Panna

501 VII |               gęstwa, żadne głogi~Nie przekażą mojej drogi;~Tak lato jako
502 III |               bywa,~Gdzie kot we łbie przemieszkiwa.~ ~A to jako w nim szacować,~
503 X   |       Przywykłabych i ja zbroi,~Bodaj przepadł, kto się boi!~ ~Jednak ty
504 Inc |             jednako ubranych~I belicą przepasanych.~ ~Wszytki spiewać nauczone,~
505 I   |       pobożność Bogu miła.~ ~Dziś bez przestanku pracujem~I dniom świętym
506 XII |             ku starszej głowie,~Wykną przestawać na male,~Wstyd i cnotę chować
507 XI  |            mnieś wiecznie zniewoliła;~Przeto cię me głośne strony~Będą
508 II  |          pochodniejszy,~Kiedy w bęben przybijają,~Samy nogi prawie drgają.~ ~
509 XII |             pszczoły miód dawają;~Nań przychodzi z owiec wełna~I zagroda
510 IX  |               posłała.~ ~Nie wymyślaj przyczyn sobie,~Pewnać już sprawa
511 VII |            posługą~Ni nacz więcej nie przygodzę,~Niech za tobą smycz psów
512 XI  |            zakwitnie prawie~Przy twej przyjemnej rozprawie;~A kiedy cię pocałuję,~
513 X   |           abyś przy tym chował;~Tę mi przynieś a sam siebie;~Dalej nie
514 XII |               lesie;~Jednak zawżdy co przyniesie.~ ~W rzece ma gęste więcierze,~
515 IX  |            tak uraczono,~Głowę na wet przyniesiono;~Temu czasza z rąk wypadła,~
516 XI  |           kosa rozczosana~Jako brzoza przyodziana;~Twarz jako kwiatki mieszane~
517 III |       stworzenia~Człowiek ma śmiech z przyrodzenia;~Inszy wszelaki źwierz niemy~
518 IX  |             wiesz, jaki~Obiad i co za przysmaki~Na twym stole; ach, łakomy,~
519 V   |               najdujesz,~Drugiej nogę przystępujesz;~Odpuść mi: silnyś przechyra,~
520 I   |           wiatrów i nagłej wody;~Dziś przyszedł czas, że na dworze~Mamy
521 X   |            Wolno stanąć wedla ciebie;~Przywykłabych i ja zbroi,~Bodaj przepadł,
522 VII |         myślistwa.~ ~Czego miłość nie przywyknie?~Już ja trafię, gdy pies
523 IV  |           wszelaką inszą szkodę~Łacno przyzwolę na zgodę;~Ale kto mię w
524 VII |        przygodzę,~Niech za tobą smycz psów wodzę!~Żadna gęstwa, żadne
525 XII |             Jemu sady obradzają,~Jemu pszczoły miód dawają;~Nań przychodzi
526 XII |              ryby bierze;~A rozliczni ptacy wkoło~Ozywają się wesoło.~ ~
527 IX  |            mocny Boże,~Iż z człowieka ptak być może!~ ~Nadobnać to
528 III |               ty, coś ciągnął kota,~A puść się na chwilę płota!~Uchowa
529 IX  |              z nią poczynał,~Krwią na rąbku wypisała~I smutnej siestrze
530 VII |          Twoja, miły, rozkosz pole;~A raczej źwierz leśny bijesz,~Niż
531 XII |              kto w płat język dawa,~A radę na funt przedawa,~Krwią
532 I   |             sobótka palana.~ ~Dzieci, rady mej słuchajcie,~Ojcowski
533 II  |               nie umiem frasować,~Toż radzę drugim zachować;~Bo w trosce
534 Inc |                            Gdy słońce Raka zagrzewa,~A słowik więcej
535 I   |              że na dworze~Mamy czekać ranej zorze.~ ~Tak to matki nam
536 IX  |               Tając na czas wnętrznej rany. ~ ~Spiewa żeglarz w cudze
537 XI  |            Skrzypku, by w tej pięknej rocie~Usłyszeć co o Dorocie,~Weźmi
538 XII |            siebie, i swe plemię,~Stąd roczną czeladź i wszytek~Opatruje
539 I   |              zrobili;~A ziemia hojnie rodziła,~Bo pobożność Bogu miła.~ ~
540 I   |               zbytnie ciepła każą;~Co rok słabsze urodzaje,~A zła
541 VI  |           Gorące dni nastawają,~Suche role się padają;~Polny świercz,
542 XI  |           kwiatki mieszane~Lelijowe i różane.~ ~Nos jako sznur upleciony,~
543 XI  |               dziewkami!~ ~Twoja kosa rozczosana~Jako brzoza przyodziana;~
544 VII |              w tym kole:~Twoja, miły, rozkosz pole;~A raczej źwierz leśny
545 IV  |              na piękną głowę twoję~Tę rozkwitłą pracą moję;~A mnie samę
546 XII |            Czasem wędą ryby bierze;~A rozliczni ptacy wkoło~Ozywają się
547 XII |         obsiędziemy.~ ~Tam już pieśni rozmaite,~Tam będą gadki pokryte,~
548 VIII|        kwiatki rwała.~ ~Kwiatki barwy rozmaitej,~Które na łubce obszytej~
549 XI  |           prawie~Przy twej przyjemnej rozprawie;~A kiedy cię pocałuję,~Trzy
550 IV  |          sercu miej,~Toż i o mnie sam rozumiej.~Żadna chwila ta nie była,~
