134-crepi | cucon-gajow | galaz-koncz | koni-mniem | mnogi-odbyl | odcho-pochl | pochm-przed | przeg-sadom | sadu-styks | subte-usmet | usmie-wykon | wykry-zebio | zebra-zzyma
Part
3004 VI | Wszystkie te razem rapsody pochmurne,~Które do siebie mają, że
3005 XXVII | mimo niegościnnej doby.~Pochodni kilka, tam i owdzie - długo~
3006 XIV | Pulchrem widząc rzesze i pochodnie,~Śmiał się i palec podnosił
3007 XXIV(2) | ile i jako filologiczne pochodzenie wyrazu fascinatio wywodzi
3008 XV | podobny~Do rzeczy w szklanną pochowanej skrzynię~Ogółem-kształtu,
3009 XXI | Orły, co w bramę głową pochyloną~Szły na chorągwiach, wojenne
3010 XV | Dwóch niewolników, ku niej pochylone,~Słuchały ciszej rzeczonych
3011 VII | rozprawiający.~Do wpół na osła pochylony grzywie,~Fig kupiec mówił: "
3012 VI | śnił na progów własnych pochyłości,~I patrząc, gdzie się widnokrąg
3013 XX | ręki,~By ogniem chłostać, pociągając wdzięki -~Ubogi nie miał
3014 X | dwoił siły,~Przez towarzysza pociągany żwawość,~I czuł się z zwykłych
3015 XXIII | szczęśliwa l"~Tu - piórem pawim pociągnął po stole.~Elektra smutek
3016 XX | zbłoconą te skarby,~Co mędrce w pocie, we krwi męczenniki~Powykreślali
3017 VI | radę,~Moc, rozrzewnienie, pociechę, lub zdradę! -~Cóż stąd?--~
3018 V | zawadzi,~Przyjętą będzie pocieszał się bajką:~Że Mistrz dyktuje
3019 XXVII(3) | Sokrates wypić miał truciznę, pocieszany był we śnie przez postać
3020 XIII | Posągów takich gromami pociętych~Nie zapominasz, jak roboty
3021 XIII | co to znaczy,~Jak, co ma począć? - aż sam sobie mową~Przerwie: "
3022 III | ten słodkie miewać zwykł poczęcie~Potem się kroplił jako płyn -
3023 IX | rzekł, gdy współ-skarżeni~Poczęli chleb jeść, a tak cicho
3024 I | kiedy z imperialnej woli~Poczęto wielkie o drogach staranie,~
3025 XXIV | Tym, mówię, czytać gdy poczniecie wzorem~Pisanie, co się w
3026 VI | wymowy.~Tak zaś bolesnym poczuwając drgnieniem,~Nie byłbyś zdolnym
3027 I | To coś - Epirczyk nasz poczuwał w chwili,~Kiedy się kupcy
3028 XVIII | Gdy lampa wyżej świeciła poczwórna.~Tę na świeczniku prostym
3029 III | całej myślenia machinie,~Poczyna czuć się zostawionym sobie,~
3030 XXIV | nasienie,~Gdy mąż-libertyn4, pod-setnik, co wszczyna~Marsz, gdy
3031 XIX(7) | się gotowała, kazał sobie podać Ewangelię Ś-go Jana, a wyszedłszy
3032 XXIII | wywrócony~Konaniem. - Rzeźby nam podają stare~Twarz Aleksandra,
3033 XXIV | przeciągnął płaszczyźnie,~Podając rękę ku niebu, jak w chwili,~
3034 XV(9) | Macedońskim wykonywa się."~To podaje najszczegółowiej Flavius-Józef -
3035 XXIII | na licach,~Pomponius rękę podał jej leniwo,~I w dwóch -
3036 XXVII | Nadobnej, co mu rękę swą podała -~Leżąc pomiędzy człekiem
3037 XVI | Przez stopniowane toż samo podanie~Utrzyma w ciągu, a zerwie,
3038 XIX(4) | historyczną pewnością ani podaniem, aby Adrian w pojęciu ofiary
3039 XIII | Sokracie,~Myśląc o rzymskich podatków zapłacie,~Lub tryumfalny
3040 XXVII | Więc Zofia, leżąc, rękę mu podawszy,~Chyliła do ust maleńką
3041 XV(9) | rozmyślałem sobie jakimi sposoby podbić potrafiłbym Azję, w tymże
3042 XXIV | przy tym: "Hurra!" -~A podbiegając z krzykiem na wyścigi,~Kapłańskie
3043 IX | mniej się chylą;~Mąż ten podchwycił was gestem, mnie - słowy.~
3044 XXIV | mniemaniu,~Że uwielbienie podda urąganiu.~Acz jest to siła! -
3045 XIX | nieludną,~Używającą prawa i poddaństwa,~Naocznie zwiedził, w wielkich
3046 XXVIII | Kampanii,~Skrzydłami swymi stos poddymał suchy~I słowa imał śpiewanej
3047 XXIV | wyrwane,~Gdy Akwilonem jest podejmowane~I idzie, wieniec otrząsając
3048 XVI | ku Judei -~On tu czasowe podejrzenia zgania -"~To rzekł - tablicę
3049 XVI | burzę -~Ze ścieżek suche podfruwały liście,~Lub szeleściły,
3050 XXIV | śmierci są łupem:~To zaś, co podjąć jęto, było trupem.~Ogrodnik
3051 XII | usłużnej ręki poruszeniem~Podjęty z koszem tam i sam noszonym,~
3052 XXIV | wyścigi,~Kapłańskie sługi, w podkasanych szatach,~Z stryczkami w
3053 XXV | gdzie się osły~Tarzały podłe - ty5 jesteś tu blisko -~
3054 XVI | wielkie, ucznia i rabbiego,~Z podłogi czołgać zdały się na ściany,~
3055 XV(9) | perskie państwo i że wszystko podług życzeń moich powiedzie mi
3056 XII | Które się w parów schylając podłużny,~Do rąk jej - czoła swe
3057 XX | nie ma~Dziś onych zbójców podłych i leniwych,~Co nieraz mędrca
3058 XXI | Same, lub wiatru osobnym podmuchem,~Nim żołnierz otarł je ramieniem
3059 XX | krzywemi,~Na urągowisk szczudła podniesiony,~Niejeden stawał, nie tykając
3060 XXIV | kilka róż mało zbroczonych,~Podniosły - cicho było i zielono~Na
3061 XIX | narowu,~Jam odgadł - ja ją podnoszę i leczę."~- Mistrz Artemidor
