134-crepi | cucon-gajow | galaz-koncz | koni-mniem | mnogi-odbyl | odcho-pochl | pochm-przed | przeg-sadom | sadu-styks | subte-usmet | usmie-wykon | wykry-zebio | zebra-zzyma
Part
3512 XXIII | wyjdziesz!" - zawoła wraz diwa,~Przegiętą ręką dzban kłoniąc ku czarze,~
3513 XIII | tyle.~Mistrz Artemidor w przeglądzie takowym~Wspomnień mniej
3514 XXIII | odpowie mu luźno -~Żeś wojnę przegrał, przychodząc za późno!"~"
3515 XVI | Posłańca spotkasz z kartą przejazdową -~Twoje zaś, gościu, jutro
3516 XV | Mistrzu, głos i co się zeń przejęło~W myśl - i co krwią błysło
3517 XVI | starca, w oka mgnienie.~"Przejezdną kartę i na statek prawo~
3518 XIV | gdzie w chłody wieczorne~Przejeżdżał senat i patrycjat dumny,~
3519 XIII | długą,~Uczuciem widza me przejmując rzewnym.~Czasu, gdy nieraz
3520 XIII | pamiętniku onym,~Że rad by przejrzeć go, że potem spali -~Acz
3521 XV | Sposobem zwykłym: te szaty przejrzyste~W Cos wyrabiane są, a rzecz
3522 X | lękliwy,~Na męża nazbyt przejrzysty - jak duchy.~Pytania takie
3523 VII | Skale. 1~Gramatyk nie mógł przejść w tęż samą stronę~I niecierpliwe
3524 VIII | blasku,~Często i zapach, jak przekład dosłowny -~A poznasz Zofii
3525 XXV | toż miejsce rzuca,~Iż jest przeklęta krew - krew poganina!"~ ~
3526 XII | dwóch przeciętych,~Co tych przeklętych strzeże czy tych świętych;~
3527 XXIV | Zawołał: "Człowiek ten szepcąc przeklina! -~Chrześćjański to pies!" -
3528 XVIII | wszystko.~Dalej wiersze przekreślone.~Kwiatów woń izbę napełniła
3529 XI | jak sznur prostą ścieżką przekreślony.~ ~Za tej zaś ścieżki końcem,
3530 XXIV | Powietrze skrzydłem swem przekroił złotem -~Padł - Aleksandra
3531 XX | żyła sama - była biczem~Przelatującym od ręki do ręki,~By ogniem
3532 II | świecą,~Gdzie właśnie nocna przelatuje sowa,~Rok temu, skoro zapalano,
3533 XI | kotwica,~Zwił się, i słońca przeliczał zachody.~ ~Mistrz Artemidor -
3534 XIX(4) | zawsze adoracja dla człowieka przemienia się w przeciwne jej usposobienie -
3535 XX | imieniu,~Zaniewiedziane albo przemienione.~- Że jednak Władca, będąc
3536 XIII | szarpie,~Wytrzymał burzę, co przemija grzmotem,~I skubie tęczę -
3537 XV | by płynność się rwała~W przemowie Pulchra, czekał z zaufaniem,~
3538 XIX(5) | doktryną jaką systematyczną przemyślone było, nie wiem pewno - ale
3539 VI | zajęty -~Wiek się zadziwi, przemysłowi chwała!~- W prowincje nawet
3540 XIX(5) | wszystkie ideały najwyższe przenajwyższywszy, przez to samo niejako objęła
3541 XX | dośledzić~I jakie serce przeniknąć te bole?~Których nie dotknąć,
3542 I | Krwi też dwoistej wzajem przeniknięcie~Na twarzy jego dostrzec
3543 VII | nieporządnie zwite,~Jak cyrk przenośny z okolnymi brzegi~I oś mający
3544 VI | trafunek,~Pomięszał sługa z przenośnym ciężarem -~I pomyśliła:
3545 XV | mówił jeszcze - którzy zasię~Przenoszą mądrość czerpać z żądzy
3546 VII | przestanek - jedna kurzu skiba~Przepadająca w nic, jak na dno ryba,~
3547 VI | ustroni.~Po chwili Zofia przepatrzyła jeszcze~Pargaminowy zwój
3548 XXIV | wewnętrzne zjątrzenie -~I tak przepoić się jej własnym jadem -~- - - - - - - - - - - - - - - -~
3549 XIII | stawiąc łuk - - kolumny~Przepraszał w sercu, i dłuta czuł zgrzyty,~
3550 XXIV | Upaść mu jeszcze do nóg - i przeprosić -~- - - - - - - - - - - - - - - -~
3551 XIV | zmienia~Bez obrażenia i bez przeproszenia:~Pomny, że inne czucia są
3552 XXI | Elastycznością swą, miarą i siłą~Przerażał wszystko, co się doń zbliżyło -~
3553 XIX(7) | prosto na okręt jego, a przerażenie było takie, iż załoga na
3554 XVI | nocy,~Krzyknąwszy właśnie, przeraził go nieco.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
3555 XVI | jakiejś sfinksowej zagadki.~W przerwach tych uczeń Mistrza śledził
3556 XIII | począć? - aż sam sobie mową~Przerwie: "Co to jest?!" - i głośno
3557 XIII | I mijał - myśleń aby nie przerywał~Lub snu, lub mowa ich że
3558 XXVII | Każąc, by leków swych nie przerywała,~Solennie nagląc, by nie
3559 XI | To mówiąc z wolna, przerywanym głosem,~Poglądał w ziemię,
3560 XV | Upadkiem -"~"To jest stary przesąd wschodni" -~Odrzekła Zofia,
3561 IV | Błądzą, aż bystry promień je przesila.~Ostatnia gwiazda wtedy
3562 IX | tu dwa kłamstwa stały w przesileniu:~Oskarżające i to, co w
3563 XIX(4) | więc mogło tak wysilone i przesilone uczucie w ironię uczuć,
3564 XXIII | koniem wjechawszy na rowy,~Przeskoczyć wątpiąc, uderzasz ostrogą -~"
3565 XX | wszakże skoro już zgadywa,~Przestaje sobą być i, chociaż nie
3566 XXIV | splunąć -~I - że się ciężar przestało już nosić:~Upaść mu jeszcze
3567 VII | zboczyć nie raczy."~- Za tym przestanek - jedna kurzu skiba~Przepadająca
3568 XIII | gniazdo wśliźnie -~Łoskot w przestanki porwany gniewliwe,~A dalej
3569 XIV | Janusa obliczem -~Bo tam przestępstwa nie ma ani zdrady,~Ani przykładów
3570 XIV | Gwoli celowi - i nie jest przestępstwem~W bezprawnej sferze, z Janusa
3571 XIII | konstelacje:~I stał tam z lirą w przestronnym lazurze,~Na resztę dziatwy
3572 IX | zapalone -~Nuż wołać, dalej przestrzegać, zaklinać -~I jak brzmi
3573 Dozk | gołąb w rozłamanej klatce, przesuwa, tak iż, mszy świętej idąc
3574 Dozk | Quidam, któremu to nazwisko przeszło było w imię własne, ale
3575 XXV | tworzy - chwile przywołania~Przeszłości w jawność, lub czasu przyszłego,~
3576 XIII | razy na dzień bok duchowi przeszył~Greckiemu rzymski, w swe