551 II  |          wierzyć będziemy,~Aleć insze rozumiemy.~ ~Pomóż oto dobrej rzeczy,~
552 V   |           umiesz,~A gdzie kogo tknąć, rozumiesz.~ ~I któraż by nie szła
553 IV  |           zgodę;~Ale kto mię w miłość ruszy,~Wiecznie będzie krzyw mej
554 XII |          gęste więcierze,~Czasem wędą ryby bierze;~A rozliczni ptacy
555 XII |              liczy,~Kiedy z pola idąc ryczy,~Ona i spuszczać pomoże;~
556 I   |              mej słuchajcie,~Ojcowski rząd zachowajcie:~Święto niechaj
557 XII |             zawżdy co przyniesie.~ ~W rzece ma gęste więcierze,~Czasem
558 V   |              pokrzywa.~ ~Ze mną sobie rzecz najdujesz,~Drugiej nogę
559 II  |         rozumiemy.~ ~Pomóż oto dobrej rzeczy,~A nasz taniec miej na pieczy;~
560 II  |         pieczy;~Owa najdziesz i w tym rzędzie,~Coć za wszytki płatna będzie.~ ~
561 VII |            charty pogotowi.~ ~A kiedy rzucisz sieć długą,~Jeslić się swoją
562 IV  |          rozkwitłą pracą moję;~A mnie samę na sercu miej,~Toż i o mnie
563 V   |             widzisz.~ ~Tobie to wolno samemu,~Ale, wierę, nie inszemu;~
564 I   |              wszytko włóżmy,~A z sobą sami nie trwóżmy;~Wrócąć się
565 II  |           siedzi wkoło,~A w pośrzodku samo czoło.~Żeby też tu ta nie
566 II  |              rada;~Powiedzcież mi, me sąsiady,~Jest tu która bez tej wady?~ ~
567 IV  |               cię z myśli spuściła;~I sen mię prace nie zbawi,~Spię,
568 IX  |             twój krzyw niecnotliwy.~ ~Siadaj za stół, jesliś głodzien,~
569 XII |                  A gospodarz wziąwszy siatkę~Idzie mrokiem na usadkę~
570 XII |          Idzie mrokiem na usadkę~Albo sidła stawia w lesie;~Jednak zawżdy
571 VII |           pogotowi.~ ~A kiedy rzucisz sieć długą,~Jeslić się swoją
572 Inc |              sady się sprzeciwiały.~ ~Siedli wszyscy na murawie;~Potym
573 XII |           przy wodzie,~A sam pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę
574 II  |            bębennico!~Wszytka tu wieś siedzi wkoło,~A w pośrzodku samo
575 VIII|               wszędzie,~Będę nad wami siedziała~I tymczasem kwiatki rwała.~ ~
576 IX  |              rąbku wypisała~I smutnej siestrze posłała.~ ~Nie wymyślaj
577 XII |               wszytko nosi.~Skoro też siew odprawiemy,~Komin wkoło
578 V   |             przystępujesz;~Odpuść mi: silnyś przechyra,~A ja z takim
579 IX  |            posłańcze!~Miawszy odnieść siostrę żenie~Zawiodłeś ją w leśne
580 XII |             proste pieśni;~A faunowie skaczą leśni.~ ~Zatym sprzętna
581 IX  |               już sprawa o tobie;~Nie składaj nic na źwierz chciwy,~Umysł
582 III |          Głaszcz na nim, jako chcesz, skórę,~On przedsię ogonem wzgórę;~
583 XII |              A do gumna wszytko nosi.~Skoro też siew odprawiemy,~Komin
584 X   |          duszę.~ ~Bodaj wszytkich mąk skosztował,~Kto naprzód wojsko szykował~
585 III |              w swych sprawach dziwnie skryty.~K’temu rzadko uśnie w nocy,~
586 XI  |                              Panna XI~Skrzypku, by w tej pięknej rocie~
587 XI  |            jak jedna bogini,~A co cię skutniejszą czyni:~Nie masz w tobie
588 I   |           zbytnie ciepła każą;~Co rok słabsze urodzaje,~A zła drogość
589 XI  |             cię me głośne strony~Będą sławić na wsze strony.~ ~
590 I   |         świata.~ ~A teraz ten wieczór sławny~Święćmy jako zwyczaj dawny,~
591 Inc |                                   Gdy słońce Raka zagrzewa,~A słowik
592 VI  |             głosu sstaje,~Gwałtownemu słońcu łaje. ~ ~Już mdłe bydło
593 IX  |               niewinna córa~Obrosła w słowicze pióra;~I dziś wdzięcznym
594 X   |           okrutnej.~ ~A wiarę, coś mi ślubował,~Pomni, abyś przy tym chował;~
595 I   |            palana.~ ~Dzieci, rady mej słuchajcie,~Ojcowski rząd zachowajcie:~
596 II  |           płuży,~Tam i zdrowie lepiej służy;~A choć drugi zajdzie w
597 V   |         prawda była,~Dobrze bych Bogu służyła;~Ale ty rad z ludzi szydzisz,~
598 X   |              Jednak ty tak chciej być śmiałym,~Jakoby się wrócił całym;~
599 III |     wszytkiego stworzenia~Człowiek ma śmiech z przyrodzenia;~Inszy wszelaki
600 III |             nic trefnego,~Chcę po was śmiechu śmiesznego.~ ~Wystąp’ ty,
601 III |              Komu dobra myśl niemiła.~Śmiejmy się! Czy nie masz czemu?~
