134-crepi | cucon-gajow | galaz-koncz | koni-mniem | mnogi-odbyl | odcho-pochl | pochm-przed | przeg-sadom | sadu-styks | subte-usmet | usmie-wykon | wykry-zebio | zebra-zzyma
Part
5512 XXIII | Przez ogólnego głosu sens wykryty,~Za ster i stylu nam iglicę
5513 XIV | tej spektator,~Już, już wykrzyknąć chcieli: "Imperator!" –~ ~
5514 VI | Tak gdy kończyła Zofia wykrzyknikiem,~Kotara boczna fałdy szerokiemi~
5515 II | tu cię woły miną,~A tam wykwintna biga zastanowi;~Tłumy z
5516 XXVIII | Dawał się po swej poznać wykwintności,~Że był Pomponius - "Fatum
5517 XVII | Najstarszy odrzekł z wykwintnością skromną.~"Choćby dlatego -
5518 XIX(2) | porządkować chciał na swój wyłączny sposób i uznane sławy starożytne:
5519 V | więcej - lecz ostrożnie -~Wylania przy tym skąpy? czy lękliwy?~
5520 XXIV | ofiarne skonanie~Nad krwi wylanie - -~Ale wy - byka minąwszy
5521 XXVI | parskała i złote zeń ćwieczki~Wylatywały jak skry.~"Wina winę~Powiększa -
5522 VI | uwierzyłbyś moce~Rzymu, pod maską wylęgłe okrutną -~I nie w te czucia,
5523 VI | urnę,~To rzekłszy: "Kiedyś wyleję, jak strugi,~Wszystkie te
5524 XVI | Skąpałby miasto przez sam wylew rzeki!~Zaiste szczęsny,
5525 VII | Wiecie co? ja wam dopiero wyłożę~Rzecz, co słyszałem w kuchni
5526 IX(1) | że bezjawne i wielkiej wymagające baczności. - Co do właściwego
5527 XV | przykład notat z tabliczek wymazać~I gubi one -"~"Więc wraz
5528 XXIII | wieść, iż niepokoje~W Judei wymiar biorą - niewzgardliwy -~
5529 VII | dziś w Rzymie~Jak Artemidor wymownych, i wnoszę,~Że obcy nawet
5530 IV | tonie,~A słońce rude swe wynosi skronie -~I periodyczna
5531 XXII(1) | Nie trzeba sobie wyobrażać pieśni w zanaczeniu muzykalnym
5532 XII | za-styksowe,~Któż sama jesteś?"~"Wyobrażam sowę,~Zwłaszcza iż słońce
5533 XVIII | doby~Widywał czasem kraje wyobraźni:~Gdzieś ponad groby, czy
5534 IX | cztery miały być litery,~Wyobrażone lampami czterema -~Tandem,
5535 XIV | rzeczy jest następstwem~Rytmu wypadków nie ujętych niczem~Gwoli
5536 XXV | poświst zawias, co od bramy~Wypartej darły się wstęgą brązową,~
5537 XII | Artemidor czuł się może nieco~Wypartym z blasków, co jak Febu świecą,~
5538 XXVII(3) | Kiedy Sokrates wypić miał truciznę, pocieszany
5539 XI | siwiznę,~Coraz to rzucił wyplątanym włosem,~A usta, jako gojącą
5540 XIII | powieści,~Lub zmianą ruchu wypocząłeś sobie.~Szedł więc ostrożnie,
5541 I | zwłaszcza dla pielgrzyma,~Co wypogadza lub zachmurza czoło,~Ziejąc
5542 II | narzecze,~Latyńskie słowo wypowiadasz czyste!~Co więcej! mądrość
5543 XVIII | chociaż jej nie sprosta~Wypowiedzeniem, ni pojąć jej może,~Lecz
5544 XIII | głównym~Przedmiotem treści tak wypowiedzianej -~Lecz słuchał, jakby kto?
5545 XX | Których nie dotknąć, ani wypowiedzieć,~Ani okrzyczeć i wywieść
5546 XXIV | sprawę~Organizować poczęła wyprawę,~Głosząc: "Schwytany ma
5547 XV | szaty przejrzyste~W Cos wyrabiane są, a rzecz ta droga,~Dlatego
5548 XV(5) | Na wyspic Cos wyrabiano takie vitreas-togas - w
5549 VII | sępów,~Zdały się pierzem wyrastać przy licach,~Dotykać ledwo
5550 XVII | takimi ruchami~Elektry-diwy wyrastały lica;~Zaczym Pomponius rękę
5551 XI | pozbawiona,~Ból swój i żałość wyrażając skromnie;~Za nią tuż - lektor,
5552 XV | Jakoż - młodzieniec, w wyrażeniu skory,~Słusznie wniósł: "
5553 VI | rzecz nową:~Każdy wiek inną wyrazić budową.~Będzie to jakby
5554 XXV | głos od dworu~Zabiegający, wyraźny głos sporu~Między Barchobem
5555 XI | Lub wątpliwością dziwnie wyrażoną,~Wzbierał - i takim porywał
5556 XXIII | tę, w ścisłym znaczeniu wyrazów:~Scenę - chód przerwał znany,
5557 XIV | Pomponius zasię, słysząc te wyrazy,~Zwykł był pokłaniać pedum
5558 XIV | będąc fałszywym,~By się wyręczał środkiem niewłaściwym -~
5559 XI | Nieprzełomliwa, jak czasów wyroki,~Wyczerpniętymi słowy naznaczona -~
5560 XIX(6) | chrześcijańscy nie tylko wyrównali onym formalnym ideałom,
5561 VII | pełen czy opieszałości,~Czy wyróżniony przez ruchu swobodę,~Pretor
5562 VI | sumieniem.~Są bowiem drogi dwie wyrozumienia:~Przez wiedzę jasną lub
5563 XXIV | tymże czasie~Kapłański sługa wyrwał się - a potem~Brązowy topór
5564 XX | Siły go z progów rodzimych wyrwały,~Te, co dziś o nich prawi
5565 XXIV | się jak drzewo z posady wyrwane,~Gdy Akwilonem jest podejmowane~
5566 XV | Stając, jak dobrze z marmuru wyryty~Mars lub gladiator z zwycięską
5567 XVIII | której jawił się mąż być wyrytym,~Gdy lampa wyżej świeciła
5568 VII | chlubnie je głoszę -~I że dość wyrzec: on!" -~- Gdy szli ulicą,~
5569 XIV | krzywej wycięte oliwy2,~Lecz wyrzezane z zęba słoniowego,~Złotymi
5570 XXIII | wołając: "Nowina!" -~"Cóż? wyrzuć z togi?" - "Janus otworzony!" -~