3577 XIII | Tu przetarł włosy i sprysnął palcami,~
3578 X | Tę piękność wszakże, co z przetartej szaty~Wyzierać zwykła, mijał
3579 XXIV | Często niewielki wypadek przetwarza~I, większość sobie obracając
3580 XV | pani,~Niby rozmowę chcąc przetworzyć dla niej -~Gdy ta nie słowem,
3581 XV(9) | kwiatami, wyszedł przeciw przewidzianemu wojownikowi: i wyszli tak
3582 XXIV | chruścianych płotów,~Gdy się przewinie raz, umierać gotów.~Tak
3583 XXIV | chwilowo rozgania,~Jak gdy przewoźcy ciężar wleką promu~Nierównym
3584 XIII | ciszy~Męża, co w śnie się przewraca lub dyszy,~Albo półsennej
3585 XXIII | Amfi-serdecznie, tak samo niedbale,~Z przewyższającą go poczęła dramą –~"Jest-że
3586 XX(2) | nic śmie nikogo w niczym przewyższyć!"~
3587 XIX(6) | ale nawet najlegalniej je przewyższyli. Sztuka starożytna nigdy
3588 IX | miał nazwiska,~Potem zaś przezwan Gwido - mąż zuchwały,~I
3589 VI | niej,~Niż żebyś rok z nią przeżył na ustroni.~Po chwili Zofia
3590 VII | zagiętem kolanem -~I piersi na przód swobodnie otwarte~Z łuskowem
3591 XXIII | szuka na pustyni,~Klękając przodem. - Wieńców miała kilka~Na
3592 XIX(4) | wszechgałęziach wiedzy i życia o przodkowanie się dobijał, w każdym elemencie
3593 XXV | Iż, skoro posły żydowskie przybędą,~Z senatorami na igrzyskach
3594 XVI | prawą~I w torbę schować lub przybić na ścianę. 7~To ksiąg folianty,
3595 XXI | czytelny,~Zaczęły postać przybierać i imię:~Z Bretanii pono
3596 XXIII | Pomponius, który przed gościa przybyciem~Zdał się pogardzać i śmiercią,
3597 XVI | Uczniowi potem wskazawszy przybysza:~"Oto - rzekł - ten jest,
3598 XXV | Wskazywał, by toż zrobił mąż przychodni.~I siedli - Jazon rzekł: "
3599 XII | kształty rosły mężów dwóch przychodnich.~ ~"Któż jest ten pierwszy
3600 XXIII | luźno -~Żeś wojnę przegrał, przychodząc za późno!"~"Owszem, tryumfuj
3601 XV | zamiar ten objawić, właśnie~Przychodzę - " - mówiąc to, Zofii wejrzenia~
3602 XXIII | rzeki: "Mag mi na pamięć przychodzi."~' A Florus zasię: "Mniemałżebyś,
3603 XV | chciał: "Chwała" -~Lecz usta przyciął, patrząc naokoło;~A Aleksandra
3604 XXVII(2) | krajem ucieczki z różnych przyczyn, tak był naonczas ów obszar
3605 XXIII | mnie więcej uczoność się przyda,~Mnie, że nie jestem w filozońę
3606 XI | Językiem, pełnym szeptań i przydechów.~Chrześćjan - znał mało,
3607 III | jego było coś i sługi,~I przyjaciela, i bliskiego z rodu.~- Starzec
3608 II | Zwiedzić już myślisz, młody przyjacielu,~Artemidora mądrości świątnicę?" -~"
3609 XV | Pomponianie~Ugościć kilku przyjaciół i panię -~Tak iż, by zamiar
3610 XXVII | Iż nie mniej gorzkie, a przyjął - wygnanie! –~ ~Więc Zofia,
3611 XXVII | stał się pogrzebowym sługą:~Przyjaźnią, prawdą i bólem okryty,~
3612 XIX | Wół i Łukasz, i te Rafaele~Przyjdą - położyć się czołem na
3613 XI | Dasz mi znać."~ ~"Jako? - przyjdęż? - czy Barchoba,~Czy ciebie.
3614 XI | Dnia tego, tyle mając do przyjęcia~Osób, nie mogłem dosyć mieć
3615 XV | na to mu odpowie -~Jesteś przyjemnym bardzo biesiadnikiem!~Rzecz
3616 V | swoim niebacznie zawadzi,~Przyjętą będzie pocieszał się bajką:~
3617 XXIII(1) | że leżeć, pokarm biorąc, przyjęte było.~
3618 XV | kariatydy z głazów.~"Więc przyjmę lauru wieniec lub dębowy.~
3619 VIII | Wzmóc mię? i o tej czy nas przyjmie dobie?"~"Nas? w tym wątpliwość,
3620 V | Bliżsi wszelako - tych przyjmował z rana -~Twierdzili, że
3621 XV | najmniej mąż ów ich nie gani,~Przyjmują nawet hołd od bohatera~Dla
3622 XX | wspomnienie,~Pieśń za śpiewaczki przyjmując sumienie,~Lirę za postać -
3623 VI | światło,~A światło z sługi jej przyjścia wywarte,~Zmieniała pierwszą,
3624 XXIV | Wątpliwość każdą wyjaśnić przykładem,~Ominąć każde wewnętrzne
3625 XIX | Adryjan akcentem~Ciągnął - przykryta rzecz czasowym mętem:~Egipt
3626 XXV | sztuczną, co na ścianie~Szukała przyleć jako malowanie,~Gdy Jazon,
3627 IV | powraca.~Wszedł i dwa palce przyłożył do brody:~Drgnął, błędną
3628 XIII | spożyte -~Aż Grek ostatni przymiotem lub winą~Zginie, i myśli
3629 XV | gdy wzory~Są to usterki, przymioty lub pory,~Wzięte tak czasem,
3630 XIX | sięgnął, gdzie go boli głowa,~Przymrużył powiek i powstał leniwo,~
3631 XVIII | kurz gdzieniegdzie otrząść, przynieść wody -~To całe służby wewnętrznej
3632 XXVII | a leki~I kwiaty z willi przyniósł niedalekiej,~- Od Pomponiusa
3633 XXV | jeszcze oku nie odsłania:~Coś przynoszące upajającego~Przez oderwanie
3634 XXIII | sit" - to rzekł do diwy.~"Przynoszę wszakże wieść, iż niepokoje~
3635 XIX | Drażliwość w spokój mędrca przyoblekać,~Także, iż lubił zgłębiać
3636 XIII | chwilę na uboczy,~I znów przypadał doń, pięściami macał,~I
3637 XIII | czołu,~Szerokim łokciem przypartą do stołu,~Jak człek na pierścień
3638 VI | jaką naznaczywszy mądrą,~Przypiął do ciżem, lub psu na obrożę! -~
3639 XIX | co zeń wywiało za ścianę,~Przypisywali wschodnim pewnym gościom,~
3640 I | I~ ~Przypłynął młodzian z górnego Epiru~
3641 XIII | tych, zdało się oku,~Że przypominał się znajdować w tłoku~Wstrzymany,
3642 XIII | czynie,~Po lada fraszce przypomnieć się dało,~Jak chleb ten
3643 XII | powracały,~Tylko zbliżone lekkim przypomnieniem,~Że jednym błąd je raz ogarnął
3644 XVI | zawracając miecze. 6~Prawo? - przypomnij, proszę, samo prawo:~To
3645 Inc | PRZYPOWIEŚĆ~Adolescentus quidam sequentatur -~
3646 XX(3) | sposobu nauczania, ale mawiał przypuszczając zawsze naprzód, że słuchacz
