Panna

  1 X   |               coś mi ślubował,~Pomni, abyś przy tym chował;~Tę mi przynieś
  2 IX  |              przysmaki~Na twym stole; ach, łakomy,~Swe ciało jesz,
  3 IX  |           spiewam, płakać bych miała,~Acz me pieśni płacz bez mała.~ ~
  4 Inc |         domowi~Sypali się ku ogniowi;~Bąki za raz troje graty~A sady
  5 VI  |            się w polu dostawa~I swoją barwą znać dawa,~Iż już niedaleko
  6 VIII|              kwiatki rwała.~ ~Kwiatki barwy rozmaitej,~Które na łubce
  7 II  |            nawiętsza wada,~Że tańcuję barzo rada;~Powiedzcież mi, me
  8 II  |        jeszcze pochodniejszy,~Kiedy w bęben przybijają,~Samy nogi prawie
  9 II  |             umiesz li co,~Mój nadobny bębennico!~Wszytka tu wieś siedzi
 10 II  |              miła?~Każesz li, wierzyć będziemy,~Aleć insze rozumiemy.~ ~
 11 Inc |            Dziewek jednako ubranych~I belicą przepasanych.~ ~Wszytki
 12 III |        praktykować?~A to tak wieszcza bestyja,~Że się zawżdy na deszcz
 13 XII |               Pobożne jego staranie~I bezpieczne nabywanie.~ ~Inszy się ciągną
 14 XI  |           okazała,~Piersi jawne, ręka biała.~ ~Serce mi zakwitnie prawie~
 15 XII |           więcierze,~Czasem wędą ryby bierze;~A rozliczni ptacy wkoło~
 16 VII |           pole;~A raczej źwierz leśny bijesz,~Niż tańcujesz albo pijesz.~ ~
 17 XII |      człowieka wicher pędzi,~A śmierć bliżej niż na piędzi.~ ~Najdziesz,
 18 III |           kotem~Pierzchają nawiętszym błotem?~A na jego głos straszliwy~
 19 V   |            sprawujże się przez miarę,~Boć zaś ludzie dadzą wiarę;~
 20 XI  |           czuję.~ ~W tańcuś jak jedna bogini,~A co cię skutniejszą czyni:~
 21 X   |               Bodaj przepadł, kto się boi!~ ~Jednak ty tak chciej
 22 X   |          sprawy:~Szukać śmierci przez bój krwawy!~A ona i tak człowieczy~
 23 IX  |             boli~Dawna krzywda; mocny Boże,~Iż z człowieka ptak być
 24 VI  |    odpoczniemy~Dołożywszy z wierzchem broga;~Już więc, dzieci, jedno
 25 I   |             Piękna nocy, życz pogody,~Broń wiatrów i nagłej wody;~Dziś
 26 XI  |            Czoło jak marmór gładzony;~Brwi wyniosłe i czarnawe,~A oczy
 27 XI  |            Twoja kosa rozczosana~Jako brzoza przyodziana;~Twarz jako
 28 VI  |            pasterze, chodząc za niem,~Budzą lasy swoim graniem.~Żyto
 29 X   |             miły,~Me prośby ważne nie były;~Próznom ja łzy wylewała~
 30 III |          padnie;~I chłop foremniejszy bywa,~Gdzie kot we łbie przemieszkiwa.~ ~
 31 VI  |             Boga!~ ~Wtenczas, gościu, bywaj u mnie,~Kiedy wszystko najdziesz
 32 I   |           niechaj świętem będzie,~Tak bywało przed tym wszędzie.~Święta
 33 XII |                Wstyd i cnotę chować w cale.~ ~Dzień tu, ale jasne zorze~
 34 X   |            śmiałym,~Jakoby się wrócił całym;~A nie daj umrzeć mnie,
 35 XII |            trefne plęsy z ukłony,~Tam cenar, [tam] i goniony.~ ~A gospodarz
 36 VII |              zajeżdżać zającowi~Mając charty pogotowi.~ ~A kiedy rzucisz
 37 III |            niemy~Nie śmieje się, jako chcemy.~ ~Nie ma w swym szaleństwie
 38 III |                  Głaszcz na nim, jako chcesz, skórę,~On przedsię ogonem
 39 VII |                 Ja też, bym nabarziej chciała,~Trudno bym się zdobyć miała~
 40 X   |              się boi!~ ~Jednak ty tak chciej być śmiałym,~Jakoby się
 41 IX  |             Nie składaj nic na źwierz chciwy,~Umysł twój krzyw niecnotliwy.~ ~
 42 I   |                Kto chce syt być swego chleba.~ ~Na tego my wszytko włóżmy,~
 43 XII |              A sam pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste
 44 III |            przedsię na nogi padnie;~I chłop foremniejszy bywa,~Gdzie
 45 VI  |               strumienia,~I pasterze, chodząc za niem,~Budzą lasy swoim
 46 XII |     przestawać na male,~Wstyd i cnotę chować w cale.~ ~Dzień tu, ale
 47 X   |        ślubował,~Pomni, abyś przy tym chował;~Tę mi przynieś a sam siebie;~
 48 IV  |              co sobie:~Ani wzgardzisz chucią moją,~Ale mi ją oddasz swoją.~ ~
 49 IX  |            kolwiek w drogę śpieszy.~ ~Chwała Bogu, że te kraje~Niosą
 50 XII |               wesoła,~Który głos twej chwale zdoła?~Kto twe wczasy, kto
 51 IV  |              mnie sam rozumiej.~Żadna chwila ta nie była,~Żebych cię
 52 III |           ciągnął kota,~A puść się na chwilę płota!~Uchowa cię dziś Bóg
 53 XII |                A niedorośli wnukowie,~Chyląc się ku starszej głowie,~
 54 XII |     bezpieczne nabywanie.~ ~Inszy się ciągną przy dworze~Albo żeglują
 55 III |         śmiesznego.~ ~Wystąp’ ty, coś ciągnął kota,~A puść się na chwilę
 56 III |               Bo tu opodal do wody.~ ~Ciągnie go drugi na suszy,~Tobie
 57 IX  |               stole; ach, łakomy,~Swe ciało jesz, niewiadomy!~ ~A gdy
 58 VI  |             mdłe bydło szuka cienia~I ciekącego strumienia,~I pasterze,
 59 VI  |                  Już mdłe bydło szuka cienia~I ciekącego strumienia,~
 60 IX  |            żenie~Zawiodłeś ją w leśne cienie.~ ~Próznoś jej język urzynał,~
 61 I   |            grady porażą,~Albo zbytnie ciepła każą;~Co rok słabsze urodzaje,~
 62 IX  |              I dziś wdzięcznym głosem cieszy,~Kto się kolwiek w drogę
 63 X   |             nieszczęsnej, zaniechał~W ciężkim żalu, w którym muszę~Wiecznie