3062 IX | wierzchu schodów do schodów podnóża,~Usadowiła się i wyglądała~
3063 Dozk | Cywilizacja, według wszelkiego podobieństwa, do dziś jeszcze podobna
3064 XIII | nad głowę,~I tak się staje podobieństwem drzewa,~Że ptak niebieski
3065 XXIII | niewzgardliwy -~Coś rzeczywiście podobnego wojnie -~Acz Janus może
3066 XXIV | fali trwają szaleństwami.~Podobnież z ludźmi i społeczeństwami!~
3067 XX(1) | dwudziestu lat w Egipcie, także podobno w Galii i w Indiach; Lao
3068 IX(1) | je zamieniając kwestie. - Podobnych, o lampy, wiele spraw było,
3069 XXIV | który właśnie opuszczono,~Podobnym, z barwy, miejsca i wspomnienia,~
3070 I | samych niebios stały się podporą.~Wszakże on jeden z całej
3071 XV | Znasz więc misteria onych?"~"Podróż moja,~Że filozofię wszelką
3072 XVI | odpowie,~Stwierdzając krymkę podróżną na głowie,~A potem lampy
3073 XVI | mówił do Barchoba,~Który, w podróżne zawity odzienie~U nóg mu
3074 XIV | Wydążasz furty zatrzasnąć podrywem,~A choćbyś sam był lwem,
3075 XXV | napoczynać mieli,~Barchob z podrzędnym usiadł pacholęciem~I jedli
3076 XXIV | swojej dla natchnionej,~Podrzeźniająca gestom jej, w mniemaniu,~
3077 XXVIII | spuszczał w grotę3 ręką lewą,~Podrzucił prawą ku jeźdźcom, jak drzewo,~
3078 XXVII | sobą nie unieś, bo jęknie -~Podsłyszą szpiegi, co się w lirze
3079 XXIV | oku;~Tylko, gdzie skała podtrzymuje ścianę,~Nad mętnej fali
3080 XXIII | wygiętym stanem~Łączyła swego poduszkę siedzenia~Z krawędzią łoża,
3081 XXIV | iż mu przeczy,~Więc wieść podwajał, by zrobić wrażenie,~Wywoływając
3082 XX | podnosząc się rano.~A któż podzielić i dostrzec mógł bolę~Nie
3083 XXV | jako przy zachodzie słońca~Podziwiasz nieraz za dnia pominione~
3084 X | Gdy nagle spotkał kobietę podżyłą,~Służebną - ile z tego,
3085 Dozk | Juliusz Słowacki nazwał Poetą-Ruin, i który jak nikt nigdzie
3086 XIII | Czy w Knidos? - jest tu poetessa pewna:~Grecja do siebie
3087 VI | swojej żyła.~Nadawano jej Poetessy imię;~I tę językom ludzkim
3088 XXIII | prawie."~"Pracujesz nadto w poetyckiej szkole~U onej sławnej Zofii" -
3089 XXV | jest przeklęta krew - krew poganina!"~ ~To rzekłszy, ziemię
3090 XIX | W klatkach, mający smaki pogardliwe~Dla zbytku strawy - lub
3091 XXIII | gościa przybyciem~Zdał się pogardzać i śmiercią, i życiem,~I
3092 XVIII | gdzieś poza groby -~I czuł pogodę jakoby przyjaźni~W wiosennych
3093 XIX | który, w dnie najmniej pogodne~Chował, nie znosząc nic
3094 XI | jako gojącą się bliznę,~Pogodnie zwijał i od brwi falami~
3095 XX | lica~Pełne takiego bezmiaru pogody,~Co, przez głębokość swą,
3096 XV(9) | Bożych prowadzę, i że tak pogromię Dariusza, zniszczę perskie
3097 XV | się w oczach naszych nie pogrzebie,~Lub każdy mądrym będzie
3098 XXVII | opończy~Wytartej, stał się pogrzebowym sługą:~Przyjaźnią, prawdą
3099 XIII | już dwa wieki od Grecji pogrzebu,~Gdy biały duch jej podniósł
3100 XX | swe - i Archanioła,~Co mu pogwałcić tych praw nie pozwoli. 3~ ~
3101 XXIV(2) | nie nauczyaby z tych słów pojął, o ile i jako filologiczne
3102 XIX(5) | ubogiemu Chrześcijaństwa pojawiają się. Jest w tym symboliczne
3103 XVI | przysionku cieniach~Mąż się pojawił nie nadspodziewanie.~Był
3104 XXVII | I skonała -~"Och! niźli pójdę precz - wygnaniec rzecze -~
3105 XXIV | zaczęcia.~W mowy ogóle, w ogóle pojęcia~Fałsz jakiś, zapał jakiś
3106 XIX(4) | ani podaniem, aby Adrian w pojęciu ofiary Antinousa - najdroższej
3107 XII | zachwianą zwykłej.~ ~Barchob pojmować nie mógł, że wypadek~Może
3108 XX | niewiastę, co go jak raroga~Nie pojmowała, odsuwając w stronę,~Pozostawały,
3109 XI | bez omówienia~Ku drzwiom pojrzawszy, najprzód wstał z siedzenia.~ ~
3110 XXIII(1) | Trzeba pamiętać, że leżeć, pokarm biorąc, przyjęte było.~
3111 XX | głośne lekcje, na szepty pokątne,~Na inicjacje i ciemne,
3112 VII | Gwidon oskarżony,~I jako obie pokażą się strony?" -~To rzekłszy,
3113 XXIII | Ale - tyś nie rad mnie pokazać - jemu?~Ale ty może nie
3114 XV(9) | potrafiłbym Azję, w tymże stroju pokazał mi się On we śnie i polecał:
3115 XIX | nieznane,~Na Ewangelią burze pokiełznane7;~Pallas - Joannę d'Arc
3116 XXIII(3) | wielu modnisiów starożytnych pokłaniało na przykład głowę ku ramieniowi,
3117 XV(9) | Aleksandra do matki jego.~Co do pokłonienia się Aleksandra Wielkiego
3118 XV(9) | spostrzegłszy Arcy-Ofiarnika, pokłonił się k'niemu i objął go potem,
3119 XIII | języka.~Tego więc plwając, pokoić się wracał~On mąż i siadał
3120 XIV | Matrony, dziewki i rzesze pokorne,~Pomponius Lucius, rydwanem
3121 VI | przeto, jak przystoi~Na pokrewieństwo, mądrzy - cóż tam stoi?"~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