3647 X | mają,~Albo Anglowie - gdy przypuszczę śmiele,~Że ci na przykład
3648 XV | piję zdrowie,~A pijąc, będę przypuszczeń jej echem,~Że jak z ucztami,
3649 XV | Pani - to wszystko same przypuszczenia,~Które jak płonne są, to
3650 XI | Acz w tym najmniejszej przysady nie było.~Filolog wielki!
3651 VII | Pięściami na wiatr, okraczał, przysiadał,~Wołając: "Hajże! - w słup -
3652 XXVIII | ma uwłaczać w losie?" -~"Przysiągłbym bowiem, że to resztki Zofii!"~-
3653 XXIV | Coś jeszcze mówił, gdy doń przyskoczyli,~Lecz oderwała słowa ust
3654 XXIII | Na łożu1, skórą lamparta przysłanem,~I piórem pawim lekkie rzucał
3655 XVIII | stawiając, rzekł: "Został przysłanym."~"Od kogo ?" - zamilkł
3656 XXVII(2) | Francji przebywali; było przysłowiem rzymskim: "poszedł na ryby
3657 Dozk | ruiny oglądać i sławić przystało. Szczęśliwszym byłeś.~CYPRIAN
3658 VI | Olimpu, bądźmyż przeto, jak przystoi~Na pokrewieństwo, mądrzy -
3659 XXIII | diwy takowej~Byłoby bardzo przystojne stworzenie -~Lucius tak
3660 XV | zwrócon i gościowi;~Drugi przyświadczał, jak człowiek mniej dbały,~
3661 X | zjawisk wysłannik Jazona~Przyszedł tu znaleźć - rzecz nieodgadniona.~
3662 XI | przed sobą."~ ~"Zaiste - przyszłam, jakby czując, po co" -~
3663 XXV | Przeszłości w jawność, lub czasu przyszłego,~Który się jeszcze oku nie
3664 VII | mam do Mistrza list." - "Przyszły kolego" -~Odpowie Barchob,
3665 XIX | gościom,~Lub z okrętami przyszłym wiadomościom.~- Wieść każda
3666 XV(9) | Powieść - którą tu przytacza Pulcher o zburczeniu kapłana,
3667 XXV(9) | Cezara prawie dosłownie przytoczony tu jest.~
3668 XVII | Ale bez-barwą czerstwą i przytomną.~"Nie mam w Fidiasa dziś
3669 XXVII | nerwy -~Swobodny, owszem, i przytomny wcale,~Nim Zofia z swym
3670 VII | Sposobem Partów do ciała przywarte,~Welgnione w konia zagiętem
3671 XXIV | Do nóg męczeńskich gdy przywiązywano,~Krwi nieraz świętej bywał
3672 VII | wrota szerokich toporów,~Co przywierały się lub zawierały,~Skoro
3673 XXIII | zausznice,~Ty byś ornaty przywiózł mi z kamieni" -~Mówiła -
3674 XXIII | siedli w milczeniu.~"Ty przywiózłbyś mi wschodnie zausznice,~
3675 XI | zimno: "I ja raczę~O kiju przywlec się, gdy przyjdzie pora."~
3676 XIV | głowa jego nad ramieniem~Przywódcy była jakby dopełnieniem,~
3677 XXV | Obecność tworzy - chwile przywołania~Przeszłości w jawność, lub
3678 XXV(6) | Po przywróceniu czci kościołowi postanowił
3679 XIX | można, spokojnie,~By tłum przywyknął czuć go i z daleka~Lub czcić
3680 IX | nie jest pierwszy i znam przyzwoitość;~Mam wzgląd na wszystkich,
3681 XXIII | Uznanych prawem w sposób przyzwoity,~Ani bez wiedzy, która w
3682 XIX | a powoli~Uobyczają się i przyzwyczają5 -~Nim tnę, uważać zwykłem,
3683 XI | latyńską mowę; gdy ucznia przyzywał,~Z fenicka mawiał doń lub
3684 XVI | zwłaszcza śmiech mu do warg przyzywało,~Jak zakazany owoc - albo
3685 XVII | wonnego budowaną drzewa,~Pstrą miedzianymi gwiazdy i gwoździami,~
3686 XXIV | alabaster -~Jako strumienia dno, pstre kamieniami;~A pieśń twa
3687 XIII | parowu jamie,~Plamami cieniów pstrej od sosen krzywych,~Wiodącej
3688 VI | Przypiął do ciżem, lub psu na obrożę! -~Nie! - tu jest
3689 XX | którą gesta niemowlęce~Psują rzecz, cale nie troszcząc
3690 XXI | Struny się liry nietykanej psuły;~Mag z lekarstwami swymi -
3691 XIX(4) | Egiptu miejsce miała. - Psychicznie jednakże tragedia ta zupełnie
3692 XXIV | nie tylu kwiatów, nie tylu pszczołami,~Nie tylu kręgi lotów ich
3693 XIX | się jadłem, jak to czynią ptacy~W klatkach, mający smaki
3694 XVIII | wyślizła ci wężem,~Wąż w ptaka plwał się, wyrzucając ślinę,~
3695 XXIV | kwiatów wieńce czerwieniły -~Ptasząt śpiew wmięszan do powózek
3696 XVII | gwiazdy i gwoździami,~A jako ptaszę z gniazda, nim zaśpiewa,~
3697 XVII(2) | Krzykacze publiczni obwoływali często wdzięki
3698 V | pobłażanie,~Zwłaszcza w publicznych miejscach oczywiste;~Lecz
3699 XXIII | Oto i świeży wieniec przy pucharze,~Na koniec uczty zgotowan
3700 V | Pargaminowe zwitki spod stolika,~Pudełko z kości słoniowej z woniami,~
3701 XXV | zachodziło~Do drzwi Magowych pukać i przed domem~Czuwać - i
3702 XVI(4) | pierwszej zaraz bitwie porzuca puklerz mały własny, na szeroki
3703 XVI | Praw, rzuca zaraz ojczyste puklerze4~I już wybiera jak mąż,
3704 XIII | pół-rybim ciałem,~Bez wrzących pulsów, odepchnął daleko,~Idąc -
3705 Dozk | jakkolwiek z właściwego mi punktu oglądany, krajobraz ruin
3706 XXVII | Palcem w zasłony cienie purpurowe:~"Sokrat - z motylem czy
3707 XXIV | czarnym.~- Zachodu słońce, purpurowej krasy,~W błota się szybach
3708 XXV | Schowaną w kaptur z sydońskiej purpury -~I piasek, którym sypało
3709 XXIV | sługi~Stryczkami k'niemu puścili krwawemi,~Jako gdy brudne
3710 III | spodziewam.~Perystyl odtąd pustą już przestrzenią - -~W alabastrowej
3711 VI | Ówdzie mdłą byłem rośliną~Na pustce dziadów; tu - drobiną żwiru.~
3712 VIII | Jak gdy wiatr wionie w pustki ogrodowe,~Gdzie skwary pierwej
3713 XX | Na łoże sypnął nim, z ową pustotą~Niezgrabną, którą gesta
3714 XXIII | Kiedy spoczynku szuka na pustyni,~Klękając przodem. - Wieńców
3715 XXIV | jest gdzie do spalenia.~"Puszczaj!" - zawoła setnik, gdy młodzieniec:~"
3716 XIX | cesarska prawica~Oszczepem w puszczy nie raczyła śledzić,~Gdzie
3717 VI | żwiru.~Mniej: pyłem, może i pyłu drobiną.~Zowąd próg domu
