Ksiegi,  Piesn

  1       1,  I     |                                 PIEŚŃ I~INTACTIS OPULENTIOR~ Byś
  2       1,  I     |                Gdzieś daleko gryfowie i mrówki kopają;~Byś pałace
  3       1,  I     |              nie tylko na ziemi,~Lecz i morza kamieńmi zabudował
  4       1,  I     |               k’temu obyczaje skromne i wstydliwe;~Występnych tam
  5       1,  I     |              chciał mordy niecnotliwe~I domowe okrócić najazdy,
  6       1,  I     |            ojczyzny ojcem być nazwany~I tymże na wysokich kolumnach
  7       1,  I     |              urząd tępy?~Po co statut i prawa chwalebne stawiamy,~
  8       1,  I     |               każe człowiekowi~Czynić i cierpieć wszystko; już on
  9       1,  I     |             cierpieć wszystko; już on i wstydowi~Mir dawno wypowiedział,
 10       1,  I     |               Mir dawno wypowiedział, i cnocie, niedbały,~Poświęconej
 11       1,  I     |              życzliwa~Ludzka pochwała i głos pospolity wzywa,~Albo
 12       1,  I     |        nieszczęśliwości,~Perły, złoto i wielkiej kamienie drogości~  ~
 13       1,  I     |           grzechów żałujem statecznie~I nieprawości swoich. Potrzeba
 14       1,  I     |              szlachecki na koń wsieść i w łowy~Na dziki źwierz z
 15       1,  I     |              pisanych,~Każesz li dać, i kostek, prawem zakazanych.~ ~
 16       1,  I     |          niegodnemu spadek potomkowi;~I przybywa-ć mu rzkmo, ale
 17       1,  II    |             czystej wodzie~Idą statki i ciosane łodzie.~ ~Teraz
 18       1,  II    |             Będzie wesół, byś chciał, i o wodzie,~Bo się czuje prawie
 19       1,  II    |               bądź ze mną, z trzeźwym i z pijanym!~ ~
 20       1,  III   |          darem gości swych posilić!~ ~I ten cię nie minie,~Choć
 21       1,  III   |               słynie;~Pijali przedtym i filozofowie,~A przedsię
 22       1,  III   | Nastateczniejszego;~Ty mądrych sprawy i tajemną radę~Na świat wydawasz
 23       1,  IV    |           PIEŚŃ IV~ ~Złota to strzała i krom wszego jadu była,~Którą
 24       1,  IV    |              w sobie,~Że człowiek rad i nierad musi służyć tobie;~
 25       1,  IV    |          Chciałbym tak być szczęśliwy i życzyłbym sobie,~Abych już
 26       1,  IV    |         odmiany nie znała,~Byś dobrze i Sybillę laty przerównała!~
 27       1,  V     |              dochody,~O wsi, o miasta i wysokie grody.~ ~To pan,
 28       1,  VI    |                Ja wiem, co umie morze i szalony~Wicher, na wody
 29       1,  VI    |           Niech żony srogich pohańców i dzieci~Doświadczą, jakim
 30       1,  VI    |         wstydu, dom swój opuszczając,~I teraz nie mam, śmierci odkładając;~
 31       1,  VI    |               piękna twarz przypadnie~I zupełnemu ciału krasa spadnie,~
 32       1,  VI    |          Strzyma cię ta niska~Jedlina i pas zaniesiony w cale;~A
 33       1,  VI    |          kądziele,~Królewska dziewka, i być w ręce dana~Srogiej
 34       1,  VII   |               A przez ten czas wesela i lutnie zaniechać.~Wszystka
 35       1,  VII   |         drobniejsze po jednej znikają~I tak już przyszłej nocy nieznacznie
 36       1,  VII   |               Zajźrzę wam, gęste lasy i wysokie skały,~Że przede
 37       1,  VII   |             Usłyszycie wdzięczny głos i przyjemne słowa,~Po których
 38       1,  VII   |                W nadzieję ludzie orzą i w nadzieję sieją.~A ty tak
 39       1,  VIII  |             Jaciem twój był jako żywo i twoim zginę.~Tak to Bóg
 40       1,  VIII  |            gładszą się urodziła,~Aleś i zwyczajmi twarzy nic nie
 41       1,  VIII  |           zmyśla sny sama sobie,~Albo i ty nie chcesz, bych miał
 42       1,  IX    |        rozumem wszystkiego dochodzić,~I zginie, a nie będzie umiał