3122 XV(9) | to uwielbiany od świata i pół-bóg hołd oddaje ?" - "Nie jego -
3123 XI | Jako Dyjannie grzebień pół-miesiąca,~Czy, mówię. Maga obchodzi?
3124 XIII | Inny - syrenę tę, z pół-rybim ciałem,~Bez wrzących pulsów,
3125 XVI | Znużone z wierzchu i niby pół-senne~Wewnątrz, orlemu podobne
3126 XV | I - ?" - rzekła Zofia z pół-uśmiechem, który~Coś nie-żeńskiego
3127 XXV | K'niemu mistrz płaszcza połą jak namiotem~Wionął i gestem
3128 XIX(5) | różnymi postaciami, na różnych polach życia i wiedzy, przeciw
3129 Dozk | postaciami, lubo nie ma arków połamanych i rozrzuconych kolumn, nie
3130 XXIV | Grecy z tłumu~Wołali: "Półbóg-że zstąpił?" - a męże~Żydowscy: "
3131 XX | Ani okrzyczeć i wywieść na pole~Teatru - w trąby pozłacane
3132 XV(9) | pokazał mi się On we śnie i polecał: abym nie obawiał się niczego,
3133 XXV | namiotem~Wionął i gestem rzucił polecenie,~I jako pierwej siadł -
3134 XXVIII | rozwinięte -~Bursztynowymi polewan aromy,~Palił się stos ów
3135 IX | nieskłamanym,~Regulaminem mody lub policji -~W sposób iż człowiek kłamiący
3136 IX(1) | pomiatano sprawami tymi, na policyjne je zamieniając kwestie. -
3137 XXIV | XXIV~ ~Politycznego jeden obrót wiatru~W ciele
3138 XXIV | wiatru~W ciele tym, ściśle politycznej treści,~Naszego scenę odmienił
3139 XXIII | rzymski najmniej dzielny~Jest politycznie człowiek nieśmiertelny.~
3140 XIV(3) | widokami jedynie socjalnymi i politycznymi dla utrzymania ducha-rodu.~
3141 X | rodem, nie Chrześćjanin,~Ani polityk, a tym mniej poganin,~Wymowy
3142 VIII | Wraz z stołu, który ma półkosze spodnie,~Spadł w nie zwój
3143 XIII | rękę ku bazie Kastora~Z Polluksem - rzucił - i pojrzał, azali~
3144 VI | rozchwycą.~Tak niegdyś z polnym postąpiłem kwiatkiem.~Tu
3145 IX | Łuskami; od tych wprost na polot strzały~Szeroko widzisz
3146 XI | Barchob był może gdzie w drogi połowie,~A Egipcjanka w domu swojej
3147 IX | rachunek z liczby i natury,~I położenia rzeczy; ale przeto~Tyle
3148 XIX(6) | jakiego znamy, słusznie położone jest: "Non mihi sit laudi,
3149 XIX | i te Rafaele~Przyjdą - położyć się czołem na ziemię,~Wdzięki
3150 XX | dziecięcia ochrzczonego stopy~Że położyły się raz jako snopy,~Urasta
3151 XIII | przewraca lub dyszy,~Albo półsennej modlitwy domawia,~Płaszcz
3152 IX | ptaki,~Skoro je światło południa zaskoczy:~Że głos ich słysząc,
3153 XX | zawraca,~A cały urok nocy południowej~Łagodzi zmysły - iż pamięć
3154 XV | pół z odniechceniem,~Na poły z gestem dobrze obmyślonym,~
3155 XIX | przedmiot badać,~Nie lada połysk brać do animusza.~Wiedzieć
3156 XIX | ukazami - lecz twórczo, pomału –~Tak - żeby Fidias przed
3157 XX | Myśl, wrażeniami za dnia pomiataną,~Lub daje wiary chwilę,
3158 IX(1) | uciążliwiej, że właśnie pomiatano sprawami tymi, na policyjne
3159 XII | domu,~Który ich ciche osoby pomieści;~Tudzież o znaku linii dwóch
3160 XX | wówczas tyle skryty,~Ile pomijan dziś, lub nadużyty -~Ból
3161 XV(2) | dębowy nosiły osoby, które pominął piorun, co godność i świętość
3162 XXV | Podziwiasz nieraz za dnia pominione~Okolic wdzięki - iż bliskie
3163 XIII | może~Zapalić wkoło, jak pomiotło Boże,~I kometami rozstrzelić -
3164 XXIV(2) | samych czytanie, bez czytania pomników sztuki niepisanej i żywotów
3165 XVI | jeszcze~Magowe słowa o nim pomnił wieszcze,~Co całą państwa
3166 XVIII | Są pomnożeniem typów w zbiorowiska,~To
3167 XIV | obrażenia i bez przeproszenia:~Pomny, że inne czucia są olbrzymie,~
3168 III | błysną na niebie,~Czekając: pomoc aż ich rozweseli~Tym ogniem
3169 XVI | Że gdy ten wyjdzie, sami pomówiemy -~Mag uczył dalej:~"Lista
3170 XXVIII | mówić chciała ta osoba:~"Pomóż grześć starca, odpoznaj
3171 XVIII(1) | Można to jeszcze w Pompei widzieć, o ile najuboższe
3172 XXV | masz ich - to - Rzymianie!~Pompejuszowi wnukowie - któremu~Macicę
3173 XV | dawna albowiem miałem w Pomponianie~Ugościć kilku przyjaciół
3174 XIV | Florus, Longinem nazwany,~Za Pomponiusem jak den uwiązany~Chadzał -
3175 XIII | spotkałem - tą drogą~Szła - cóż pomyśli, skoro mię zobaczy? -~Co
3176 VI | przenośnym ciężarem -~I pomyśliła: co też one znaczą? -~Lecz
3177 XI | Szersze od Maga wykładał pomysły.~Natchniony nawet bywał,
3178 VIII | Wskazała znakiem, co ma ponieść za nią -~Gdy Mędrzec czekał,
3179 IX | na tacę~Włożywszy chleby, ponieśli mu w górę,~Bacząc szlachetną
3180 XXIV | toporem onym - tak dobodły~Poniewieraną wrażliwość młodziana,~Iż
3181 XXVII | Eheu! - nie miecze,~Lecz poniewierka już a skryte jady~Narodu
3182 XIX(6) | Starzec-Anioł. Lubo nie poniża się przeto, ani zatraca
3183 XXIV | Wołano. - "Ktoś jest, ponury człowiecze?"~"Czytać - ogrodnik
3184 VIII | arkadą,~A każda z arkad tych poopierana~Na faunach, którzy wieńce
3185 XVI | niewiasta,~Młodzian, a z czołem pooranym w smugi!~Też same oczy różowo-płomienne,~
3186 XIII | chwilowy" -~To zaś litośnie poparł ruchem głowy -~"Więc trzeba
3187 XIX | winił,~Gdybyś na skryte jej popatrzył cele,~Spytałbyś siebie,
