzniej i mniej uroczyście,~Mdławo i piersiom duszno jak na
1879 XX | mędrce w pocie, we krwi męczenniki~Powykreślali i ubrali w
1880 XXIV | że były kamienia,~Do nóg męczeńskich gdy przywiązywano,~Krwi
1881 XXIV(6) | je, zużywano ten ciężar w męczeństwach, rozmaicie go stosując;
1882 VI | osobistość znika.~Tego gdzieś medal widziałem brodaty~Z zagłębiającym
1883 I | iż profil z greckich miał medali,~A w oczy patrząc: skroń
1884 XVIII | Obrazy one, w czterech medalionach,~Odpowiadały sobie jak zwierciadło,~
1885 XVIII | twarz odgadło, r~Arabeskami medaliony one~Były, jak roślin zwojem,
1886 XX | depcze zbłoconą te skarby,~Co mędrce w pocie, we krwi męczenniki~
1887 XXV | w wietrze czuję - jakby mękę~Człowieka - krzyże - pod
1888 XIX(4) | uczucie w ironię uczuć, w melancholię; a ta, jako religijny skrupuł,
1889 XXV | Używał z ciebie oddechami memi."~To mówiąc, rękę kładł
1890 XIX | dziki, gdy go zamkniesz w menażerii~I jeść mu dawasz dobrze -
1891 XIX | baczył ściętą,~Spokojną; Merkur - druk składany z liter;~
1892 XXV | Barchoebasa~Za czekanego uważał Mesjasa,~I wielbił prawdę - lecz
1893 XIII | przedświtem Epoki~Nowej, z mętami starej - z siarką, z solą,~
1894 XIII | dali,~Zmierzchnie i jako meteor się schowa;~Potem - stał
1895 XXIV | podtrzymuje ścianę,~Nad mętnej fali trwają szaleństwami.~
1896 XXIV | to powiadał, co zasłyszał mętnie,~Zuchwale broniąc, bo nie
1897 XXVII | napój wzięła zbawienny, acz mętny -~Co też doraźne dało porównanie,~
1898 XXIV | krasy,~W błota się szybach mętnych odbijało;~Młodzieńca cichy
1899 XIX | Skąd samej nawet astrologii męty~Nie są nam obce - ani jakie
1900 XXIV | Aleksandra syn trzymał pod nogą~Męża-a jakiś ogrodnik słowami~Łagodził
1901 XVIII | skrzydła w szatę nikłą - szata mężem~Brzmieje - mąż na hełm wytryska
1902 XIII | dało;~Lecz najswobodniej mężniał sam w tej sile,~Co, wolna
1903 XV | Dlatego że jest lekka jak mgły dżdżyste,~Zazwyczaj zowie
1904 XVI | ruch wargi starca, w oka mgnienie.~"Przejezdną kartę i na
1905 XXIV | tyle krwawa i niewinna?~- Miałaż więc ona zgadywać te słowa,~
1906 XV | liczę,~Z dawna albowiem miałem w Pomponianie~Ugościć kilku
1907 XXV | się serce stało głazem,~Miałoby taki kształt!" - i pojrzał
1908 XXIV | gdy ofiarę nożem czynić miano~Na niewinnego miedzianka
1909 XX | iż żywot, tak ze wszech miar party,~Stawał ci nieraz
1910 XXI | perzyny,~Elastycznością swą, miarą i siłą~Przerażał wszystko,
1911 XVI | nauk Jazona,~Judei w dali miasteczka błękitne,~I mrok - i znowu
1912 XXV | odpasanych brzęk coś mówi mieczy,~Kiedy zatyka się je w łoża
1913 XIX | resztką, złota taca~Niżej - miednica i nalewek złoty.~Sam był
1914 XIII | Znaczyć - co znaczy na zimnej miednicy~Popiół, gdy mirry braknie
1915 VII | ogonem pływa,~I kręte trąby miedziane trębaczy,~I krzyk: "Odeprzeć! -
1916 XXIV | czynić miano~Na niewinnego miedzianka wzniesionym,~Nasunął owcę
1917 XVII | wonnego budowaną drzewa,~Pstrą miedzianymi gwiazdy i gwoździami,~A
1918 V | Zwłaszcza w publicznych miejscach oczywiste;~Lecz jakby mówiąc: "
1919 XIII | Acz wiele mógłby dopełnić miejscami."~I tu mu Gwido stanął przed