 64 VII |              do domu kiedy;~Albo mnie ciężko nie będzie~Ciebie naszladować
 65 XII |           przestawać na male,~Wstyd i cnotę chować w cale.~ ~Dzień tu,
 66 IV  |             która w to tknąć miała,~O com się ja utroskała.~ ~O wszelaką
 67 IX  |           poleciała.~ ~A ona niewinna córa~Obrosła w słowicze pióra;~
 68 IX  |             rany. ~ ~Spiewa żeglarz w cudze strony~Nagłym wiatrem zaniesiony;~
 69 XI  |            pocałuję,~Trzy dni w gębie cukier czuję.~ ~W tańcuś jak jedna
 70 XI  |             gładzony;~Brwi wyniosłe i czarnawe,~A oczy dwa węgla prawe.~ ~
 71 Inc |               czas niesie,~Zapalono w Czarnym Lesie.~ ~Tam goście, tam
 72 III |                  Kocie, wszytko to do czasu,~Strzeż wilka wyszczekać
 73 IX  |             na wet przyniesiono;~Temu czasza z rąk wypadła,~Język zmilknął,
 74 I   |               Święta przed tym ludzie czcili,~A przedsię wszytko zrobili;~
 75 IX  |               głodzien,~Nakarmią cię, czegoś godzien;~Już ci żona warzy
 76 I   |               czas, że na dworze~Mamy czekać ranej zorze.~ ~Tak to matki
 77 XII |               swe plemię,~Stąd roczną czeladź i wszytek~Opatruje swój
 78 X   |               bój krwawy!~A ona i tak człowieczy~Upad ma na dobrej pieczy.~ ~
 79 IX  |              zatym,~Alić nasz dudkiem czubatym;~Sama się w jaskółkę wdała,~
 80 II  |         Opiewając mi wesoło!~A ty się czuj, czyja kolej,~Nie masz li
 81 III |            myśl niemiła.~Śmiejmy się! Czy nie masz czemu?~Śmiejże
 82 II  |             mi wesoło!~A ty się czuj, czyja kolej,~Nie masz li mię wydać
 83 VIII|             raz pobrać dano,~Czego mi czynić nie miano.~ ~Pracowite woły
 84 III |             sąsiada.~ ~Czasem też i z dachu spadnie,~A przedsię na nogi
 85 V   |           przez miarę,~Boć zaś ludzie dadzą wiarę;~A mało sobie poprawisz,~
 86 X   |               się wrócił całym;~A nie daj umrzeć mnie, smutnej,~W
 87 VIII|                Sama go będę nosiła.~ ~Dałam wczora taki drugi;~Będzie
 88 X   |             mi przynieś a sam siebie;~Dalej nie chcę nic od ciebie!~ ~
 89 Inc |                A pierwszej tak począć dały:~ ~
 90 I   |       postąpiono;~Czemu sobie rąk nie damy,~A społem nie zaspiewamy?~ ~
 91 VIII|           długi;~Bo mię za raz pobrać dano,~Czego mi czynić nie miano.~ ~
 92 III |            miary,~Kto gardzi Pańskimi dary;~A bodaj miał płakać siła,~
 93 XII |         obradzają,~Jemu pszczoły miód dawają;~Nań przychodzi z owiec
 94 IX  |              w sercu go przedsię boli~Dawna krzywda; mocny Boże,~Iż
 95 I   |           sławny~Święćmy jako zwyczaj dawny,~Niecąc ognie do świtania,~
 96 III |             bestyja,~Że się zawżdy na deszcz myja.~ ~Więc łowiec niepospolity~
 97 VII |                  A kiedy rzucisz sieć długą,~Jeslić się swoją posługą~
 98 VIII|          drugi;~Będzie mi go żal czas długi;~Bo mię za raz pobrać dano,~
 99 I   |               tym wstaje.~ ~Pracuj we dnie, pracuj w nocy,~Prózno bez
100 I   |             bez przestanku pracujem~I dniom świętym nie folgujem:~Więc
101 I   |             nie trwóżmy;~Wrócąć się i dobre lata,~Jeszczeć nie tu koniec
102 XII |               i wszytek~Opatruje swój dobytek.~ ~Jemu sady obradzają,~
103 VI  |               Tam dopiero odpoczniemy~Dołożywszy z wierzchem broga;~Już więc,
104 XII |       wieczerzej pilność czyni,~Mając doma ten dostatek,~Że się obejdzie
105 Inc |            Lesie.~ ~Tam goście, tam i domowi~Sypali się ku ogniowi;~Bąki
106 VII |        myśliwcze, tedy~Pokwap’ się do domu kiedy;~Albo mnie ciężko
107 VI  |           kiedy z pola zbierzemy,~Tam dopiero odpoczniemy~Dołożywszy z
108 XI  |           pięknej rocie~Usłyszeć co o Dorocie,~Weźmi gęśle, jakoć miła,~
109 XI  |         myśląc siła!~ ~Nieprzepłacona Doroto,~Co między pieniędzmi złoto,~
110 XII |         pilność czyni,~Mając doma ten dostatek,~Że się obejdzie bez jatek.~ ~
111 VI  |              graniem.~Żyto się w polu dostawa~I swoją barwą znać dawa,~
112 III |                Żeś tak srogie źwierzę drażnił?~ ~Nie znasz ludzi, co przed
113 II  |          przybijają,~Samy nogi prawie drgają.~ ~Teraz masz czas, umiesz
114 VII |              głogi~Nie przekażą mojej drogi;~Tak lato jako śrzeżogę~
115 I   |               słabsze urodzaje,~A zła drogość za tym wstaje.~ ~Pracuj
116 I   |              nam podały,~Samy także z drugich miały,~Że na dzień świętego
117 V   |            mną sobie rzecz najdujesz,~Drugiej nogę przystępujesz;~Odpuść
118 II  |             umiem frasować,~Toż radzę drugim zachować;~Bo w trosce człowiek
119 IX  |              ku niej zatym,~Alić nasz dudkiem czubatym;~Sama się w jaskółkę
120 X   |            muszę~Wiecznie trapić moję duszę.~ ~Bodaj wszytkich mąk skosztował,~
121 IV  |             Wiecznie będzie krzyw mej duszy!~ ~
122 XI  |           wyniosłe i czarnawe,~A oczy dwa węgla prawe.~ ~Usta twoje
123 Inc |               wstało sześć par prawie~Dziewek jednako ubranych~I belicą
124 XI  |         gwiazdami,~Toś ty jest między dziewkami!~ ~Twoja kosa rozczosana~
125 III |       niepospolity~A w swych sprawach dziwnie skryty.~K’temu rzadko uśnie
126 IX  |           jako żywy~Zjawiły się takie dziwy.~ ~Jednak ja mam, co mię