3188 XIII | Zmazać, i ludzi porównać w popiele.~ ~"Spocząć! ach, spocząć!" -
3189 XI | niska, z brązu lana,~Z gipsu popiersie nad nią Adryjana.~ ~Drzwi
3190 XIII | znaczy na zimnej miednicy~Popiół, gdy mirry braknie w kadzielnicy.~ ~*~
3191 XV | onych - mówił dalej - co, popiołem~Chleb posypując, zstępują
3192 XVI | czerwone~Krzepił strącaniem popiołu na stronę -~Więc Mag znów
3193 I | Jak świat na nowo został popisany ?~O ile prawo carskie lub
3194 XXV | nad-prawdziwe - -~Więc, takie wina popiwszy kielichem,~Godzisz się wreszcie
3195 XVIII | filary.~Lampę oczyścić, poprawić posłanie~I kurz gdzieniegdzie
3196 XI | Czasem - "~Koryncki mistrz poprawił togi,~A Zofia w czoło patrzyła
3197 XXV | robiąc jak człek młody~I poprawując nieuważnie brody:~"Mów -
3198 X | sądom wyższym odroczonych~Poprowadzono trzech, by zamknąć w wieży,~
3199 VI | dawnej Sybilli, gdy w grocie~Poprzekreślanej słońca promieniami,~Jak
3200 XVIII | liściach swych i inne twory,~Poprzewijane owadem w gadzinę,~Gadziną
3201 VIII | Dodać tu jeszcze należy popstrzenie~Cieniami liści i różne zielenie~
3202 XXV | słysząc, wzniósł rękę~I popychany żołnierstwa poskokiem,~Wołał: "
3203 XX | Była to właśnie jedna z pór - skąd jedni~Nie dopuszczali
3204 XXIII | spytaj - czemu? -~Maga się poradź! - odmień mi nazwisko! -~
3205 XIII | Której najczerstwszym nie poradzisz zdrowiem~Ciała - ni środkiem,
3206 XXV | ruchomem -~Znikli. - A jeśli poranił kto osoby~Do tyła ciche,
3207 XIII | miast wiele~Zmazać, i ludzi porównać w popiele.~ ~"Spocząć! ach,
3208 XIX(4) | najdroższej sobie istoty - porównywał się z Abrahamem, ale jest
3209 XV | muchy złote albo gwiazdy~Porozrzucane są po tej tkaninie.~Krótka
3210 XVI | państwa sił architekturę~Porozsnuwały mu w myśli, jak górę~W teatrom
3211 III | To się mozaiki na ziemi poruszą,~To arabeski zatrzęsą sklepieniem,~
3212 XIX | nic na nagim czole -~Skąd poruszenie głowy miał swobodne:~Nie
3213 XII | doręczne,~Jednym usłużnej ręki poruszeniem~Podjęty z koszem tam i sam
3214 XXI | A czułeś ścianę gmachu poruszoną,~Mierzonych kroków masy
3215 XXVII | uczuć, aby krócił żale,~Lub poruszone uspokajał nerwy -~Swobodny,
3216 XV | zdała,~Jakoby z kręgu fali poruszonej,~I szła ku gościom, blednąc -
3217 V | pora~Dla gości, skrzydłem poruszonych chłodu,~Chłodu, co, lubo
3218 XVI | Tu westchnął - palcem poruszył siwiznę,~Tak ciągnąc dalej:~"
3219 IV | lampy knot podjęła igłą~I poruszyła oliwę zastygłą,~Mrucząc: "
3220 XVI | powie Akiba. 1~Wtedy -"~Tu porwał Barchoba za ramię,~Ale mu
3221 XIII | wśliźnie -~Łoskot w przestanki porwany gniewliwe,~A dalej słowa
3222 XV | to usterki, przymioty lub pory,~Wzięte tak czasem, iż cel
3223 XIX(2) | Adrian porządkować chciał na swój wyłączny
3224 XXIII | oni? -~Czy są tam ludzie porządni w Judei? -~Bogaci w sługi? ~
3225 XIII | że realny,~I zapisował porządnie do księgi~Edykt ten albo
3226 XVI(4) | w pierwszej zaraz bitwie porzuca puklerz mały własny, na
3227 XXVII(2) | Krymu do Marsylii przez posadę Europy wyciągnięta dałaby
3228 IX | trzech, a byli zgodni,~Że posądziłbyś o wczesną umowę -~I - tu
3229 XXV | z ochotą~Na różnobarwne posadzki marmury,~Gałązki przy tym
3230 XVII(1) | zasługi nagradzano liczbą posąg6w przez senat wotowaną.~
3231 XVII | fałdach ubielony,~Jakby, z posągi gdy bywał, wziął na się~
3232 XVII | Gdzie brak? - i zaraz z posągiem tam idą,~Lub, że przyjść
3233 XIII | dopełnia wzrok i patrząc leczy:~Posągów takich gromami pociętych~
3234 XV | co zowią Chrześcijanie: "pościć",~Znacznie się w biedny
3235 XXVII | się dzieci bawią w swej pościeli -~Rękoma włosy zgarniając
3236 XXV | rzeczy,~Co już obyło się w poselskich słowach -~Jak odpasanych
3237 VI | nie rozumiem się, i nie posiadam."~Wszakże mówiła tak drażliwa
3238 XIII | Jakoż szczęśliwszy, kto nie posiał solą,~Mimo że słonych łez
3239 IX | znam, bez obawy;~Więc posilone, jak jest, weźcie ciało;~
3240 XXV | I popychany żołnierstwa poskokiem,~Wołał: "Coś w wietrze czuję -
3241 XXVI | wbiegła rozjaśnioną,~Mówiąc: "Posłałam - krótki list - z wyznaniem:~
3242 XVI | ramię dorzucając słowo:~"Posłańca spotkasz z kartą przejazdową -~
3243 XXVII | kończyła właśnie swą rozmowę~Z posłańcem, który miał doń list, a
3244 XVIII | Lampę oczyścić, poprawić posłanie~I kurz gdzieniegdzie otrząść,
3245 XXV | nieuważnie brody:~"Mów - Posłannika jak zgadnięto znamię? -~
3246 XIV | jadł u Domicjana -~Inny posłany był w panońskie szlaki~Jako
3247 XIV | Chrześćjanin wzrokiem ją poślubił,~Lecz że nic k'temu nie
3248 VI | PIERWSZY~§ l~Mądrości! tobie poślubiłem z dawna -~I oto wzięła mię
3249 XXV | niosąc - rzecze:~"Kajus9 - posłuchaj, służebny człowiecze -~Cezar,
3250 V | wzywan i do Adryjana,~Na posłuchania treści niewiadomej -~Bliżsi
3251 XIX | jak krzywą,~Charonowego posługacz okrętu3 -~Jak się ma?"~"
3252 XXV | głosi i stanowi:~Iż, skoro posły żydowskie przybędą,~Z senatorami
