Ksiegi,  Piesn

 1       1,  VI   |        spaść rogi,~Chociaż był u mnie niedawno tak drogi.~ ~Nie
 2       1,  VII  |       wesele, lubeż me biesiady!~Mnie podobno już prózno szukać
 3       1,  XII  |           o co znać dbał mało,~A mnie za me staranie złe szczęście
 4       1,  XII  |          czego dostał snadnie,~A mnie, patrząc, jeno się serce
 5       1,  XV   |    wszystko otrzymać u ciebie,~A mnie się zdało, żem był wszystek
 6       1,  XV   |       Dziś inne wiatry przeciwko mnie wieją,~Straciłem wszystko
 7       1,  XVIII|        Bijcie się, póki chcecie, mnie tam na tym mało!~ ~Kufle
 8       1,  XX   |       nic dobrego.~ ~Przedsię do mnie, a ja nie zawiodę;~Wy też
 9       1,  XXII |  wierzchu się przedsię śmieją.~ ~Mnie, smutnego, ten dowcip nie
10       1,  XXV  |       dobry, a potłucz zawiasy~I mnie samę wrzuć w ogień; bo prze
11       1,  XXV  |        sroższa niżli pani twoja,~Mnie to na złość trzymasz się
12       1,  XXV  | niewdzięczność okazować miała,~A mnie całą noc płakać pod niebem
13       2,  II   |   Amfijona~I lutnistę Arijona.~ ~Mnie sama twarz nie uwiedzie~
14       2,  XVIII|       chcę tykać,~Ani zamykać.~ ~Mnie niechaj ojciec trzyma w
15       2,  XVIII|          miała nad mężem ubogim;~Mnie niechaj zaśle w pogańskie
16       2,  XXII | strapionych~Wdzięczna ochłodo, i mnie sprzyjaźliwą~Bądź, gdy cię
17       2,  XXIV |   zabiegłe za zimne Tryjony.~ ~O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,~
18       2,  XXIV |    mieszkańcy świata Anglikowie;~Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan,
19       2,  XXIV |      Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają,~Którzy głęboki