127 XII |           piszczałkę proste pieśni;~A faunowie skaczą leśni.~ ~Zatym sprzętna
128 I   |          pracujem~I dniom świętym nie folgujem:~Więc też tylko zarabiamy,~
129 III |               na nogi padnie;~I chłop foremniejszy bywa,~Gdzie kot we łbie
130 II  |            będzie.~ ~Ja się nie umiem frasować,~Toż radzę drugim zachować;~
131 XII |            płat język dawa,~A radę na funt przedawa,~Krwią drudzy zysk
132 XII |             pieśni rozmaite,~Tam będą gadki pokryte,~Tam trefne plęsy
133 XII |           Krwią drudzy zysk oblewają,~Gardła na to odważają.~ ~Oracz
134 III |           swym szaleństwie miary,~Kto gardzi Pańskimi dary;~A bodaj miał
135 VII |              Wolałabym też tym czasem~Gdziekolwiek pod gęstym lasem~Użyć z
136 XI  |              cię pocałuję,~Trzy dni w gębie cukier czuję.~ ~W tańcuś
137 XI  |          Usłyszeć co o Dorocie,~Weźmi gęśle, jakoć miła,~A zagraj nie
138 XII |              przyniesie.~ ~W rzece ma gęste więcierze,~Czasem wędą ryby
139 VII |               smycz psów wodzę!~Żadna gęstwa, żadne głogi~Nie przekażą
140 VII |               czasem~Gdziekolwiek pod gęstym lasem~Użyć z tobą towarzystwa,~
141 V   |               by nie szła rada~Za tak gładkiego sąsiada?~Podajże jej kęs
142 XI  |         hardości,~Co więc rzadko przy gładkości.~ ~Tymeś ludziom wszytkim
143 XI  |           upleciony,~Czoło jak marmór gładzony;~Brwi wyniosłe i czarnawe,~
144 III |            Ledwe drugi będzie żywy.~ ~Głaszcz na nim, jako chcesz, skórę,~
145 IX  |                Siadaj za stół, jesliś głodzien,~Nakarmią cię, czegoś godzien;~
146 VII |            wodzę!~Żadna gęstwa, żadne głogi~Nie przekażą mojej drogi;~
147 IX  |              pióra;~I dziś wdzięcznym głosem cieszy,~Kto się kolwiek
148 XI  |             zniewoliła;~Przeto cię me głośne strony~Będą sławić na wsze
149 VI  |             padają;~Polny świercz, co głosu sstaje,~Gwałtownemu słońcu
150 X   |             szykował~I wynalazł swoją głową~Strzelbę srogą, piorunową.~ ~
151 XII |                Chyląc się ku starszej głowie,~Wykną przestawać na male,~
152 V   |            moja śmieje.~ ~I samam tak głupią była,~Żem ci też kiedy wierzyła;~
153 X   |            piorunową.~ ~Jakie ludzkie głupie sprawy:~Szukać śmierci przez
154 IX  |        głodzien,~Nakarmią cię, czegoś godzien;~Już ci żona warzy syna,~
155 XII |            ukłony,~Tam cenar, [tam] i goniony.~ ~A gospodarz wziąwszy
156 VI  |                              Panna VI~Gorące dni nastawają,~Suche role
157 III |              wzgórę;~Zły z nim pokój, gorsza zwada;~Jeszcze i dziś strach
158 Inc |       Zapalono w Czarnym Lesie.~ ~Tam goście, tam i domowi~Sypali się
159 VI  |               jedno Boga!~ ~Wtenczas, gościu, bywaj u mnie,~Kiedy wszystko
160 XII |           cenar, [tam] i goniony.~ ~A gospodarz wziąwszy siatkę~Idzie mrokiem
161 VI  |           Drudzy układajcie w kopy!~ ~Gospodarzu nasz wybrany,~Ty masz mieć
162 XII |               leśni.~ ~Zatym sprzętna gospodyni~O wieczerzej pilność czyni,~
163 IV  |        kwiateczki rwała,~A ten wianek gotowała?~Tobie, miły, nie inszemu,~
164 XII |          pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste pieśni;~
165 I   |              nic nie mamy.~ ~Albo nas grady porażą,~Albo zbytnie ciepła
166 I   |               Nie bez pieśni, nie bez grania!~ ~
167 VI  |             za niem,~Budzą lasy swoim graniem.~Żyto się w polu dostawa~
168 Inc |            ogniowi;~Bąki za raz troje graty~A sady się sprzeciwiały.~ ~
169 IX  |          tobie,~Zdrajca mój, synowski grobie!"~ ~Porwie się mąż ku niej
170 V   |                 Panna V~Zwierzęć się, gromado moja,~Nie mam przed Szymkiem
171 XII |              łąki, on pola kosi,~A do gumna wszytko nosi.~Skoro też
172 VI  |            Kiedy wszystko najdziesz w gumnie,~A jesli ty rad odkładasz,~
173 VI  |             świercz, co głosu sstaje,~Gwałtownemu słońcu łaje. ~ ~Już mdłe
174 XI  |              złoto,~Co miesiąc między gwiazdami,~Toś ty jest między dziewkami!~ ~
175 XI  |           czyni:~Nie masz w tobie nic hardości,~Co więc rzadko przy gładkości.~ ~
176 I   |             wszytko zrobili;~A ziemia hojnie rodziła,~Bo pobożność Bogu
177 XII |             bydło liczy,~Kiedy z pola idąc ryczy,~Ona i spuszczać pomoże;~
178 XII |             gospodarz wziąwszy siatkę~Idzie mrokiem na usadkę~Albo sidła
179 XII |           Ozywają się wesoło.~ ~Stada igrają przy wodzie,~A sam pasterz,
180 II  |                                 Panna II~To moja nawiętsza wada,~
181 III |                                 Panna III~Za mną, za mną, piękne koło,~
182 IV  |               utroskała.~ ~O wszelaką inszą szkodę~Łacno przyzwolę na
183 IV  |                                 Panna IV~Komum ja kwiateczki rwała,~
184 IX  |                                 Panna IX~Ja spiewam, a żal zakryty~
185 XII |               z owiec wełna~I zagroda jagniąt pełna.~ ~On łąki, on pola
186 IX  |              wiesz, królu, nie wiesz, jaki~Obiad i co za przysmaki~
187 X   |          Strzelbę srogą, piorunową.~ ~Jakie ludzkie głupie sprawy:~Szukać
188 X   |               tak chciej być śmiałym,~Jakoby się wrócił całym;~A nie