3253 XIII | nowego mistrza; co ci rzeką?~Posłyszeć - chwilę rozgorzeć - "Skonałem -~
3254 III | drugiej -~Czasem słów kilka posłyszysz za sienią,~Czasem leniwy
3255 VII | wstrzymał się na chwilę -~I szli pośpieszniej.~"Różnie się ucisza~Lud" -
3256 III | dyskutowano.~Zofija z Knidos pośród tej drużyny~Mądrej podobną
3257 XV | Gdy Artemidor-mistrz, w pośrodku koła~Stanąwszy, pojrzał
3258 XIX | go i z daleka~Lub czcić w postaci zwykłego człowieka.~Inni
3259 XVI | zoczywszy dodał: "Tego nie ma~Z postacią?" - "Nie ma!" - Barchob
3260 XX(4) | Cichoćcie, cichość-wzięte jest postaciowo.~
3261 XXV(6) | przywróceniu czci kościołowi postanowił Machabeusz osiem dni światłości
3262 XXV | rzecze - a jako dni osiem~Postanowił-był, osiem dni światłości, 6~
3263 VI | rozchwycą.~Tak niegdyś z polnym postąpiłem kwiatkiem.~Tu mądrość, owdzie
3264 XXVII | wchodził w Zofii progi,~Postawę nie swą mając, raczej ową,~
3265 X | że wziąwszy się, by kosz postawić~Lub wznieść, mniemałbyś,
3266 XIV | Villi-Pomponii~Ogrodowemu bogowi postawił~Świątynię; wszakże nie uczęszczał
3267 X | jaki Grek - atoli~Grek, gdy postradał Grecję, więc, co boli,~Nie
3268 XVI | Barchob uczuł drżenie,~Gdy postrzegł gościa tego, czy widzenie.~
3269 XVIII | sposób: iż zaledwo trzcinę~Postrzegłeś, ta się wyślizła ci wężem,~
3270 XIII | wątkiem.~Niewolnik chyba lżej posuwał kroku,~Czując, że ręką ktoś
3271 XXIII | tyle~Zwyczaj ma wolne swe poświęcać chwile.~Mądryś - mnie więcej
3272 XIX(5) | Jowiszowi Kapitolińskiemu poświęcona statua Jowisza - na miejscu,
3273 XIX | azali~Antinousa krwi nie poświęcono?" 4~Tu wstał - i znowu legł,
3274 XVIII(2) | Kwiaty posyłano na znak współczucia.~
3275 XV | dalej - co, popiołem~Chleb posypując, zstępują aż na dno~Całości
3276 XV | czoło -~Florus sam jeden poszepnąć chciał: "Chwała" -~Lecz
3277 XV | obracając giętko,~Coś do Florusa poszepnął przez ramię;~Potem na ciżmy
3278 XIV | wstydzie -~W zebraniu tłumnym poszept: "Konsul idzie."~ ~Pomponius
3279 XXVI | zarzuciła,~Wśród pocałunków poszeptując: "Kto wie - "~
3280 XV(9) | Aleksandra pod bronią będący, poszeptywali sobie, iż Aleksander ogniem
3281 XXIV | go spojrzenie~Jak włóczni poszturch na skroś nie przebiło -~
3282 XV | tory,~Jakimi mądrość jest poszukiwana.~Bierzmy z Wielkiego Aleksandra
3283 XXIV(1) | wyborny; kratos — moc, władza, potęga; jednym słowem, aristokratia
3284 XVI | wielki mąż - śni - i dośni~Potężny geniusz! –~Romulus, na wszczęciu~
3285 XIX(5) | jedno z tych śmiertelnych a potężnych doktrynerstw, które tyle
3286 XII | choć z Barchobem rozmawiał potocznie,~Wciąż miał zwój pisma własnego
3287 XIV | Stalszymi będąc - tak kwiat gdy potrącą~Przechodnie w sposób niezbyt
3288 XIII | stuki,~I nieuważne mieczów potrącanie,~Takie, że - rzekłbyś -
3289 XXIV | osoba -~Gdy w grupie ludzi potrącił Barchoba,~Który z rzeźnikiem
3290 XI | wszystko brał niżej;~Acz, potrącony Jazona milczeniem~Lub wątpliwością
3291 XV(9) | sobie jakimi sposoby podbić potrafiłbym Azję, w tymże stroju pokazał
3292 XIX(1) | Tetrapharmacum - rodzaj pasztetu, potrawa ulubiona Adriana.~
3293 XVIII | liście laurów patrząc, czuł potrzebą~I słyszał - pojąć zdołał -
3294 XXV | Toż sprzęty obce, do uczty potrzebne:~Drewnianą konew z winem,
3295 XIX | gdzie błędu wina, gdzie potrzeby -~W Jeruzalemie miejsce
3296 XV | włos mająca zlepiony od potu;~Ten ręką z listem do Artemidora~
3297 XX | jedni~Nie dopuszczali do poufałości,~Drudzy się w cieniu kryli,
3298 XX(3) | Sokrates już nie mógł używać poufnego sposobu nauczania, ale mawiał
3299 XV(9) | potem, i uścisnął - a gdy poufny jego, Parmenion, zapytał: "
3300 XIV(1) | Palla - szata poważna.~
3301 VII | kapłani, niosąc kadzielnice:~Poważni, czasem po oczy zakryci,~
3302 XXVII | Pomponiusa list, rzeczy nienowe~Powiadający, tym szczególny w sobie,~
3303 XXIV | wladnęli sami.~- Ten to powiadał, co zasłyszał mętnie,~Zuchwale
3304 II | W czasie tak krótkim, powiadasz - pociecha!"~Epirczyk odrzekł
3305 XXIV | osłonięty,~A ziół i kwiecia woń powiała wkoło~Ostra, jakoby woń
3306 XI | wszystkiego człowiek i nie powić,~Co miał powiedzieć, i zgadywać
3307 XXIII | wzburzy się i zburzy!"~To gdy powiedział, sam usłyszał potem:~Tak,
3308 IX(1) | powinny były mieć miejsca, powiedziane jest albowiem, iż Faryzeusz,
3309 XV(9) | wszystko podług życzeń moich powiedzie mi się." Po słowach tych
3310 V | godził~Na bezsennością gorące powieki~I trzeźwił róże mdłe, a
3311 XXVI | Wylatywały jak skry.~"Wina winę~Powiększa - Diwa na to mu odpowie. -~
3312 VI | Sławnego w Rzymie - nie powiem imienia.~- Są ludzie, których
3313 XV | sposób dziś jadamy,~Jakoż powiemy? - ja siadłem, gość leży -~
3314 XXIV | słowa,~Których się brzmienie powierza kamieniom,~Iż serc nie mają -
3315 XXV | oliwnemi~Tak odmienioną powierzchowność ziemi.~ ~Wyszło - szeroki
3316 Dozk | dramatycznego, właściwego powieściom, wielce się tu wystrzegałem -
3317 XXIV | humory,~Które są jako cugi powietrzane,~Dotykające, lubo niedotkliwe,~
