Ksiegi,  Piesn

 1       1,  V     |    zdało,~Że nań samego świat był jeden mało.~ ~Cóż pomoże
 2       1,  VI    |   musiały spaść rogi,~Chociaż był u mnie niedawno tak drogi.~ ~
 3       1,  VIII  |    dobrą godzinę!~Jaciem twój był jako żywo i twoim zginę.~
 4       1,  IX    |       stojąc upadnie;~A który był dopiero u niej pod nogami,~
 5       1,  XII   |      na co chować:~Nigdy bych był nie wierzył, bych tak miał
 6       1,  XII   |      winnicę grodził,~Aby jej był ani źwierz, ani zły ptak
 7       1,  XV    | ciebie,~A mnie się zdało, żem był wszystek w niebie.~ ~Dziś
 8       1,  XVII  |      mi go zajźrzała.~ ~Bodaj był w ten czas, gdy do Sparty
 9       1,  XXI   |   miał w ręku, co miłował,~By był, nędznik, lepiej chował.~ ~
10       1,  XXII  |       tego wetować;~Póki czas był, póki szczęście służyło,~
11       1,  XXII  |        A nie mniemaj, byś sam był w tej niewoli:~Nalazłby
12       1,  XXIIII|      moja uprzejmość i statek był prózny,~A jej niebaczny
13       2,  VIII  |   nasze płone rady,~Przywiódł był króla z dalekiej krainy,~
14       2,  XIII  |      hardzie nie każ!~ ~Teraz był czas porokować,~Komu szłyk
15       2,  XIII  |    rzeczy.~ ~Znowu tedy, skąd był wyszedł,~W ręce polskie