5571 XVIII | Wąż w ptaka plwał się, wyrzucając ślinę,~Tej skrzydła w szatę
5572 III | akcentem~Skoro się przy tym wyrzuci niemało,~I subtelności niejednej,
5573 XV | tudzież łzawic3 szklannych,~Wyschłych, zielonych po kroplach,
5574 XVII | Obu i, niźli spostrzegli, wysiadła.~"Sto biustów warta!" 1 -
5575 XV | Drżenie zaś takie, że jest z wysilenia,~By drugim swego udzielić
5576 XIX(4) | odwrócić się więc mogło tak wysilone i przesilone uczucie w ironię
5577 VIII | VIII~ ~Teraca była mozaiką wysłana,~Przedstawiającą modre pawi
5578 X | cudu.~Które z tych zjawisk wysłannik Jazona~Przyszedł tu znaleźć -
5579 XVIII | trzcinę~Postrzegłeś, ta się wyślizła ci wężem,~Wąż w ptaka plwał
5580 XXIV | Gdy naciągany łuk ci się wyśliźnie -~I rzekł: "Na targu - konać -
5581 XV | zaufaniem,~Aż piękność treści wysłoni się cała~I nikt już z nowym
5582 XXV | potem~Przychodnia, pierwej wysłuchawszy mowy,~Jakby odległym jawiła
5583 XXIV | jak w ojczyźnie~Konać - wyśmiewa się z siebie ironia."~-
5584 XI | Czy się już wątek nowy nie wysnował?~Tak - iż koryncki Mistrz,
5585 XII | preceptę z liczby i z czasów wysnutą;~Lecz słów misterstwo i
5586 XXIII | Acz nie dla jakiej stąd wysnutej treści,~Która by wskrzesić
5587 XVIII | na świeczniku prostym a wysokim~Stawiała właśnie gospody
5588 VI | jej trzepoce skrzydłami,~O wysokościach marząc niezgłębionych.~Wreszcie,
5589 XV(5) | Na wyspic Cos wyrabiano takie vitreas-togas -
5590 XIX | Eufratu~Aż do Brytańskiej wyspy - ja to starą~Helladę dzisiaj
5591 XXIV | sunąć -~A potem - jad ów, wyssany tak, splunąć -~I - że się
5592 XXIII | retor, gotując się z rana~Do wystąpienia w ciągu dnia. "Pojęta? -~
5593 IX(1) | objaśnianą jest w apologiach, acz wystarczy nam dodać tylko: że zapytanie,
5594 VI | Że to nie piszę na stylu wystawę,~Naznaczyć muszę choć kilkoma
5595 Dozk | powieściom, wielce się tu wystrzegałem - nie o to mi szło, ale
5596 VI | Zbliżając drugie przez ich wyświetlania.~Na pargaminu zwitek promień
5597 VI | swymi niebios się uczepia,~Wysysa nektar i jak Bachus leży? –~- - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
5598 XIX(7) | podać Ewangelię Ś-go Jana, a wyszedłszy naprzeciw strasznego fenomenu,
5599 XXV | powierzchowność ziemi.~ ~Wyszło - szeroki słońca promień
5600 XXIV(2) | naturom spraw przed trybunał wytaczanych, i prawie nie mniej od samejże
5601 VI | brukach miasta pierwej się wytarło~I łza człowiecza wędrowała
5602 XXVII | gdy Mistrz, w swej opończy~Wytartej, stał się pogrzebowym sługą:~
5603 XX | zwiędłe, przy nich płaszcz wytarty.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
5604 XVIII | stało jak wszystkie gospody;~Wytartym freskiem1 każda z czterech
5605 XIII | tymi bruki~Czułeś i różnych wytężeń splątanie:~Co Aleksandra
5606 IX | co, nie wiesz, w którą wytnie stronę.~ ~Gwido: "Bóg zapłać" -
5607 XVIII | subtelności,~Pomponius - jest to wytoczone drewno~Do osadzenia włóczni
5608 XIX | filozofowie,~By kilka kwestii wytoczyć na ławę -~Tylko mi jeszcze
5609 XIII | blasków doczekał, a potem~Wytrwał i, dniowy jaw jakkolwiek
5610 XVIII | mężem~Brzmieje - mąż na hełm wytryska liściami,~Których kwiat
5611 XIII | jaw jakkolwiek szarpie,~Wytrzymał burzę, co przemija grzmotem,~
5612 XX | nucie,~Iż je ból z czasem wytworniej dośpiewał.~- Taż sama prawdy
5613 VI | światło z sługi jej przyjścia wywarte,~Zmieniała pierwszą, to
5614 XIX | zmianę~W zamku, i co zeń wywiało za ścianę,~Przypisywali
5615 XXIV(2) | sposobem wnoszone gdzieś, wywierało magnetyczny urok. - Należałoby,
5616 XX | wypowiedzieć,~Ani okrzyczeć i wywieść na pole~Teatru - w trąby
5617 XX | To zaś - dopóki człek wywikłać może,~Niepodobieństwo, by
5618 XXV | prysnął o marmury~I tęczę wywiódł sztuczną, co na ścianie~
5619 XXIV(2) | pochodzenie wyrazu fascinatio wywodzi się od fasces. Były różne
5620 XIX | niechcenia:~"A lubię rzeczy wywodzić z korzenia -~A te mi Żydy
5621 XIV | Pomponius ród swój szlachetny wywodził~Przez senatorskie krzesła. -
5622 IX | na szwank naraziłem;~Ni wywołałem nawet urągania,~Ni znikłem,
5623 IX(1) | że zapytanie, które ją wywołało, należy do tych, które nigdy
5624 XXIV | podwajał, by zrobić wrażenie,~Wywoływając tym większe zwątpienie.~
5625 XVI | Rwąc się - i ducha ruch wywoływała~Na słowo jakiejś sfinksowej
5626 IX(1) | swojej wojennej ostrości nie wywoływane było, boleści dla prawdy
5627 XXII | Czy tuż stojącej liry nie wywrócił? -~I wyszedł - Zofia, na
5628 XXIII | Zarzucił głowę w tył, jak wywrócony~Konaniem. - Rzeźby nam podają
5629 XXIV | Kwiatami z koszów gwałtem wywróconych -~Pies jakiś wietrzył krew - -
5630 XXV | tragediach faunowie~Mogliby jedni wywtórzyć na fletni,~Lub w czasie
