Ksiegi,  Piesn

 1       1,  V     |      coś ty zebrał przez ten czas łakomie,~To się zostoi,
 2       1,  VII   |   się rozjechać,~A przez ten czas wesela i lutnie zaniechać.~
 3       1,  XV    |  cokolwiek odchodzi.~ ~A gdy czas przyjdzie ostatniej potrzebie,~
 4       1,  XVII  | zajźrzała.~ ~Bodaj był w ten czas, gdy do Sparty płynął,~Ten
 5       1,  XIX   |       A nie sromota, co komu czas niesie.~ ~Tobie na twe lata~
 6       1,  XIX   |  niesie.~ ~Tobie na twe lata~Czas poprzestać świata;~Cudniej
 7       1,  XX    |      XX~ ~Miło szaleć, kiedy czas po temu,~A tak, bracia,
 8       1,  XX    |  długo na dobrą myśl bierze:~Czas ucieka, a żaden nie zgadnie,~
 9       1,  XXI   |  komu miło,~Trudno wytrwać i czas mały:~Godzina tam jak rok
10       1,  XXII  |    trudno tego wetować;~Póki czas był, póki szczęście służyło,~
11       1,  XXIIII|    Żem się dał za nos wodzić czas tak barzo długi,~Bacząc,
12       2,  I     |      ciepłym kominie,~Aż zły czas minie.~ ~
13       2,  V     |  Zetrzy sen z oczu, a czuj w czas o sobie,~Cny Lachu! Kto
14       2,  XIII  | hardzie nie każ!~ ~Teraz był czas porokować,~Komu szłyk naprzód
15       2,  XV    |    koniec wzięło,~A przyszły czas Bóg ma w mocy,~Pogrążony
16       2,  XXIII |   Ani tej, co dziś, urody.~ ~Czas ucieka jako woda,~A przy