602 III |              się! Czy nie masz czemu?~Śmiejże się przynamniej temu,~Że,
603 XII |             człowieka wicher pędzi,~A śmierć bliżej niż na piędzi.~ ~
604 X   |         ludzkie głupie sprawy:~Szukać śmierci przez bój krwawy!~A ona
605 III |         trefnego,~Chcę po was śmiechu śmiesznego.~ ~Wystąp’ ty, coś ciągnął
606 VII |              przygodzę,~Niech za tobą smycz psów wodzę!~Żadna gęstwa,
607 VI  |       jarzynie;~A wy, młodszy, noście snopy,~Drudzy układajcie w kopy!~ ~
608 I   |           tego my wszytko włóżmy,~A z sobą sami nie trwóżmy;~Wrócąć
609 I   |            dzień świętego Jana~Zawżdy sobótka palana.~ ~Dzieci, rady mej
610 Inc |             słowik więcej nie spiewa,~Sobótkę, jako czas niesie,~Zapalono
611 III |                  Czasem też i z dachu spadnie,~A przedsię na nogi padnie;~
612 IV  |              sen mię prace nie zbawi,~Spię, a myślę, by na jawi.~ ~
613 IX  |               Kto się kolwiek w drogę śpieszy.~ ~Chwała Bogu, że te kraje~
614 Inc |               przepasanych.~ ~Wszytki spiewać nauczone,~W tańcu także
615 II  |       zgrzybieje~Pierwej, niż się sam spodzieje.~ ~Ale gdzie dobra myśl
616 XII |                         Panna XII~Wsi spokojna, wsi wesoła,~Który głos
617 I   |           Czemu sobie rąk nie damy,~A społem nie zaspiewamy?~ ~Piękna
618 IX  |            przyczyn sobie,~Pewnać już sprawa o tobie;~Nie składaj nic
619 III |         łowiec niepospolity~A w swych sprawach dziwnie skryty.~K’temu rzadko
620 V   |             takim nie mam mira.~ ~Nie sprawujże się przez miarę,~Boć zaś
621 X   |                  Jakie ludzkie głupie sprawy:~Szukać śmierci przez bój
622 Inc |            raz troje graty~A sady się sprzeciwiały.~ ~Siedli wszyscy na murawie;~
623 XII |        faunowie skaczą leśni.~ ~Zatym sprzętna gospodyni~O wieczerzej pilność
624 IV  |              była,~Żebych cię z myśli spuściła;~I sen mię prace nie zbawi,~
625 XII |              z pola idąc ryczy,~Ona i spuszczać pomoże;~Męża wzmaga, jako
626 X   |         wynalazł swoją głową~Strzelbę srogą, piorunową.~ ~Jakie ludzkie
627 III |             kto cię zbłaźnił,~Żeś tak srogie źwierzę drażnił?~ ~Nie znasz
628 VII |            mojej drogi;~Tak lato jako śrzeżogę~Przy tobie ja wytrwać mogę!~ ~
629 VI  |               Polny świercz, co głosu sstaje,~Gwałtownemu słońcu łaje. ~ ~
630 XII |           wkoło~Ozywają się wesoło.~ ~Stada igrają przy wodzie,~A sam
631 III |              lasu:~A może być i w tym stadzie,~Co już myśli o zakładzie.~ ~
632 X   |               by mi w potrzebie~Wolno stanąć wedla ciebie;~Przywykłabych
633 XII |            lichwy żywię;~Pobożne jego staranie~I bezpieczne nabywanie.~ ~
634 XII |               wnukowie,~Chyląc się ku starszej głowie,~Wykną przestawać
635 XII |          mrokiem na usadkę~Albo sidła stawia w lesie;~Jednak zawżdy co
636 IX  |              niecnotliwy.~ ~Siadaj za stół, jesliś głodzien,~Nakarmią
637 IX  |               co za przysmaki~Na twym stole; ach, łakomy,~Swe ciało
638 III |          gorsza zwada;~Jeszcze i dziś strach sąsiada.~ ~Czasem też i
639 III |     nawiętszym błotem?~A na jego głos straszliwy~Ledwe drugi będzie żywy.~ ~
640 VI  |              szuka cienia~I ciekącego strumienia,~I pasterze, chodząc za
641 X   |       szykował~I wynalazł swoją głową~Strzelbę srogą, piorunową.~ ~Jakie
642 III |           Kocie, wszytko to do czasu,~Strzeż wilka wyszczekać z lasu:~
643 III |            wolej.~ ~Sam ze wszytkiego stworzenia~Człowiek ma śmiech z przyrodzenia;~
644 VI  |              VI~Gorące dni nastawają,~Suche role się padają;~Polny świercz,
645 III |           wody.~ ~Ciągnie go drugi na suszy,~Tobie trzeba aż po uszy;~
646 II  |              lata,~I tak on ujdzie za swata.~ ~Za mną, za mną, piękne
647 I   |              trzeba,~Kto chce syt być swego chleba.~ ~Na tego my wszytko
648 I   |                Jeszczeć nie tu koniec świata.~ ~A teraz ten wieczór sławny~
649 I   |              teraz ten wieczór sławny~Święćmy jako zwyczaj dawny,~Niecąc
650 VI  |          Suche role się padają;~Polny świercz, co głosu sstaje,~Gwałtownemu
651 I   |            bywało przed tym wszędzie.~Święta przed tym ludzie czcili,~
652 I   |            drugich miały,~Że na dzień świętego Jana~Zawżdy sobótka palana.~ ~