5631 X | Tłum się ze schodów stoczył wywyższonych,~Od góry z wolna próżniejących
5632 X | wszakże, co z przetartej szaty~Wyzierać zwykła, mijał Rzym bogaty,~
5633 XXVII | stare,~Z gajów swych cicho wyzierając, lecą -~Orfeusz, Homer! -
5634 VII | czasem po oczy zakryci,~Wyzierający tylko na ulicę,~Kiedy się
5635 XVII | Za nimi dwoma z cieniu wyzierały~Antinousa biusty marmurowe,~
5636 XI | zażywał~Z Rzymiany, nie dość wyznając się wprawnym~W latyńską
5637 XVIII | tkanin;~Tym mniej - osoby wyznający boże.~W śmierć wierząc -
5638 IX | uszczknął radości1,~Lecz wyznał głośno, iż gorszyć to może~
5639 XVI | Akiba na górze,~To i ja wyznam, usłucham, powtórzę -~Jam
5640 XXVI | Posłałam - krótki list - z wyznaniem:~List twój i kwiaty - po
5641 XXVIII(3)| grzebano na sposoby każdemu wyznaniu właściwe.~
5642 IX | Acz ów zuchwalec przy wyznawcy stanie,~Często toż samo
5643 XIII | marzeń, sypia na mogile;~Sile wyższego coś mającej może,~Lecz przez
5644 X | pancerzy,~A w drugą - sądom wyższym odroczonych~Poprowadzono
5645 VII | czcić wszelkiemu człeku,~Ani wyzuwa z dóbr, praw i wolności~
5646 XVI | mieniem,~A owi jeszcze głębszą wzajemnością~Bytów i onych spowinowaceniem.~-
5647 XXIV | piasku,~Przy upominań się wzajemnym wrzasku.~I niezadługo na
5648 XI | wątpliwością dziwnie wyrażoną,~Wzbierał - i takim porywał natchnieniem~
5649 XXIII | iglicę służy,~Cóż wyda? - oto wzburzy się i zburzy!"~To gdy powiedział,
5650 XII | Zofia odtąd zgadywać się wzdraga,~Kto są przechodni ludzie
5651 X | osadzisz konia w pędzie całym,~Wzdrygnięta naprzód i w tył -~"Czy nie
5652 XVI | oko,~Poprawiał lampę, lub wzdychał głęboko.~Mag po fenicku
5653 XXIV | współ-jęku.~- Tknięcie to, wzgardy pełne, twarz nieznana~Męża
5654 XXIV | wojnie,~Obecną, rzekłbyś, iż wzgardzili dobą~I odpoczęli w ruchu,
5655 XXVIII | poza czerwonemi,~Wokoło wzgórza sypanego z ziemi,~Jako gdy
5656 II | jakiegoś wracają igrzyska,~Po wzgórzach warty obchodzą wigilie -~
5657 XXVIII | strony, gdzie się stos na wzgórzu pali,~Dawał się po swej
5658 XIII | Tybru glinę~Na posąg w ręce wziąłeś - nie zaginę!"~- Inny -
5659 III | warkoczy,~Pamiętasz jakieś wzięcie się - ogólnie -~I głos:
5660 XVI | za ramię,~Ale mu w czoło wzierał tak głęboko,~Jakby pisane
5661 VI | promieniem~I coraz cieplej wzierało w mieszkania,~Przedmioty
5662 XV(9) | mu prawdę ciekawą odkrył, wzięta jest z listu Aleksandra
5663 XV | usterki, przymioty lub pory,~Wzięte tak czasem, iż cel się zaciera,~
5664 XIV | rodem nie tyle~Świetni, i wziętość mieli mniej motylę~Pomiędzy
5665 XV | Tenże samy,~Za przykład wzięty, Aleksander jadał~Wieczerzę
5666 XIII | Kosztownych, z miasta spalonego wziętych,~Które dopełnia wzrok i
5667 XII | nazwisk ich sile~Takiej, że wzmianka sama zrobi tyle -~Tyle niesmaku
5668 VIII | potęgę, lub przez zaklinanie,~Wzmóc mię? i o tej czy nas przyjmie
5669 XXVIII | z ziemi,~Jako gdy ogień wzniecają pastuchy,~Ludzie się jacyś
5670 X | się, by kosz postawić~Lub wznieść, mniemałbyś, iż ma błogosławić,~
5671 XXIV | Na niewinnego miedzianka wzniesionym,~Nasunął owcę w ciernie
5672 XI | bliżej badając dwoistość:~Wzniosłość - Koryntczyk znal. Mag -
5673 XVIII(1) | ozdobione były zawsze malowanymi wzorowo legendami z mitologii poetów.~
5674 XV | leży -~Ten i ów sposób do wzoru należy -~I tak: gdzie indziej
5675 XIII | trzeba cenić, gdy dziecię, po wzorze~Pisząc, dokłada i swój trud
5676 XVI | Wewnątrz, orlemu podobne wzrokowi.~- Taż sama młodość, sztucznie
5677 XIX | miał swobodne:~Nie takie wzroku, iż szukał kryć wolę,~Drażliwość
5678 XV | nad światy,~Samemu kwiatem wzrość, ku prawdzie pierwowzoru,~
5679 VI | prawda; idzież zatem,~Że wzrosłem?- - - - - - - - - - - -~- - - - -
5680 XIII | jakoby męża w wieku sile,~Wzruszającego raz po raz ramiona,~Tam
5681 XIII | Po chwili w stronę gościa wzruszył głowę,~Lecz do Barchoba
5682 III | śmiertelnych i bogów.~Lecz inny wzywał smak, rządziło nie to:~Była
5683 V | otoczył swe imię;~Był nawet wzywan i do Adryjana,~Na posłuchania
5684 XXI | gości;~Mistrz Artemidor, wzywany co doba~Do cesarskiego gmachu
5685 X | X~ ~Gdy w jedną stronę błysnął
5686 XII | XII~ ~Syn Aleksandra, słysząc
5687 XIII | XIII~ ~To już dwa wieki od Grecji
5688 XIX | XIX~ ~Niejasna w mieście krążyła
5689 XV | XV~"Obyczaj - wolny jest od
5690 XVII | XVII~ ~Na plac z rozbiegu ulic
5691 XVIII | XVIII~ ~Puste mieszkanie z Epiru
5692 XX | XX~ ~W czas, gdy firmament
5693 XXII | XXII~ ~Syn Aleksandra stał przed
5694 XXIII | XXIII~ ~Lucius Pomponius leżał
5695 XXIV | XXIV~ ~Politycznego jeden obrót
5696 XXV | XXV~ ~Jak przez czasowe gdy
