Panna

 1 Inc |        Gdy słońce Raka zagrzewa,~A słowik więcej nie spiewa,~
 2 Inc |          Bąki za raz troje graty~A sady się sprzeciwiały.~ ~
 3 Inc |           Więc koleją zaczynały,~A pierwszej tak począć dały:~ ~
 4 I   |        Czemu sobie rąk nie damy,~A społem nie zaspiewamy?~ ~
 5 I   |         przed tym ludzie czcili,~A przedsię wszytko zrobili;~
 6 I   |        przedsię wszytko zrobili;~A ziemia hojnie rodziła,~Bo
 7 I   |         Co rok słabsze urodzaje,~A zła drogość za tym wstaje.~ ~
 8 I   |          tego my wszytko włóżmy,~A z sobą sami nie trwóżmy;~
 9 I   |          nie tu koniec świata.~ ~A teraz ten wieczór sławny~
10 II  |    Skokiem taniec nasnadniejszy,~A tym jeszcze pochodniejszy,~
11 II  |    Wszytka tu wieś siedzi wkoło,~A w pośrzodku samo czoło.~
12 II  |         Pomóż oto dobrej rzeczy,~A nasz taniec miej na pieczy;~
13 II  |          i zdrowie lepiej służy;~A choć drugi zajdzie w lata,~
14 II  |       koło,~Opiewając mi wesoło!~A ty się czuj, czyja kolej,~
15 III |        Czuję się, że moja kolej,~A ja nie mam wydać wolej.~ ~
16 III |        Kto gardzi Pańskimi dary;~A bodaj miał płakać siła,~
17 III |    Wystąp’ ty, coś ciągnął kota,~A puść się na chwilę płota!~
18 III |    Pierzchają nawiętszym błotem?~A na jego głos straszliwy~
19 III |    Czasem też i z dachu spadnie,~A przedsię na nogi padnie;~
20 III |         we łbie przemieszkiwa.~ ~A to jako w nim szacować,~
21 III |           Że umie i praktykować?~A to tak wieszcza bestyja,~
22 III |         Więc łowiec niepospolity~A w swych sprawach dziwnie
23 III |         wilka wyszczekać z lasu:~A może być i w tym stadzie,~
24 IV  |       Komum ja kwiateczki rwała,~A ten wianek gotowała?~Tobie,
25 IV  |         Tę rozkwitłą pracą moję;~A mnie samę na sercu miej,~
26 IV  |       mię prace nie zbawi,~Spię, a myślę, by na jawi.~ ~Tę
27 V   |         Za trzewik mi zastępuje,~A powiada, że miłuje. ~ ~Szymku,
28 V   |        ty z tym nadobnie umiesz,~A gdzie kogo tknąć, rozumiesz.~ ~
29 V   |     Odpuść mi: silnyś przechyra,~A ja z takim nie mam mira.~ ~
30 V   |          zaś ludzie dadzą wiarę;~A mało sobie poprawisz,~Że
31 VI  |       Kosa się zejdzie jarzynie;~A wy, młodszy, noście snopy,~
32 VI  |      Krzywa kosa już ostatnie.~ ~A kiedy z pola zbierzemy,~
33 VI  |     wszystko najdziesz w gumnie,~A jesli ty rad odkładasz,~
34 VII |       Twoja, miły, rozkosz pole;~A raczej źwierz leśny bijesz,~
35 VII |         Mając charty pogotowi.~ ~A kiedy rzucisz sieć długą,~
36 VIII|         wasza dziś pasza będzie;~A ja, mając oko wszędzie,~
37 IX  |             Panna IX~Ja spiewam, a żal zakryty~Mnoży we mnie
38 IX  |         Spiewa słowik na topoli,~A w sercu go przedsię boli~
39 IX  |       każdemu piękne miło.~ ~Zły a niewierny pohańcze,~Zbójca
40 IX  |        ciało jesz, niewiadomy!~ ~A gdy go tak uraczono,~Głowę
41 IX  |         wypadła,~Język zmilknął, a twarz zbladła.~ ~A żona
42 IX  |     zmilknął, a twarz zbladła.~ ~A żona powstawszy z ławy:~"
43 IX  |       Oknem, łając, poleciała.~ ~A ona niewinna córa~Obrosła
44 IX  |      Jednak ja mam, co mię boli;~A by dziś nie ludziom k’woli,~
45 X   | Przedsięś ty w swą drogę jechał,~A mnieś, nieszczęsnej, zaniechał~
46 X   |        śmierci przez bój krwawy!~A ona i tak człowieczy~Upad
47 X   |         Jakoby się wrócił całym;~A nie daj umrzeć mnie, smutnej,~
48 X   |    płaczu i w trosce okrutnej.~ ~A wiarę, coś mi ślubował,~
49 X   |       tym chował;~Tę mi przynieś a sam siebie;~Dalej nie chcę
50 XI  |         Weźmi gęśle, jakoć miła,~A zagraj nie myśląc siła!~ ~
51 XI  |        Brwi wyniosłe i czarnawe,~A oczy dwa węgla prawe.~ ~
52 XI  |             Usta twoje koralowe,~A zęby szczere perłowe;~Szyja
53 XI  |       twej przyjemnej rozprawie;~A kiedy cię pocałuję,~Trzy
54 XI  |         tańcuś jak jedna bogini,~A co cię skutniejszą czyni:~
55 XII |          człowieka wicher pędzi,~A śmierć bliżej niż na piędzi.~ ~
56 XII |           kto w płat język dawa,~A radę na funt przedawa,~Krwią
57 XII |           On łąki, on pola kosi,~A do gumna wszytko nosi.~Skoro
58 XII |        cenar, [tam] i goniony.~ ~A gospodarz wziąwszy siatkę~
59 XII |         Czasem wędą ryby bierze;~A rozliczni ptacy wkoło~Ozywają
60 XII |        Stada igrają przy wodzie,~A sam pasterz, siedząc w chłodzie,~
61 XII |        piszczałkę proste pieśni;~A faunowie skaczą leśni.~ ~
62 XII |        Męża wzmaga, jako może.~ ~A niedorośli wnukowie,~Chyląc