653 I   |           zachowajcie:~Święto niechaj świętem będzie,~Tak bywało przed
654 I   |            Ojcowski rząd zachowajcie:~Święto niechaj świętem będzie,~
655 I   |           przestanku pracujem~I dniom świętym nie folgujem:~Więc też tylko
656 I   |        zwyczaj dawny,~Niecąc ognie do świtania,~Nie bez pieśni, nie bez
657 VI  |           chodząc za niem,~Budzą lasy swoim graniem.~Żyto się w polu
658 XII |            czeladź i wszytek~Opatruje swój dobytek.~ ~Jemu sady obradzają,~
659 VIII|               nadobne koło~I włożę na swoje czoło.~ ~Tak dziewka, jako
660 III |               łowiec niepospolity~A w swych sprawach dziwnie skryty.~
661 III |               jako chcemy.~ ~Nie ma w swym szaleństwie miary,~Kto gardzi
662 IX  |            godzien;~Już ci żona warzy syna,~Nieprzejednanać to wina.~ ~
663 IX  |          niecnotę tobie,~Zdrajca mój, synowski grobie!"~ ~Porwie się mąż
664 Inc |              Tam goście, tam i domowi~Sypali się ku ogniowi;~Bąki za
665 I   |         dzieci, Boga trzeba,~Kto chce syt być swego chleba.~ ~Na tego
666 III |      przemieszkiwa.~ ~A to jako w nim szacować,~Że umie i praktykować?~
667 III |               chcemy.~ ~Nie ma w swym szaleństwie miary,~Kto gardzi Pańskimi
668 XI  |           Usta twoje koralowe,~A zęby szczere perłowe;~Szyja pełna, okazała,~
669 Inc |              na murawie;~Potym wstało sześć par prawie~Dziewek jednako
670 IV  |         utroskała.~ ~O wszelaką inszą szkodę~Łacno przyzwolę na zgodę;~
671 III |            płota!~Uchowa cię dziś Bóg szkody,~Bo tu opodal do wody.~ ~
672 V   |          rozumiesz.~ ~I któraż by nie szła rada~Za tak gładkiego sąsiada?~
673 XI  |         Lelijowe i różane.~ ~Nos jako sznur upleciony,~Czoło jak marmór
674 VI  |               łaje. ~ ~Już mdłe bydło szuka cienia~I ciekącego strumienia,~
675 X   |          Jakie ludzkie głupie sprawy:~Szukać śmierci przez bój krwawy!~
676 V   |           służyła;~Ale ty rad z ludzi szydzisz,~Zwłaszcza gdy prostaka
677 XI  |               A zęby szczere perłowe;~Szyja pełna, okazała,~Piersi jawne,
678 X   |        skosztował,~Kto naprzód wojsko szykował~I wynalazł swoją głową~Strzelbę
679 V   |           gromado moja,~Nie mam przed Szymkiem pokoja!~Za trzewik mi zastępuje,~
680 V   |              A powiada, że miłuje. ~ ~Szymku, by to prawda była,~Dobrze
681 IX  |                Spiewa więzień okowany~Tając na czas wnętrznej rany. ~ ~
682 VIII|           będę nosiła.~ ~Dałam wczora taki drugi;~Będzie mi go żal
683 IX  |        Polszcze jako żywy~Zjawiły się takie dziwy.~ ~Jednak ja mam,
684 V   |              silnyś przechyra,~A ja z takim nie mam mira.~ ~Nie sprawujże
685 Inc |           Wszytki spiewać nauczone,~W tańcu także niezganione;~Więc
686 II  |               moja nawiętsza wada,~Że tańcuję barzo rada;~Powiedzcież
687 VII |              źwierz leśny bijesz,~Niż tańcujesz albo pijesz.~ ~Ja też, bym
688 XI  |               gębie cukier czuję.~ ~W tańcuś jak jedna bogini,~A co cię
689 VII |              bo po tobie~Serce zawżdy teskni sobie.~ ~Wolałabym też tym
690 IX  |           omdlewa.~ ~Spiewa słowik na topoli,~A w sercu go przedsię boli~
691 XI  |             miesiąc między gwiazdami,~Toś ty jest między dziewkami!~ ~
692 VII |              gęstym lasem~Użyć z tobą towarzystwa,~Pomogę ja i myślistwa.~ ~
693 VII |         miłość nie przywyknie?~Już ja trafię, gdy pies krzyknie,~Gdzie
694 X   |               w którym muszę~Wiecznie trapić moję duszę.~ ~Bodaj wszytkich
695 XII |               będą gadki pokryte,~Tam trefne plęsy z ukłony,~Tam cenar, [
696 III |              temu,~Że, nie mówiąc nic trefnego,~Chcę po was śmiechu śmiesznego.~ ~
697 Inc |               ku ogniowi;~Bąki za raz troje graty~A sady się sprzeciwiały.~ ~
698 VII |                bym nabarziej chciała,~Trudno bym się zdobyć miała~Na
699 IV  |             mogę,~Co mi w sercu czyni trwogę;~Wszytki tu wzrok ostry
700 I   |             włóżmy,~A z sobą sami nie trwóżmy;~Wrócąć się i dobre lata,~
701 V   |             przed Szymkiem pokoja!~Za trzewik mi zastępuje,~A powiada,
702 XI  |      rozprawie;~A kiedy cię pocałuję,~Trzy dni w gębie cukier czuję.~ ~
