Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    |       żeglarze bywali~Wszystek świat jako wielki kołem objechali.~  ~  ~
 2       1,  II   | ciosane łodzie.~ ~Teraz prawie świat się wszystek śmieje,~Zboża
 3       1,  III  |       sprawy i tajemną radę~Na świat wydawasz przez twą cichą
 4       1,  V    |       tak zdało,~Że nań samego świat był jeden mało.~ ~Cóż pomoże
 5       1,  VIII |   zwętpić o tobie.~Ta nadzieja świat mi słodzi; a bych inaczej~
 6       1,  X    |   postawił, że z góry~Wszystek świat widzę, a sam, jako trzeba,~
 7       1,  XVI  | wszyscy z jednym szczęściem na świat się rodzą,~Szerzej jedni
 8       1,  XX   |       A powiem wam, że się tym świat słodzi,~Gdy koleją statek
 9       1,  XXIV |       Dawno by z tej przyczyny~Świat się jął żebraniny.~ ~Lecz
10       2,  I    |       czasy, kiedy powódź była~Świat zatopiła?~ ~Sześć niedziel
11       2,  I    |     morze, te dwie rzeczy były~Świat zastąpiły.~ ~A kiedy się
12       2,  I    |     użytki;~Mnóżcie się, niech świat spustoszały wszędzie~Znowu
13       2,  I    |        miały ziemię opanować~I świat zepsować.~ ~Włożę na niebo
14       2,  XIII |      Któremu, jako sam mniema,~Świat tak wielki równia nie ma,~ ~
15       2,  XVII |     XVII~ ~Niegodzien tego ten świat zawikłany,~Aby miał na nim,
16       2,  XVIII|      ulubiona,~Dziś na wszytek świat wielce zalecona,~Zaspiewaj,