1920 VII | musiało:~Człowiek tak z miejscem bywa solidarny,~Czy myśl
1921 XIII | łaźnię, czy ratusz gdzie miejski,~Grekowi radził zmieniać
1922 I | pierwszy dolata,~Skoro się miejskich bram rozemknie krata.~To
1923 XIV | mimo woli jego~W powietrzu miejskim znajdowało spadki~Takie -
1924 XXVIII(2)| Tuffo - kamień czarny, miękki. Najstarsze groby, np. Scypionow,
1925 XXIV | ławą,~Pierw do siedzenia miękkiego zasłaną,~Lub naklejone obicie
1926 XXVIII | zakrzywiała czarny~Z kamienia, miękkość mającego ziemi~Zmarzłej -
1927 XVI | miecze Galów praktycznie się mieni;~Z Etrurii teatr, z Grecji
1928 XVI | tamci głosu dźwiękiem - a ci mieniem,~A owi jeszcze głębszą wzajemnością~
1929 XXI | ścianę gmachu poruszoną,~Mierzonych kroków masy szmer złowrogi.~-
1930 IX | Trumny ogląda i dwie strony mierzy,~By trafnie oddać, co której
1931 III | była do opalu,~Co zda się mieścić wszystkie tęczy płyny -~
1932 XIX | idąc je zrywał~I w palcach miesił, co może czas skraca -~Stał
1933 XXIV | huku,~A do cięć głuchych w mięso ludzka mowa,~Dawały temu
1934 XI | na obłoku,~Lecz tak się miesza wzrok wśród drzewnych alej,~
1935 XXVIII | podejmował krzywe:~"Nie mięszaj że mnie - odparł - z wygnańcami."~
1936 XXVIII | litanii,~Smutki swe do nich mieszając stepowe -~Dym zwijał w kłęby,
1937 IV | zastygłą,~Mrucząc: "Czy mieszek? drachmę? nie uważa!"~Tak
1938 XIX | to: "Mało komu~Dano jest mieszkać wśród wielkiego domu,~Nie
1939 XVIII | XVIII~ ~Puste mieszkanie z Epiru młodziana~Otworem
1940 XXIV | Ostra, jakoby woń koszonej mięty;~Syn Aleksandra schmurzył
1941 XX | Co Aleksander lub Annibal miewał,~Trwa - w prostodiwszej,
1942 XXIII(2) | nawleczone na ręku prawym miewały.~
1943 XI | jako gałązka oliwna~Lub migdałowy kwiat."~ ~Koryntczyk rzecze;~"
1944 IX | zakładał,~Jakby się ludziom na migi spowiadał,~I szukał ruchem
1945 XVI | się nieraz,~Błyskawicami migocąc od spodu,~Tak że wciąż myśleć
1946 XIX(6) | słusznie położone jest: "Non mihi sit laudi, quod eram velut
1947 VI | darmo piorun laurową koronę~Mija"1 - mawiała, gdy była swywolną,~
1948 XXVIII | konnej załogi,~Wąwozu czarne mijali koryto,~Niesionej rzeczy
1949 VI | swywolną,~Gdy osłupienia mijały ją owe~Częste, dla których
1950 II | zmieniają w ogniska,~Cyprysy milczą - woń roznoszą lilie –~Syn
1951 XXIV | szałasy~Stały szeregiem milczącym i czarnym.~- Zachodu słońce,
1952 VI | ukłon dając pani.~Zofia milczała, pismo mając w dłoni,~Zaś
1953 XXIV | wstrząsnąwszy oręże,~Kazała milczeć lub z placu uchodzić -~Ogrodnik
1954 XXIII | białogłowa,~Gdy Florus z Pulchrem milczeli -~Po chwili~Drugi rzeki: "
1955 XI | niżej;~Acz, potrącony Jazona milczeniem~Lub wątpliwością dziwnie
1956 Dozk | jakiś ogrodnik, jeden z miliona chrześcijan! Zali to jest
1957 XXI(1) | Vcgetiusa Renatusa: De re militari.~
1958 IV | kątów pozierała,~I szła, i milkła, i znów coś szeptała~ ~
1959 V | niepewni,~Kończyli śmiechem lub milknęli rzewni.~Dla mniej ćwiczonych
1960 XIX(6) | starożytni pracownicy zdobyli, i milo jest zaiste wspomnieć, że
1961 XXIV(2) | fasces. Były różne akcenta mimiczne nierozłączne z odwoływaniem
1962 XXIV(2) | praktyce swej cały rytuał mimiczny, fasces takie pewnym sposobem