703 II  |           uśmiechacie,~Podobno ze mną trzymacie;~Postępujmyż tedy krokiem,~
704 IX  |              zdadzą te potrawy?~To za twą niecnotę tobie,~Zdrajca
705 XII |           głos twej chwale zdoła?~Kto twe wczasy, kto pożytki~Może
706 II  |             też tu ta nie była,~Która twemu sercu miła?~Każesz li, wierzyć
707 IX  |               na źwierz chciwy,~Umysł twój krzyw niecnotliwy.~ ~Siadaj
708 IX  |            Obiad i co za przysmaki~Na twym stole; ach, łakomy,~Swe
709 I   |        świętym nie folgujem:~Więc też tylko zarabiamy,~Ale przedsię
710 VIII|             Będę nad wami siedziała~I tymczasem kwiatki rwała.~ ~Kwiatki
711 XI  |              rzadko przy gładkości.~ ~Tymeś ludziom wszytkim miła~I
712 IX  |           wiatrem zaniesiony;~I oracz ubogi spiewa,~Choć od pracej aż
713 Inc |            par prawie~Dziewek jednako ubranych~I belicą przepasanych.~ ~
714 III |             puść się na chwilę płota!~Uchowa cię dziś Bóg szkody,~Bo
715 XII |                Człowiek w twej pieczy uczciwie~Bez wszelakiej lichwy żywię;~
716 III |              rzadko uśnie w nocy,~Ale ufa zawżdy mocy.~ ~Kocie, wszytko
717 II  |              zajdzie w lata,~I tak on ujdzie za swata.~ ~Za mną, za mną,
718 VI  |         młodszy, noście snopy,~Drudzy układajcie w kopy!~ ~Gospodarzu nasz
719 XII |           pokryte,~Tam trefne plęsy z ukłony,~Tam cenar, [tam] i goniony.~ ~
720 III |               jako w nim szacować,~Że umie i praktykować?~A to tak
721 II  |           płatna będzie.~ ~Ja się nie umiem frasować,~Toż radzę drugim
722 X   |               wrócił całym;~A nie daj umrzeć mnie, smutnej,~W płaczu
723 IX  |         składaj nic na źwierz chciwy,~Umysł twój krzyw niecnotliwy.~ ~
724 X   |                A ona i tak człowieczy~Upad ma na dobrej pieczy.~ ~Przynamniej
725 XI  |              różane.~ ~Nos jako sznur upleciony,~Czoło jak marmór gładzony;~
726 IX  |            niewiadomy!~ ~A gdy go tak uraczono,~Głowę na wet przyniesiono;~
727 I   |           ciepła każą;~Co rok słabsze urodzaje,~A zła drogość za tym wstaje.~ ~
728 IX  |           cienie.~ ~Próznoś jej język urzynał,~Bo wszytko, coś z nią poczynał,~
729 XII |               siatkę~Idzie mrokiem na usadkę~Albo sidła stawia w lesie;~
730 VIII|               Które na łubce obszytej~Usadzę w nadobne koło~I włożę na
731 XI  |                by w tej pięknej rocie~Usłyszeć co o Dorocie,~Weźmi gęśle,
732 II  |            tej wady?~ ~Wszytki mi się uśmiechacie,~Podobno ze mną trzymacie;~
733 III |         dziwnie skryty.~K’temu rzadko uśnie w nocy,~Ale ufa zawżdy mocy.~ ~
734 XI  |               oczy dwa węgla prawe.~ ~Usta twoje koralowe,~A zęby szczere
735 III |             suszy,~Tobie trzeba aż po uszy;~Nieboże mój, kto cię zbłaźnił,~
736 IV  |             tknąć miała,~O com się ja utroskała.~ ~O wszelaką inszą szkodę~
737 VII |         Gdziekolwiek pod gęstym lasem~Użyć z tobą towarzystwa,~Pomogę
738 V   |                                 Panna V~Zwierzęć się, gromado moja,~
739 VI  |                                 Panna VI~Gorące dni nastawają,~Suche
740 VII |                                 Panna VII~Prózno cię patrzam w tym
741 VIII|                                 Panna VIII~Pracowite woły moje,~Przy
742 II  |            Panna II~To moja nawiętsza wada,~Że tańcuję barzo rada;~
743 II  |        sąsiady,~Jest tu która bez tej wady?~ ~Wszytki mi się uśmiechacie,~
744 VIII|          mając oko wszędzie,~Będę nad wami siedziała~I tymczasem kwiatki
745 IX  |           czegoś godzien;~Już ci żona warzy syna,~Nieprzejednanać to
746 III |          mówiąc nic trefnego,~Chcę po was śmiechu śmiesznego.~ ~Wystąp’
747 VIII|              nigdy nie sieczona.~ ~Tu wasza dziś pasza będzie;~A ja,
748 X   |           ciebie, mój miły,~Me prośby ważne nie były;~Próznom ja łzy
749 VIII|               go będę nosiła.~ ~Dałam wczora taki drugi;~Będzie mi go
750 IX  |         czubatym;~Sama się w jaskółkę wdała,~Oknem, łając, poleciała.~ ~
751 IX  |              w słowicze pióra;~I dziś wdzięcznym głosem cieszy,~Kto się kolwiek
752 XII |               gęste więcierze,~Czasem wędą ryby bierze;~A rozliczni
753 X   |              w potrzebie~Wolno stanąć wedla ciebie;~Przywykłabych i