3718 VI | księgi,~Egipcyjankę znów pyta o czasie:~"Którą wigilię
3719 XV | Florus jak człowiek, gdy chce pytać: "Czemu?" -~Lecz na obecnych
3720 XXIV | błyskawice,~Lecz te wraz gestem pytającym: "Czemu?"~Usunął, sprawę
3721 XIII | Jazon rzekł powoli,~Bez pytajnego akcentu, ni soli.~"Cóż?" -
3722 XX | obiema~Rwali - co skrycie pytajników krzywych~Jakoby haków wręcz
3723 XXIII | jakiś nastroiwszy nowy,~Pytał o źródła zamorskiej powieści:~
3724 I | a konie szły - - i znów pytali.~ ~
3725 XV | już z nowym nie wstanie pytaniem.~Więc tylko szeptał czasem: "
3726 VII | orły trzymał cztery~I - S.P.Q.R. - złocone litery~Na ciężkich
3727 XV | mojej,~Jako warunek sine qua non stoi,~Iż z czasem portyk7
3728 Inc | quidam de hic stantibus qui -~S. Math. XVI 28~
3729 VII | Sierota, quidam, zwana dalej quido,~I nieuczona gawiedź, która
3730 XV(9) | najszczegółowiej Flavius-Józef - Anti[quitates] Judai[cae], księga XI,
3731 XVI(1) | współczemy wielki mędrzec i rabbi żydowski.~
3732 XVI | Cienie dwa wielkie, ucznia i rabbiego,~Z podłogi czołgać zdały
3733 XX | Wskazując gestem, w cymbał laską rąbiąc?! 5~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
3734 XII | wiszącą u liry~Dłońmi, a rąbkiem ledwo szaty nikłej~W nieodgarnięte
3735 IX | posłannik, który~Ma zdać rachunek z liczby i natury,~I położenia
3736 XXIV | Współczucie tylko ma złączone z racją,~Zimna i pewna w zasadach,
3737 VI | same do niej przyjść nie raczą? –~Słońce coraz to jaśniejszym
3738 XI | potem dodał zimno: "I ja raczę~O kiju przywlec się, gdy
3739 VII | Odeprzeć! - kto zboczyć nie raczy."~- Za tym przestanek -
3740 III | rzekł mu drugi~Czy nie raczycie prosto do ogrodu?" -~A w
3741 XIX | Oszczepem w puszczy nie raczyła śledzić,~Gdzie lega niedźwiedź
3742 XIII | Skonałem -~Wstałem" - zanucić radośnie, lub w dobie~Trudnej z Zenonem2
3743 V | Mistrz dyktuje właśnie, albo radzi.~- Z Koryntu rodem, Artemidor
3744 XIII | ratusz gdzie miejski,~Grekowi radził zmieniać kapitele~Kolumn -
3745 XXV | trafów, mniemań, wieści~Radziła, owszem, wybiegać poza nie~
3746 XXIV | zewnętrzne okrycie~Ładu - co ufać radziło bezpiecznie.~Nie - iżby
3747 XIX(6) | niezaprzeczenic, stopnia doszła. - Rafael wszakże i inni naczelni
3748 XIX | Betlejemie,~Aż Wół i Łukasz, i te Rafaele~Przyjdą - położyć się czołem
3749 XIX | Fidias przed Familią-Świętą~Rafaelowską stanął6, a Jupiter~Świętego
3750 XVIII | Też same poznać dając po ramionach~Osoby, których indziej twarz
3751 XI | niemniej inną stronę~Podwórza w ramy swe, na kształt obłoku,~
3752 VI | rozbudzi, właśnie świt go rani -~I gniewałby się na same
3753 VI | okrutnie,~Wejrzenie widzów raniąc - drugi w kroku~Zdążał mu,
3754 IX | cezarski, świecący,~Jak w mroku rannym pożarowa łuna.~ ~Tam - poczet
3755 XXIV | nierozsądny! - I któż go uleczy~Z rany, co tyle krwawa i niewinna?~-
3756 VI | Wreszcie, początek znalazłszy rapsodu,~Czytała - - - - - - - - - - - - -~- - "
3757 XX | Mędrzec niewiastę, co go jak raroga~Nie pojmowała, odsuwając
3758 XVI | lica -~Bogów - których się ratuje z płomieni,~By nie zginęła
3759 XIII | Lub stawiać łaźnię, czy ratusz gdzie miejski,~Grekowi radził
3760 XVI | Ten raźno wyszedł, owy, toż do siebie~
3761 XXVIII | cugle legły, a koń skrami~Rażony, szyję podejmował krzywe:~"
3762 IX | wsparł ręce obie -~I blisko rdzeni będąc, słuchał sprawy.~ ~
3763 XXI(1) | Flaviusa Vcgetiusa Renatusa: De re militari.~
3764 XIII | już Rzymianin znał się, że realny,~I zapisował porządnie do
3765 XXV | Miednicę stawiać z płóciennym ręcznikiem,~Toż sprzęty obce, do uczty
3766 IX | przyjętym trybem nieskłamanym,~Regulaminem mody lub policji -~W sposób
3767 XVIII | oddawać to mogą,~Jakoby w rękach mając swe zdobycze,~Gdy
3768 XV(11) | Amicula-barbarica — krótki płaszczyk z rękawami: jubka-przyjaciółka.~
3769 XVII | kędziory,~Po sobie pojrzał i z rękawów wierzchu~Owiał pył - - ziewnął -
3770 XI | chora -~Szkoda, że stare rękopisma rzedną.~Dobrze jest miewać
3771 XVIII | skórą lamparta okrytym,~Z rękopismami stała cicha urna,~Na której
3772 XI | ciemna,~Za nią jej lektor z rękopismem - dalej~I autor tegoż" -
3773 XI | sali~Niższej, gdzie mnogich rękopismów wstęgi~Leżały w wazach,
3774 XIX(4) | melancholię; a ta, jako religijny skrupuł, sama się w umyśle
3775 XV(10) | chłopcy przy obrzędach religijnych w chóry i procesje ustawiani.~
3776 XXI(1) | Wyrażenie Flaviusa Vcgetiusa Renatusa: De re militari.~
3777 XIX | sycjońskiej roboty~Z tetrafarmaku1 resztką, złota taca~Niżej - miednica
3778 XXVIII | Przysiągłbym bowiem, że to resztki Zofii!"~- K'czemu Pomponius,
3779 XXVII | już a skryte jady~Narodu resztom następują w ślady!"~- Co
3780 VI | tykać nad miarę.~- Któż retoryki nauczał tę stare? -~Mistrz
3781 XXV(1) | Drzewo citim, którego robak nie toczy.~
3782 XV | jak z lawy~Wulkanu, cacka robią dla zabawy,~Albo są skrzydły
3783 XVII | niewyczerpalna -~I stąd mógł robić wieki - do dziś może!"~"
3784 XXVII(2) | Rzymianina, wyżej zaś kraje do robienia karier wojskowych i miejsce
3785 XI | iżbym odjąć mógł - jak to robili~Dla innych inni - niemoc
3786 XXVIII(2)| Scypionow, z tego kamienia są robione; groby-nie zaś sarkofagi.~
3787 VI | Podobną będąc w tej cichej robocie~Do jakiej dawnej Sybilli,
3788 VI | nawet rozchodzą okręty:~To z robotnikiem, to z ciętym marmurem.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