1963 XIX(5) | symboliczne jednak, acz mimowolne świadectwo, iż sprawa Pańska,
1964 XIX | wasze, najporządniej,~Do mimowolnej doszedłszy spowiedzi,~Znikły -
1965 XX | dziwnie bardzo otrzeźwiły -~I mimowolnie wspomniał twarz cierpiącą~
1966 II | ni miasto - tu cię woły miną,~A tam wykwintna biga zastanowi;~
1967 XXIV | wylanie - -~Ale wy - byka minąwszy toporem,~W człowieczej krwi
1968 XVI | mojej odtąd, jak mówią, Minerwie~Służysz - z twą drugą zostać
1969 XIII | ćwierciach na cyrku, gdy męka już minie -~Wszakże, nie mając strony
1970 XXIV | pieśń twa słodka jest - a miodu plaster~Z nie tylu kwiatów,
1971 IX | się ciałem tym zbiorowym~Miotać, jak wielką rzeczą bez rozumu,~
1972 XVI | mocy~Stawiło takiej, że miotałby skałą -~Gdy - nagle strażnik,
1973 XVI | niknący,~Wracał, i znowu wiatr miótł obłokami,~Wierzchami sosen
1974 VI | z kości, gdzie się chowa mirrę,~Na zwitki wreszcie, które
1975 XVIII | Szukając prawdy, i ciała jej - miru;~Będąc - jak dzisiaj nikt
1976 XV | Imperium wkradło.~ ~"Znasz więc misteria onych?"~"Podróż moja,~Że
1977 XII | czasów wysnutą;~Lecz słów misterstwo i określeń dłuto,~I ta powagi
1978 VI | bym poznać go z ochotą.~Mistrz-Jazon! - przy nim młodzian jakiś
1979 VI | miasto ogromne.~§3~Kto jest Mistrz-Jazon-Mag? - zapytać muszę:~Mąż tajemniczy
1980 X | Powolnych - gestów może Mistrza-Maga.~ ~"Nie znałeś Gwida? - "~"
1981 XI | Charonowym nazywał go sługą.~- Mistrze stopniami byli z nim w stosunku,~
1982 XIII | ulecisz za mną na błękity.~Tyś mistrzem ziemi tej - a Tybru glinę~
1983 XV | Umiała własnym pierw być jak mistrzyni.~Więc spiesznie k'wieszczce
1984 XVIII(1) | malowanymi wzorowo legendami z mitologii poetów.~
1985 XXIII | wybłyśnie,~Ramiona białe mknąc ku żeglarzowi,~W ogrzane
1986 VII | tylko znaki,~Co chce - jak młode poza gniazdem ptaki.~Środkiem
1987 XVI | podobne wzrokowi.~- Taż sama młodość, sztucznie starta wiekiem~
1988 XVII | skromną.~"Choćby dlatego - młodszy wraz dopowie -~Że Fidias
1989 XIV | Za Trajana~Z Pliniuszem Młodszym jeden z nich gdzieś chodził~
1990 XX | pisząc spiesznie, lub za młodu.~Chwilę więc myśląc: "od
1991 XIII | a ów cele.~ ~Grek przeto młodzi prawił o Sokracie,~Myśląc
1992 XIV | tę porę,~Najzawołańszym młodzieńcem był w Rzymie:~U niewiast,
1993 XV | słów twych piorunowej."~"Młodzieńcze! - Zofia na to mu odpowie -~
1994 III | Jakobyś srebrnym wydzwaniał go młotem -~Potem - i rylca było w
1995 XXV | wzniósł - gdy z dworu~Stuk młotka zabrzmiał, a potem ten samy -~
1996 XVIII | każdy mi już znany -~§2~Mniejsza, co ona w pamiętniku moim~
1997 IX | niż przed męką żywie,~To w mniejszym stopniu toż samo zjawisko~
1998 XIII | pierścień gdy patrzy - lub mniema,~Że czas już powstać, ale
1999 X | kosz postawić~Lub wznieść, mniemałbyś, iż ma błogosławić,~I że -
2000 XXIII | przychodzi."~' A Florus zasię: "Mniemałżebyś, czyli~Ten - jeśli Żydem
2001 XXV | wezbranie -~I obfitością trafów, mniemań, wieści~Radziła, owszem,
2002 XIX(4) | ducha jej starając się wedle mniemanej wyższości swej dociągnąć
2003 XXIV | Podrzeźniająca gestom jej, w mniemaniu,~Że uwielbienie podda urąganiu.~
|