189 XI  |               o Dorocie,~Weźmi gęśle, jakoć miła,~A zagraj nie myśląc
190 I   |           miały,~Że na dzień świętego Jana~Zawżdy sobótka palana.~ ~
191 VI  |            oziminie,~Kosa się zejdzie jarzynie;~A wy, młodszy, noście snopy,~
192 IX  |          dudkiem czubatym;~Sama się w jaskółkę wdała,~Oknem, łając, poleciała.~ ~
193 XII |               w cale.~ ~Dzień tu, ale jasne zorze~Zapadłyby znowu w
194 XII |         dostatek,~Że się obejdzie bez jatek.~ ~Ona sama bydło liczy,~
195 IV  |           zbawi,~Spię, a myślę, by na jawi.~ ~Tę nadzieję mam o tobie,~
196 XI  |          Szyja pełna, okazała,~Piersi jawne, ręka biała.~ ~Serce mi
197 X   |              Przedsięś ty w swą drogę jechał,~A mnieś, nieszczęsnej,
198 XI  |          cukier czuję.~ ~W tańcuś jak jedna bogini,~A co cię skutniejszą
199 Inc |              sześć par prawie~Dziewek jednako ubranych~I belicą przepasanych.~ ~
200 VI  |              broga;~Już więc, dzieci, jedno Boga!~ ~Wtenczas, gościu,
201 VI  |        wszystko najdziesz w gumnie,~A jesli ty rad odkładasz,~Mnie do
202 VII |             kiedy rzucisz sieć długą,~Jeslić się swoją posługą~Ni nacz
203 IX  |        niecnotliwy.~ ~Siadaj za stół, jesliś głodzien,~Nakarmią cię,
204 IX  |                ach, łakomy,~Swe ciało jesz, niewiadomy!~ ~A gdy go
205 I   |              Wrócąć się i dobre lata,~Jeszczeć nie tu koniec świata.~ ~
206 I   |           porażą,~Albo zbytnie ciepła każą;~Co rok słabsze urodzaje,~
207 IX  |            Toż niebodze zawadziło,~Bo każdemu piękne miło.~ ~Zły a niewierny
208 II  |               Która twemu sercu miła?~Każesz li, wierzyć będziemy,~Aleć
209 V   |        gładkiego sąsiada?~Podajże jej kęs nadzieje,~Alić się już moja
210 VI  |         wybrany,~Ty masz mieć wieniec kłosiany,~Gdy w ostatek zboża zatnie~
211 III |                Ale ufa zawżdy mocy.~ ~Kocie, wszytko to do czasu,~Strzeż
212 V   |              nadobnie umiesz,~A gdzie kogo tknąć, rozumiesz.~ ~I któraż
213 VII |              Prózno cię patrzam w tym kole:~Twoja, miły, rozkosz pole;~
214 Inc |               także niezganione;~Więc koleją zaczynały,~A pierwszej tak
215 IX  |     wdzięcznym głosem cieszy,~Kto się kolwiek w drogę śpieszy.~ ~Chwała
216 XII |            Skoro też siew odprawiemy,~Komin wkoło obsiędziemy.~ ~Tam
217 III |               bodaj miał płakać siła,~Komu dobra myśl niemiła.~Śmiejmy
218 IV  |                              Panna IV~Komum ja kwiateczki rwała,~A ten
219 I   |           dobre lata,~Jeszczeć nie tu koniec świata.~ ~A teraz ten wieczór
220 VI  |            snopy,~Drudzy układajcie w kopy!~ ~Gospodarzu nasz wybrany,~
221 XI  |             węgla prawe.~ ~Usta twoje koralowe,~A zęby szczere perłowe;~
222 XII |             pełna.~ ~On łąki, on pola kosi,~A do gumna wszytko nosi.~
223 III |              foremniejszy bywa,~Gdzie kot we łbie przemieszkiwa.~ ~
224 III |               Wystąp’ ty, coś ciągnął kota,~A puść się na chwilę płota!~
225 III |             Nie znasz ludzi, co przed kotem~Pierzchają nawiętszym błotem?~
226 IX  |         śpieszy.~ ~Chwała Bogu, że te kraje~Niosą insze obyczaje,~Ani
227 II  |           trzymacie;~Postępujmyż tedy krokiem,~Aleć nie masz jako skokiem.~ ~
228 IX  | Nieprzejednanać to wina.~ ~Nie wiesz, królu, nie wiesz, jaki~Obiad i
229 X   |              Szukać śmierci przez bój krwawy!~A ona i tak człowieczy~
230 VII |               Już ja trafię, gdy pies krzyknie,~Gdzie zajeżdżać zającowi~
231 VI  |            Gdy w ostatek zboża zatnie~Krzywa kosa już ostatnie.~ ~A kiedy
232 IX  |          sercu go przedsię boli~Dawna krzywda; mocny Boże,~Iż z człowieka
233 IV  |                o to proszę,~Niech tej krzywdy nie odnoszę,~By mię która
234 V   |            kogo tknąć, rozumiesz.~ ~I któraż by nie szła rada~Za tak
235 VIII|              Kwiatki barwy rozmaitej,~Które na łubce obszytej~Usadzę
236 XII |             Wsi spokojna, wsi wesoła,~Który głos twej chwale zdoła?~
237 X   |           zaniechał~W ciężkim żalu, w którym muszę~Wiecznie trapić moję
238 IV  |             Tobie, miły, nie inszemu,~Któryś sam mił sercu memu. ~ ~Włóż
239 IV  |                     Panna IV~Komum ja kwiateczki rwała,~A ten wianek gotowała?~
240 VIII|          płyną te chłodne zdroje;~Wam kwitnie łąka zielona,~Kosą nigdy
241 IV  |               O wszelaką inszą szkodę~Łacno przyzwolę na zgodę;~Ale
242 IX  |              w jaskółkę wdała,~Oknem, łając, poleciała.~ ~A ona niewinna
243 VI  |            sstaje,~Gwałtownemu słońcu łaje. ~ ~Już mdłe bydło szuka
244 XII |           zagroda jagniąt pełna.~ ~On łąki, on pola kosi,~A do gumna
245 IX  |         przysmaki~Na twym stole; ach, łakomy,~Swe ciało jesz, niewiadomy!~ ~
246 VII |               Gdziekolwiek pod gęstym lasem~Użyć z tobą towarzystwa,~
247 III |             Strzeż wilka wyszczekać z lasu:~A może być i w tym stadzie,~
248 VI  |                chodząc za niem,~Budzą lasy swoim graniem.~Żyto się
249 VII |             przekażą mojej drogi;~Tak lato jako śrzeżogę~Przy tobie
250 IX  |        zbladła.~ ~A żona powstawszy z ławy:~"Coć się zdadzą te potrawy?~
251 III |       foremniejszy bywa,~Gdzie kot we łbie przemieszkiwa.~ ~A to jako