5697 XXVI | XXVI~ ~"Tyś winna - mówił Pomponius
5698 XXVII | XXVII~ ~W podróżnym płaszczu,
5699 XXVIII | XXVIII~Poza murami, poza czerwonemi,~
5700 XII | Jeśli zgadujesz rzeczy za-styksowe,~Któż sama jesteś?"~"Wyobrażam
5701 XX | uczeń - trud tu równy już zabawie -~I stąd jest owa niespożyta
5702 XXV | świętą przerwał głos od dworu~Zabiegający, wyraźny głos sporu~Między
5703 XXV | nadchodzącej słucha.~Usta mu barwą zabiegły bladawą,~Cichość się więcej
5704 Dozk | nie robi - cierpi wiele, a zabity jest prawie że przypadkiem,
5705 VI(1) | Przysłowie, a pierw zabobon Rzymian.~
5706 XXV | gdy z dworu~Stuk młotka zabrzmiał, a potem ten samy -~Lecz
5707 XIII | I czekał, jako narody zabyte,~Aż wszystko będzie do szczętu
5708 I | pielgrzyma,~Co wypogadza lub zachmurza czoło,~Ziejąc nań niby westchnienie
5709 XII | błąkających się blasków zachodnich,~Dwa kształty rosły mężów
5710 XXV | opóźnione~Złudzenie, jako przy zachodzie słońca~Podziwiasz nieraz
5711 XVII | albo z drugiej ją połowy~Zachodził, która że jest idealna,~
5712 XXV | Zamorskich mężów mniej już zachodziło~Do drzwi Magowych pukać
5713 IX | Dlatego właśnie, iż możność zachował~Zbłądzić - i oną wszech-prawość
5714 XII | Czuła się w roli swej zachwianą zwykłej.~ ~Barchob pojmować
5715 VI | kwiatkiem.~Tu mądrość, owdzie zachwycało lico;~Tamto - to było kiedyś,
5716 XIX(4) | tłumaczy. - Adrian nadużył zachwycenia zmysłowego dla osobistości
5717 XXV | chrześcijanie." 8~Co rzekłszy, zaciąg czynił straży zbrojnej,~
5718 XVI | krzywą -~Widnokrąg cały zaciemniał się nieraz,~Błyskawicami
5719 VI | Tu? - by samotniej niż w zaciszy marła,~Twardniejąc z wolna
5720 XI | mówił słowa:~"Niewiasto zacna - to tak - w tej już chwili,~
5721 IX | nic trzy doby -~Ja i te zacne dwie ze mną osoby,~A głos
5722 IX | co w nich człek wywoła~Zacny, cieniować gdy nie będzie
5723 XXIV | ziemię.~"Prze-bogi!! -~Tłum zaczął wołać-morderstwo Kapłana!" -~
5724 XXIV | Nim do powszednich powrócą zaczęcia.~W mowy ogóle, w ogóle pojęcia~
5725 XXI | dosyć jasny i czytelny,~Zaczęły postać przybierać i imię:~
5726 XXV | jawiła się grzmotem -~I zaczerwienił się w sposób niezdrowy,~
5727 XXVIII | towarzyszowi:~"Niedługo konne zaczną się wyścigi -~Jezdnych." 1 -
5728 XVII | Elektry-diwy wyrastały lica;~Zaczym Pomponius rękę poniósł prawą~
5729 XIII | ku tobie~W miarę twojego zaczytania w treści,~Lecz wstrzymywali
5730 XII | Pani - Mistrz jej zada -~Jeśli zgadujesz rzeczy
5731 XV | nudę - miłość -"~ ~"Żadne~Z zadań tych, których wyboru zazdrościm."~
5732 XXIII | skronie?~- Żyd mię nie kochał żaden - czy wy znacie~Żyda do
5733 XI | natchnieniem~Orlim, że słuchacz z żadną nie stał stroną~I, gdzie
5734 XV | przestrzeń, nudę - miłość -"~ ~"Żadne~Z zadań tych, których wyboru
5735 XXIII | jesieni.~"Ja Żyda nie znam żadnego - co oni? -~Czy są tam ludzie
5736 XIV | kochała go Sława.~- Urzędem żadnym jeszcze się nie bawił,~Lecz
5737 XXIV | Padł - Aleksandra syn zadrżał i - runął.~Krwi sute pasmo
5738 XIV | tak klatkę lwa, gdy z nim zadrżała,~Wydążasz furty zatrzasnąć
5739 XIX | zgłębiać i nie czekać -~Dwie żądze, które zgodzić z sobą trudno.~
5740 VI | niewolnik zajęty -~Wiek się zadziwi, przemysłowi chwała!~- W
5741 XV | stronę -~A goście byli nieco zadziwieni,~Sięgając myślą w list i
5742 XV | Syn Aleksandra, bardzo zadziwiony,~Patrzył na Zofii postać,
5743 XV | Przenoszą mądrość czerpać z żądzy sławy,~I są współczesnych
5744 XVI | słowo jakiejś sfinksowej zagadki.~W przerwach tych uczeń
5745 XII | się stać dwakroć większym zagadnieniem~Niż najciekawsze z zapisanych
5746 IX | I musi w kłamstwo pierw zagaić ruchem~Drugich, aż tego
5747 XII | było,~Co pozdrowienie takie zagaiło,~Co ten a owy w słowie quidam
5748 VII | przywarte,~Welgnione w konia zagiętem kolanem -~I piersi na przód
5749 XIII | posąg w ręce wziąłeś - nie zaginę!"~- Inny - syrenę tę, z
5750 XXI | system żywy~Energii, tudzież zagład i perzyny,~Elastycznością
5751 VI | medal widziałem brodaty~Z zagłębiającym się w przestrzeń wejrzeniem;~
5752 XVI | drobna -~Żar - bo nie zapał - żaglem, trud - kotwicą;~Powrót
5753 XXIV | ważony nawet przez Cesarza,~Zagrażał państwu - lecz że dni i
5754 XIII | Co to jest?!" - i głośno zahaczy~O tuż leżące suche drzewa
5755 XXV | jedli służąc, słuchając z zajęciem~Rozmów, jakoby onych treść
5756 XV | odrzuciła~Idąc - osobne zajęła siedzenie,~A lirę do rąk
5757 VI | Narodów różnych niewolnik zajęty -~Wiek się zadziwi, przemysłowi
5758 XIII(3) | Gwidem?" Odniesienie myśli do zajścia na karcie 196~[tu s. 134]
5759 XVI | do warg przyzywało,~Jak zakazany owoc - albo w mocy~Stawiło
5760 XVIII | siła - rzecz podobna~Do zaklęć, których jasno nikt nie
