Panna

 1 Inc |  sprzeciwiały.~ ~Siedli wszyscy na murawie;~Potym wstało sześć
 2 I   |         Dziś przyszedł czas, że na dworze~Mamy czekać ranej
 3 I   |       także z drugich miały,~Że na dzień świętego Jana~Zawżdy
 4 I   |         syt być swego chleba.~ ~Na tego my wszytko włóżmy,~
 5 II  |      rzeczy,~A nasz taniec miej na pieczy;~Owa najdziesz i
 6 III |        ciągnął kota,~A puść się na chwilę płota!~Uchowa cię
 7 III |        wody.~ ~Ciągnie go drugi na suszy,~Tobie trzeba aż po
 8 III | Pierzchają nawiętszym błotem?~A na jego głos straszliwy~Ledwe
 9 III |    drugi będzie żywy.~ ~Głaszcz na nim, jako chcesz, skórę,~
10 III |       dachu spadnie,~A przedsię na nogi padnie;~I chłop foremniejszy
11 III | wieszcza bestyja,~Że się zawżdy na deszcz myja.~ ~Więc łowiec
12 IV  |         mił sercu memu. ~ ~Włóż na piękną głowę twoję~Tę rozkwitłą
13 IV  |         pracą moję;~A mnie samę na sercu miej,~Toż i o mnie
14 IV  |        zbawi,~Spię, a myślę, by na jawi.~ ~Tę nadzieję mam
15 IV  |    inszą szkodę~Łacno przyzwolę na zgodę;~Ale kto mię w miłość
16 VII |     Trudno bym się zdobyć miała~Na lepszą myśl; bo po tobie~
17 VIII|  Kwiatki barwy rozmaitej,~Które na łubce obszytej~Usadzę w
18 VIII|   Usadzę w nadobne koło~I włożę na swoje czoło.~ ~Tak dziewka,
19 IX  |    Spiewa więzień okowany~Tając na czas wnętrznej rany. ~ ~
20 IX  |        omdlewa.~ ~Spiewa słowik na topoli,~A w sercu go przedsię
21 IX  |       coś z nią poczynał,~Krwią na rąbku wypisała~I smutnej
22 IX  |        o tobie;~Nie składaj nic na źwierz chciwy,~Umysł twój
23 IX  |         Obiad i co za przysmaki~Na twym stole; ach, łakomy,~
24 IX  |      gdy go tak uraczono,~Głowę na wet przyniesiono;~Temu czasza
25 X   |        i tak człowieczy~Upad ma na dobrej pieczy.~ ~Przynamniej
26 XI  |       głośne strony~Będą sławić na wsze strony.~ ~
27 XII |      pędzi,~A śmierć bliżej niż na piędzi.~ ~Najdziesz, kto
28 XII |         płat język dawa,~A radę na funt przedawa,~Krwią drudzy
29 XII |    drudzy zysk oblewają,~Gardła na to odważają.~ ~Oracz pługiem
30 XII |   wziąwszy siatkę~Idzie mrokiem na usadkę~Albo sidła stawia
31 XII |        głowie,~Wykną przestawać na male,~Wstyd i cnotę chować