134-crepi | cucon-gajow | galaz-koncz | koni-mniem | mnogi-odbyl | odcho-pochl | pochm-przed | przeg-sadom | sadu-styks | subte-usmet | usmie-wykon | wykry-zebio | zebra-zzyma
Part
4512 XIX(4) | sama się w umyśle jego subtelnym upoetyzowala. Nieledwie
4513 XV | całkiem nie ustanie~Przez suchość serca, skąpstwo i namiętność -"~
4514 XXVIII | Skrzydłami swymi stos poddymał suchy~I słowa imał śpiewanej litanii,~
4515 XXVII(1) | togi i nieraz w krótkiej sukni, z głową ogoloną, szlachcic
4516 XVIII | Płynący równo po zieleni sumień -~Wyszła - - przy łożu leżał
4517 XXIV | mają - mogą mieć? - które sumieniom~Są jako morski żwir strusia
4518 VIII | pod łukiem,~Gdy nogi twoje suną jak po tacy,~Z gładkim klejnotów
4519 XXIV | krzywych zboczeń mogłyby się sunąć -~A potem - jad ów, wyssany
4520 XXII | Egipcjanka czując, nim się stało,~Sunęła żwawiej swoją ręką małą.~
4521 XXIV | szatach,~Z stryczkami w ręku sunęli po kwiatach,~Po koszach,
4522 Inc | sequentatur -~S. Marc. XIV 51~Sunt quidam de hic stantibus
4523 XXIV | zadrżał i - runął.~Krwi sute pasmo fontanną wraz krzywą~
4524 XXIV | sunął,~Powietrze skrzydłem swem przekroił złotem -~Padł -
4525 VI | zbrodniarze,~Niewdzięczni panu swemu, zbiegi, trutnie,~Leniwcy -
4526 IX | Cezarskie rozdzielić i Boże?"~ ~"Świadczcie!" - odezwał się Pretor do
4527 XIX | ty, co przeczysz Panu,~Świadczyć Mu musisz przez błąd swój
4528 IX | własną dotrwać siłą -~Lub aby świadczył, gdy inni kląć poczną,~Aż
4529 IX | upadł, a za nim i owi,~Co mu świadczyli, świadkowie świadkowi.~ ~
4530 IX | jakim w cieniu owym stali:~"Świadczymy!" - prawił:~ ~"A ja oto
4531 XIX(5) | symboliczne jednak, acz mimowolne świadectwo, iż sprawa Pańska, wszystkie
4532 XII | jako powód sprawy i jak świadek -~Co, jeśli dobrze, jak
4533 IX | mu świadczyli, świadkowie świadkowi.~ ~Upadek taki kapłan Jowiszowy~
4534 IX | i owi,~Co mu świadczyli, świadkowie świadkowi.~ ~Upadek taki
4535 Dozk | chrześcijańskie, czy myślisz, że w świadomej siebie rzeczywistości już
4536 XXII | mych-że sióstr? - w szaty świąteczne ubranych -~Czy gwoli próśb
4537 XV(9) | zostającemu, aby w strojach świątecznych, z pieśnią i kwiatami, wyszedł
4538 XVI | na głowie,~A potem lampy światełko czerwone~Krzepił strącaniem
4539 VI | próg domu zdawał mi się światem,~Stąd Epir cały progiem
4540 XXIV | księgę, czytać chmurę~I światłość czytać, zapisanie grzmotów" -~"
4541 XIII | rosą odkroplane,~Drżącymi światły wbiegały na ścianę.~ ~Mistrz
4542 III | właściwym,~Ni to widzialnym, ni światłym, lecz żywym,~Ogniem wewnętrznej
4543 II | przyjacielu,~Artemidora mądrości świątnicę?" -~"W czasie tak krótkim,
4544 XIX | Grecja-bo nie jest kilka świątyń, ani~Pieśń jej" - Koryntczyk,
4545 Dozk | może właśnie całej jednej świątyni-wiedzy jest ruiną?~Cywilizacja,
4546 XIV | Ogrodowemu bogowi postawił~Świątynię; wszakże nie uczęszczał
4547 VII | Czoła lub piersi nagością świecące,~Wśród chmur zwichrzonej
4548 XI | I coraz gęściej starym świeci brukiem,~Z fragmentów różnych
4549 XVIII | wyrytym,~Gdy lampa wyżej świeciła poczwórna.~Tę na świeczniku
4550 XVIII | świeciła poczwórna.~Tę na świeczniku prostym a wysokim~Stawiała
4551 XXV | pytania: "Czemu?"~- Ciszę tę świętą przerwał głos od dworu~Zabiegający,
4552 VI | Ateny przecież jak Rzym świetne były,~A jednak Scyta Zamolksys
4553 XIV | bogaci, i rodem nie tyle~Świetni, i wziętość mieli mniej
4554 IX | obliczu prawa, to cezarskie święto;~Mąż, co tu stoi tak, jak
4555 XV(2) | pominął piorun, co godność i świętość oznaczało.~
4556 XII | przeklętych strzeże czy tych świętych;~O cieniach zmarłych i nazwisk
4557 VI | Nim się rozbudzi, właśnie świt go rani -~I gniewałby się
4558 VII | Czy wyróżniony przez ruchu swobodę,~Pretor na koniu płowym,
4559 XII | nie dzielonych z nikim,~Do swobodniejszych odroczonym czasów,~Pełnym
4560 XXVII | poruszone uspokajał nerwy -~Swobodny, owszem, i przytomny wcale,~
4561 II | Przez plac dwóch ludzi szło swobodnym krokiem,~Zbliżonych k'sobie
4562 XIII | myśląc i tej gdy doszedł swobody,~Która mniemania daje wyjaśnienie,~
4563 XIV | a owy gesty udanymi,~Ci swoi wszakże mniej byli ozdobni~
4564 VI | szeroko~Na każdą chwilę swojego żywota,~Ile zakreśla mu
4565 VI | zdradnej płynności jest siła:~Sybilla stara, co w sieniach mych
4566 VI | robocie~Do jakiej dawnej Sybilli, gdy w grocie~Poprzekreślanej
4567 XIX | Dla zbytku strawy - lub syci próżniacy.~- Że jednak skromny
4568 XIII | miał się.~ ~"Zrodzona w Sycjonie~Czy w Knidos? - jest tu
4569 XIX | skraca -~Stał także kubek sycjońskiej roboty~Z tetrafarmaku1 resztką,
4570 XXV | złotą,~Schowaną w kaptur z sydońskiej purpury -~I piasek, którym
4571 VI | uprzedzona sykiem,~Jak syka człowiek, gdy igłą się zrani,~
4572 VI | I Egipcjanka, uprzedzona sykiem,~Jak syka człowiek, gdy
4573 XXIV | i sylogistycznie~Rzec jej: "Uczucie dałaś
4574 XIX(5) | pojawiają się. Jest w tym symboliczne jednak, acz mimowolne świadectwo,
4575 XVI(3) | Zorzy synem - Bareochebas wykładano
4576 XXV | purpury -~I piasek, którym sypało z ochotą~Na różnobarwne
4577 XXVIII | czerwonemi,~Wokoło wzgórza sypanego z ziemi,~Jako gdy ogień
4578 XIII | sile,~Co, wolna marzeń, sypia na mogile;~Sile wyższego