5761 X | piękny, postawą wątpliwy,~Zaklęty zda się w mistrza swego
5762 IX | wołać, dalej przestrzegać, zaklinać -~I jak brzmi słowo, czytane
5763 VIII | Przez ziół potęgę, lub przez zaklinanie,~Wzmóc mię? i o tej czy
5764 XXV | Dekapolis, gdy grano w cięciwy,~Zakłuto pod nim numidzkie dwa konie.~
5765 IX | komendę - czekaj, niech zakończę sprawę."~ ~To mówiąc, Gwido
5766 VI | chwilę swojego żywota,~Ile zakreśla mu dokoła oko,~Doszedłby,
5767 III | I subtelności niejednej, zakrętem~Wstecznym, skoro się dobrze
5768 VII | Poważni, czasem po oczy zakryci,~Wyzierający tylko na ulicę,~
5769 III | prawa.~Ty, coś ją widział, zakryj sobie oczy~I powiedz, co
5770 XIII | mającej może,~Lecz przez zakryte jej widoki Boże.~ ~Więc
5771 IX | że sprzed serca Boga wam zakryto,~Zowiecie Bogiem wszelkie
5772 XXVIII | jakkolwiek wpół twarzy zakryty~Od strony, gdzie się stos
5773 XXIV | teatrum naucza,~Do prawd zakrytych by szukano klucza -~Bóg,
5774 XIII | milkł - i siadał znów - zakrywał oczy - -~Scena ta, zwłaszcza
5775 XXVIII | szerokiemi,~Droga się w wąwóz zakrzywiała czarny~Z kamienia, miękkość
5776 XIV(2) | taż sama laska, u góry zakrzywiona, której dzisiaj Anglicy
5777 XXVI | kwiaty - po drodze ich wiele~Zakupić można?-prawdaż? -~W rzeczach
5778 XXIV | raz, umierać gotów.~Tak żal mu własnej siły, że dotrwała!~- - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -~
5779 XXVII | dawał uczuć, aby krócił żale,~Lub poruszone uspokajał
5780 XV(9) | Panu-Bogu wedle tego, jak mu zalecił Arcykapłan, który potem,
5781 IX | ta właśnie jest rzeczy zaletą!~ ~Gramatyk nie sam stał,
5782 XI | drobnych czuciach niezmiernie żałobnie,~O głównych prawdach często,
5783 XIX(7) | przerażenie było takie, iż załoga na śmierć się gotowała,
5784 XXVIII | jeźdźcy nasi, w kształt konnej załogi,~Wąwozu czarne mijali koryto,~
5785 XXIII | i śmiercią, i życiem,~I zalotami diwy, i istnieniem,~Jak
5786 XVIII | bo wydam,~Że jesteś niemy zalotów służący." 2~- Na co, odchodząc,
5787 XI | Jakby zapomniał coś albo żałował -~Akcent, co długo nie dał
5788 XXVII | rozdarte,~I jeszcze o drachm założą się parę,~Czy też do Grecji
5789 VII | Pozwólcie, ino płaszcz lepiej założę" -~I spluwał, akcent kłamiąc
5790 III | Każdy zwój płaszcza jego, założony~Jak pargaminu pisanego zwitek,~
5791 XV | szczegół drobny~Fałdami bywa zamglony, i ginie,~Zwłaszcza iż muchy
5792 XXIV | mamonę~I mniemasz, że d z tą zamianą ślicznie -~I jesteś głucha
5793 XV | przyjaciół i panię -~Tak iż, by zamiar ten objawić, właśnie~Przychodzę - " -
5794 IX | Znanej - na skrzypców smyk zamienia piłę,~A w nierozwity róży
5795 IX(1) | prawdy, iż te iluminacje zamieniały z czasem drzwi na bogi!
5796 XIV | ciało.~ ~Lucius Pomponius zamierzył od dawna~Ugościć Zofię w
5797 XXIV | W upały nawet, że nie zamietane,~Temperaturę mające szczególne~
5798 X | Poprowadzono trzech, by zamknąć w wieży,~Tłum się ze schodów
5799 XIX | leniwy.~Zwierz dziki, gdy go zamkniesz w menażerii~I jeść mu dawasz
5800 XXIV | niezadługo na tym placu gwarnym~Zamknięte tylko kupczących szałasy~
5801 XIX | nareszcie tę powietrza zmianę~W zamku, i co zeń wywiało za ścianę,~
5802 VI | świetne były,~A jednak Scyta Zamolksys z Solonem~Różnił się, niby
5803 XXV | fontanna i lampa się pali.~ ~Zamorskich mężów mniej już zachodziło~
5804 XXIII | nastroiwszy nowy,~Pytał o źródła zamorskiej powieści:~Ile w niej prawy
5805 XIV | wzrosła,~Resztę zaś kratą liry zamykała,~I wtedy była - czy straszna?
5806 XXI | Niektóre domy wraz drzwi zamykały~Same, lub wiatru osobnym
5807 XV | Czerwone ciżmy, w księżyc zamykane~Złoty - literą C z dala
5808 XIII | nie odmienił nic w swym zamyśleniu,~Tylko niekiedy dłoń podnosił
5809 XXII(1) | sobie wyobrażać pieśni w zanaczeniu muzykalnym tego wyrazu;
5810 XXIV(2) | tak szerokie mogłyby być zanadto mnogie - zostawia się je
5811 XIV | imię;~U niewiast, które zaniechały pallę1,~A włosy w rąbek
5812 XV | słowa,~Dwulicej treści, ogół zaniemiły~I stron przeciwnych uwagę
5813 XXIV | gdy wyczerpnął słowa~I zaniepoznał, co radość? co żałość?~A
5814 XX | już są po dawnym imieniu,~Zaniewiedziane albo przemienione.~- Że
5815 XXV | się w cyrku bije.~A gdy zaniosą skargę do senatu,~Tedy -
5816 I | Trastubernae -~Osły i konie zanocować wierne? -~Jest coś wśród
5817 XIX | Na zwykłe bowiem łowy się zanosi,~Przeto, iż dawno cesarska
5818 XI | murze,~W który się schody zanoszą nieduże~I wisi młotek brązowy,
5819 XIII | Skonałem -~Wstałem" - zanucić radośnie, lub w dobie~Trudnej
5820 XXII | Zasnęła -~Chwilkę, ktoś idąc, zanucił:~(Śpiew przechodnia1)~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~"
