Panna

 1 Inc |      jako czas niesie,~Zapalono w Czarnym Lesie.~ ~Tam goście,
 2 Inc |       Wszytki spiewać nauczone,~W tańcu także niezganione;~
 3 I   |          Pracuj we dnie, pracuj w nocy,~Prózno bez Pańskiej
 4 II  |    jeszcze pochodniejszy,~Kiedy w bęben przybijają,~Samy nogi
 5 II  |         tu wieś siedzi wkoło,~A w pośrzodku samo czoło.~Żeby
 6 II  |         pieczy;~Owa najdziesz i w tym rzędzie,~Coć za wszytki
 7 II  |       radzę drugim zachować;~Bo w trosce człowiek zgrzybieje~
 8 II  |     służy;~A choć drugi zajdzie w lata,~I tak on ujdzie za
 9 III |      się, jako chcemy.~ ~Nie ma w swym szaleństwie miary,~
10 III |      przemieszkiwa.~ ~A to jako w nim szacować,~Że umie i
11 III |      Więc łowiec niepospolity~A w swych sprawach dziwnie skryty.~
12 III |     skryty.~K’temu rzadko uśnie w nocy,~Ale ufa zawżdy mocy.~ ~
13 III | wyszczekać z lasu:~A może być i w tym stadzie,~Co już myśli
14 IV  |     Tego zataić nie mogę,~Co mi w sercu czyni trwogę;~Wszytki
15 IV  |       nie odnoszę,~By mię która w to tknąć miała,~O com się
16 IV  | przyzwolę na zgodę;~Ale kto mię w miłość ruszy,~Wiecznie będzie
17 V   |         sobie poprawisz,~Że mię w nieprawdzie zostawisz.~ ~
18 VI  |         swoim graniem.~Żyto się w polu dostawa~I swoją barwą
19 VI  |        snopy,~Drudzy układajcie w kopy!~ ~Gospodarzu nasz
20 VI  |      mieć wieniec kłosiany,~Gdy w ostatek zboża zatnie~Krzywa
21 VI  |        Kiedy wszystko najdziesz w gumnie,~A jesli ty rad odkładasz,~
22 VII |    Panna VII~Prózno cię patrzam w tym kole:~Twoja, miły, rozkosz
23 VIII|        na łubce obszytej~Usadzę w nadobne koło~I włożę na
24 IX  |         rany. ~ ~Spiewa żeglarz w cudze strony~Nagłym wiatrem
25 IX  |      Spiewa słowik na topoli,~A w sercu go przedsię boli~Dawna
26 IX  |      siostrę żenie~Zawiodłeś ją w leśne cienie.~ ~Próznoś
27 IX  |      dudkiem czubatym;~Sama się w jaskółkę wdała,~Oknem, łając,
28 IX  |       ona niewinna córa~Obrosła w słowicze pióra;~I dziś wdzięcznym
29 IX  |         cieszy,~Kto się kolwiek w drogę śpieszy.~ ~Chwała
30 IX  |       Niosą insze obyczaje,~Ani w Polszcze jako żywy~Zjawiły
31 X   |      narzekała. ~ ~Przedsięś ty w swą drogę jechał,~A mnieś,
32 X   |         nieszczęsnej, zaniechał~W ciężkim żalu, w którym muszę~
33 X   |       zaniechał~W ciężkim żalu, w którym muszę~Wiecznie trapić
34 X   |     pieczy.~ ~Przynamniej by mi w potrzebie~Wolno stanąć wedla
35 X   |       daj umrzeć mnie, smutnej,~W płaczu i w trosce okrutnej.~ ~
36 X   |       mnie, smutnej,~W płaczu i w trosce okrutnej.~ ~A wiarę,
37 XI  |           Panna XI~Skrzypku, by w tej pięknej rocie~Usłyszeć
38 XI  |    kiedy cię pocałuję,~Trzy dni w gębie cukier czuję.~ ~W
39 XI  |         w gębie cukier czuję.~ ~W tańcuś jak jedna bogini,~
40 XI  |     skutniejszą czyni:~Nie masz w tobie nic hardości,~Co więc
41 XII |         raz wszytki?~ ~Człowiek w twej pieczy uczciwie~Bez
42 XII |        piędzi.~ ~Najdziesz, kto w płat język dawa,~A radę
43 XII |           Oracz pługiem zarznie w ziemię;~Stąd i siebie, i
44 XII |        usadkę~Albo sidła stawia w lesie;~Jednak zawżdy co
45 XII |         zawżdy co przyniesie.~ ~W rzece ma gęste więcierze,~
46 XII |          A sam pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę
47 XII |         siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste pieśni;~
48 XII |      male,~Wstyd i cnotę chować w cale.~ ~Dzień tu, ale jasne
49 XII |     jasne zorze~Zapadłyby znowu w morze,~Niżby mój głos wyrzekł