4579 XX | kosz wziął w ręce,~Na łoże sypnął nim, z ową pustotą~Niezgrabną,
4580 XXIII | cię uzdrowi."~- Tu, jak syrena, z fali gdy wybłyśnie,~Ramiona
4581 XIII | nie zaginę!"~- Inny - syrenę tę, z pół-rybim ciałem,~
4582 XIX(4) | Antinousa zaraz po podróżach w Syrii i Palestynie na wstępie
4583 XXI | Skrzypiące w marszu: cały system żywy~Energii, tudzież zagład
4584 XIX(5) | Do ila to doktryną jaką systematyczną przemyślone było, nie wiem
4585 XV | do pańskiego wróciwszy systemu -~By przerwy tymi nie być
4586 XIII | nikły -~Tak już rozgłośnie systemy-atomów~Brzmiały: te zawsze jedno
4587 IX | A głos masz silny przez sytość i wprawę~W komendę - czekaj,
4588 XXVII | Wygnania nawet zapomniał - łez syty.~ ~
4589 IX | gwardii jękło coś głęboko,~Szablica jakaś spadła odpasana,~Czy
4590 XV | jeszcze, którzy ważą pyły~Na szalach myśli i są jak mogiły~Etruskie,
4591 XXIV | Zamknięte tylko kupczących szałasy~Stały szeregiem milczącym
4592 XXIV | człowieczej krwi się chłodzicie - szalem!~Tym, mówię, czytać gdy
4593 XXIV | Ogrodnik dodał: "Z toporem szaleniec!" -~A setnik ręką skinął -
4594 XXIV | Nad mętnej fali trwają szaleństwami.~Podobnież z ludźmi i społeczeństwami!~
4595 XIII | walczyć umie z tronem.~Nie! to szalony ktoś, lub dla zabawy,~Lub
4596 XXIV | mające szczególne~I coś szarego w powietrzu jak pyły.~-
4597 III | wchodzili.~Starszy był w szarym płaszczu i tunice,~A laskę
4598 XXIV | Kapłańskie sługi, w podkasanych szatach,~Z stryczkami w ręku sunęli
4599 XXVII | parę,~Czy też do Grecji szczątki jej dolecą?-~- - - - - - - -- - - - - - -~
4600 XV | zapomina,~Może jej służyć to za szczeble nowe,~Jak te elegie i tabliczki
4601 VI | Mistrz gdzie? co onej nie szczędził przykładów -~- - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
4602 XV | Ogółem-kształtu, bowiem szczegół drobny~Fałdami bywa zamglony,
4603 XXIV | zamietane,~Temperaturę mające szczególne~I coś szarego w powietrzu
4604 III | powiedz, co z niej pamiętasz szczególnie?~Nie gładkość czoła, ni
4605 XXVII | nienowe~Powiadający, tym szczególny w sobie,~Że zdał się innej
4606 XIII | blask, bynajmniej senny;~Szczegóły wszystkie dośrodkując w
4607 VI | obojętną,~A głos już więcej szczery i otwarty,~A sługa cicha
4608 V | Epimeusze " -~I nieraz w szczerym widziałeś go gniewie,~Gdy
4609 VIII | wtedy będą rozwici i staną.~"Szczęśliwież wchodzę albo nieszczęśliwie?" -~
4610 VIII | trafnym słowem:~"Cóż jest szczęśliwość?"~"Dowieść to gotow-em,~
4611 XIII | serca - na szarpie.~Jakoż szczęśliwszy, kto nie posiał solą,~Mimo
4612 Dozk | oglądać i sławić przystało. Szczęśliwszym byłeś.~CYPRIAN NORWID~Pisałem
4613 XVI | sam wylew rzeki!~Zaiste szczęsny, komu się udało~Widzieć
4614 XX | dziobami krzywemi,~Na urągowisk szczudła podniesiony,~Niejeden stawał,
4615 XVI | płótna rozsuniesz klejoną,~Szczyt jedną wiodąc, a spód drugą
4616 XVI | niepewne kształtem, treścią szczytne -~Rzym pod nogami, ile razy
4617 XXV | kształt!" - i pojrzał w szczyty~Domostwa, rękę wyciągając
4618 XVI | suche podfruwały liście,~Lub szeleściły, kładąc się przy murze.~
4619 XXVIII | Gdy grzywy poświst i szelest klamidy~Zdawał się odrzec: "
4620 XXVII | owdzie - długo~Noszono - szepcząc, gdy Mistrz, w swej opończy~
4621 XXV | zbrojnej,~W przysionku stawiać szepczących żołnierzy,~Jak człowiek,
4622 XXIV | rzuca kto ziarnami.~- A szept ów służył jemu za nasienie,~
4623 IV | szła, i milkła, i znów coś szeptała~ ~
4624 XI | dawnym~Językiem, pełnym szeptań i przydechów.~Chrześćjan -
4625 XIII | starej - z siarką, z solą,~Z szeptaniem kształtów nikłych jak obłoki,~
4626 XX | milczeniu~Na głośne lekcje, na szepty pokątne,~Na inicjacje i
4627 VII | w wietrze.~Pierwszy ten szereg orły trzymał cztery~I -
4628 XXIV | co wszczyna~Marsz, gdy w szeregach równają golenie5,~Zawołał: "
4629 XXI | jakaś pierwej szła przed szeregami~Tych obnażonych kolan i
4630 XXIV | kupczących szałasy~Stały szeregiem milczącym i czarnym.~- Zachodu
4631 VII | Kiedy się zmięszał porządek szeregów.~Także i tłumacz, i pisarz,
4632 XVII | Florus ze swą, niby z ławą~Szeroką, skoczył: lecz Elektra zgadła~
4633 VII | wychylone,~Widne przez wrota szerokich toporów,~Co przywierały
4634 XIX(4) | do ila ten rozruszany na szerokość całego Państwa Rzymskiego
4635 XIII | Obyczaj jeden - trwa lat sześćset, trzysta;~Inny znów ośmset
4636 VI | wstała - za nią płaszcz szkarłatny~Powlókł się, jako ciężkiej
4637 VII | łuskowem kryciem jasnem, jakby szklanem.~Nad tym zastępem w trzy
4638 XV | jest podobny~Do rzeczy w szklanną pochowanej skrzynię~Ogółem-kształtu,
4639 XV(3) | Lacrimatoria - naczynia do łez szklanne, w grobach znajdowane.~
4640 XV | złamków, tudzież łzawic3 szklannych,~Wyschłych, zielonych po
4641 VI | podobne:~Oczy jej wtedy szkliły się jak szyby l~Zdały się
4642 V | trzeźwił róże mdłe, a oczom szkodził,~Po-rozparzanym od wewnętrznej
4643 VII | jest pytanie, jak wykłada szkoła ?~Gwido wulgarne powieści
4644 IX | ponieśli mu w górę,~Bacząc szlachetną postać i naturę.~ ~Syn Aleksandra
4645 XIV | idzie."~ ~Pomponius ród swój szlachetny wywodził~Przez senatorskie
4646 VI | gadał do Rzymu,~Albo tu cała szlachta - to konnica! -~- - - - - - - - - -- -- - - - - -- -- - - - - - -- - - -~
