Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    |         potomkowi;~I przybywa-ć mu rzkmo, ale nie wiem czemu,~
 2       1,  II   |   gryzie mól zakryty,~Nie idzie mu w smak obiad obfity;~Żadna
 3       1,  III  | ubogiemu przyprawujesz rogi,~Że mu ani król, ani hetman srogi.~ ~
 4       1,  V    |        znać daje~Sam na się, że mu jeszcze nie dostaje.~ ~Siła
 5       1,  V    |      lata~Król macedoński, lecz mu się tak zdało,~Że nań samego
 6       1,  VI   |       byłby w takiej męce,~Żeby mu ze łba musiały spaść rogi,~
 7       1,  IX   | przejźrzenia Pańskiego od wieku mu płynie.~ ~A nigdy nie zabłądzi,~
 8       1,  XVI  |         miecz goły,~Nie uczynią mu smaku przyprawne stoły,~
 9       1,  XVI  |    przyprawne stoły,~Nie pomoże mu do snu słodkie śpiewanie;~
10       1,  XVI  |   czeladź rzuciła~I sam pan, bo mu się już ziemia sprzykrzyła.~ ~
11       1,  XVII |        miłość, znacie,~Dodajcie mu tak szczęśliwego biegu,~
12       1,  XVIII|         jęczy,~Wziął konwią, aż mu na łbie zostały obręczy.~
13       1,  XXV  |        Co drugi rad uczyni, gdy mu miejsce krzywo,~Żebyś mi
14       2,  III  |         Jako cień, kiedy słońca mu nie zstawa.~ ~Lecz jako
15       2,  IV   |     więcej pomierny ujmuje,~Tym mu więcej od Boga z łaski przystępuje;~
16       2,  IX   |        człowiek zhardzieje,~Gdy mu się dobrze dzieje;~Więc
17       2,  IX   |      wywrócić w godzinie;~A kto mu kolwiek ufa, nie zaginie.~
18       2,  XIII |    prędko stradał;~Nie przyszło mu do odsieczy;~Głowy ostrzec
19       2,  XIV  |    Jesli namniej przewinił, być mu w okowach.~ ~Więc ja podobno
20       2,  XVIII|         brony,~ ~Cerber, chocia mu wściekły łeb nakrywa~Sto