Panna

 1 I  |       matki nam podały,~Samy także z drugich miały,~Że na dzień
 2 I  |          tego my wszytko włóżmy,~A z sobą sami nie trwóżmy;~Wrócąć
 3 III|      stworzenia~Człowiek ma śmiech z przyrodzenia;~Inszy wszelaki
 4 III|        przedsię ogonem wzgórę;~Zły z nim pokój, gorsza zwada;~
 5 III|            sąsiada.~ ~Czasem też i z dachu spadnie,~A przedsię
 6 III|            Strzeż wilka wyszczekać z lasu:~A może być i w tym
 7 IV |            ta nie była,~Żebych cię z myśli spuściła;~I sen mię
 8 V  |           Bogu służyła;~Ale ty rad z ludzi szydzisz,~Zwłaszcza
 9 V  |          wierę, nie inszemu;~Bo ty z tym nadobnie umiesz,~A gdzie
10 V  |             silnyś przechyra,~A ja z takim nie mam mira.~ ~Nie
11 VI |            już ostatnie.~ ~A kiedy z pola zbierzemy,~Tam dopiero
12 VI |     dopiero odpoczniemy~Dołożywszy z wierzchem broga;~Już więc,
13 VII| Gdziekolwiek pod gęstym lasem~Użyć z tobą towarzystwa,~Pomogę
14 IX |            krzywda; mocny Boże,~Iż z człowieka ptak być może!~ ~
15 IX |           urzynał,~Bo wszytko, coś z nią poczynał,~Krwią na rąbku
16 IX |          przyniesiono;~Temu czasza z rąk wypadła,~Język zmilknął,
17 IX |       zbladła.~ ~A żona powstawszy z ławy:~"Coć się zdadzą te
18 XII|        miód dawają;~Nań przychodzi z owiec wełna~I zagroda jagniąt
19 XII|          pokryte,~Tam trefne plęsy z ukłony,~Tam cenar, [tam]
20 XII|            sama bydło liczy,~Kiedy z pola idąc ryczy,~Ona i spuszczać