4647 XXVIII(1)| rzymsku jezdnych, to jest: szlachty rzymskiej.~
4648 XXVII | rozpoczęły nad ciałem nieżywym~Szlochać - list, flaszkę, kwiaty
4649 XI | podobnie,~Jak ten z fontanny szmerem, zatrudniony?~Nie wiem.
4650 I | olbrzyma -~Jest coś w tym szmerze, co pierwszy dolata,~Skoro
4651 XI | rudą kępą ocieniony -~I jak sznur prostą ścieżką przekreślony.~ ~
4652 XXIV | lub ramię czasem,~A czasem sznura tylko silne drgania,~Co
4653 XVIII | wdzięku~Profilom, linią szorstką rysowanym,~Twarzy i ramion,
4654 XX | wyjątkowy - stoicyzm - i szpada!~Syn Aleksandra przezierał
4655 XXV | ma-ż w sobie dorównywać szpadzie~I nie ma-ż od swej chorągwi
4656 XVIII | między zasłon rozdarcia lub szpary~Do domów wpadłszy, ozłaca
4657 IX | Mów!"~ ~"Za człowiekiem, szpiegiem, co przed chwilą~Padł na
4658 XXIII | wargi, jakby je spinała szpilka.~Słowem - że, gdyby nie
4659 X | kwiat się zwarzyl~Owiany szronem, i tak nieruchomo~Patrzył,
4660 VII | okręcił się łokciami jak szruba,~Gdy wraz Epirczyk dodał: "
4661 XVI | wzrokowi.~- Taż sama młodość, sztucznie starta wiekiem~Skłamanym - -
4662 XIX(6) | U sztukmistrzów greckich - kontemplacja
4663 XVI | Okręty - z Rodu, do pchnięcia sztylety~Na miecze Galów praktycznie
4664 IX | Jakoż, bez Boga będąc, szukacie go~W wyższości męża tego,
4665 XX | dłoń, przed świtem klamki szukającą,~Omywa czasem z krwi - lub
4666 XXIV | ramię młodzieńca z Epiru -~Szukającego w gwarze tym współ-jęku.~-
4667 XXV | sztuczną, co na ścianie~Szukała przyleć jako malowanie,~
4668 V | Skoro kto przeczyć śmiał - szukali mętów,~A często naprzód,
4669 XIV | dopełnieniem,~Którego oko nawykłe szukało,~Bacząc, czy całe jest dwugłowe
4670 XXIV | naucza,~Do prawd zakrytych by szukano klucza -~Bóg, gdy ofiarę
4671 IX | Ni przez zuchwalstwo na szwank naraziłem;~Ni wywołałem
4672 XXIV | purpurowej krasy,~W błota się szybach mętnych odbijało;~Młodzieńca
4673 VII | gladiator słowa~Coraz to szybciej - gdy osoba nowa~Użyła większej
4674 XVI | płaskich kamieniach~Podwórza szybkie zabrzmiało stąpanie,~Rosnąc,
4675 VI | jej wtedy szkliły się jak szyby l~Zdały się szukać czegoś
4676 XXII | sunął od łoża do progów" -~I szyć poczęła z niezwykłym pośpiechem,~
4677 IX | takowym,~Jakim się sprawia szyk w polu bojowym -~Aż poszła
4678 XXIV | szpiegi~Skoczyli niemniej szykować szeregi -~Czas, w którym
4679 XIX | Pallas - Joannę d'Arc żeby w szyszaku~Jej zobaczyła z mieczem
4680 XVI(2) | Insygnia zastępu Machabeuszów - tablica z kości słoniowej z napisem
4681 XVI | podejrzenia zgania -"~To rzekł - tablicę wyjął z M.B.C.I.~Kościaną,
4682 VII | wieńce łączą się, i w kształt tablicy~Wyobrażenie jaśnieje wilczycy,~
4683 XIX | tetrafarmaku1 resztką, złota taca~Niżej - miednica i nalewek
4684 IX | wraz skoczyli ludzie i, na tacę~Włożywszy chleby, ponieśli
4685 XXIII | ich stroni,~Brudnych, gdy taczki wodzą po kolei,~Po drugiej
4686 XXV | ocierał lice,~Tając, że tai łzę, płacz tającemu:~Tak
4687 XXV | nogi swe, ocierał lice,~Tając, że tai łzę, płacz tającemu:~
4688 XXV | Tając, że tai łzę, płacz tającemu:~Tak wzajem bali się pytania: "
4689 XI | tym dwóch mędrców widział tajemnicę,~Która ich łączy w jednego
4690 VI | Mistrz-Jazon-Mag? - zapytać muszę:~Mąż tajemniczy a powszechnie znany -~Kto
4691 XI | Takim jak Cesarz mawiał, z takąż siłą:~Acz w tym najmniejszej
4692 XVII | zaśpiewa,~Wychyli głowę, z takimi ruchami~Elektry-diwy wyrastały
4693 XVI | wiekiem~Skłamanym - - obraz takowy widzowi~Zdawał się dwoić
4694 X | rytm idących tak wszedłszy, takt trzyma.~ ~Tak więc wiódł
4695 Dozk | tej Zofii, tak czarującej talentami, a tak nerwami i wolą do
4696 XII | Barchobem:~Ci raźniej - tamta opieszalej strona.~ ~Zofia,
4697 XXVI(1) | higieniczno-moralne mamy właśnie że z tamtych źródeł~
4698 XII | Jazona -~I Aleksandra syn tamże z Barchobem:~Ci raźniej -
4699 XV | cymbał, przy tym na dwóch tańczy bigach."~"Musi być bardzo
4700 XVIII | liściami,~Których kwiat tarczą, a pręty orężem,~A pąki -
4701 XVI | dziecięciu;~Argijskie woli tarcze i te bierze,~Które też szersze
4702 XXIV | wyśliźnie -~I rzekł: "Na targu - konać - jak w ojczyźnie~
4703 XXV | w żużel - gdzie się osły~Tarzały podłe - ty5 jesteś tu blisko -~
4704 IX | natchnieniu~Współ-miłosierdzia tchnęło trzech - ludowe.~Tamto formalne,
4705 XX | nogą groby -~Czczość, jakby tchnienie ci wpierw rozebrano,~Niż
4706 XXV | co dają nieśmiertelność tchnieniem,~Uobecniając treści niedotkliwe,~
4707 XVI | praktycznie się mieni;~Z Etrurii teatr, z Grecji bogów lica -~Bogów -
4708 XVI | Porozsnuwały mu w myśli, jak górę~W teatrom z płótna rozsuniesz klejoną,~
4709 XX(5) | krzykacze płatni u wejścia do teatrów obwoływali wdzięki sławnych
4710 III | zda się mieścić wszystkie tęczy płyny -~Lecz nie rozlewa
4711 XXV | zaniosą skargę do senatu,~Tedy - jeżeli Rzym trwa, Cezar
4712 XXIV | nawet, że nie zamietane,~Temperaturę mające szczególne~I coś
4713 XIII | tętno liczące po tętnie,~Tępe jak kropel rzucanych po
4714 VIII | VIII~ ~Teraca była mozaiką wysłana,~Przedstawiającą
4715 VIII | sposób iż, stojąc w takowej teracy,~Podobny jesteś do biustu
4716 XX | tyle~Pobojowiska! - takie Termopile! -~Któż mógł odgadnąć? czyj
4717 XXV(4) | Tę macicę winną, zwaną Terpolis, widział jeszcze Flawius