252 III |               na jego głos straszliwy~Ledwe drugi będzie żywy.~ ~Głaszcz
253 XI  |           Twarz jako kwiatki mieszane~Lelijowe i różane.~ ~Nos jako sznur
254 II  |             myśl płuży,~Tam i zdrowie lepiej służy;~A choć drugi zajdzie
255 VII |               bym się zdobyć miała~Na lepszą myśl; bo po tobie~Serce
256 IX  |          siostrę żenie~Zawiodłeś ją w leśne cienie.~ ~Próznoś jej język
257 XII |             pieśni;~A faunowie skaczą leśni.~ ~Zatym sprzętna gospodyni~
258 VII |         rozkosz pole;~A raczej źwierz leśny bijesz,~Niż tańcujesz albo
259 XII |               uczciwie~Bez wszelakiej lichwy żywię;~Pobożne jego staranie~
260 XII |               jatek.~ ~Ona sama bydło liczy,~Kiedy z pola idąc ryczy,~
261 III |         zawżdy na deszcz myja.~ ~Więc łowiec niepospolity~A w swych sprawach
262 VIII|             barwy rozmaitej,~Które na łubce obszytej~Usadzę w nadobne
263 X   |             srogą, piorunową.~ ~Jakie ludzkie głupie sprawy:~Szukać śmierci
264 IX  |             dziewka była,~Póki między ludźmi żyła;~Toż niebodze zawadziło,~
265 X   |            ważne nie były;~Próznom ja łzy wylewała~I żałosnie narzekała. ~ ~
266 IV  |                Wszytki tu wzrok ostry mają~I co piękne, dobrze znają.~ ~
267 X   |              duszę.~ ~Bodaj wszytkich mąk skosztował,~Kto naprzód
268 IX  |               Acz me pieśni płacz bez mała.~ ~
269 XII |           głowie,~Wykną przestawać na male,~Wstyd i cnotę chować w
270 V   |             zaś ludzie dadzą wiarę;~A mało sobie poprawisz,~Że mię
271 XI  |            sznur upleciony,~Czoło jak marmór gładzony;~Brwi wyniosłe
272 I   |          czekać ranej zorze.~ ~Tak to matki nam podały,~Samy także z
273 IX  |        synowski grobie!"~ ~Porwie się mąż ku niej zatym,~Alić nasz
274 VI  |       Gwałtownemu słońcu łaje. ~ ~Już mdłe bydło szuka cienia~I ciekącego
275 IV  |         inszemu,~Któryś sam mił sercu memu. ~ ~Włóż na piękną głowę
276 XII |               Ona i spuszczać pomoże;~Męża wzmaga, jako może.~ ~A niedorośli
277 III |         gardzi Pańskimi dary;~A bodaj miał płakać siła,~Komu dobra
278 I   |          podały,~Samy także z drugich miały,~Że na dzień świętego Jana~
279 VIII|             dano,~Czego mi czynić nie miano.~ ~Pracowite woły moje,~
280 V   |               Nie sprawujże się przez miarę,~Boć zaś ludzie dadzą wiarę;~
281 III |             Nie ma w swym szaleństwie miary,~Kto gardzi Pańskimi dary;~
282 IX  |         Zbójca własny, nie posłańcze!~Miawszy odnieść siostrę żenie~Zawiodłeś
283 VI  |      Gospodarzu nasz wybrany,~Ty masz mieć wieniec kłosiany,~Gdy w
284 XI  |           między pieniędzmi złoto,~Co miesiąc między gwiazdami,~Toś ty
285 XI  |       przyodziana;~Twarz jako kwiatki mieszane~Lelijowe i różane.~ ~Nos
286 IV  |               nie inszemu,~Któryś sam mił sercu memu. ~ ~Włóż na piękną
287 IX  |          zawadziło,~Bo każdemu piękne miło.~ ~Zły a niewierny pohańcze,~
288 V   |              zastępuje,~A powiada, że miłuje. ~ ~Szymku, by to prawda
289 XII |              obradzają,~Jemu pszczoły miód dawają;~Nań przychodzi z
290 V   |       przechyra,~A ja z takim nie mam mira.~ ~Nie sprawujże się przez
291 VI  |               zejdzie jarzynie;~A wy, młodszy, noście snopy,~Drudzy układajcie
292 VIII|            czoło.~ ~Tak dziewka, jako młodzieniec,~Nie proś mię nikt o mój
293 IX  |             Ja spiewam, a żal zakryty~Mnoży we mnie płacz obfity.~Spiewa
294 IX  |          przedsię boli~Dawna krzywda; mocny Boże,~Iż z człowieka ptak
295 III |          uśnie w nocy,~Ale ufa zawżdy mocy.~ ~Kocie, wszytko to do
296 VII |              żadne głogi~Nie przekażą mojej drogi;~Tak lato jako śrzeżogę~
297 III |             przynamniej temu,~Że, nie mówiąc nic trefnego,~Chcę po was
298 XII |       gospodarz wziąwszy siatkę~Idzie mrokiem na usadkę~Albo sidła stawia
299 Inc |     sprzeciwiały.~ ~Siedli wszyscy na murawie;~Potym wstało sześć par
300 X   |              W ciężkim żalu, w którym muszę~Wiecznie trapić moję duszę.~ ~
301 I   |               swego chleba.~ ~Na tego my wszytko włóżmy,~A z sobą
302 III |               Że się zawżdy na deszcz myja.~ ~Więc łowiec niepospolity~
303 XI  |              jakoć miła,~A zagraj nie myśląc siła!~ ~Nieprzepłacona Doroto,~
304 IV  |              prace nie zbawi,~Spię, a myślę, by na jawi.~ ~Tę nadzieję
305 VII |              towarzystwa,~Pomogę ja i myślistwa.~ ~Czego miłość nie przywyknie?~
306 VII |             wytrwać mogę!~ ~Albo, mój myśliwcze, tedy~Pokwap’ się do domu
307 VII |            albo pijesz.~ ~Ja też, bym nabarziej chciała,~Trudno bym się
308 XII |            jego staranie~I bezpieczne nabywanie.~ ~Inszy się ciągną przy
309 VII |           Jeslić się swoją posługą~Ni nacz więcej nie przygodzę,~Niech
310 VIII|              mając oko wszędzie,~Będę nad wami siedziała~I tymczasem
311 IX  |            człowieka ptak być może!~ ~Nadobnać to dziewka była,~Póki między
312 VIII|               łubce obszytej~Usadzę w nadobne koło~I włożę na swoje czoło.~ ~
313 V   |              nie inszemu;~Bo ty z tym nadobnie umiesz,~A gdzie kogo tknąć,
314 II  |               czas, umiesz li co,~Mój nadobny bębennico!~Wszytka tu wieś