 43       1,  IX    |                Jakoby umiał szczęście i nieszczęście znosić,~Temu
 44       1,  IX    |               cnotę własną się ogarnę~I uczciwej chudoby bez posagu
 45       1,  IX    |           wiatry nagle,~Krzyżem padać i świętych przenajdować dary,~
 46       1,  IX    |             Tam ja bezpiecznym sercem i pełen otuchy~W równej fuście
 47       1,  X     |        skrzydła, kto mię odział pióry~I tak wysoko postawił, że
 48       1,  X     |               Wódz gwiazd roźlicznych i sprawca żyzności?~Słyszę
 49       1,  X     |       napierwej zasiadł w tej krainie~I opanował męstwem swoim mocne~
 50       1,  X     |               Zda się mąż prawy.~ ~Tu i fortelny Przemysł jest wniesiony,~
 51       1,  X     |              Przemysł jest wniesiony,~I ten, co dostał trefunkiem
 52       1,  X     |          miłuje~Sprawiedliwego, Piast i dziś to czuje,~Bo mieszka
 53       1,  X     |                Prze których dzielność i stateczne sprawy~Polska
 54       1,  X     |         szeroko swych granic pomknęła~I serce wzięła.~ ~W tejże
 55       1,  X     |              śmiały.~ ~Widzę Jagiełła i dwu Kazimierzu,~Dobrych
 56       1,  X     |              Dobrych tak w boju, jako i w przymierzu;~Widzę i ciebie,
 57       1,  X     |            jako i w przymierzu;~Widzę i ciebie, gwiaździe równym
 58       1,  X     |           sprawuje,~Niechaj fortunnie i zdrów nam panuje;~A zwierzonego
 59       1,  XI    |           ustronnych,~Nie bez bojaźni i postrachów płonnych.~ ~Bo,
 60       1,  XII   |               człowiek oberwał jagody~I używa z rozkoszą, czego
 61       1,  XIII  |         szczęśliwie tę drogę odprawił~I wszystko wedle myśli swojej
 62       1,  XIII  |        dobroci równia, jako wstała.~ ~I już nam ma być ten pohaniec
 63       1,  XIII  |              ostrowy~Moskiewskie łupy i pobite głowy?~ ~Prze Bóg,
 64       1,  XIII  |             tobie!~ ~Więcej ci śrebra i złota dziś mamy,~Więcej
 65       1,  XIV   |              żaden z nas nie zgadnie:~I prózno myślić o tym,~Co
 66       1,  XV    |         poczytano~W liczbę fortunnych i za tego miano,~Który mógł
 67       1,  XV    |             Straciłem wszystko za raz i z nadzieją;~Nie wiem, co
 68       1,  XV    |             co mię za wiedźma osypała~I lichem zdradnych słów uczarowała.~ ~
 69       1,  XV    |            się buduje:~Słońce jednako i padnie, i wschodzi,~Nam
 70       1,  XV    |              Słońce jednako i padnie, i wschodzi,~Nam zawżdy z laty
 71       1,  XVI   |                 Królom moc na poddane i zwierzchność dana,~A królowie
 72       1,  XVI   |               sam rozkazuje,~Na ziemi i na niebie wiecznie króluje.~ ~
 73       1,  XVI   |              Sen u prostaków przyjmie i złe posłanie.~ ~Kto swą
 74       1,  XVI   |          ścieśnione czują,~Bowiem już i na wodzie zamki budują:~
 75       1,  XVI   |             do roboty czeladź rzuciła~I sam pan, bo mu się już ziemia
 76       1,  XVI   |             sprzykrzyła.~ ~Ale bojaźń i groza pana prowadzą~I z
 77       1,  XVI   |          bojaźń i groza pana prowadzą~I z wysokich pałaców pchać
 78       1,  XVII  |            nie siędzie,~A między bory i pustymi lasy~Sam jeden lata
 79       1,  XVII  |             Muszę być zawżdy w trosce i w żałości;~Chronię się ludzi,
 80       1,  XVII  |             wody,~Troszczą mię wiatry i złe niepogody,~Troszcze
 81       1,  XVII  |             tam poruczam, mój Boże!~ ~I to mi czasem na myśl więc
 82       1,  XVII  |             kłopocie;~Będzie pamiętał i statecznie chował~Miłość
 83       1,  XVII  |              statecznie chował~Miłość i wiarę, którą mi ślubował.~ ~
 84       1,  XVIII |            mucha padła,~Miecesz głową i mniemasz, że cię do krwie