4718 XX | jagody,~Takie wejrzenie tęskne miał - i lica~Pełne takiego
4719 XXVII | Przyjdzie mi oczy oglądać tęsknemi,~"Rzymie! –wołając - sławo
4720 XIX | Które brukową najprzód tętnią wargą,~W jaśniejsze potem
4721 XIII | I echa, tętno liczące po tętnie,~Tępe jak kropel rzucanych
4722 XIII | ciało nieżywe -~I echa, tętno liczące po tętnie,~Tępe
4723 XIX | kubek sycjońskiej roboty~Z tetrafarmaku1 resztką, złota taca~Niżej -
4724 XIX(1) | Tetrapharmacum - rodzaj pasztetu, potrawa
4725 XVIII | samej bajce olimpijskich tkanin;~Tym mniej - osoby wyznający
4726 XV | gwiazdy~Porozrzucane są po tej tkaninie.~Krótka to była szata, jak
4727 XV | szatę, a Florus w płaszcz tkany~Sposobem zwykłym: te szaty
4728 XXV | za się Gwiazda~Po drogach tkanych w gałązki zielone -~Bareochebas!-
4729 XV(9) | ephodzie lazurowym, złotem tkanym, z lamą złotą na czapce
4730 XXIV | gwarze tym współ-jęku.~- Tknięcie to, wzgardy pełne, twarz
4731 XVI | Ku piersiom zgięte mając, tkwił wejrzenie~W każdy ruch wargi
4732 XVIII | orężem,~A pąki - iskier tlejących gwiazdami.~ ~- Przy łożu,
4733 XIII | przypominał się znajdować w tłoku~Wstrzymany, ale nie ówdzie,
4734 XVI | Wziąwszy, z podróżnym wychodził tłomokiem.~A po północy było już na
4735 VII | porządek szeregów.~Także i tłumacz, i pisarz, i szpiegów,~I
4736 XIX(4) | ta zupełnie inaczej się tłumaczy. - Adrian nadużył zachwycenia
4737 XXIV | treści, możnać by i dalej~Tłumaczyć: ile? jak? i gdzie? ta sprawa~
4738 XIV | publiczny wstydzie -~W zebraniu tłumnym poszept: "Konsul idzie."~ ~
4739 XIX | się i przyzwyczają5 -~Nim tnę, uważać zwykłem, ile boli~
4740 V | Zwykłymi kończyć się będzie toasty;~Wszelkiej tam rzeczy osobna
4741 XVI | Kiedybądźkolwiek mówiłeś, zostanie -~Toć i on Barchob! spotkawszy
4742 XIV | Lucius, rydwanem czerwonym~Tocząc jak Neron, Zofii szukać
4743 VII | wszelakiej,~Gotując może togę, urząd, wieniec -~Zresztą
4744 XXIV | wschodzący~Na ziemię zleciał, toki nierównemi~Siekły przez
4745 IV | Ostatnia gwiazda wtedy w niebo tonie,~A słońce rude swe wynosi
4746 XIX(5) | pewno - ale z całego toku i tonu spraw Adriana widać już
4747 XV | siebie samej, gdy za nią te tony~Rzuconej liry na ławę osobną~
4748 XXV | Czy nie odgadłbyś fasces i topom?~- O! ty, co, zamiast głupiej
4749 XXVIII | taki tuffo2 się nazywa,~Topora cięciu echem nie odzywa.~
4750 XXV | Lecz już jak cięcie obuchem toporu.~A dalej poświst zawias,
4751 XVI | ręką je wziąść prawą~I w torbę schować lub przybić na ścianę. 7~
4752 XI | Ten, choć niósł pisma w torbie, nie był główny,~Bo dalej
4753 XV | iż wszystkie próżno nudzą tory,~Jakimi mądrość jest poszukiwana.~
4754 XXVIII | bigi~Wchodziły, szepnął ku towarzyszowi:~"Niedługo konne zaczną
4755 IX | tych, co tam biegli,~Przy towarzyszu drogi się nie wstrzymał,~
4756 XIII | lub ciała, że w proch się trą nikły -~Tak już rozgłośnie
4757 XXV | modlitwie wszczyna~Pieśń - a z trąb niźli się odleje ślina,~
4758 XIX(7) | Krzysztof Kolumb, kiedy trąba morska podniosła się i szła
4759 XX | Teatru - w trąby pozłacane trąbiąc -~Wskazując gestem, w cymbał
4760 XVII | boski Olimpijskiej strony,~Tracąc go w miarę, jak schodzi
4761 XX | bez-zmysłowa, i taki ogromny,~Nie traci przecież ciężkości swej
4762 IX | Albo koniecznym ogniwem tradycji,~Albo przyjętym trybem nieskłamanym,~
4763 XXIV(2) | współczesnych, o ile są tradycjonalnymi, nie nauczyaby z tych słów
4764 XII | przezierał,~Co ów zwój, trafem zgubiony, zawierał?~- I,
4765 VI | Doczytam i w toż miejsce trafię" -~Dodała, ręką przecierając
4766 XI | je zrozumiał? -~Czy nie trafiło się to przez przypadek? -~
4767 VIII | Więc rzekła niemniej mało trafnym słowem:~"Cóż jest szczęśliwość?"~"
4768 XXV | wezbranie -~I obfitością trafów, mniemań, wieści~Radziła,
4769 VI | zwitki wreszcie, które przez trafunek,~Pomięszał sługa z przenośnym
4770 XI | mnóstwo osób znało - tak - z trafunku.~Wędrowni męże zza wielkiego-morza,~
4771 XIX(4) | Psychicznie jednakże tragedia ta zupełnie inaczej się
4772 XXV | natury,~Głos, jaki w serio tragediach faunowie~Mogliby jedni wywtórzyć
4773 XX | Wszech-pacierz całej tej tragedii skupił;~I nad-człowiekiem
4774 Dozk | chrześcijan! Zali to jest tragiczne? - pozwalam Ci wątpić, wielki
4775 XXIV | Od fasces; jest to coś - tragicznie-żadne. 2~Przez labirynty te, nie
4776 XIV | senatorskie krzesła. - Za Trajana~Z Pliniuszem Młodszym jeden
4777 XX(6) | zwyczaj [był] przy uczcie traktować kwestie socjalne i filozoficzne.~
4778 I | w wstępnym Rynku albo w Trastubernae -~Osły i konie zanocować
4779 VI | jako złoty liść na ciemne trawy,~I błyszczał, chwiejąc się
4780 VII | I kręte trąby miedziane trębaczy,~I krzyk: "Odeprzeć! - kto
4781 XXII | Czy gwoli próśb wyszła z Trojanki drugimi~Ukoić gniew bujnie-warkoczej
4782 III | skrawym obłokiem~Czerni się w trójkąt; niżej biust złocony,~Z
4783 XX | Grecji pod cienie piramid trójkątne~Idąc - do Grecji z Chin1,
4784 III | Proroczych w sobie nie kryły trójnogów -~Może by głos jej był jako
4785 XIII | na jawie walczyć umie z tronem.~Nie! to szalony ktoś, lub
4786 VIII | echo,~Pewny, że nie jest troską ni pociechą -~Podobnie mówią
4787 XIX | dobrze - z wolna - z wolna~Truchleje - jednak drga w nim chuć