5821 XII | miał zwój pisma własnego zaocznie,~Które że było raczej pamiętnikiem~
5822 VIII | kwiatów swych blasku,~Często i zapach, jak przekład dosłowny -~
5823 XII | Zwłaszcza iż słońce właśnie że zapada;~I będę mówić ci o każdym
5824 VII | czeredy~To wyjawione, to zapadające.~I były one jakoby członkami,~
5825 II | przelatuje sowa,~Rok temu, skoro zapalano, pomnę:~Wjeżdżałem obcy
5826 XIII | które, czujesz, że się może~Zapalić wkoło, jak pomiotło Boże,~
5827 IX | będąc - lampy cztery~Gdy zapaliłem, patrzę - jedna gaśnie!~
5828 XIII | znak, by siedli. - Lampa zapalona~Przeciw fontannie płomień
5829 IX | I ciemność: lampy że nie zapalone -~Nuż wołać, dalej przestrzegać,
5830 Dozk | nazwany Quidam. Uważałeś zapewne, że dziełu temu dałem nazwę
5831 XII | ogarnął cieniem.~Więc - zapewniwszy, że się od-zobaczą,~Do miasta
5832 VI | jest wiedzę, na tło,~Na zapisaną, lecz czytelną kartę.~Jakoż
5833 XXIV | chmurę~I światłość czytać, zapisanie grzmotów" -~"Tak jest" -
5834 XII | zagadnieniem~Niż najciekawsze z zapisanych w onym.~ ~Tak więc szli
5835 XIII | Rzymianin znał się, że realny,~I zapisował porządnie do księgi~Edykt
5836 XVII | idą,~Lub, że przyjść mają, zapisują kredą."~ ~ ~"Fidias - czy
5837 IX | wytnie stronę.~ ~Gwido: "Bóg zapłać" - rzekł, gdy współ-skarżeni~
5838 XIII | Myśląc o rzymskich podatków zapłacie,~Lub tryumfalny stawiąc
5839 XX | Najpowabniejsze - z góry zapłacone.~Mędrzec niewiastę, co go
5840 XV | niechcący~Zwojem o pedum zaplątan kościane -~Czerwone ciżmy,
5841 XII | szaty nikłej~W nieodgarnięte zaplątaną żwiry -~Czuła się w roli
5842 XVII | skończony mając wzrok i głowę,~Zapominały albo nie umiały -~Gdy żywi
5843 XX | wyciągano,~Wieńczono, plwano i zapominano.~- Lecz nikt całości tej
5844 XIII | takich gromami pociętych~Nie zapominasz, jak roboty własnej,~I jasny
5845 XXV | wiedzieli.~Skąd chwile były tego zapomnienia,~W których "gdzie" znika,
5846 XV | kwestię z filozofem gościem" -~Zapowie Zofia. - Pulcher przerwał:~"
5847 XXV(6) | lata po profanacji, jak zapowiedziane było u Daniela proroka.~
5848 XXVII | chore.~ ~I obraz to był zaprawdę ciekawy:~Wygnańca, gdy się
5849 VI | jest Mistrz-Jazon-Mag? - zapytać muszę:~Mąż tajemniczy a
5850 XV(9) | poufny jego, Parmenion, zapytał: "Komu to uwielbiany od
5851 X | Czy znałeś Gwida ?" - zapytałem."~ ~Syn Aleksandra wstrzymał
5852 IX(1) | wystarczy nam dodać tylko: że zapytanie, które ją wywołało, należy
5853 XVI | rzeczywistość drobna -~Żar - bo nie zapał - żaglem,
5854 XXVI | Pomponius w głos zawołał: "Żarty!"~ ~I chęć mu przyszła niespodziankę
5855 XIII | Tu zmilkł i blade lica zarumienił.~ ~"Cóż oni mówią?" - Jazon
5856 XXVI | wieniec rąk nań białych zarzuciła,~Wśród pocałunków poszeptując: "
5857 XXV | malowanie,~Gdy Jazon, włosy zarzuciwszy białe,~Do nóg przychodnia
5858 XXIV | z racją,~Zimna i pewna w zasadach, jak skała -~Tudzież ta,
5859 VI | patrząc, gdzie się widnokrąg zasklepia,~Myślił, że człowiek, skoro
5860 IX | Skoro je światło południa zaskoczy:~Że głos ich słysząc, nie
5861 XXIV | Pierw do siedzenia miękkiego zasłaną,~Lub naklejone obicie ze
5862 XVI | jako płaszczem od ludzi zasłania.~- Za trzy wigilie masz
5863 XXV | Górze" -~I padł, po piaskiem zasłanym marmurze~Skroniami miecąc
5864 XVIII | rzecz niepotrzebna~I, między zasłon rozdarcia lub szpary~Do
5865 XV | Sięgając myślą w list i za zasłonę.~ ~Po chwili wszakże dawny
5866 XVI | Które też szersze są ku zasłonięciu.~Łuczniki rzymskie zazwyczaj
5867 XVII(1) | W miarę zasługi nagradzano liczbą posąg6w
5868 XXVII | Rzymie! –wołając - sławo i zasługo!~Zniknijcie - ziemio, wracaj
5869 XXIV | sami.~- Ten to powiadał, co zasłyszał mętnie,~Zuchwale broniąc,
5870 XXII | Zofia, na to bacząc mało,~Zasnęła -~Chwilkę, ktoś idąc, zanucił:~(
5871 XVII | jako ptaszę z gniazda, nim zaśpiewa,~Wychyli głowę, z takimi
5872 XX | trzeźwych, niepoczciwych zwodzi,~Zastaje w domu, albo nie znachodzi,~
5873 XXV | powracając do Jeruzalemy,~Zastałeś kościół chwastami zarosły,~
5874 II | miną,~A tam wykwintna biga zastanowi;~Tłumy z jakiegoś wracają
5875 XX | by pomyśleć: "Boże!" -~I zastanowić się: gdzie prawda szczera? -~
5876 VII | które świecą,~I orłów, zastęp znaczących koronny,~Iż skoro
5877 VII | jakby szklanem.~Nad tym zastępem w trzy strome ogniwa~Trzy
5878 XVI(2) | Insygnia zastępu Machabeuszów - tablica z
5879 XVI(7) | Do Mojżeszowego prawa zastosowanie.~
5880 IV | podjęła igłą~I poruszyła oliwę zastygłą,~Mrucząc: "Czy mieszek?
5881 XXV | To rzekłszy, ziemię bosą zatarł nogą -~Gdy Jazon pojrzał
5882 VI | Rozszerzyłem się, prawda; idzież zatem,~Że wzrosłem?- - - - - - - - - - - -~- - - - -
5883 XIII | głowę,~Lecz do Barchoba wraz zatoczył lice,~Mówiąc: "Co zaszło?"~ ~"
5884 XIX(6) | nie poniża się przeto, ani zatraca tego, co na polu formalnym