 85       1,  XVIII |         Wyciskałeś talerze, wyciskasz i stołki.~ ~Patrzaj, diable,
 86       1,  XVIII |            Patrzaj, diable, że się tu i gościom dostanie:~Gniewaj
 87       1,  XVIII |                Co szperki niedopiekłe i twardy ser głodzą,~Co sobie
 88       1,  XVIII |             nie wiem, co im krzywo.~ ~I tak we łbie rozumu po trzeźwiu
 89       1,  XIX   |     Prawdziwszej roboty:~Ujźrzysz tam i płeć chropawą, i zęby~Nieprawie
 90       1,  XIX   |         Ujźrzysz tam i płeć chropawą, i zęby~Nieprawie białe, jeno
 91       1,  XIX   |               jeno uchyl gęby.~ ~Więc i lat tak snadnie~Mamkać nie
 92       1,  XIX   |          oczyma karby;~Tego nie zetrą i weneckie farby.~ ~Aż się
 93       1,  XIX   |          młodym przyganiała.~ ~Takżeć i te stroje~Jakoby nie twoje;~
 94       1,  XX    |             słodzi,~Gdy koleją statek i żart chodzi.~ ~Ale to mój
 95       1,  XX    |               tu oględać się na co.~ ~I z namędrszym nie trzymam
 96       1,  XXI   |          Słuchajcie wy, nocne cienie,~I nieumowne kamienie!~ ~Do
 97       1,  XXI   |           strón słuchały~Srogie jędze i płakały,~Gdy, miłością utrapiony,~
 98       1,  XXI   |              Gdy, miłością utrapiony,~I pod ziemią szukał żony.~ ~
 99       1,  XXI   |               Zjęły bogi nieżyczliwe;~I miał w ręku, co miłował,~
100       1,  XXI   |             komu miło,~Trudno wytrwać i czas mały:~Godzina tam jak
101       1,  XXII  |           daleko mija.~Cóż temu rzec? I szkoda głowy psować;~Lepiej
102       1,  XXIIII|    statecznością;~Ale moja uprzejmość i statek był prózny,~A jej
103       1,  XXIIII|              was żegnaj, niewdzięczne i nieludzkie wrota,~Świadome
104       1,  XXIIII|           Świadome mych częstych dróg i mego kłopota;~Bodaj tu pajęczyna
105       1,  XXIIII|           kłopota;~Bodaj tu pajęczyna i pleśń na was padła,~A te
106       1,  XXV   |              dobry, a potłucz zawiasy~I mnie samę wrzuć w ogień;
107       1,  XXV   |              jaki żywot się udała,~Że i wstydu i dobrej sławy zapomniała.~ ~
108       1,  XXV   |          żywot się udała,~Że i wstydu i dobrej sławy zapomniała.~ ~
109       1,  XXV   |           taję, ile mogę, jej zbytków i złości;~Cóż po tym, kiedy
110       1,  XXV   |             na wieki żadnego ratunku?~I już mię nocleg potkać uczciwszy
111       1,  XXV   |          rychlej nowym rymem udarował~I twoje niskie progi wdzięcznie
112       1,  XXV   |           świętych pokoja."~ ~To tego i co lepiej oni tam umieją,~
113       2,  I     |                                 PIEŚŃ I~ ~Przeciwne chmury słońce
114       2,  I     |             chmury słońce nam zakryły~I niepogodne deszcze pobudziły;~
115       2,  I     |           musiały.~ ~Z ludźmi pospołu i miasta, i grody~Nieuśmierzone
116       2,  I     |              ludźmi pospołu i miasta, i grody~Nieuśmierzone zatopiły
117       2,  I     |         obłowem leci.~ ~Ale natenczas i matkę, i syny~Pożarła woda,
118       2,  I     |                Ale natenczas i matkę, i syny~Pożarła woda, i wszystek
119       2,  I     |           matkę, i syny~Pożarła woda, i wszystek źwierz iny;~Sam
120       2,  I     |        wszyscy inszy nagle zagarnieni~I w głębokościach morskich
121       2,  I     |              Z wody wyźrzały.~ ~Potym i zbytnie zawarły się zdroje,~
122       2,  I     |             straszliwe leżały,~Ludzie i bydło, wielki źwierz i mały;~
123       2,  I     |         Ludzie i bydło, wielki źwierz i mały;~Pełne ich morza, pełne
124       2,  I     |          brzegi były,~Boga ruszyły.~ ~I rzekł Noemu: "Już teraz
125       2,  I     |             na ziemię~Występuj śmiele i z tobą twe plemię;~Oto ja
