Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    |       źli, nie życzemy,~Aż gdy nam z oczu zniknie, toż jej
 2       1,  X    |      Niechaj fortunnie i zdrów nam panuje;~A zwierzonego nie
 3       1,  XIII |   równia, jako wstała.~ ~I już nam ma być ten pohaniec srogi,~
 4       1,  XIII |    srogi,~Który niedawno padał nam pod nogi,~Kiedy Starodub,
 5       1,  XIV  |  czując zimę, precz lecieli.~ ~Nam nie lza, jedno patrzać też
 6       1,  XIV  |  Jeleniom nowe rogi wyrastają;~Nam, gdy raz młodość minie,~
 7       1,  XV   |  jednako i padnie, i wschodzi,~Nam zawżdy z laty cokolwiek
 8       1,  XXII |      było.~ ~Teraz widzisz, że nam niebo nie sprzyja:~W czym
 9       1,  XXII |       głowy psować;~Lepiej się nam na lepsze czasy chować.~ ~
10       1,  XXIV |       w skrzynię Fokarowę.~ ~A nam wina przynoście,~Z wina
11       2,  I    |        Przeciwne chmury słońce nam zakryły~I niepogodne deszcze
12       2,  I    |    Boga żywego rozmowy;~Każ ty nam zasieść przy ciepłym kominie,~
13       2,  V    |   ludziom nie zdołamy?~Ledwieć nam i tak króla nie podawa;~
14       2,  VIII |     serca spraktykuje.~ ~Tenże nam mimo znajomsze sąsiady,~
15       2,  XVI  |       służbie i obiciu złotym;~Nam k'woli, kędy róża pozno
16       2,  XIX  | położyć równo z bestyjami:~Dał nam rozum, dał mowę, a nikomu
17       2,  XXIII|        bywszy zejdzie snadnie,~Nam gdy śniegiem włos przypadnie,~