315 I   |           życz pogody,~Broń wiatrów i nagłej wody;~Dziś przyszedł czas,
316 IX  |         Spiewa żeglarz w cudze strony~Nagłym wiatrem zaniesiony;~I oracz
317 V   |        pokrzywa.~ ~Ze mną sobie rzecz najdujesz,~Drugiej nogę przystępujesz;~
318 IX  |             za stół, jesliś głodzien,~Nakarmią cię, czegoś godzien;~Już
319 XII |            Jemu pszczoły miód dawają;~Nań przychodzi z owiec wełna~
320 I   |                Panna I~Siostry, ogień napalono~I placu nam postąpiono;~
321 X   |         wszytkich mąk skosztował,~Kto naprzód wojsko szykował~I wynalazł
322 X   |               łzy wylewała~I żałosnie narzekała. ~ ~Przedsięś ty w swą drogę
323 I   |         przedsię nic nie mamy.~ ~Albo nas grady porażą,~Albo zbytnie
324 II  |             skokiem.~ ~Skokiem taniec nasnadniejszy,~A tym jeszcze pochodniejszy,~
325 VI  |                   Panna VI~Gorące dni nastawają,~Suche role się padają;~
326 VII |              ciężko nie będzie~Ciebie naszladować wszędzie!~ ~
327 Inc |       przepasanych.~ ~Wszytki spiewać nauczone,~W tańcu także niezganione;~
328 II  |                      Panna II~To moja nawiętsza wada,~Że tańcuję barzo rada;~
329 III |             co przed kotem~Pierzchają nawiętszym błotem?~A na jego głos straszliwy~
330 VII |              Jeslić się swoją posługą~Ni nacz więcej nie przygodzę,~
331 IX  |            urzynał,~Bo wszytko, coś z nią poczynał,~Krwią na rąbku
332 IX  |               między ludźmi żyła;~Toż niebodze zawadziło,~Bo każdemu piękne
333 III |              Tobie trzeba aż po uszy;~Nieboże mój, kto cię zbłaźnił,~Żeś
334 I   |           Święćmy jako zwyczaj dawny,~Niecąc ognie do świtania,~Nie bez
335 I   |              rząd zachowajcie:~Święto niechaj świętem będzie,~Tak bywało
336 IX  |          zdadzą te potrawy?~To za twą niecnotę tobie,~Zdrajca mój, synowski
337 IX  |              chciwy,~Umysł twój krzyw niecnotliwy.~ ~Siadaj za stół, jesliś
338 VI  |               barwą znać dawa,~Iż już niedaleko żniwo:~Miej się do sierpa
339 XII |           Męża wzmaga, jako może.~ ~A niedorośli wnukowie,~Chyląc się ku
340 IX  |          grobie!"~ ~Porwie się mąż ku niej zatym,~Alić nasz dudkiem
341 VI  |                I pasterze, chodząc za niem,~Budzą lasy swoim graniem.~
342 III |          płakać siła,~Komu dobra myśl niemiła.~Śmiejmy się! Czy nie masz
343 III |   przyrodzenia;~Inszy wszelaki źwierz niemy~Nie śmieje się, jako chcemy.~ ~
344 III |            deszcz myja.~ ~Więc łowiec niepospolity~A w swych sprawach dziwnie
345 V   |             sobie poprawisz,~Że mię w nieprawdzie zostawisz.~ ~
346 IX  |               Już ci żona warzy syna,~Nieprzejednanać to wina.~ ~Nie wiesz, królu,
347 VIII|           lesie chłodne zdroje~I łąka nieprzepasiona,~Kosą nigdy nie sieczona.~ ~
348 XI  |             zagraj nie myśląc siła!~ ~Nieprzepłacona Doroto,~Co między pieniędzmi
349 Inc |            spiewa,~Sobótkę, jako czas niesie,~Zapalono w Czarnym Lesie.~ ~
350 X   |            swą drogę jechał,~A mnieś, nieszczęsnej, zaniechał~W ciężkim żalu,
351 IX  |               łakomy,~Swe ciało jesz, niewiadomy!~ ~A gdy go tak uraczono,~
352 IX  |          każdemu piękne miło.~ ~Zły a niewierny pohańcze,~Zbójca własny,
353 IX  |             łając, poleciała.~ ~A ona niewinna córa~Obrosła w słowicze
354 Inc |               nauczone,~W tańcu także niezganione;~Więc koleją zaczynały,~
355 VIII|             młodzieniec,~Nie proś mię nikt o mój wieniec!~Samam go
356 IX  |              Chwała Bogu, że te kraje~Niosą insze obyczaje,~Ani w Polszcze
357 XII |              Zapadłyby znowu w morze,~Niżby mój głos wyrzekł wszytki~
358 V   |              rzecz najdujesz,~Drugiej nogę przystępujesz;~Odpuść mi:
359 XI  |         mieszane~Lelijowe i różane.~ ~Nos jako sznur upleciony,~Czoło
360 VI  |              jarzynie;~A wy, młodszy, noście snopy,~Drudzy układajcie
361 XII |              kosi,~A do gumna wszytko nosi.~Skoro też siew odprawiemy,~
362 VIII|               ręką wiła,~Sama go będę nosiła.~ ~Dałam wczora taki drugi;~
363 XII |             doma ten dostatek,~Że się obejdzie bez jatek.~ ~Ona sama bydło
364 IX  |           zakryty~Mnoży we mnie płacz obfity.~Spiewa więzień okowany~
365 IX  |                królu, nie wiesz, jaki~Obiad i co za przysmaki~Na twym
366 XII |           przedawa,~Krwią drudzy zysk oblewają,~Gardła na to odważają.~ ~
367 XII |             swój dobytek.~ ~Jemu sady obradzają,~Jemu pszczoły miód dawają;~
368 IX  |      poleciała.~ ~A ona niewinna córa~Obrosła w słowicze pióra;~I dziś
369 XII |               odprawiemy,~Komin wkoło obsiędziemy.~ ~Tam już pieśni rozmaite,~
370 VIII|             rozmaitej,~Które na łubce obszytej~Usadzę w nadobne koło~I
371 IX  |               że te kraje~Niosą insze obyczaje,~Ani w Polszcze jako żywy~
372 XI  |           Brwi wyniosłe i czarnawe,~A oczy dwa węgla prawe.~ ~Usta
373 IV  |     wzgardzisz chucią moją,~Ale mi ją oddasz swoją.~ ~Tego zataić nie
374 VI  |              w gumnie,~A jesli ty rad odkładasz,~Mnie do siebie drogę zadasz.~ ~
375 IX  |                nie posłańcze!~Miawszy odnieść siostrę żenie~Zawiodłeś
376 IV  |         proszę,~Niech tej krzywdy nie odnoszę,~By mię która w to tknąć