3318 XXIV | jak ptak z rąk mu sunął,~Powietrze skrzydłem swem przekroił
3319 VI | spotkał luminarzy~Tam, gdzie powinien, nie tam, gdzie się zdarzy?~
3320 XXIV | których mniemał, że wiedzieć powinna -~Mąż nierozsądny! - I któż
3321 IX(1) | do tych, które nigdy nie powinny były mieć miejsca, powiedziane
3322 XV | cichym ogół skinieniem powitał~I siadł, tabliczek dobył
3323 VI | utuliła~I płaszcza jeden róg powlekła krzywo~Ku ramieniowi - i
3324 VI | za nią płaszcz szkarłatny~Powlókł się, jako ciężkiej fali
3325 XII | jego towarzysz~Stał jako powód sprawy i jak świadek -~Co,
3326 XXIV | na piasku lekkim budowane~Powodzi pluskiem odjęte są oku;~
3327 XXIV | pozapisywane -~Duch, jako powój śród chruścianych płotów,~
3328 IX | utuleni,~Jeśli zrządzenie ich powoła Boże."~ ~To mówiąc, pojrzał
3329 XIX | studia ciekawe,~W których powołam was, filozofowie,~By kilka
3330 X | mu i w cieniu~Drzew szli powolniej. Czas był ku-zachodni,~Jasny,
3331 XVIII | wydeptując drogą~Ślad - powolniejsze kroki - mniej zwodnicze~
3332 X | zwykłych gestów wyrywany~Powolnych - gestów może Mistrza-Maga.~ ~"
3333 XXIV | Ptasząt śpiew wmięszan do powózek huku,~A do cięć głuchych
3334 IV | gospody~Syn Aleksandra z Epiru powraca.~Wszedł i dwa palce przyłożył
3335 XXV | Antyjochowych zbiłeś pięć tysięcy,~A powracając do Jeruzalemy,~Zastałeś
3336 XII | krystaliczniejszą myślą powracało -~Tak - iż dwie z jednej
3337 XII | sprostowaniu~Postacie w formy dawne powracały,~Tylko zbliżone lekkim przypomnieniem,~
3338 XXIV | obchodzącej,~Nim do powszednich powrócą zaczęcia.~W mowy ogóle,
3339 XXIV | odmienił teatru -~Tak że powrócić gładko do powieści~Byłoby
3340 XIX | jedzeniu~Niż w duchu, rękę powrócił leniwo~I mówił dalej:~"Ten -
3341 VII | obnażeni~Męże trzej, dobrze powrozem ściśnieni,~Lecz onych ledwo
3342 XXIV | chmura:~Lud na bez-sprzężne powskakiwał bigi,~"Wół! wół! - wołając -
3343 XIII | lub mniema,~Że czas już powstać, ale woli nie ma.~Po chwili
3344 VI | anioły;~Humor - z którego powstają tyrani!~Nie była wszakże
3345 XIX | głowa,~Przymrużył powiek i powstał leniwo,~W czym Artemidor
3346 XXV | zbrodzień!~Jam jest z powstańców mąż - obcy Magowi.~Czyńcież,
3347 XIII | w czas której ten i ów powstawa,~Nucąc lub klątwy rzucając
3348 VI | muszę:~Mąż tajemniczy a powszechnie znany -~Kto Artemidor? -
3349 XXIV | nie obchodzącej,~Nim do powszednich powrócą zaczęcia.~W mowy
3350 XXIV | zwątpienie.~Gniew stąd w powszednie wmieszał się pożycie,~Jako
3351 XVI | błyskawicę,~Wstając, a potem z powszednim spokojem~Rzekł: "Oto jeszcze
3352 XXII | że się zwyczaj taki stał powszednym.~To Egipcjanka czując, nim
3353 XXI | zbliżyło -~Tak że widz w sobie powtarzał zdumiony:~"Bóg to Rzymianom
3354 XV | letsze,~Strofę tę jeszcze powtarzały w wietrze:~"Bo inna pojąć
3355 XVI | To i ja wyznam, usłucham, powtórzę -~Jam cię nauczył tylko
3356 XX | pocie, we krwi męczenniki~Powykreślali i ubrali w farby –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
3357 XV | Jakkolwiek powieść - powyżej wspomniana~Przez dorodnego
3358 XV | nie-żeńskiego miał.~"I stąd powziąłem~Wiedzę o różnej praktykach
3359 XV | i, cało-dźwięków tworu~W poza-jawie słuchając, nad światy,~Samemu
3360 XXV | Krzykiem, lub czego myśl pożąda w czasie,~Lecz co jedynie
3361 XVIII | grobie~Poetów, w struny lir pozaklinane,~Kwitnąc, acz ciche i niezrozumiane.~-
3362 XXIV | uwiane żywotów,~Hieroglifami pozapisywane -~Duch, jako powój śród
3363 XXVIII | Zmarzłej - lub jako żużel jest pożarny,~A kamień taki tuffo2 się
3364 IX | świecący,~Jak w mroku rannym pożarowa łuna.~ ~Tam - poczet pieszy,
3365 XXVII(1) | Dotknięci wygnaniem pozbawieni bywali możności noszenia
3366 XI | mnie~Osoba, oczów prawie pozbawiona,~Ból swój i żałość wyrażając
3367 XXV | Co widząc: "Bądźcie albo pozdrowieni -~Rzekł - albo niecnie zmyliliście
3368 XII | trudno zgadnąć było,~Co pozdrowienie takie zagaiło,~Co ten a
3369 XXVII | było ostatnią z Hellady~Pożegnać pierwej? - Eheu! - nie miecze,~
3370 XXVII | Skinieniem słudze dając pożegnanie,~Gdy Artemidor siadł i,
3371 XXVII | Obraz, nie wiedzieć czyim pożegnaniem~Napiętnowany, zwłaszcza
3372 IX | mówił: "czczo-mi" - lecz pozierał~Na dwóch, co za nim stali,
3373 IV | szepcąc, w ciemność kątów pozierała,~I szła, i milkła, i znów
3374 XX | na pole~Teatru - w trąby pozłacane trąbiąc -~Wskazując gestem,
3375 XIX | dwóch podróżach~Wolę i ludzi poznał wewnątrz żywych,~A o okopach
3376 XXV | wiszącej, z odzieży~Także poznałbyś. - "Akiba się miewa~Dobrze -
3377 XII | wraz zbliżyli się wzajem poznani,~A Aleksandra syn rzekł: "
3378 VIII | jak przekład dosłowny -~A poznasz Zofii dom po tym obrazku.~
3379 XIX | tę przebiegną gamę,~Nie poznawają się i mszczą same.~Cesarz,
3380 XXV | Mistrz prawdę nareszcie poznawszy,~Usunął ręce, siwą otrząsł
3381 XXV | Której treść wielka, lubo pozór marny -~I próżen rzeczy
