Ksiegi,  Piesn

 1       1,  VI   |        Com ja tu miała czynić w tej krainie?~Mało jest jedna
 2       1,  VI   |       Niechaj mię wilcy pożrą w tej gładkości,~A po pustyniach
 3       1,  VII  |       PIEŚŃ VII~ ~Trudna rada w tej mierze: przyjdzie się rozjechać,~
 4       1,  VIII |  szmarakiem złoto się dwoi,~Tak tej szlachetnej duszy w tym
 5       1,  X    |      Któryś napierwej zasiadł w tej krainie~I opanował męstwem
 6       1,  XII  |    Aleciem barzo nagle wypadł z tej nadzieje,~A mojej się przygodzie
 7       1,  XVII |         zaginął!~Uszłabych była tej ciężkiej żałości,~Przed
 8       1,  XX   |        namędrszym nie trzymam w tej mierze,~Kto się długo na
 9       1,  XX   |      Bóg odmyślił w niebie,~A k'tej radzie nie przypuszczą ciebie.~
10       1,  XXI  |         słyszy,~A mój wieniec w tej złej ciszy~Niechaj wisi
11       1,  XXII |      nie mniemaj, byś sam był w tej niewoli:~Nalazłby się, kogo
12       1,  XXIV |        jako ojcowie,~Dawno by z tej przyczyny~Świat się jął
13       2,  VI   |     cierpliwość sama nalepsza w tej mierze,~Gdzie za raz i ratunek
14       2,  XII  | pospolitej rzeczy~Służby oddał, tej krzywdy nie ma mieć na pieczy;~
15       2,  XXIII|   zawżdy człek będzie młody~Ani tej, co dziś, urody.~ ~Czas
16       2,  XXV  |    Chowaj nas, póki raczysz, na tej niskiej ziemi;~Jedno zawżdy