Ksiegi,  Piesn

 1       1,  II   |   wiatr zachodny wieje;~Ptacy sobie gniazda omyślają,~A przede
 2       1,  IV   |    panno wszech piękniejsza w sobie,~Że człowiek rad i nierad
 3       1,  IV   |    być szczęśliwy i życzyłbym sobie,~Abych już tę na wieki łaskę
 4       1,  VII  |   przyjemne słowa,~Po których sobie teskni biedna moja głowa.~ ~
 5       1,  VIII |   albo miłość zmyśla sny sama sobie,~Albo i ty nie chcesz, bych
 6       1,  IX   |             PIEŚŃ IX~ ~Chcemy sobie być radzi?~Rozkaż, panie,
 7       1,  XII  |      tak pięknych ubieżał.~Ja sobie tak dobrych lat doczekać
 8       1,  XIII | Święty pokoju, tę masz wadę w sobie~Że ludzie radzi zgnuśnieją
 9       1,  XVIII|       i twardy ser głodzą,~Co sobie gardła ostrzą na niewinne
10       2,  I    | Pańskiej ostrzeżony,~Zbudował sobie korab' niezmierzony;~Na
11       2,  IV   |      nie zmierza wysoko.~ ~Im sobie człowiek więcej pomierny
12       2,  IV   | odprawię,~Lepiej daleko płatu sobie tym poprawię,~ ~Niżbych
13       2,  V    |       z oczu, a czuj w czas o sobie,~Cny Lachu! Kto wie, jemu
14       2,  V    |        Nową przypowieść Polak sobie kupi,~Że i przed szkodą,
15       2,  VIII |       PIEŚŃ VIII~ ~Nie frasuj sobie, Mikołaju, głowy,~Kto ma
16       2,  XII  | wysszej skoczy;~A iż baczy po sobie, że się wspinać prózno,~
17       2,  XII  |      ona nagrodą i płacą jest sobie~I krom nabytych przypraw
18       2,  XIII |     tobie,~Jesteś silen i sam sobie.~ ~Nie puściłeś wódz gniewowi,~
19       2,  XX   | rozumiesz, zazdrość zjednałeś sobie,~Zacny biskupie, w mojej
20       2,  XX   |  Głowy nie ufrasuję bynamniej sobie;~Że w twym pałacu mieszkam,