754 XI  |       wyniosłe i czarnawe,~A oczy dwa węgla prawe.~ ~Usta twoje koralowe,~
755 XII |                Nań przychodzi z owiec wełna~I zagroda jagniąt pełna.~ ~
756 XII |           Panna XII~Wsi spokojna, wsi wesoła,~Który głos twej chwale
757 IX  |             go tak uraczono,~Głowę na wet przyniesiono;~Temu czasza
758 XI  |          rocie~Usłyszeć co o Dorocie,~Weźmi gęśle, jakoć miła,~A zagraj
759 IV  |               kwiateczki rwała,~A ten wianek gotowała?~Tobie, miły, nie
760 IX  |         żeglarz w cudze strony~Nagłym wiatrem zaniesiony;~I oracz ubogi
761 I   |               nocy, życz pogody,~Broń wiatrów i nagłej wody;~Dziś przyszedł
762 XII |          przez morze,~Gdzie człowieka wicher pędzi,~A śmierć bliżej niż
763 V   |                Zwłaszcza gdy prostaka widzisz.~ ~Tobie to wolno samemu,~
764 XII |        przyniesie.~ ~W rzece ma gęste więcierze,~Czasem wędą ryby bierze;~
765 XII |            Zatym sprzętna gospodyni~O wieczerzej pilność czyni,~Mając doma
766 I   |          koniec świata.~ ~A teraz ten wieczór sławny~Święćmy jako zwyczaj
767 V   |           Tobie to wolno samemu,~Ale, wierę, nie inszemu;~Bo ty z tym
768 VI  |              odpoczniemy~Dołożywszy z wierzchem broga;~Już więc, dzieci,
769 II  |          twemu sercu miła?~Każesz li, wierzyć będziemy,~Aleć insze rozumiemy.~ ~
770 V   |         głupią była,~Żem ci też kiedy wierzyła;~Dziś już nic i pókim żywa,~
771 II  |         nadobny bębennico!~Wszytka tu wieś siedzi wkoło,~A w pośrzodku
772 XII |              mój głos wyrzekł wszytki~Wieśne wczasy i pożytki.~ ~
773 III |               i praktykować?~A to tak wieszcza bestyja,~Że się zawżdy na
774 IX  |             mnie płacz obfity.~Spiewa więzień okowany~Tając na czas wnętrznej
775 VIII|            wieniec!~Samam go swą ręką wiła,~Sama go będę nosiła.~ ~
776 III |           wszytko to do czasu,~Strzeż wilka wyszczekać z lasu:~A może
777 IX  |              syna,~Nieprzejednanać to wina.~ ~Nie wiesz, królu, nie
778 IX  |            niewierny pohańcze,~Zbójca własny, nie posłańcze!~Miawszy
779 IV  |         Któryś sam mił sercu memu. ~ ~Włóż na piękną głowę twoję~Tę
780 VIII|               Usadzę w nadobne koło~I włożę na swoje czoło.~ ~Tak dziewka,
781 I   |          chleba.~ ~Na tego my wszytko włóżmy,~A z sobą sami nie trwóżmy;~
782 IX  |         więzień okowany~Tając na czas wnętrznej rany. ~ ~Spiewa żeglarz
783 XII |             jako może.~ ~A niedorośli wnukowie,~Chyląc się ku starszej
784 VII |              Niech za tobą smycz psów wodzę!~Żadna gęstwa, żadne głogi~
785 XII |           wesoło.~ ~Stada igrają przy wodzie,~A sam pasterz, siedząc
786 X   |               skosztował,~Kto naprzód wojsko szykował~I wynalazł swoją
787 VII |          Serce zawżdy teskni sobie.~ ~Wolałabym też tym czasem~Gdziekolwiek
788 IX  |               A by dziś nie ludziom k’woli,~Co spiewam, płakać bych
789 I   |              z sobą sami nie trwóżmy;~Wrócąć się i dobre lata,~Jeszczeć
790 X   |               być śmiałym,~Jakoby się wrócił całym;~A nie daj umrzeć
791 XII |              wczasy, kto pożytki~Może wspomnieć za raz wszytki?~ ~Człowiek
792 I   |        urodzaje,~A zła drogość za tym wstaje.~ ~Pracuj we dnie, pracuj
793 Inc |             wszyscy na murawie;~Potym wstało sześć par prawie~Dziewek
794 XII |             Wykną przestawać na male,~Wstyd i cnotę chować w cale.~ ~
795 XI  |          głośne strony~Będą sławić na wsze strony.~ ~
796 IV  |             com się ja utroskała.~ ~O wszelaką inszą szkodę~Łacno przyzwolę
797 III |          śmiech z przyrodzenia;~Inszy wszelaki źwierz niemy~Nie śmieje
798 XII |              twej pieczy uczciwie~Bez wszelakiej lichwy żywię;~Pobożne jego
799 Inc |            się sprzeciwiały.~ ~Siedli wszyscy na murawie;~Potym wstało
800 VI  |           gościu, bywaj u mnie,~Kiedy wszystko najdziesz w gumnie,~A jesli
801 XII |         plemię,~Stąd roczną czeladź i wszytek~Opatruje swój dobytek.~ ~
802 II  |                Mój nadobny bębennico!~Wszytka tu wieś siedzi wkoło,~A
803 X   |            trapić moję duszę.~ ~Bodaj wszytkich mąk skosztował,~Kto naprzód
804 III |             mam wydać wolej.~ ~Sam ze wszytkiego stworzenia~Człowiek ma śmiech
805 XI  |            gładkości.~ ~Tymeś ludziom wszytkim miła~I mnieś wiecznie zniewoliła;~
