Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    |     jego sprawy przyszłe wieki więc wspomioną;~Ponieważ cnocie
 2       1,  I    |   kostek, prawem zakazanych.~ ~Więc ojciec krzywo przysiągł,
 3       1,  V    |   troski nie wybije z głowy.~ ~Więc śmierć nieużyta~Tak za gardło
 4       1,  XI   |        mną, Neto nietykana,~By więc sarneczka, kiedy obłąkana~
 5       1,  XVII |         I to mi czasem na myśl więc przychodzi~(Bo łacno, gdy
 6       1,  XVIII| niebożątko z mózgu oszalało.~ ~Więc też wojna bez wici: gospodarz
 7       1,  XVIII| obręczy.~Potym do arkabuzów. A więc to biesiada?~Jeśliscie tak
 8       1,  XIX  |      białe, jeno uchyl gęby.~ ~Więc i lat tak snadnie~Mamkać
 9       1,  XXI  |        Ale nie strzymał umowy,~Więc przyszedł o smutek nowy,~
10       1,  XXIV |         A sam głodem umiera.~ ~Więc, by tacy synowie~Byli jako
11       2,  III  |    pani z przyrodzenia,~Często więc rada sprawy swe odmienia.~ ~
12       2,  V    |   jedzą!~ ~Tak odbieżałe stado więc drapają~Rozbójce wilcy,
13       2,  VI   |    nami~Niefortuna pokaże, tam więc człowiek czuje,~Że co drugim
14       2,  IX   |      Gdy mu się dobrze dzieje;~Więc też, kiedy go Fortuna omyli,~
15       2,  XI   |         Wieczny wygnańcze, ani więc odkładaj!~
16       2,  XIV  |      rodzaj na pieczy.~ ~A wam więc nad mniejszymi zwierzchność
17       2,  XIV  | przewinił, być mu w okowach.~ ~Więc ja podobno z mniejszym niebezpieczeństwem~
18       2,  XVIII|   skargę na mogiłę smętną~Włóż więc pamiętną!"~
19       2,  XIX  |      miłą~Godzi się oprzeć, by więc i ostatnią siłą;~Nie przegra,