377 VI  |           pola zbierzemy,~Tam dopiero odpoczniemy~Dołożywszy z wierzchem broga;~
378 XII |          wszytko nosi.~Skoro też siew odprawiemy,~Komin wkoło obsiędziemy.~ ~
379 V   |           Drugiej nogę przystępujesz;~Odpuść mi: silnyś przechyra,~A
380 XII |           zysk oblewają,~Gardła na to odważają.~ ~Oracz pługiem zarznie
381 I   |                      Panna I~Siostry, ogień napalono~I placu nam postąpiono;~
382 I   |            jako zwyczaj dawny,~Niecąc ognie do świtania,~Nie bez pieśni,
383 Inc |            tam i domowi~Sypali się ku ogniowi;~Bąki za raz troje graty~
384 III |            chcesz, skórę,~On przedsię ogonem wzgórę;~Zły z nim pokój,
385 I   |          Dzieci, rady mej słuchajcie,~Ojcowski rząd zachowajcie:~Święto
386 XI  |         szczere perłowe;~Szyja pełna, okazała,~Piersi jawne, ręka biała.~ ~
387 IX  |            Sama się w jaskółkę wdała,~Oknem, łając, poleciała.~ ~A ona
388 VIII|             pasza będzie;~A ja, mając oko wszędzie,~Będę nad wami
389 IX  |          płacz obfity.~Spiewa więzień okowany~Tając na czas wnętrznej
390 X   |          smutnej,~W płaczu i w trosce okrutnej.~ ~A wiarę, coś mi ślubował,~
391 IX  |             spiewa,~Choć od pracej aż omdlewa.~ ~Spiewa słowik na topoli,~
392 XII |              roczną czeladź i wszytek~Opatruje swój dobytek.~ ~Jemu sady
393 III |            cię dziś Bóg szkody,~Bo tu opodal do wody.~ ~Ciągnie go drugi
394 VI  |               wieniec kłosiany,~Gdy w ostatek zboża zatnie~Krzywa kosa
395 VI  |          zboża zatnie~Krzywa kosa już ostatnie.~ ~A kiedy z pola zbierzemy,~
396 IV  |              trwogę;~Wszytki tu wzrok ostry mają~I co piękne, dobrze
397 II  |              insze rozumiemy.~ ~Pomóż oto dobrej rzeczy,~A nasz taniec
398 XII |              dawają;~Nań przychodzi z owiec wełna~I zagroda jagniąt
399 VI  |              co żywo!~ ~Sierpa trzeba oziminie,~Kosa się zejdzie jarzynie;~
400 XII |               A rozliczni ptacy wkoło~Ozywają się wesoło.~ ~Stada igrają
401 VI  |             nastawają,~Suche role się padają;~Polny świercz, co głosu
402 III |           spadnie,~A przedsię na nogi padnie;~I chłop foremniejszy bywa,~
403 I   |          świętego Jana~Zawżdy sobótka palana.~ ~Dzieci, rady mej słuchajcie,~
404 I   |             pracuj w nocy,~Prózno bez Pańskiej pomocy;~Boga, dzieci, Boga
405 III |         szaleństwie miary,~Kto gardzi Pańskimi dary;~A bodaj miał płakać
406 Inc |           murawie;~Potym wstało sześć par prawie~Dziewek jednako ubranych~
407 XII |             igrają przy wodzie,~A sam pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra
408 VI  |               ciekącego strumienia,~I pasterze, chodząc za niem,~Budzą
409 VIII|             sieczona.~ ~Tu wasza dziś pasza będzie;~A ja, mając oko
410 VII |                  Panna VII~Prózno cię patrzam w tym kole:~Twoja, miły,
411 XII |                Gdzie człowieka wicher pędzi,~A śmierć bliżej niż na
412 XI  |              koralowe,~A zęby szczere perłowe;~Szyja pełna, okazała,~Piersi
413 IX  |              wymyślaj przyczyn sobie,~Pewnać już sprawa o tobie;~Nie
414 XII |                A śmierć bliżej niż na piędzi.~ ~Najdziesz, kto w płat
415 XI  |           Panna XI~Skrzypku, by w tej pięknej rocie~Usłyszeć co o Dorocie,~
416 XI  |      Nieprzepłacona Doroto,~Co między pieniędzmi złoto,~Co miesiąc między
417 XI  |        perłowe;~Szyja pełna, okazała,~Piersi jawne, ręka biała.~ ~Serce
418 II  |            trosce człowiek zgrzybieje~Pierwej, niż się sam spodzieje.~ ~
419 Inc |              Więc koleją zaczynały,~A pierwszej tak począć dały:~ ~
420 III |           znasz ludzi, co przed kotem~Pierzchają nawiętszym błotem?~A na
421 VII |        przywyknie?~Już ja trafię, gdy pies krzyknie,~Gdzie zajeżdżać
422 VII |            bijesz,~Niż tańcujesz albo pijesz.~ ~Ja też, bym nabarziej
423 XII |       sprzętna gospodyni~O wieczerzej pilność czyni,~Mając doma ten dostatek,~
424 IX  |               córa~Obrosła w słowicze pióra;~I dziś wdzięcznym głosem
425 X   |           swoją głową~Strzelbę srogą, piorunową.~ ~Jakie ludzkie głupie
426 XII |             siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste pieśni;~A faunowie
427 I   |             Siostry, ogień napalono~I placu nam postąpiono;~Czemu sobie
428 X   |               umrzeć mnie, smutnej,~W płaczu i w trosce okrutnej.~ ~A
429 XII |            piędzi.~ ~Najdziesz, kto w płat język dawa,~A radę na funt
430 II  |               rzędzie,~Coć za wszytki płatna będzie.~ ~Ja się nie umiem
431 XII |          ziemię;~Stąd i siebie, i swe plemię,~Stąd roczną czeladź i wszytek~
432 XII |             gadki pokryte,~Tam trefne plęsy z ukłony,~Tam cenar, [tam]
433 III |            kota,~A puść się na chwilę płota!~Uchowa cię dziś Bóg szkody,~
434 XII |               na to odważają.~ ~Oracz pługiem zarznie w ziemię;~Stąd i
435 II  |                  Ale gdzie dobra myśl płuży,~Tam i zdrowie lepiej służy;~
436 VIII|              Pracowite woły moje,~Wam płyną te chłodne zdroje;~Wam kwitnie
437 XII |              wszelakiej lichwy żywię;~Pobożne jego staranie~I bezpieczne
438 I   |             ziemia hojnie rodziła,~Bo pobożność Bogu miła.~ ~Dziś bez przestanku