806 VI  |           więc, dzieci, jedno Boga!~ ~Wtenczas, gościu, bywaj u mnie,~Kiedy
807 VI  |               się zejdzie jarzynie;~A wy, młodszy, noście snopy,~
808 VI  |               kopy!~ ~Gospodarzu nasz wybrany,~Ty masz mieć wieniec kłosiany,~
809 XII |               się ku starszej głowie,~Wykną przestawać na male,~Wstyd
810 X   |              nie były;~Próznom ja łzy wylewała~I żałosnie narzekała. ~ ~
811 IX  |               siestrze posłała.~ ~Nie wymyślaj przyczyn sobie,~Pewnać już
812 X   |             naprzód wojsko szykował~I wynalazł swoją głową~Strzelbę srogą,
813 XI  |             jak marmór gładzony;~Brwi wyniosłe i czarnawe,~A oczy dwa węgla
814 IX  |       przyniesiono;~Temu czasza z rąk wypadła,~Język zmilknął, a twarz
815 IX  |              poczynał,~Krwią na rąbku wypisała~I smutnej siestrze posłała.~ ~
816 XII |               w morze,~Niżby mój głos wyrzekł wszytki~Wieśne wczasy i
817 III |             was śmiechu śmiesznego.~ ~Wystąp’ ty, coś ciągnął kota,~A
818 III |             to do czasu,~Strzeż wilka wyszczekać z lasu:~A może być i w tym
819 VII |           jako śrzeżogę~Przy tobie ja wytrwać mogę!~ ~Albo, mój myśliwcze,
820 IV  |             też masz za co sobie:~Ani wzgardzisz chucią moją,~Ale mi ją oddasz
821 III |             skórę,~On przedsię ogonem wzgórę;~Zły z nim pokój, gorsza
822 XII |              i goniony.~ ~A gospodarz wziąwszy siatkę~Idzie mrokiem na
823 XII |              i spuszczać pomoże;~Męża wzmaga, jako może.~ ~A niedorośli
824 IV  |              czyni trwogę;~Wszytki tu wzrok ostry mają~I co piękne,
825 X   |                                 Panna X~Owa u ciebie, mój miły,~
826 XI  |                                 Panna XI~Skrzypku, by w tej pięknej
827 XII |                                 Panna XII~Wsi spokojna, wsi wesoła,~
828 II  |            frasować,~Toż radzę drugim zachować;~Bo w trosce człowiek zgrzybieje~
829 I   |             słuchajcie,~Ojcowski rząd zachowajcie:~Święto niechaj świętem
830 Inc |              niezganione;~Więc koleją zaczynały,~A pierwszej tak począć
831 VI  |       odkładasz,~Mnie do siebie drogę zadasz.~ ~
832 VII |             psów wodzę!~Żadna gęstwa, żadne głogi~Nie przekażą mojej
833 XI  |            Weźmi gęśle, jakoć miła,~A zagraj nie myśląc siła!~ ~Nieprzepłacona
834 XII |            przychodzi z owiec wełna~I zagroda jagniąt pełna.~ ~On łąki,
835 Inc |                       Gdy słońce Raka zagrzewa,~A słowik więcej nie spiewa,~
836 VII |             krzyknie,~Gdzie zajeżdżać zającowi~Mając charty pogotowi.~ ~
837 II  |            lepiej służy;~A choć drugi zajdzie w lata,~I tak on ujdzie
838 VII |              gdy pies krzyknie,~Gdzie zajeżdżać zającowi~Mając charty pogotowi.~ ~
839 III |               stadzie,~Co już myśli o zakładzie.~ ~
840 IX  |            Panna IX~Ja spiewam, a żal zakryty~Mnoży we mnie płacz obfity.~
841 XI  |                ręka biała.~ ~Serce mi zakwitnie prawie~Przy twej przyjemnej
842 X   |             Próznom ja łzy wylewała~I żałosnie narzekała. ~ ~Przedsięś
843 X   |     nieszczęsnej, zaniechał~W ciężkim żalu, w którym muszę~Wiecznie
844 X   |                A mnieś, nieszczęsnej, zaniechał~W ciężkim żalu, w którym
845 IX  |           cudze strony~Nagłym wiatrem zaniesiony;~I oracz ubogi spiewa,~Choć
846 XII |             Dzień tu, ale jasne zorze~Zapadłyby znowu w morze,~Niżby mój
847 Inc |            Sobótkę, jako czas niesie,~Zapalono w Czarnym Lesie.~ ~Tam goście,
848 I   |              folgujem:~Więc też tylko zarabiamy,~Ale przedsię nic nie mamy.~ ~
849 XII |             odważają.~ ~Oracz pługiem zarznie w ziemię;~Stąd i siebie,
850 V   |        sprawujże się przez miarę,~Boć zaś ludzie dadzą wiarę;~A mało
851 I   |            rąk nie damy,~A społem nie zaspiewamy?~ ~Piękna nocy, życz pogody,~
852 V   |        Szymkiem pokoja!~Za trzewik mi zastępuje,~A powiada, że miłuje. ~ ~
853 IV  |               ją oddasz swoją.~ ~Tego zataić nie mogę,~Co mi w sercu
854 VI  |         kłosiany,~Gdy w ostatek zboża zatnie~Krzywa kosa już ostatnie.~ ~
855 IX  |             ludźmi żyła;~Toż niebodze zawadziło,~Bo każdemu piękne miło.~ ~
856 IX  |         Miawszy odnieść siostrę żenie~Zawiodłeś ją w leśne cienie.~ ~Próznoś