5885 XV | A jesteś w ciągu twego zatrudnienia.~"Czynem więc ma być kwestia
5886 XI | ten z fontanny szmerem, zatrudniony?~Nie wiem. Czy pani mówiąca
5887 XIV | zadrżała,~Wydążasz furty zatrzasnąć podrywem,~A choćbyś sam
5888 III | ziemi poruszą,~To arabeski zatrzęsą sklepieniem,~Jakby gmach -
5889 VI | twarz starą~Patrzył, a potem zatrzymał się w dali,~By, niewidzialnym
5890 VI | greckie były słowa -~Tu zatrzymała się: "Szkoda zachodu! -~
5891 XVI | Tak iż z daleka przybysz zatrzymany~Barchoba nawet nie widział
5892 XIX | bukszpanu,~Coraz to ciche zatrzymując kroki - -~O myśli ludzka! -
5893 XIII | przy świetle niepewnym,~Zatrzymywała wzrok na chwilę długą,~Uczuciem
5894 XXV | brzęk coś mówi mieczy,~Kiedy zatyka się je w łoża głowach.~Tak
5895 XV | przemowie Pulchra, czekał z zaufaniem,~Aż piękność treści wysłoni
5896 XXIV(3) | Zaulne od zaułek.~
5897 XIV | i coś na kształt drżenia~Zausznic, kolii, brzmiało: "Pulcher
5898 V | Koturnem swoim niebacznie zawadzi,~Przyjętą będzie pocieszał
5899 VII | bystra" -~A inny: "Moją zawarczę jak frygą" -~"Wiecie co?
5900 XIII | Żyd - milczał w izbach zawartych jak trumny;~Chrześćjanin
5901 XXIII | wiedzieli,~Iż, osmuciwszy się zawczesnym zgonem,~Zbyt blisko czuli
5902 VII | odrość się, odrodzić,~Zawdziać się w silę na cyrku zdobytą~
5903 XXIII | rękę po stopień ojcowy,~Zawdziawszy pancerz nabijany złotem."~
5904 XXV | toporu.~A dalej poświst zawias, co od bramy~Wypartej darły
5905 XX | młodzian, wśród czasowych mętów~Zawiei, mroku pełnej i łyskania,~
5906 XII | ów zwój, trafem zgubiony, zawierał?~- I, choć z Barchobem rozmawiał
5907 XXIV | ziemi? -~I - niezadługo - w zawierusze tłumu~Widziałeś Gwida skroń
5908 XXV | winną ze złota4 na ścianie~Zawiesił Judzki król lat nieco temu -"~
5909 XVI | złocone,~Na piersi ucznia zawieszając onę. 2~Wszystko to szeptał
5910 IX | Usadowiła się i wyglądała~Jak zawieszona płachta jaka duża,~Z rozlicznej
5911 VI | Odpowiedź z zwykłych pozorów zawiła:~Bezmężna, sama w willi
5912 X | Wnijścia do arkad zwęźlonych zawile.~Rzadko kto śpieszył ku
5913 XXIV | władnąc fascynacją,~Gore, a zawiść z nią, sztuczna z nią chwała~
5914 V | bardziej uczeń w duchu był zawisły,~Zobowiązywał więcej - lecz
5915 XII | Tam, gdzie wszech-duchów zawisnęła waga.~ ~
5916 XVI | Barchoba,~Który, w podróżne zawity odzienie~U nóg mu siedział
5917 XXIV | ledwo że tykając ziemi.~Ta zawołała: "Quidam?" - za człowiekiem,~
5918 XVII | Którzy lektykę nieśli, zawołali,~Pot ocierając2: "Niechaj
5919 XV(8) | trzaskanie palcami czyniło się ku zawołaniu niewolnika i zwano je crepitare-digitis~
5920 XV | otworzone,~By mówić, skoro zawołano: "Goniec!"~Był to posłannik
5921 XX | Wielością jasnych gwiazd oczy zawraca,~A cały urok nocy południowej~
5922 XVI | świecą,~Ku piersiom uczniów zawracając miecze. 6~Prawo? - przypomnij,
5923 XV | Burza i czołem ku ziemi zawróci,~Rękoma z krzesła ciężył
5924 XXIII | tym raźniej,~Iż czuł, że zazdrość tej aktorki drażni.~"Czekaj! -
5925 XV | zadań tych, których wyboru zazdrościm."~Więc Aleksandra syn rzecze: "
5926 XXVIII | Dym zwijał w kłęby, albo zażegnięte~Porywał z stosu wieńce cyprysowe,~
5927 XI | Filolog wielki! greckiego zażywał~Z Rzymiany, nie dość wyznając
5928 XIII | Szkoły? -~ ~"Różnego zażywałem steru~I oto pismo mam Artemidora."~ ~
5929 IX(1) | właściwego znaczenia odpowiedzi Zbawiciela: "Oddajcie co Cezara Cezarowi,
5930 XXVII | natrętny,~By napój wzięła zbawienny, acz mętny -~Co też doraźne
5931 XIII | gorczyczne ziarno, zgorzknił, zbawił:~Gorczyczne ziarno liche
5932 VI | Niewdzięczni panu swemu, zbiegi, trutnie,~Leniwcy - wspomnieć
5933 V | czciciele~Podobni byli do zbiegłych klijentów,~Gdy ogłuszali,
5934 XIII | Północy1,~Co, jak rodzeństwo, zbiegną ku pomocy.~ ~Rzym wtedy
5935 XXI | miedzi błyszczącej obręcze;~Zbierać je w chmury, w grzmot -
5936 XXV | bydlęcej,~Antyjochowych zbiłeś pięć tysięcy,~A powracając
5937 XVIII | Są pomnożeniem typów w zbiorowiska,~To jakiejż ceny wart on
5938 XXV | się w sposób niezdrowy,~I zbladł - i rękę otarł jedne drugą -~
5939 IX | właśnie, iż możność zachował~Zbłądzić - i oną wszech-prawość zepsował.~ ~
5940 VI | je sztuka,~Podobną będąc zbłąkanej dziecinie,~Co nuci, patrzy
5941 XXIV | Obrazy stawiać własnego zbłąkania~Czynami, z których każdy
5942 VI | jedne usuwając cieniem,~Zbliżając drugie przez ich wyświetlania.~
5943 XII | Tu się ku furtce tarasu zbliżali,~Lecz ta skrzypnęła prędszym
5944 XVI | bywa:~Ci duchem - tamci zbliżeni są kością,~A tamci głosu
5945 XXVIII | ludzi odeń aż ku bramie~W zbliżeniach różnych stały. Było rano,~
5946 XI | rozpychało ich lub rozdzielało,~Zbliżoną napaść za jedno brał ciało.~ ~
5947 XII | formy dawne powracały,~Tylko zbliżone lekkim przypomnieniem,~Że