3789 II | zgadł, mówię, że w wjazdu rocznicę~Zwiedzić już myślisz, młody
3790 XIV(3) | Formacje rodów kabalistyczne, bez względu
3791 XIX(1) | Tetrapharmacum - rodzaj pasztetu, potrawa ulubiona
3792 XVII(2) | często wdzięki kobiet tego rodzaju u wnijścia do teatru.~
3793 XIII | krańców Północy1,~Co, jak rodzeństwo, zbiegną ku pomocy.~ ~Rzym
3794 IX | jakim chleb łamiąc w ubogiej rodzime,~Ogląda ojciec, żali co
3795 XX | boleść:~Siły go z progów rodzimych wyrwały,~Te, co dziś o nich
3796 VI | utuliła~I płaszcza jeden róg powlekła krzywo~Ku ramieniowi -
3797 XIII | nie tu koniec z uprawą i rolą.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
3798 XXIV | powietrzu nią wodzić,~Jako gdy w rolę rzuca kto ziarnami.~- A
3799 XII | zaplątaną żwiry -~Czuła się w roli swej zachwianą zwykłej.~ ~
3800 VI | dawna -~I oto wzięła mię ta Roma sławna~W wielmożne dłonie
3801 I | młodzian zdążał już do Komy,~A Romę marzył podobną do łuku~Tryumfalnego,
3802 XV | nad światy,~Samemu kwiatem rość, ku prawdzie pierwowzoru,~
3803 XXIV | I wraz porządek gwałtem rósł, gdy szpiegi~Skoczyli niemniej
3804 XI | Barchobem - ciekawość choć rosła~Nieraz w słuchaczu takich
3805 IX | Apollina,~Jowisza, Bacha, roślejszym o głowę -~A ci że byli ludźmi,
3806 VI | Sierotę! - Ówdzie mdłą byłem rośliną~Na pustce dziadów; tu -
3807 XII | zachodnich,~Dwa kształty rosły mężów dwóch przychodnich.~ ~"
3808 IX | poczet pieszy, po stopniach rosnący,~Wkraczał, trzech wiodąc
3809 XXI | nocą nieraz, jako ścianę~Równą, księżyca bielmem wyjaśnioną,~
3810 XXIV | wszczyna~Marsz, gdy w szeregach równają golenie5,~Zawołał: "Człowiek
3811 XXIV(5) | Linie w wojsku równały się po goleniach.~
3812 XXV | Prowadził starzec krokami równemi,~Gdy w drzwiach otwartych
3813 XVIII | Lud jest zawsze może~Na równi z wiedzą, chociaż jej nie
3814 XXIV | Utrzymujące ciał tych równowagę,~Które traf skupił i ułożył
3815 XXIV | strugi~Z dachów, i luną z tak równym hałasem,~Że, z góry, nie
3816 XXIII | złym koniem wjechawszy na rowy,~Przeskoczyć wątpiąc, uderzasz
3817 XXIV | kobiety,~Przechodząc, kilka róż mało zbroczonych,~Podniosły -
3818 XII | zrobi tyle -~Tyle niesmaku i roz-społecznienia,~Dla jednej nazwy - mniej:
3819 XXIII | Pomponiusa lice~Kłoniąc się, jako róża na jesieni.~"Ja Żyda nie
3820 XIII | nieco,~Co zmówi powieść wody różańcowa,~Skoro ją blaski księżyca
3821 XVII | XVII~ ~Na plac z rozbiegu ulic wydarzony~Szerokie
3822 XXVII | szpiegi, co się w lirze chowa,~Rozbiją na krzyż, że każda z strun
3823 XXIV | jesteście ślepi Kainanie,~Rozbijający braterstwo na świecie,~Obrazy
3824 Dozk | rzeczywistości już tryumfalnie rozbłysło? Mag jest Żyd - Artemidor
3825 VI | Mówiąc - za długa rzecz: rozboli głowa -"~Dalej: "Zofijo! -
3826 VI | ocknięcia wesoły:~Nim się rozbudzi, właśnie świt go rani -~
3827 VI | chwała!~- W prowincje nawet rozchodzą okręty:~To z robotnikiem,
3828 VI | Uronił tenże - ucznie wraz rozchwycą.~Tak niegdyś z polnym postąpiłem
3829 XVIII | niepotrzebna~I, między zasłon rozdarcia lub szpary~Do domów wpadłszy,
3830 XXVII | Odleci w lazur, pierś mając rozdarte,~I jeszcze o drachm założą
3831 XX | jedność utworzyć - na próżno!~Rozdwajała się w ręku, bez litości,~
3832 XV(9) | Judai[cae], księga XI, rozdz. VIII.~
3833 XI | trzyma,~Co rozpychało ich lub rozdzielało,~Zbliżoną napaść za jedno
3834 IX | niewiadomości~Są, jak Cezarskie rozdzielić i Boże?"~ ~"Świadczcie!" -
3835 XX | jakby tchnienie ci wpierw rozebrano,~Niż mogłeś westchnąć podnosząc
3836 XXI | godzina, ta letsza;~Ta ma rozedrzeć, ta znów złączyć może."~
3837 I | Skoro się miejskich bram rozemknie krata.~To coś - Epirczyk
3838 XVII | Cesarza -~Co będzie potem? - rozesłał po mieście~Ludzi: z tych
3839 XXIV | Co tu i owdzie chwilowo rozgania,~Jak gdy przewoźcy ciężar
3840 XXIV | rogi złote~Byka, co one rozganiał hołotę,~Jakoby księżyc zaledwo
3841 XIII | się trą nikły -~Tak już rozgłośnie systemy-atomów~Brzmiały:
3842 XIII | rzeką?~Posłyszeć - chwilę rozgorzeć - "Skonałem -~Wstałem" -
3843 XXVI | Gdy Diwa z twarzą wbiegła rozjaśnioną,~Mówiąc: "Posłałam - krótki
3844 XIII | Pamięci próbą nieco oddalone,~Rozjęły mu się w kształty dwa, osobne:~