4788 XXVII(3) | Kiedy Sokrates wypić miał truciznę, pocieszany był we śnie
4789 XVIII | A skoro mylę się, mylę trudami.~§3~Jeśli świat cały, z
4790 XIII | zanucić radośnie, lub w dobie~Trudnej z Zenonem2 pomyśleć o grobie –~ ~
4791 XX | wiedzy dostać bez własnego trudu -~Aż się i kości nieraz
4792 XX | ciemne, i w cieniu.~Jakoż te trudy a radości one~Nie znane
4793 XXIII | to: "Czytasz mi na czole;~Trudzę się - śmierć stąd - ale
4794 XXVI | mówił.~ ~"Zamiast palce trudzić~Łamaniem kości - pisz! -
4795 XVIII | W umiejętności otrzymują trudzie.~' Ci jednak innym oddawać
4796 XXIV | pieczętując nagie,~Wokoło trupa ciepłego zebrane -~Utrzymujące
4797 XXIV | zaś, co podjąć jęto, było trupem.~Ogrodnik tylko, obecny
4798 XXV | obłokiem,~Przy Jeruzalem - na Trupich-Głów Górze" -~I padł, po piaskiem
4799 VI | Niewdzięczni panu swemu, zbiegi, trutnie,~Leniwcy - wspomnieć smutno,
4800 XIII | ciemny ówdzie, gdzie w pełnej trwał sile;~W sposób, że ileś
4801 XV | Artemidor gdy rzekł, cisza trwała,~Tylko niekiedy Florus szepnął: "
4802 IX(1) | rzadkie, ale męczeństwo trwało tym uciążliwiej, że właśnie
4803 XIII | mi odpowie i z jak wielką trwogą -~O pamiętniku gdy wspomnę
4804 XX | są, które bywały,~Acz w tryb ujęte coraz więcej Boży -~
4805 IX | tradycji,~Albo przyjętym trybem nieskłamanym,~Regulaminem
4806 IX | Szeroko widzisz schody, gdzie trybuna~I złoty posąg cezarski,
4807 XXIV(2) | właściwe naturom spraw przed trybunał wytaczanych, i prawie nie
4808 XXIV | Że, z góry, nie wiesz, trysnęły czy z ziemi? -~I - niezadługo -
4809 III | sługi.~Lampa przedzgonnym co tryśnie promieniem,~To się mozaiki
4810 I | Romę marzył podobną do łuku~Tryumfalnego, którego ogromy~U samych
4811 Dozk | siebie rzeczywistości już tryumfalnie rozbłysło? Mag jest Żyd -
4812 XXIII | przychodząc za późno!"~"Owszem, tryumfuj ty i wszystko twoje,~Quod
4813 XIII | marmurze~Stojąc, liczyła tryumfy i zgony -~I czekał, jako
4814 XVIII | Luciusa, Zofię - zwłaszcza trzeci! -~Jeśli obyczaje - - - - - - - - - - - - - - -~
4815 VI | dysonansie ona~Stała się trzecią osobą - tą samą,~Którą widziałeś
4816 VII | Pozwólcie!" - mówił po trzecie mąż mały,~Z wielkimi w uszach
4817 XXVIII | wzrok od wschodu słońca,~Trzeciego zdał się upatrywać gońca - -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
4818 VI | rozrzuconych,~Duma - a duch jej trzepoce skrzydłami,~O wysokościach
4819 V | bezsennością gorące powieki~I trzeźwił róże mdłe, a oczom szkodził,~
4820 XX | ciszy, której mowa~Utula trzeźwych, niepoczciwych zwodzi,~Zastaje
4821 IX | jednej z kolumn, rzucił trzos i skinął,~Wołając: "Chleba! -
4822 XXV | nim numidzkie dwa konie.~Trzydziestu za to wraz na placu kładzie~
4823 IX | Wołając: "Chleba! - hej - po trzykroć płacę!" -~Co rzekłszy, tak
4824 XXI | wodzowie sami~Zdali się trzymać ją w literach znamion,~I
4825 X | na przykład świata ster trzymają,~I tworzą sobie Rzymy jakie
4826 VI | Artemidor dzisiaj szedł ulicą,~Trzymając w ręku liść lauru: przypadkiem~
4827 VI | niedoszyte płótno swe niewiasta~Trzymała - wreszcie słowa te uroni:~"
4828 XXV | Pierwszy: "Litera, którą trzymam, złota,~Mówi, że skazan
4829 XIII | jeden - trwa lat sześćset, trzysta;~Inny znów ośmset lat -
4830 XX(1) | w Galii i w Indiach; Lao Tseu z Chin.~
4831 XIX(6) | Apelles, sed quod lucra tuis omnia, Christe, dabam" etc.~
4832 III | promienie,~Szaty ją wiewne tulą jak obłoki~I układają na
4833 III | był w szarym płaszczu i tunice,~A laskę przed się stawiał
4834 XVII | wyjrzał i wtóry,~Nie mniej w tuniki fałdach ubielony,~Jakby,
4835 XXV | darły się wstęgą brązową,~I tupot skorych nóg zmieszany z
4836 VI | Artemidor? - o tym wiele tuszę -~Kto są tak zwane w Rzymie
4837 VI | samotniej niż w zaciszy marła,~Twardniejąc z wolna jak ziarno opala!~
4838 XX | go odchodziły siły~Przed twardym sądem ludzi bez sumienia;~
4839 XXV | twierdzisz: "Wierzę!" -~A twierdząc, konasz rozumem doczesnym,~
4840 XXIV | rzeczy-różnicę, nie rzeczy,~Gdy twierdzi nawet coś, to wstecznie
4841 XXV | Lecz że, nie będąc duchem, twierdzisz: "Wierzę!" -~A twierdząc,
4842 Dozk | niektórych tylko korzystałem uwag Twoich co do kształtowania się
4843 XIII | dziady szli ku tobie~W miarę twojego zaczytania w treści,~Lecz
4844 XIX | ideału~Nie ukazami - lecz twórczo, pomału –~Tak - żeby Fidias
4845 XV | pojąć wzór i, cało-dźwięków tworu~W poza-jawie słuchając,
4846 XVIII | w liściach swych i inne twory,~Poprzewijane owadem w gadzinę,~
4847 X | świata ster trzymają,~I tworzą sobie Rzymy jakie nowe,~
4848 XIX | myśląc i przedmurzach,~Świat tworzył, linii nienawidząc krzywych,~
4849 XV | głowy~Nie oddał treści słów twych piorunowej."~"Młodzieńcze! -
4850 XVI | zostanie,~Jak z wizerunkiem twym, zostać z osobą,~Której
4851 XII | czasów strugi,~Co jest jak Tyber -"~ ~"Tyś jest Jazon drugi" -~
4852 XXIV(4) | niewolnicy urodzony; za Tybrem było ich przedmieście.~
4853 XVI | gdyby barbarzyniec który~Tybrowi oddał je licznymi wory,~
4854 XI | strony~Kolorowanej przez tychże opony -~Czy pani przy tym
4855 XV | jedna z prawd nie znana,~Tycząca bogów - tak zburczał kapłana,~
4856 VI | Jak mam rozumieć tygrysom rzucanie?~§7~Cóż jest niewolnik? - - - - - - - - - - -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~- - - - "
