Ksiegi,  Piesn

 1       1,  II    |     Serce roście patrząc na te czasy!~Mało przed tym gołe
 2       1,  IV    |  życzyłbym sobie,~Abych już tę na wieki łaskę znał po tobie;~
 3       1,  VII   |      Już mi z myśli wypadły te obecne twarzy;~Twoje nadobne
 4       1,  XII   |       Samem swą własną ręką tę winnicę grodził,~Aby jej
 5       1,  XIII  |   rana!~ ~Bodaj szczęśliwie tę drogę odprawił~I wszystko
 6       1,  XIII  |   wyrodzili?~Święty pokoju, tę masz wadę w sobie~Że ludzie
 7       1,  XV    |     nie mogę wydziwić,~Skąd tę niestałość białegłowy mają,~
 8       1,  XIX   |     przyganiała.~ ~Takżeć i te stroje~Jakoby nie twoje;~
 9       1,  XIX   |    Nie przeciw się Zosi,~Bo tę miłość nosi,~Że musi skakać
10       1,  XXIIII|     i pleśń na was padła,~A te niewierne zamki rdza plugawa
11       1,  XXIV  |    nie dziedziczy.~ ~Przeto te troski płone~Szatanowi zlecone;~
12       1,  XXV   | samę wrzuć w ogień; bo prze te niewczasy~Dobrze już nie
13       1,  XXV   |    miejsce krzywo,~Żebyś mi tę niewdzięczność okazować
14       2,  I     |   zatopieni;~Niebo a morze, te dwie rzeczy były~Świat zastąpiły.~ ~
15       2,  I     |  czasy.~ ~I będzie, jako po te lata wszytki,~Ziemia dawała
16       2,  V     |  Krwią swą nagrodził i omył tę zmazę,~Którą dziś niesiesz
17       2,  V     |      Biedne półmiski, czego te czekają?~To pan, i jadać
18       2,  XIX   |     kto, co by wzgardziwszy te doczesne rzeczy~Chciał ze
19       2,  XX    |  Żeś mię z domu wyciągnął w te dalsze strony~Od małych