3845 XV | Słuchały ciszej rzeczonych rozkazów,~Jak wyciosane kariatydy
3846 XV | Jakby miał chłopca wołać i rozkazy~Dawać - lecz w geście tym
3847 XXIV | ciepławą,~Jak gdy okrycie kto rozłącza z ławą,~Pierw do siedzenia
3848 Dozk | starożytnej, jako gołąb w rozłamanej klatce, przesuwa, tak iż,
3849 III | wszystkie tęczy płyny -~Lecz nie rozlewa ich z skąpstwa czy żalu?~
3850 XV | zaciera?~Nie - Aleksander rozliczne miał doby,~Acz tenże samy
3851 IX | zawieszona płachta jaka duża,~Z rozlicznej barwy okrawek zszywana,~
3852 VIII | Cieniami liści i różne zielenie~Rozlicznych krzewów, co mają stosowny~
3853 XX | Zwątpienia czczość mu serce rozłożyła,~I ciężar siebie poczuł,
3854 XXIV(6) | ten ciężar w męczeństwach, rozmaicie go stosując; pierwej zwany
3855 XI | Nareszcie, skutkiem tej rozmaitości,~Dziwniej niż prędzej, stoisz
3856 XII | zawierał?~- I, choć z Barchobem rozmawiał potocznie,~Wciąż miał zwój
3857 XXVII | do ziemi!~Laury! suchymi rozmiećcie się pyły" -~Brak środków
3858 XXV | służąc, słuchając z zajęciem~Rozmów, jakoby onych treść wiedzieli.~
3859 XV | przedmiot dawny czuć się dał w rozmowie,~Więc Mistrz, ująwszy prawy
3860 IX | togi,~Którym się druha i rozmowy trzymał;~Inny szedł z tłumem,
3861 XV(9) | jeszcze byłem w Macedonii i rozmyślałem sobie jakimi sposoby podbić
3862 XXVII | ludzie,~Hojni dość, nie dość rozmyślni o cudzie.~ ~Zofia kończyła
3863 XX | postać, jak z dniem ciemność różną!~I czuł - że kłamać począł,
3864 XIII | Epiru."~ ~"Szkoły? -~ ~"Różnego zażywałem steru~I oto pismo
3865 XV | stąd powziąłem~Wiedzę o różnej praktykach natury.~O onych -
3866 I | skałą wiązały ogniwem -~I różni ludzie, i różne cierpienia~
3867 IX | wieczerzać odpoczną.~ ~Ta to różnica męczeństwa i wojny,~Że pierwsze,
3868 VII | I szli pośpieszniej.~"Różnie się ucisza~Lud" - rzekł
3869 VI | Scyta Zamolksys z Solonem~Różnił się, niby odmienne dwie
3870 XXV | którym sypało z ochotą~Na różnobarwne posadzki marmury,~Gałązki
3871 III | których liść szeroki~Lamp różnofarbnych złamały promienie,~Szaty
3872 XIX | gdziekolwiek więcej,~Ma różnokształtnych ust swych sto tysięcy,~Które
3873 II | ogniska,~Cyprysy milczą - woń roznoszą lilie –~Syn Aleksandra,
3874 XIV | U niewiast, które szaty różnowzore~Noszą, czarownic zwykło
3875 XV | obiadu siadał.~My, co na różny sposób dziś jadamy,~Jakoż
3876 XIII | jednym zjęte losem,~Różne i różnym żywe obyczajem - -~Obyczaj
3877 XIX(5) | które tyle razy potem pod różnymi postaciami, na różnych polach
3878 XVI | pooranym w smugi!~Też same oczy różowo-płomienne,~Znużone z wierzchu i niby
3879 XXVII | Co że zawołał głosem rozpaczliwym,~Służebne wbiegły, Egipcjanka
3880 XXIV | obrazowi całość~Ducha w rozpaczy, gdy wyczerpnął słowa~I
3881 XI | wody kroplistego grona,~Rozperlanego wciąż w brązową wannę~Przez
3882 XXVII | płaczu, to znowu weselej~Do rozpierzchniętych gadając warkoczy,~Jak gdy
3883 XXVII | wbiegły, Egipcjanka z niemi,~I rozpoczęły nad ciałem nieżywym~Szlochać -
3884 XVI | Twoje zaś, gościu, jutro się rozpocznie,~Zowiesz się Barchob - wiem -
3885 VII | sługi,~Lecz mniej solenny i rozprawiający.~Do wpół na osła pochylony
3886 V | klijentów,~Gdy ogłuszali, rozprawiali wiele;~Skoro kto przeczyć
3887 XIII | Na resztę dziatwy patrząc rozproszonej,~Co tu i owdzie, przy pękłym
3888 XIV | Gdzie się krew w ducha rozprzęga czy sprzęga. 3~Zofia inaczej -
3889 XI | jedności ich trzyma,~Co rozpychało ich lub rozdzielało,~Zbliżoną
3890 XIX | tym - nadeszła i wieść o rozruchach -~Te Adrian ważył mało.~
3891 XIX(4) | znane i widoczne, do ila ten rozruszany na szerokość całego Państwa
3892 VI | wlewać można radę,~Moc, rozrzewnienie, pociechę, lub zdradę! -~
3893 XXIII | gościowi pośpiechem -~I w rozrzuconej upięciach zasłony~Florus
3894 XXIV | młodzieniec domawiał,~Jakoby obca, rozsądna osoba -~Gdy w grupie ludzi
3895 XXIV | ordzewiała - kościom? –~Nie rozsądniej-że było wziąść na stronę~.
3896 XXV | siwą otrząsł głowę~I prawie rozśmiał się jak dziecko - żwawszy - -~
3897 XIII | marząc, nagle w pobocznym rozstępie~Drzew ku księżycem olśnionej
3898 VII | Środkiem zaś onych przechodnich rozstępów~Biegł najprzód hufiec ów
3899 VII | fale~Na dwa przechodniów rozstępy zdziwione,~Syn Aleksandra