5948 XXIII | mniej, jakkolwiek wiele~Zbliżony, widok Pomponius przedstawiał,~
5949 II | szło swobodnym krokiem,~Zbliżonych k'sobie jak dwugłowne ciało.~
5950 IX | Albo do tegoż o ile się zbliży~Prostak, mów swoich nie
5951 V | wracano z ogrodu:~Śniadać zbliżyła się konieczna pora~Dla gości,
5952 XII | prowadząc rozmowę,~Gdy wraz zbliżyli się wzajem poznani,~A Aleksandra
5953 XXI | Przerażał wszystko, co się doń zbliżyło -~Tak że widz w sobie powtarzał
5954 XX | tyła dziki,~Iż nogą depcze zbłoconą te skarby,~Co mędrce w pocie,
5955 XXIV | nieme kamienie~Bez krzywych zboczeń mogłyby się sunąć -~A potem -
5956 VII | krzyk: "Odeprzeć! - kto zboczyć nie raczy."~- Za tym przestanek -
5957 IX | dwie się przypadkiem gdzie zbodły,~Czy głos tak dzielny był,
5958 XXIV | Przechodząc, kilka róż mało zbroczonych,~Podniosły - cicho było
5959 VI | Związane ręce - byli to zbrodniarze,~Niewdzięczni panu swemu,
5960 XX | chwilę, przez znużenie,~Nawet zbrodniarzom, w kajdanach wilgotnych,~
5961 IX | wiodąc oskarżonych ludzi~O zbrodnię, która lud do buntu budzi.~ ~
5962 XXV | nieznajomy gość tu - wam zaś - zbrodzień!~Jam jest z powstańców mąż -
5963 VII | najprzód hufiec ów w jasnych zbroicach;~Lamparcie skóry tym, jak
5964 XXIV | strusia wnętrznościom,~A jako zbroja ordzewiała - kościom? –~
5965 VII | ciężkich włóczniach. Drugi - zbroje letsze,~Sposobem Partów
5966 XXV | rzekłszy, zaciąg czynił straży zbrojnej,~W przysionku stawiać szepczących
5967 X(1) | po zburzeniu Jerozolimy zbudowany. Żydzi patrioci przechodzić
5968 XII | spotkam: czym lub kim się zbudzi." 1~ ~Tu się ku furtce tarasu
5969 XV | znana,~Tycząca bogów - tak zburczał kapłana,~Że odkrył mu ją
5970 XV(9) | którą tu przytacza Pulcher o zburczeniu kapłana, aby mu prawdę ciekawą
5971 X(1) | łuk tryumfalny Tytusa, po zburzeniu Jerozolimy zbudowany. Żydzi
5972 XXIII | wyda? - oto wzburzy się i zburzy!"~To gdy powiedział, sam
5973 XV | Tylko - mam jeszcze pierw do zbycia z głowy -"~Tu zamilkł -
5974 XX | jaki w śpiewie~Przez rytmu zbytek, przez nadmiar periodu,~
5975 XIX | mający smaki pogardliwe~Dla zbytku strawy - lub syci próżniacy.~-
5976 IX | jeszcze i posłannik, który~Ma zdać rachunek z liczby i natury,~
5977 XV | wieszczki z nich rosnąć się zdała,~Jakoby z kręgu fali poruszonej,~
5978 XXI | hełmach - a wodzowie sami~Zdali się trzymać ją w literach
5979 XV | Pulcher, jako gdy kto własne zdanie~Usłyszy, znacznie spoważnił
5980 IX | zniżał, jak indziej się zdarza,~Lecz że go cenię. Wy, co
5981 XIII | Mówiąc: "Co zaszło?"~ ~"Zdarzenie mniej nowe~Niż smutne" -
5982 XV | Zofii wejrzenie:~"Czy o zdarzeniu jakim bądź codziennym~Mowa? -"4~
5983 VI | powinien, nie tam, gdzie się zdarzy?~Czy raczej zwiedzić winien
5984 XVI | zaś, acz próżna, łamać się zdawała~Sama, na pewne akordy i
5985 XXV | Mów - a spokojnie - bez zdawania rzeczy,~Co już obyło się
5986 IX | trzymał;~Inny szedł z tłumem, zdawszy się na bogi.~ ~Syn Aleksandra
5987 XIX | leniwo,~W czym Artemidor zdążył mu co żywo,~I poszli długim
5988 V | laurowego wbiegnąwszy ciennika,~Zdjął lirę Zofii wiszącą na pasie,~
5989 XV | Syn Aleksandra, wieniec zdjąwszy z czoła,~Powoli liście obrywał
5990 III | się oku -~Sprzęt świeżo zdjętą szatą obrzucony.~"Mistrzu
5991 XVI | Zląkłby się człowiek taką zdjęty ciszą,~Gdy - że już koniec
5992 XVIII | Jakoby w rękach mając swe zdobycze,~Gdy lud iść tylko, wydeptując
5993 XIX | gdy wszech-wiedzę państwa~Zdobył - część jego ludną i nieludną,~
5994 XIX(6) | formalnym starożytni pracownicy zdobyli, i milo jest zaiste wspomnieć,
5995 VII | Zawdziać się w silę na cyrku zdobytą~Nie taka łatwa rzecz! -
5996 XIII | wszystkie zmarły, a jedne nie zdoła! -~ ~Noc to, w czas której
5997 XVIII | potrzebą~I słyszał - pojąć zdołał - dać nie umiał,~Wysłowić
5998 VI | rozrzewnienie, pociechę, lub zdradę! -~Cóż stąd?--~Czy człowiek,
5999 VI | Mumiusa? -~Stój! -~ ~W rymie zdradnej płynności jest siła:~Sybilla
6000 XIV | przestępstwa nie ma ani zdrady,~Ani przykładów nie ma -
6001 XV | stosowniej - kwiat albowiem zdradza~Upadkiem -"~"To jest stary
6002 VIII | są doby,~Organizacje też zdrowe i chore -~Lub że nie tykać
6003 XII | znowu przestał - wielu wraca zdrowiej~Od Mistrza tego do siebie,
6004 XIII | najczerstwszym nie poradzisz zdrowiem~Ciała - ni środkiem, którym
6005 XI | mi będzie znać o pełnym zdrowiu -~Dasz mi znać."~ ~"Jako? -
6006 XXIII | tak mówił: "Nie czuję się zdrowy" -~I pogardliwy gest dodawał
6007 XVIII | nieraz mniej, niż sam się zdumiał!~ ~
6008 XXI | że widz w sobie powtarzał zdumiony:~"Bóg to Rzymianom wymyślił
6009 VII | dwa przechodniów rozstępy zdziwione,~Syn Aleksandra znalazł
6010 XIV | oliwy2,~Lecz wyrzezane z zęba słoniowego,~Złotymi ćwieki
6011 XIV | wchadzał w swej chlamidzie~Zębionej złotem - i coś na kształt
|