439 VIII|             czas długi;~Bo mię za raz pobrać dano,~Czego mi czynić nie
440 XI  |     przyjemnej rozprawie;~A kiedy cię pocałuję,~Trzy dni w gębie cukier
441 II  |          nasnadniejszy,~A tym jeszcze pochodniejszy,~Kiedy w bęben przybijają,~
442 Inc |            zaczynały,~A pierwszej tak począć dały:~ ~
443 IX  |        urzynał,~Bo wszytko, coś z nią poczynał,~Krwią na rąbku wypisała~
444 VII |               tym czasem~Gdziekolwiek pod gęstym lasem~Użyć z tobą
445 V   |             Za tak gładkiego sąsiada?~Podajże jej kęs nadzieje,~Alić się
446 I   |             zorze.~ ~Tak to matki nam podały,~Samy także z drugich miały,~
447 II  |           Wszytki mi się uśmiechacie,~Podobno ze mną trzymacie;~Postępujmyż
448 I   |       zaspiewamy?~ ~Piękna nocy, życz pogody,~Broń wiatrów i nagłej wody;~
449 VII |       zajeżdżać zającowi~Mając charty pogotowi.~ ~A kiedy rzucisz sieć
450 IX  |               miło.~ ~Zły a niewierny pohańcze,~Zbójca własny, nie posłańcze!~
451 IX  |             Nadobnać to dziewka była,~Póki między ludźmi żyła;~Toż
452 V   |              wierzyła;~Dziś już nic i pókim żywa,~Znam cię, ziółko,
453 III |              ogonem wzgórę;~Zły z nim pokój, gorsza zwada;~Jeszcze i
454 V   |                Nie mam przed Szymkiem pokoja!~Za trzewik mi zastępuje,~
455 XII |              rozmaite,~Tam będą gadki pokryte,~Tam trefne plęsy z ukłony,~
456 V   |           żywa,~Znam cię, ziółko, żeś pokrzywa.~ ~Ze mną sobie rzecz najdujesz,~
457 VII |             Albo, mój myśliwcze, tedy~Pokwap’ się do domu kiedy;~Albo
458 VII |            kole:~Twoja, miły, rozkosz pole;~A raczej źwierz leśny bijesz,~
459 IX  |         jaskółkę wdała,~Oknem, łając, poleciała.~ ~A ona niewinna córa~Obrosła
460 VI  |                Suche role się padają;~Polny świercz, co głosu sstaje,~
461 IX  |           Niosą insze obyczaje,~Ani w Polszcze jako żywy~Zjawiły się takie
462 VI  |             swoim graniem.~Żyto się w polu dostawa~I swoją barwą znać
463 X   |               wiarę, coś mi ślubował,~Pomni, abyś przy tym chował;~Tę
464 I   |             nocy,~Prózno bez Pańskiej pomocy;~Boga, dzieci, Boga trzeba,~
465 VII |              Użyć z tobą towarzystwa,~Pomogę ja i myślistwa.~ ~Czego
466 II  |               Aleć insze rozumiemy.~ ~Pomóż oto dobrej rzeczy,~A nasz
467 XII |           idąc ryczy,~Ona i spuszczać pomoże;~Męża wzmaga, jako może.~ ~
468 V   |             dadzą wiarę;~A mało sobie poprawisz,~Że mię w nieprawdzie zostawisz.~ ~
469 I   |            nie mamy.~ ~Albo nas grady porażą,~Albo zbytnie ciepła każą;~
470 IX  |              mój, synowski grobie!"~ ~Porwie się mąż ku niej zatym,~Alić
471 IX  |           wypisała~I smutnej siestrze posłała.~ ~Nie wymyślaj przyczyn
472 IX  |          pohańcze,~Zbójca własny, nie posłańcze!~Miawszy odnieść siostrę
473 VII |               długą,~Jeslić się swoją posługą~Ni nacz więcej nie przygodzę,~
474 II  |             tu wieś siedzi wkoło,~A w pośrzodku samo czoło.~Żeby też tu
475 I   |            ogień napalono~I placu nam postąpiono;~Czemu sobie rąk nie damy,~
476 II  |             Podobno ze mną trzymacie;~Postępujmyż tedy krokiem,~Aleć nie masz
477 IX  |              ławy:~"Coć się zdadzą te potrawy?~To za twą niecnotę tobie,~
478 X   |         pieczy.~ ~Przynamniej by mi w potrzebie~Wolno stanąć wedla ciebie;~
479 Inc |            Siedli wszyscy na murawie;~Potym wstało sześć par prawie~
480 V   |               trzewik mi zastępuje,~A powiada, że miłuje. ~ ~Szymku, by
481 II  |                Że tańcuję barzo rada;~Powiedzcież mi, me sąsiady,~Jest tu
482 IX  |               twarz zbladła.~ ~A żona powstawszy z ławy:~"Coć się zdadzą
483 IV  |              głowę twoję~Tę rozkwitłą pracą moję;~A mnie samę na sercu
484 IV  |             myśli spuściła;~I sen mię prace nie zbawi,~Spię, a myślę,
485 IX  |           oracz ubogi spiewa,~Choć od pracej aż omdlewa.~ ~Spiewa słowik
486 I   |           miła.~ ~Dziś bez przestanku pracujem~I dniom świętym nie folgujem:~
487 III |               nim szacować,~Że umie i praktykować?~A to tak wieszcza bestyja,~
488 V   |              miłuje. ~ ~Szymku, by to prawda była,~Dobrze bych Bogu służyła;~
489 XI  |            czarnawe,~A oczy dwa węgla prawe.~ ~Usta twoje koralowe,~
490 VIII|        dziewka, jako młodzieniec,~Nie proś mię nikt o mój wieniec!~
491 X   |            Owa u ciebie, mój miły,~Me prośby ważne nie były;~Próznom
492 V   |               szydzisz,~Zwłaszcza gdy prostaka widzisz.~ ~Tobie to wolno
493 XII |            chłodzie,~Gra w piszczałkę proste pieśni;~A faunowie skaczą
494 IV  |               Prze Bóg, siostry, o to proszę,~Niech tej krzywdy nie odnoszę,~
495 X   |             Me prośby ważne nie były;~Próznom ja łzy wylewała~I żałosnie
496 IX  |        Zawiodłeś ją w leśne cienie.~ ~Próznoś jej język urzynał,~Bo wszytko,
497 IV  |               piękne, dobrze znają.~ ~Prze Bóg, siostry, o to proszę,~
498 V   |      przystępujesz;~Odpuść mi: silnyś przechyra,~A ja z takim nie mam mira.~ ~
499 XII |            język dawa,~A radę na funt przedawa,~Krwią drudzy zysk oblewają,~
500 X   |              I żałosnie narzekała. ~ ~Przedsięś ty w swą drogę jechał,~A