3900 XIII | pomiotło Boże,~I kometami rozstrzelić - miast wiele~Zmazać, i
3901 XV | Pulcher rzecze -~"Tak się rozstrzyga wszystko w Pomponiana."~
3902 XXIV | Jakoby pierwej chcieli rozstrzygnięcia~Rzeczy, bynajmniej ich nie
3903 XVI | górę~W teatrom z płótna rozsuniesz klejoną,~Szczyt jedną wiodąc,
3904 VI | fałdy szerokiemi~Drgnęła, rozsuwać wszcząwszy się od ziemi,~
3905 VI | cały progiem mi domowym.~Rozszerzyłem się, prawda; idzież zatem,~
3906 III | świątyni,~Gdzieś barbarzyńskim roztartej obuchem -~Nikt zeń całości
3907 VI | zwite,~Baczyła, zwój ich roztoczywszy cały,~Podobną będąc w tej
3908 XXV | A twierdząc, konasz rozumem doczesnym,~Stając się wiecznym,
3909 XII | Zofia słyszy, co Barchob rozumie,~Co Artemidor - czworo -
3910 VI | Jak mam rozumieć tygrysom rzucanie?~§7~Cóż
3911 VI | siebie mają, że upadam,~I nie rozumiem się, i nie posiadam."~Wszakże
3912 III | Czekając: pomoc aż ich rozweseli~Tym ogniem tylko pomocy
3913 XV | Czynem więc ma być kwestia rozwiązana?"~"To jest w naturze mojej" -
3914 XV | rzekł: "Na kwestii takiej rozwiązanie~Więcej, niż mniemać by kto
3915 VIII | których należą,~A wtedy będą rozwici i staną.~"Szczęśliwież wchodzę
3916 XVI | I mrok - i znowu otchłań rozwidniona.~Myśli, niepewne kształtem,
3917 XX | nieraz jako księga spsuta,~Rozwietrzająca przed oczyma karty,~Tak
3918 VI | czyni ich dramatu -~Co się rozwija jak cierń, lub pąk kwiatu.~
3919 XXI | je w chmury, w grzmot - rozwijać w tęczę.~Dramy aż naszej
3920 XIII | Zginie, i myśli same się rozwiną,~Wpisując w tejże porządek
3921 VI | patrzył na nią, może sługa -~I rozwinąwszy, że były obfite,~Ciekawość
3922 XXVIII | Okrągłe - ciskał dalej, rozwinięte -~Bursztynowymi polewan
3923 IX | zamienia piłę,~A w nierozwity róży pąk obcęgi.~ ~I jeśli dziwno,
3924 XIX | uczeńsze i słodsze w swych ruchach.~Więc był jak którzy chwalą
3925 XVII | Wychyli głowę, z takimi ruchami~Elektry-diwy wyrastały lica;~
3926 XXV | teatrum, pierwej co chwila ruchomem -~Znikli. - A jeśli poranił
3927 X | I z ust, lecz pierwej z ruchów bez maniery,~Uspokojonych
3928 X | której cel ruchu odda się ruchowi,~A myśl i mowę, że pięknie
3929 X | zda się w mistrza swego ruchy;~Na cień zza Styksu może
3930 XI | jako w lesie,~Sosn włoskich rudą kępą ocieniony -~I jak sznur
3931 IV | w niebo tonie,~A słońce rude swe wynosi skronie -~I periodyczna
3932 XXV | Zmężniał"- podpowie Jazon. 2~ ~"Rudo-grzywy! -~Przychodzień rzecze -
3933 Dozk | jednej świątyni-wiedzy jest ruiną?~Cywilizacja, według wszelkiego
3934 Dozk | mniej plastycznych sferach, ruiny oglądać i sławić przystało.
3935 XXVIII | Kiedy je skręci wiatr, i za rumakiem~Pulchra coś wołać wszczął
3936 XIX | Jej zobaczyła z mieczem na rumaku;~Herkules - żeby pary-wynalazcę~
3937 XXIV | ściągając runo,~Krwią dookoła rumiane ciepławą,~Jak gdy okrycie
3938 XXVII | miejsce wryty –~I tej, z rumieńcem swoim chorobliwym,~Nadobnej,
3939 XXVII | Chyliła do ust maleńką amforę,~Rumieniec mając coraz to jaskrawszy,~
3940 XXIV | Aleksandra syn zadrżał i - runął.~Krwi sute pasmo fontanną
3941 XXIV | Baranka, białe zeń ściągając runo,~Krwią dookoła rumiane ciepławą,~
3942 V | mędrzec mawiać zwykł: "Gdzie ruszę,~Oblegają mię te Epimeusze " -~
3943 XXIII | Słowem - że, gdyby nie pewne ruszenie~Ramion i silny śmiech, z
3944 XXIII | Coś Andromaki mając w tym ruszeniu;~Florus zaś, puchar jej,
3945 VIII | wchodził swobodnie,~Zofia ruszyła iglicą kościaną:~Wraz z
3946 XVI | kierunku, tu, tam nagle rwący,~Suchymi w parów pryskał
3947 XV | widząc, by płynność się rwała~W przemowie Pulchra, czekał
3948 XX | nieraz mędrca rękoma obiema~Rwali - co skrycie pytajników
3949 VII | Przepadająca w nic, jak na dno ryba,~I jedna chwila rytmowej
3950 XXIII | i baczył te drgania,~Jak rybołówca śledzi pióro wędki:~Tym
3951 XXVII(2) | przysłowiem rzymskim: "poszedł na ryby do Marsylii", co znaczyło,
3952 XXIII | jej znikały~W drżeniu, iż rychłe czyniła pytania,~Gdy Lucius
3953 XIV | pokorne,~Pomponius Lucius, rydwanem czerwonym~Tocząc jak Neron,
3954 III | wydzwaniał go młotem -~Potem - i rylca było w nim zgrzytnięcie!~
3955 XXIV | ich uwity,~Wdziękami ilu rym twój znamienity."~To gdyby
3956 VI | za Mumiusa? -~Stój! -~ ~W rymie zdradnej płynności jest