3382 XX | to, co ją jawi i zawiera,~Pozornie sprzeczne, choć wierne -
3383 VI | Rzymie?~Odpowiedź z zwykłych pozorów zawiła:~Bezmężna, sama w
3384 XIX | doszedłszy spowiedzi,~Znikły - pozostał rząd - i pył nierządny -~ ~
3385 XX | pojmowała, odsuwając w stronę,~Pozostawały, jak ulga a rada:~Traf wyjątkowy -
3386 VI | Ten ustęp mamże pozostawić czy nie? -~ ~§ 6~Że to nie
3387 Dozk | Zali to jest tragiczne? - pozwalam Ci wątpić, wielki poeto!~
3388 Dozk | umiałeś świat ruin opiewać, pozwól mi w zamian powiedzieć Ci,
3389 XX | pogwałcić tych praw nie pozwoli. 3~ ~Tych zbójców ducha,
3390 XV | tyle, o ile~Swobodne na to pozwoliły chwile,~Mniemam, iż wszystkie
3391 XXIV | powszednie wmieszał się pożycie,~Jako element potrzebny
3392 XIX | inżynierii,~Ni planów - jakoż do prac jest leniwy.~Zwierz dziki,
3393 VI | abecadło,~Ogromne dzieło i praca niemała!~Narodów różnych
3394 XXII | okiem tym spozierać,~Jakoby pracę śledząc, bez hałasu - -~
3395 XIX | sfrasowany wiele,~"Ja, com pracował tak - cóżem uczynił? -"~
3396 XIX(6) | polu formalnym starożytni pracownicy zdobyli, i milo jest zaiste
3397 XXIII | Chory nawet jestem prawie."~"Pracujesz nadto w poetyckiej szkole~
3398 VIII | czytania krepa,~Co po mozolnej pracy chwilę mroczy,~Gdy, duch
3399 XXIV(1) | ares, aristos, po łacinie praestantissimus, albo bystry, bystrzejszy,
3400 XXIV(2) | sabińska - obejmowała w praktyce swej cały rytuał mimiczny,
3401 XVI | sztylety~Na miecze Galów praktycznie się mieni;~Z Etrurii teatr,
3402 XV | powziąłem~Wiedzę o różnej praktykach natury.~O onych - mówił
3403 XI | niezmiernie żałobnie,~O głównych prawdach często, lecz z ich strony~
3404 XXVI | ich wiele~Zakupić można?-prawdaż? -~W rzeczach tylu~Życzenia
3405 XXIV | do powieści~Byłoby ująć z prawego jej toku.~Domy na piasku
3406 XIX | Przeto, iż dawno cesarska prawica~Oszczepem w puszczy nie
3407 XXIV | ściągnął k'niemu leniwą prawicę,~Leniwą wargą drgnął i wyrzekł: "
3408 VII | I jemu przeczy ten, kto prawu przeczy;~A prawo trzeba
3409 XXIII(2) | wieńce nawleczone na ręku prawym miewały.~
3410 XV | zwoja~Pism, i moralnych precept mistrzów wielu -"~"I - ?" -
3411 XII | można w o tyle, o ile,~W preceptę z liczby i z czasów wysnutą;~
3412 XXVI(1) | społeczeństwu starożytnemu, owszem, precepty higieniczno-moralne mamy
3413 XXIII | sztuce swej, że niezbyt prędki.~Scenę tę, w ścisłym znaczeniu
3414 XII | zbliżali,~Lecz ta skrzypnęła prędszym ruchem od nich.~I w ramie
3415 XVIII | dyszały motyle~Na strunach prętów: tak pieśni są w grobie~
3416 XVIII | Których kwiat tarczą, a pręty orężem,~A pąki - iskier
3417 XIII | te mało podobne,~Pamięci próbą nieco oddalone,~Rozjęły
3418 XXV | rzeczy znikomych kwapienia~Próbuje tylko, ile mu jest dano~
3419 XV(10) | obrzędach religijnych w chóry i procesje ustawiani.~
3420 XIII | ogromów~Myśli lub ciała, że w proch się trą nikły -~Tak już
3421 XIII | ziarno liche i pieprzowe,~Prochowi równe, który noga zwiewa,~
3422 XXV(6) | światłości w trzy lata po profanacji, jak zapowiedziane było
3423 I | można było,~W sposób, iż profil z greckich miał medali,~
3424 X | rysowane:~Amfiteatru szerokie profile,~Trzy piętra łuków z głazu
3425 XVIII | ujmowała powagi i wdzięku~Profilom, linią szorstką rysowanym,~
3426 XVI | Barchoba nawet nie widział profilu,~Ile że twarzą zwróceń był
3427 VI | może i pyłu drobiną.~Zowąd próg domu zdawał mi się światem,~
3428 VI | światem,~Stąd Epir cały progiem mi domowym.~Rozszerzyłem
3429 XXII | nie znalazł jedynej,~Ku progom znów wrócił, służebnic wołając:~
3430 VI | grocie~Poprzekreślanej słońca promieniami,~Jak w strunach złotej liry
3431 XI | ujmująca~Wdziękiem, co blado promienił jej z czoła,~Jako Dyjannie
3432 X | czerwieniały już w słońca promieniu~Rzeczy, które są ostro rysowane:~
3433 XXIV | gdy przewoźcy ciężar wleką promu~Nierównym chodem, po nadbrzeżnym
3434 X | Uchylający w tę lub ową stronę;~Prońlem piękny, postawą wątpliwy,~
3435 XV(9) | okazał Aleksandrowi: jako proroctwo o Książęciu greckim perskie
3436 III | Sybill błękitne jaskinie~Proroczych w sobie nie kryły trójnogów -~
3437 XXII | świąteczne ubranych -~Czy gwoli próśb wyszła z Trojanki drugimi~
3438 IX | do tegoż o ile się zbliży~Prostak, mów swoich nie ważący zgoła,~
3439 XX | Annibal miewał,~Trwa - w prostodiwszej, w doskonalszej nucie,~Iż
3440 XVIII | poczwórna.~Tę na świeczniku prostym a wysokim~Stawiała właśnie
3441 XVI | Prawo? - przypomnij, proszę, samo prawo:~To nie w dziesięciu
3442 XII | do Pani~Towarzysz, dalej prowadząc rozmowę,~Gdy wraz zbliżyli
3443 XV(9) | tę wedle widoków Bożych prowadzę, i że tak pogromię Dariusza,
3444 XXV | swoją po izbie, niechcącą,~Prowadził starzec krokami równemi,~
3445 VI | przemysłowi chwała!~- W prowincje nawet rozchodzą okręty:~
3446 XXV | wielka, lubo pozór marny -~I próżen rzeczy znikomych kwapienia~
3447 XVI | się słyszą;~Ta zaś, acz próżna, łamać się zdawała~Sama,