4857 XV | człeka-zbiorowego w czasie,~I tam tykają prawd - tykając, władną.~
4858 XXI | tylu ruin niezachwiana,~Tylekroć więcej świetna - i szczęśliwa!~
4859 VII | głosie i nieco obrócił się tyłem -~"Uczeń?" - "Jakoby - przyjaciel
4860 XIV | rzeczy utrą i rozświecą -~Tymczasem Cynrie słały mu spojrzenia,~
4861 XVIII | Są pomnożeniem typów w zbiorowiska,~To jakiejż
4862 XVIII | dzieci~I niewiast złożon, za typy nam daje~Maga, Luciusa,
4863 VI | Humor - z którego powstają tyrani!~Nie była wszakże Zofia
4864 XIV | tego,~Jak włócznia, laska, tyrs lub styl noszone.~ ~Nigdy
4865 XXV | Machabejska jazda,~Piechoty tysiąc, lecz dziś, rzekłbym śmiele,~
4866 XX | ludzi bez sumienia;~Lecz te, uboczne, pierzchły wraz wspomnienia -~
4867 XIII | On mąż i siadał chwilę na uboczy,~I znów przypadał doń, pięściami
4868 IX | Z jakim chleb łamiąc w ubogiej rodzime,~Ogląda ojciec,
4869 XIX(5) | wiedzy, przeciw duchowi ubogiemu Chrześcijaństwa pojawiają
4870 XX | męczenniki~Powykreślali i ubrali w farby –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
4871 XV(9) | odtąd nie spotkawszy nikogo ubranego w szaty one, które pamiętam
4872 XXII | sióstr? - w szaty świąteczne ubranych -~Czy gwoli próśb wyszła
4873 XXII | niezwykłym pośpiechem,~Gdy pani uchem szła za pieśni echem.~ ~
4874 XXVIII | nogi -~Że je, z pośpiechem uchodząc, odkryto -~Białość i zmarszczki
4875 XXIV | Kazała milczeć lub z placu uchodzić -~Ogrodnik rękę wzniósł
4876 XVIII | Epiru~Czuł i na miejsca uchodził osobne,~Szukając prawdy,
4877 VI | owe~Częste, dla których uchodziła w stronę,~Lub jak niedawno
4878 X | Niekiedy oczy, dokoła czerwone,~Uchylający w tę lub ową stronę;~Prońlem
4879 XXV | jest dano~I wolno swego uchylić sumienia~Za cyrk, gdzie
4880 XIII | nierównym,~Mistrz Jazon, głowę uchyliwszy w stronę,~Słuchał, lecz
4881 IX(1) | ale męczeństwo trwało tym uciążliwiej, że właśnie pomiatano sprawami
4882 VII | wraz Epirczyk dodał: "Nie uciecze" -~Z uśmiechem także witając
4883 XXVII(2) | Europy bywała i jest krajem ucieczki z różnych przyczyn, tak
4884 XXIV | Bezwłasnowolna - przez ucisk powstała,~Która się rodzi
4885 XXV | to gdy sam był w stanie~Uciszyć niemniej własny zmysł i
4886 XX(6) | albowiem zwyczaj [był] przy uczcie traktować kwestie socjalne
4887 XIX | niestateczny.~"Grecji ja uczę ludy: od Eufratu~Aż do Brytańskiej
4888 XIX | a ceniąc je bardzo,~Jako uczeńsze i słodsze w swych ruchach.~
4889 VI | Rękoma swymi niebios się uczepia,~Wysysa nektar i jak Bachus
4890 XIV | postawił~Świątynię; wszakże nie uczęszczał do niej,~Filozoficzne swe
4891 XVI | I spotkał się mistrz z uczniem oko w oko,~Milcząc - - - - - - - - - - - - - - -~
4892 XVI | jej świecą,~Ku piersiom uczniów zawracając miecze. 6~Prawo? -
4893 III | mędrzec miał u siebie.~- Uczniowie w laurów ciennikach siedzieli,~
4894 XXIII | Jest-że ta Zofia piękna? - Że uczona,~To wiem - jakie ma oczy? -
4895 XXIII | chwile.~Mądryś - mnie więcej uczoność się przyda,~Mnie, że nie
4896 XXIII(2) | greckie, przy łożach w czasie uczt siedząc, wieńce nawleczone
4897 V | Niedługo uczta u Artemidora~Zwykłymi kończyć
4898 XV | przypuszczeń jej echem,~Że jak z ucztami, tak z mądrością; kto wie?~
4899 XIII | Zatrzymywała wzrok na chwilę długą,~Uczuciem widza me przejmując rzewnym.~
4900 III | Nikt zeń całości nowej nie uczyni,~Ni ją spokrewni z cudzoziemskim
4901 XXV | bladawą,~Cichość się więcej uczyniła głucha -~Przychodzień nie
4902 XXIV | wstecznie przeczy.~ ~Barchob, ud kupna odwróciwszy lice,~
4903 X | iż ma błogosławić,~I że - udając sługę - jest królewną.~Tę
4904 XXVI | Przedłużyć wiary dziecinnej udaniem,~Gdy Diwa z twarzą wbiegła
4905 IX | mniej może niż gest być udanym,~I stąd mniej skory jest
4906 XIV | Ten z szat, a owy gesty udanymi,~Ci swoi wszakże mniej byli
4907 XXII | kłoniąc się pokornie,~Rzecze: "Udatność naśladując bogów,~Na palcach