3957 VI | tu kłamie się już jak dla rymu,~Albo jednego tu nie ma
3958 I | ludowe? -~Gdzie: w wstępnym Rynku albo w Trastubernae -~Osły
3959 X | promieniu~Rzeczy, które są ostro rysowane:~Amfiteatru szerokie profile,~
3960 XV | Etruskie, dzbanów pełni rysowanych,~Brązowych złamków, tudzież
3961 XVIII | Profilom, linią szorstką rysowanym,~Twarzy i ramion, i nagich
3962 XI | wazach, i kompasów kręgi~Ryte, i zodiak, i bogowie stali.~
3963 XVI | na stronę -~Więc Mag znów rytmem, jaki się używa,~By czas
3964 VII | dno ryba,~I jedna chwila rytmowej cichości -~I dumy pełen
3965 XXIV(2) | obejmowała w praktyce swej cały rytuał mimiczny, fasces takie pewnym
3966 XIII | więcej edyktów porządkiem~Niż rządem - najmniej ciesząc się ich
3967 XIII | rzesze na cyrku znudzone,~A rzadki wierzył - i trza było może~
3968 IX(1) | Adriana męczeństwa były rzadkie, ale męczeństwo trwało tym
3969 X | arkad zwęźlonych zawile.~Rzadko kto śpieszył ku Kapitolowi,~
3970 XV | biesiadnikiem!~Rzecz coraz rzadsza, tak iż wkrótce, kto wie?~
3971 XXIV(2) | znak czujnej dyscypliny rządu. - Że pierwsza zwłaszcza
3972 XXIV | Cierpiał - i zdały się rządzić humory,~Które są jako cugi
3973 XXIV | zapał jakiś nie-gorący~Rządził, i ludzie bywali chwilami,~
3974 III | Lecz inny wzywał smak, rządziło nie to:~Była więc więcej
3975 VIII | póki nie zostaną~Oddani rzeczom, do których należą,~A wtedy
3976 XV | pochylone,~Słuchały ciszej rzeczonych rozkazów,~Jak wyciosane
3977 XXIV | radość? co żałość?~A widząc rzeczy-różnicę, nie rzeczy,~Gdy twierdzi
3978 XXIII | biorą - niewzgardliwy -~Coś rzeczywiście podobnego wojnie -~Acz Janus
3979 Dozk | myślisz, że w świadomej siebie rzeczywistości już tryumfalnie rozbłysło?
3980 XI | Szkoda, że stare rękopisma rzedną.~Dobrze jest miewać wzgląd
3981 XIII | Coraz nowego mistrza; co ci rzeką?~Posłyszeć - chwilę rozgorzeć - "
3982 X | zdaje się uwaga,~I przeto rzekłem ci: "Nie znałeś Gwida"-~
3983 IX | wprawy,~A okiem zimnym: tak rzemieślnik wieko~Trumny ogląda i dwie
3984 XXIV | rogi~Ujęto stryczkiem, a rzesza wezbrana~Nie miała ujścia
3985 IX | bojowym -~Aż poszła cisza po rzeszy szeroko,~Jak po jeziorze
3986 V | Kończyli śmiechem lub milknęli rzewni.~Dla mniej ćwiczonych mieli
3987 XIII | Uczuciem widza me przejmując rzewnym.~Czasu, gdy nieraz krwi
3988 XVII | Szerokie wrota pracowni rzeźbiarza~Otworzył człowiek pyłem
3989 XVII | Sto biustów warci!" - Rzeźbiarze witali~Gości, lecz rozruch
3990 XXIII | jak wywrócony~Konaniem. - Rzeźby nam podają stare~Twarz Aleksandra,
3991 XXIII | znacie~Żyda do rzeczy? " - te rzucała słowa,~Tu, tam biegając
3992 VI | Jak mam rozumieć tygrysom rzucanie?~§7~Cóż jest niewolnik? - - - - - - - - - - -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~- - - - "
3993 XIII | tętnie,~Tępe jak kropel rzucanych po ścianie~Spadki, lub suchej
3994 XV | samej, gdy za nią te tony~Rzuconej liry na ławę osobną~Odbrzękiwały
3995 XXVII | zwłaszcza że tuż kwiaty~I list rzucony najniedbalej leżał;~Jakby
3996 XV | początku niedbale,~Jak iskier rzuty - dalej błyskawicą~Te tak
3997 XXV | chcą z nim iść lennicy -~Rzym-że trwa jeszcze ? Cezar jak
3998 VI | Rzym jeden Rzymem, a świat - jego murem.~§
3999 VI(1) | Przysłowie, a pierw zabobon Rzymian.~
4000 XXV | rzecze - masz ich - to - Rzymianie!~Pompejuszowi wnukowie -
4001 XXVII(2) | niżej właściwą ojczyznę Rzymianina, wyżej zaś kraje do robienia
4002 XXI | powtarzał zdumiony:~"Bóg to Rzymianom wymyślił legiony!" 1~Niektóre
4003 XI | wielki! greckiego zażywał~Z Rzymiany, nie dość wyznając się wprawnym~
4004 II | jedyną,~Samemu tylko właściwą Rzymowi.~Ni wieś, ni miasto - tu
4005 XXIV | Żydowscy: "Ktoś ty?" - a rzymscy: "Człowiek bez rozumu!"~
4006 XIII | prawił o Sokracie,~Myśląc o rzymskich podatków zapłacie,~Lub tryumfalny
4007 X | trzymają,~I tworzą sobie Rzymy jakie nowe,~I smak, i piękność
4008 XIX(7) | kazał sobie podać Ewangelię Ś-go Jana, a wyszedłszy naprzeciw
4009 XXVII(2) | ukrzyżowaniu Pańskim Herod, Piłat i ś-ta Magdalena zostawują wspomnienia,
4010 Dozk | wielki poeto!~Ale Ty, którego ś.p. Juliusz Słowacki nazwał
4011 X | rząd pancerzy,~A w drugą - sądom wyższym odroczonych~Poprowadzono
|