3448 XIX | wielkiego domu,~Nie zostawując próżni."~"Są studia ciekawe,~W
3449 XIX | zbytku strawy - lub syci próżniacy.~- Że jednak skromny był
3450 V | Przez solidarnie ukrywaną próżnię,~Im bardziej uczeń w duchu
3451 X | wywyższonych,~Od góry z wolna próżniejących z ludu,~Co zszedł się czekać
3452 XX | zbójców ducha, tych sępów próżności~Była to właśnie jedna z
3453 XVI | nagle rwący,~Suchymi w parów pryskał gałęziami,~I znowu ciszy
3454 XXV | z góry~W fontannę upadł, prysnął o marmury~I tęczę wywiódł
3455 XXIV | Zgiętego rzucił o ziemię.~"Prze-bogi!! -~Tłum zaczął wołać-morderstwo
3456 IX | człowieka~I tego, który przebacza, a czeka,~Aż chwila przyjdzie,
3457 XIX | Losy.~Acz bywa, że nim tę przebiegną gamę,~Nie poznawają się
3458 XXIII | odmień mi nazwisko! -~Przebierz mię - powiedz, że twa jestem
3459 XXIV | włóczni poszturch na skroś nie przebiło -~Czemu? - że nie ją, jej
3460 XVIII | niechcący,~Z uśmiechu bladym przebłyskiem rzekł: "Quidam"~Dziewka,
3461 XXV | Jakoż Pomponius był to z swą przebraną~Elektrą - - Barchob ostatnie
3462 XXVII(2) | iż w dzisiejszej Francji przebywali; było przysłowiem rzymskim: "
3463 XI | Czysty jak woda dobrze przecedzona,~Nie wiem, czy taki, czy
3464 VI | wczora~W cienniku bocznym przechadzał się długo;~Wszelako owy,
3465 XIV | wini.~ ~Już wiele razy na przechadzce dumnej~Przez Via Appia,
3466 XXV | zrodziło się dziecię.~ ~Przechadzkę swoją po izbie, niechcącą,~
3467 XII | zgadywać się wzdraga,~Kto są przechodni ludzie i co znaczą~Tam,
3468 VII | ptaki.~Środkiem zaś onych przechodnich rozstępów~Biegł najprzód
3469 XIV | tak kwiat gdy potrącą~Przechodnie w sposób niezbyt pogardliwy,~
3470 VI | bynajmniej natrętną.~Po tym przechodnim dysonansie ona~Stała się
3471 VII | dwie spadały fale~Na dwa przechodniów rozstępy zdziwione,~Syn
3472 XII(1) | mniemania Pitagorejczyków o przechodzeniu dusz.~
3473 Dozk | mszy świętej idąc słuchać, przechodzi się owdzie przez Jowiszowy
3474 XI | nie stał stroną~I, gdzie przechylić się, nie wiedział wcale,~
3475 XXVII | Ścisnęła ręką dłoń Artemidora~I przechyliła k'niemu blade skronie,~Mówiąc
3476 XXIV | ścianę.~Trup się po bruku przeciągnął płaszczyźnie,~Podając rękę
3477 XIII | Obyczajowi służy, jako może,~By przecie robił coś! acz jest chwilowy" -~
3478 VI | miejsce trafię" -~Dodała, ręką przecierając czoło -~Potem: "Pamiętnik
3479 XXIV | współ-łez nie ma, bo się przecierpiała,~Współczucie tylko ma złączone
3480 XII | Tudzież o znaku linii dwóch przeciętych,~Co tych przeklętych strzeże
3481 XIII | Homerze,~Tak - jak komedii przeciw-sokratejskiej,~Dowcipnej, że aż śmiech
3482 XIX(4) | człowieka przemienia się w przeciwne jej usposobienie - tak dalece
3483 IX | Aż chwila przyjdzie, że przeciwność, w sobie~Zniósłszy się sama,
3484 XV | ogół zaniemiły~I stron przeciwnych uwagę zwróciły,~Jakby tam
3485 XI | Świat oficjalny nie był mu przeciwnym;~Owszem, powoli ocierając
3486 XXIII | wręcz Lucius Pomponius: "Nie przeczę."~I wstał, lecz widno było
3487 XVI | jaki się używa,~By czas przeczekać natrętny długością,~Mówił:~"
3488 V | rozprawiali wiele;~Skoro kto przeczyć śmiał - szukali mętów,~A
3489 V | Jakaż być musi na górze przeczystość?~Artemidora uliczni czciciele~
3490 XIX | O myśli ludzka! - ty, co przeczysz Panu,~Świadczyć Mu musisz
3491 XXIV | bowiem miejsce Placem zwane~Przedajnym - gwarne, wilgotne, zaulne3 -~
3492 IX | sprawa~Na tych, co byli przede mną sądzeni,~I tych, co
3493 XXVI | przyszła niespodziankę oną~Przedłużyć wiary dziecinnej udaniem,~
3494 XXIV(4) | urodzony; za Tybrem było ich przedmieście.~
3495 XIII | sens mu nie był głównym~Przedmiotem treści tak wypowiedzianej -~
3496 XV | składa.~- Wzór jest to ogół przedmiotu, gdy wzory~Są to usterki,
3497 VI | cieplej wzierało w mieszkania,~Przedmioty jedne usuwając cieniem,~
3498 XIX | żywych,~A o okopach myśląc i przedmurzach,~Świat tworzył, linii nienawidząc
3499 XXV | Żydów onych stanąwszy w przedsieniu,~Zapyta, czyli chcą z nim
3500 Dozk | oglądany, krajobraz ruin się przedstawia. Serce tej Zofii, tak czarującej
3501 XXVII | rzeźbiarz stroi, kiedy bogi~Przedstawiać każą mu śmiertelni ludzie,~
3502 VIII | Teraca była mozaiką wysłana,~Przedstawiającą modre pawi stado.~Wchodnią
3503 XXIII | Zbliżony, widok Pomponius przedstawiał,~Niedocieczone k'temu mając
3504 XIX(6) | w warunkach najuboższych przedstawieni: Dziecię-Bóg, Dziewica-Matka,
3505 XVIII | każda z czterech ściana~Przedstawowała, jako Bachus młody~Z nimfami
3506 XIII | sumienie,~W powietrzu zwianym z przedświtem Epoki~Nowej, z mętami starej -
3507 XIII | dotknął liry swojej nadaremno,~Przedświtu blasków doczekał, a potem~
3508 IX | Pretor z konia zsiadł, już przedtem nieco~Po obu stronach perystylu
3509 XV | cienia~Wnosisz, że lampa d przedwcześnie zgaśnie,~A jesteś w ciągu
3510 III | krok sennego sługi.~Lampa przedzgonnym co tryśnie promieniem,~To
3511 XI | się czyta - cóż za rzecz przedziwna~Czytanie! - jako gałązka
|