4908 VI | Podjęła zwitki w sposób tak udatny,~Jakby kto patrzył na nią,
4909 V | Cóż mi dajesz za nie?~Uderz choć czołem i wpisz się
4910 XVI | myśleć mógłbyś: "Oto teraz~Uderzy piorun."~Barchob nasz z
4911 XXIII | mowie? -~Czy cudzym trafnie uderzyłeś grotem? -~I dodał: "Gdyby
4912 XV | sobie,~Szybko się innym udziela, lecz czyni,~Że podnieść
4913 XV | wysilenia,~By drugim swego udzielić natchnienia~I podnieść masę
4914 XXVI | Motylu! -~Pomponius z zimną ufnością odpowie -~Gdybyś zrobiła
4915 XV | układnie zarzucił,~Jak człowiek ufny, że dotrzyma w słowie,~Gdy
4916 XXIV | gładko do powieści~Byłoby ująć z prawego jej toku.~Domy
4917 XV | w rozmowie,~Więc Mistrz, ująwszy prawy płaszcza koniec,~Na
4918 XX | które bywały,~Acz w tryb ujęte coraz więcej Boży -~Jeśli
4919 XIV | następstwem~Rytmu wypadków nie ujętych niczem~Gwoli celowi - i
4920 XVIII | cera ta jednakże zdrowa~Nie ujmowała powagi i wdzięku~Profilom,
4921 XI | Czy pani przy tym dziwnie ujmująca~Wdziękiem, co blado promienił
4922 XIII | wchodzili do Mistrza Jazona,~Ujrzeli rękę jego wyciągniętą~Na
4923 XXIV | rzesza wezbrana~Nie miała ujścia chuciom ani drogi.~Policja
4924 XIX | waszego zniósłszy ideału~Nie ukazami - lecz twórczo, pomału –~
4925 III | wiewne tulą jak obłoki~I układają na ciche kamienie -~Z rzeźbą
4926 XV | płaszcza koniec,~Na ramię lewe układnie zarzucił,~Jak człowiek ufny,
4927 VI | zrani,~Weszła, nietrudny ukłon dając pani.~Zofia milczała,
4928 XXIV | Czemu? - że nie ją, jej ukochał cienie -~Albo nie znalazł
4929 XXII | wyszła z Trojanki drugimi~Ukoić gniew bujnie-warkoczej Atenę? -~
4930 XX | Łagodzi zmysły - iż pamięć ukraca,~W obecność jakąś przenosząc
4931 VI | Lecz stało się to przez oną ukrytą~Potęgę czasów, gdy w żyjących
4932 V | ścisłej~Przez solidarnie ukrywaną próżnię,~Im bardziej uczeń
4933 XXVII(2) | obszar środkowej Europy. - Po ukrzyżowaniu Pańskim Herod, Piłat i ś-ta
4934 XIII | bądź dumny,~Lecz cierp - ulecisz za mną na błękity.~Tyś mistrzem
4935 XXIV | nierozsądny! - I któż go uleczy~Z rany, co tyle krwawa i
4936 XVII | XVII~ ~Na plac z rozbiegu ulic wydarzony~Szerokie wrota
4937 V | przeczystość?~Artemidora uliczni czciciele~Podobni byli do
4938 XXIV | równowagę,~Które traf skupił i ułożył w ścianę.~Trup się po bruku
4939 XIX(1) | rodzaj pasztetu, potrawa ulubiona Adriana.~
4940 XXV | zdziwienia na świecie,~Że starzec umarł - zrodziło się dziecię.~ ~
4941 XIII | Jakiego? - wątpiąc, czy jedne umarło,~Czy wszystkie zmarły, a
4942 XX | począł dobroczynnie -~I umęczył się bardzo tą robotą~Bez-narzędziową –~
4943 XV | mogła ich, o ile w grobie~Umiała własnym pierw być jak mistrzyni.~
4944 Dozk | i który jak nikt nigdzie umiałeś świat ruin opiewać, pozwól
4945 XVII | głowę,~Zapominały albo nie umiały -~Gdy żywi taką toczyli
4946 IX | Wy uwielbiacie, cenić nie umiecie,~A że sprzed serca Boga
4947 XVIII | jednym wie, co ludzie~W umiejętności otrzymują trudzie.~' Ci
4948 XXIV | Gdy się przewinie raz, umierać gotów.~Tak żal mu własnej
4949 XV | pojrzał, strząsnął piętką~I umilkł. - Florus, jak dąb, gdy
4950 IX | Że posądziłbyś o wczesną umowę -~I - tu dwa kłamstwa stały
4951 XXV | wiecznym, księciu Hirkanowi~W umowie głównej głosi i stanowi:~
4952 XXIV | Duch zaś - gdy umrzeć chce, to pragnie ciała.~
4953 XIX(4) | religijny skrupuł, sama się w umyśle jego subtelnym upoetyzowala.
4954 XXIII | Na koniec uczty zgotowan umyślnie -~Pij - i o Zofii mów! -
4955 XXVII | zdrowa!"~"Liry mi z sobą nie unieś, bo jęknie -~Podsłyszą szpiegi,
4956 XVI | Gdy ty siedm skrzydeł uniesiesz ode mnie,~Bo może jesteś
4957 X | Dodawszy:~"Zwyczaj mam unikać huku."~ ~"Służę!" - towarzysz
4958 X | także oratorskiej zwrotów~Unikający, jak wstrętnych kłopotów;~
4959 XXV | nieśmiertelność tchnieniem,~Uobecniając treści niedotkliwe,~A niepokoją
4960 XIX | miejsce mieć ma - a powoli~Uobyczają się i przyzwyczają5 -~Nim
4961 XXVII | Brak środków dwakroć uolbrzymia siły."~To rzekł - lecz,