857 IV  |         spuściła;~I sen mię prace nie zbawi,~Spię, a myślę, by na jawi.~ ~
858 VI  |            ostatnie.~ ~A kiedy z pola zbierzemy,~Tam dopiero odpoczniemy~
859 IX  |               Język zmilknął, a twarz zbladła.~ ~A żona powstawszy z ławy:~"
860 III |            uszy;~Nieboże mój, kto cię zbłaźnił,~Żeś tak srogie źwierzę
861 IX  |             Zły a niewierny pohańcze,~Zbójca własny, nie posłańcze!~Miawszy
862 VI  |               kłosiany,~Gdy w ostatek zboża zatnie~Krzywa kosa już ostatnie.~ ~
863 X   |            ciebie;~Przywykłabych i ja zbroi,~Bodaj przepadł, kto się
864 I   |           Albo nas grady porażą,~Albo zbytnie ciepła każą;~Co rok słabsze
865 IX  |           powstawszy z ławy:~"Coć się zdadzą te potrawy?~To za twą niecnotę
866 VII |               chciała,~Trudno bym się zdobyć miała~Na lepszą myśl; bo
867 XII |                Który głos twej chwale zdoła?~Kto twe wczasy, kto pożytki~
868 IX  |             To za twą niecnotę tobie,~Zdrajca mój, synowski grobie!"~ ~
869 II  |               dobra myśl płuży,~Tam i zdrowie lepiej służy;~A choć drugi
870 IV  |             Żadna chwila ta nie była,~Żebych cię z myśli spuściła;~I
871 IX  |             wnętrznej rany. ~ ~Spiewa żeglarz w cudze strony~Nagłym wiatrem
872 XII |               ciągną przy dworze~Albo żeglują przez morze,~Gdzie człowieka
873 VI  |             trzeba oziminie,~Kosa się zejdzie jarzynie;~A wy, młodszy,
874 V   |              I samam tak głupią była,~Żem ci też kiedy wierzyła;~Dziś
875 IX  |               Miawszy odnieść siostrę żenie~Zawiodłeś ją w leśne cienie.~ ~
876 IV  |             szkodę~Łacno przyzwolę na zgodę;~Ale kto mię w miłość ruszy,~
877 II  |        zachować;~Bo w trosce człowiek zgrzybieje~Pierwej, niż się sam spodzieje.~ ~
878 VIII|              zdroje;~Wam kwitnie łąka zielona,~Kosą nigdy nie sieczona!~ ~
879 I   |           przedsię wszytko zrobili;~A ziemia hojnie rodziła,~Bo pobożność
880 XII |               Oracz pługiem zarznie w ziemię;~Stąd i siebie, i swe plemię,~
881 V   |               i pókim żywa,~Znam cię, ziółko, żeś pokrzywa.~ ~Ze mną
882 IX  |              Ani w Polszcze jako żywy~Zjawiły się takie dziwy.~ ~Jednak
883 I   |               rok słabsze urodzaje,~A zła drogość za tym wstaje.~ ~
884 XI  |          Doroto,~Co między pieniędzmi złoto,~Co miesiąc między gwiazdami,~
885 IX  |           czasza z rąk wypadła,~Język zmilknął, a twarz zbladła.~ ~A żona
886 VI  |            polu dostawa~I swoją barwą znać dawa,~Iż już niedaleko żniwo:~
887 IV  |              mają~I co piękne, dobrze znają.~ ~Prze Bóg, siostry, o
888 V   |            Dziś już nic i pókim żywa,~Znam cię, ziółko, żeś pokrzywa.~ ~
889 III |         srogie źwierzę drażnił?~ ~Nie znasz ludzi, co przed kotem~Pierzchają
890 XI  |        wszytkim miła~I mnieś wiecznie zniewoliła;~Przeto cię me głośne strony~
891 VI  |           znać dawa,~Iż już niedaleko żniwo:~Miej się do sierpa co żywo!~ ~
892 XII |             ale jasne zorze~Zapadłyby znowu w morze,~Niżby mój głos
893 V   |       poprawisz,~Że mię w nieprawdzie zostawisz.~ ~
894 I   |            czcili,~A przedsię wszytko zrobili;~A ziemia hojnie rodziła,~
895 III |               Zły z nim pokój, gorsza zwada;~Jeszcze i dziś strach sąsiada.~ ~
896 III |              zbłaźnił,~Żeś tak srogie źwierzę drażnił?~ ~Nie znasz ludzi,
897 V   |                               Panna V~Zwierzęć się, gromado moja,~Nie mam
898 V   |              ty rad z ludzi szydzisz,~Zwłaszcza gdy prostaka widzisz.~ ~
899 I   |           wieczór sławny~Święćmy jako zwyczaj dawny,~Niecąc ognie do świtania,~
900 I   |            zaspiewamy?~ ~Piękna nocy, życz pogody,~Broń wiatrów i nagłej
901 IX  |              była,~Póki między ludźmi żyła;~Toż niebodze zawadziło,~
902 XII |           funt przedawa,~Krwią drudzy zysk oblewają,~Gardła na to odważają.~ ~
903 VI  |             Budzą lasy swoim graniem.~Żyto się w polu dostawa~I swoją
904 V   |        wierzyła;~Dziś już nic i pókim żywa,~Znam cię, ziółko, żeś pokrzywa.~ ~
905 XII |        uczciwie~Bez wszelakiej lichwy żywię;~Pobożne jego staranie~I
906 VI  |          żniwo:~Miej się do sierpa co żywo!~ ~Sierpa trzeba oziminie,~