4962 VI | Które do siebie mają, że upadam,~I nie rozumiem się, i nie
4963 IX | świadkowie świadkowi.~ ~Upadek taki kapłan Jowiszowy~Widząc,
4964 XV | kwiat albowiem zdradza~Upadkiem -"~"To jest stary przesąd
4965 XXIV | wieniec otrząsając z głowy:~Upadku miejsca błędną szuka nogą,~
4966 XXV | odsłania:~Coś przynoszące upajającego~Przez oderwanie się od współczesności,~
4967 VI | echa-słów, i winogradów~Upajających nie tykać nad miarę.~- Któż
4968 XXIV | gwarne, wilgotne, zaulne3 -~W upały nawet, że nie zamietane,~
4969 XXIV | ciężar przestało już nosić:~Upaść mu jeszcze do nóg - i przeprosić -~- - - - - - - - - - - - - - - -~
4970 XXVIII | słońca,~Trzeciego zdał się upatrywać gońca - -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
4971 XVIII | świecie bez winy -~Która upewnia, że Bóg jest, co trzciny~
4972 XXIII | pośpiechem -~I w rozrzuconej upięciach zasłony~Florus się zjawił,
4973 XVIII | w zwierzę, a zwierzem w upiory~Fantazji - w sposób: iż
4974 XIX(4) | w umyśle jego subtelnym upoetyzowala. Nieledwie zawsze adoracja
4975 XXIV | nadbrzeżnym piasku,~Przy upominań się wzajemnym wrzasku.~I
4976 XIII | Lecz nie tu koniec z uprawą i rolą.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
4977 XV | Zofia słuchała jak przez uprzedzenie,~To jest, przed końcem każdego
4978 XIX | nierad Adrian dawał się uprzedzić.~Inni nareszcie tę powietrza
4979 VI | od ziemi,~I Egipcjanka, uprzedzona sykiem,~Jak syka człowiek,
4980 XIV | Złotymi ćwieki misternie upstrzone,~Z napisem L.P.P. - wreszcie
4981 XX | I bywał jakoby~Powietrza upust z płuc, pod nogą groby -~
4982 XV | harmonijnej kłótni bogów,~Czyjś upuszczony styl na ziemię z brzękiem
4983 IX | naraziłem;~Ni wywołałem nawet urągania,~Ni znikłem, marnym uznawszy
4984 XXIV | mniemaniu,~Że uwielbienie podda urąganiu.~Acz jest to siła! - lecz
4985 XX | z dziobami krzywemi,~Na urągowisk szczudła podniesiony,~Niejeden
4986 XXV | Czuję cię przez łzę i urągowisko!"~ ~"Uszczknijmyż nieco
4987 XVI | tego ciągle sprawowane~Że urastają w to, co Grek nazywa~Dramą,
4988 XIX | wargą,~W jaśniejsze potem urastając głosy,~Oklaskiem dalej stają
4989 VI | W alabastrową złożyła go urnę,~To rzekłszy: "Kiedyś wyleję,
4990 XVI | Coraz to wietrzniej i mniej uroczyście,~Mdławo i piersiom duszno
4991 IX | Zaiste,~Ze świąt jeżeli które uroczyste~W obliczu prawa, to cezarskie
4992 XI | Koryntczyk znal. Mag - uroczystość,~I była jedna między nimi
4993 XXIV(4) | niewolnika i niewolnicy urodzony; za Tybrem było ich przedmieście.~
4994 V | Artemidor w Rzymie~Sławy urokiem otoczył swe imię;~Był nawet
4995 VI | Trzymała - wreszcie słowa te uroni:~"Która wigilia?" - "Wigilia
4996 VI | liść lauru: przypadkiem~Uronił tenże - ucznie wraz rozchwycą.~
4997 XX | zgadła, wszakże myśleń ciąg urywa,~Lub, dalej idąc, siebie
4998 VII | wszelakiej,~Gotując może togę, urząd, wieniec -~Zresztą nie uczeń,
4999 XXIV | wag-rzeźniczych - te, z urządzeń zmianą,~Z ciężkiego nader
5000 XXIV | odziewa,~Ta siostra Prawdy urzeczywistnionej -~Głupia! - w zazdrości
5001 XIV | rzymska kochała go Sława.~- Urzędem żadnym jeszcze się nie bawił,~
5002 XV(9) | ale Boga, którego jest urzędnikiem, uwielbiłem. Albowiem kiedy
5003 VII | gładzący brodę,~Jak człek urzędu pewny, lub swej siły.~Ten,
5004 IX | schodów do schodów podnóża,~Usadowiła się i wyglądała~Jak zawieszona
5005 XIII | Którą odnaleźć gdy się człek usadzi,~Nie idzie o nią, lecz traf
5006 XIII | Noc była~Widna; podwórzec usłany z kamieni~Bielał, lecz w
5007 XVI | na górze,~To i ja wyznam, usłucham, powtórzę -~Jam cię nauczył
5008 XII | drobiazgi doręczne,~Jednym usłużnej ręki poruszeniem~Podjęty
5009 XXII | Zofia, gdy pierwsze usłyszała słowa,~Do sługi rzekła: "
5010 XV | jako gdy kto własne zdanie~Usłyszy, znacznie spoważnił oblicze~
5011 XXIII | strony swej chciała podobnie~Usmętnić lica - i nie mniej nadobnie -~
|