126       2,  I     |              lasy~Na wieczne czasy.~ ~I będzie, jako po te lata
127       2,  I     |              by miały ziemię opanować~I świat zepsować.~ ~Włożę
128       2,  I     |           hamować niezwyczajną wodę -~I nie zawiodę."~ ~Pomni się,
129       2,  II    |              Przeszedłem już Amfijona~I lutnistę Arijona.~ ~Mnie
130       2,  II    |               sama twarz nie uwiedzie~I choć druga na plac jedzie~
131       2,  II    |                Samy cię ściany wołają~I z dobrą myślą czekają;~Lipa,
132       2,  III   |         odmienia.~ ~Nie dufaj w złoto i w żadne pokłady,~Każdej
133       2,  IV    |               twardej kamiennej wieży i za troistymi~Drzwiami siedząc
134       2,  IV    |              mieć bezpieczny przystęp i gmach otworzony.~ ~Złoto
135       2,  IV    |             Zacnych miast Macedończyk i podkopał harde~Tyrany datkiem;
136       2,  IV    |            pragnie; słusznie moje oko~I nigdy przedtym, i dziś nie
137       2,  IV    |            moje oko~I nigdy przedtym, i dziś nie zmierza wysoko.~ ~
138       2,  IV    |            wszytki~Żuławskie urodzaje i gdańskie pożytki~W jednym
139       2,  IV    |             wody, lasu średnia miara,~I zasiewku mojego niepochybna
140       2,  IV    |             Ludziom wielożądnym~Wiela i nie dostawa; niech przyjmuje
141       2,  V     |             PIEŚŃ V~ ~Wieczna sromota i nienagrodzona~Szkoda, Polaku!
142       2,  V     |              nie zdołamy?~Ledwieć nam i tak króla nie podawa;~Kto
143       2,  V     |             twoje~Krwią swą nagrodził i omył tę zmazę,~Którą dziś
144       2,  V     |             czego te czekają?~To pan, i jadać na śrebrze godniejszy,~
145       2,  V     |          szkodzie":~Lecz jesli prawda i z tego nas zbodzie,~Nową
146       2,  V     |      przypowieść Polak sobie kupi,~Że i przed szkodą, i po szkodzie
147       2,  V     |              kupi,~Że i przed szkodą, i po szkodzie głupi.~
148       2,  VI    |                Królewno lutnie złotej i rymów pociesznych,~Ochłodo
149       2,  VI    |             Godno płaczu nieszczęście i twoja przygoda,~O zacny
150       2,  VI    |       wojewoda!~Boś pozbył towarzysza i cnotliwej żony,~Której dobroć,
151       2,  VI    |              Wstąpił w łódź Charonowę~I nawiedził podziemne, niewesołe
152       2,  VI    |              tej mierze,~Gdzie za raz i ratunek upad z sobą bierze.~
153       2,  VIII  |       nieprzebrane?~Gdzie Gaszkonowie i wojska ubrane?~W co poszły
154       2,  VIII  |            ubrane?~W co poszły działa i nasze turnieje?~Wiatrem
155       2,  VIII  |     zwycięstwem szafuje;~Onej rakosze i sejmy słuchają;~A ludzkie
156       2,  IX    |              omyli,~Wnet głowę zwiesi i powagę zmyli.~ ~Lecz na
157       2,  X     |            dostać w boju,~Może wymową i rządem w pokoju;~Lecz jesli
158       2,  X     |             wysługi~Zbierze pieniądze i z kupiectwa drugi,~Jesli
159       2,  X     |            Żona uczciwa ozdoba mężowi~I napewniejsza podpora domowi;~
160       2,  X     |              mężowym kłopotom zabiega~I jego wczasu na wszystkim
161       2,  XI    |          nieszczęście frasować;~Także i góry nie radzęć wylatać,~
162       2,  XI    |        zapłaconych,~Postąpisz z dworu i gmachów złoconych;~A co
163       2,  XI    |            Bądź się kto zacnym rodził i bogatym,~Bądź niewolnikiem,
164       2,  XII   |                 PIEŚŃ XII~ ~Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości,~
165       2,  XII   |             nagrody;~Sama ona nagrodą i płacą jest sobie~I krom
166       2,  XII   |            nagrodą i płacą jest sobie~I krom nabytych przypraw świetna
167       2,  XIII  |              północnej wody.~ ~Granic i zamków budownych~Odbieżał,
168       2,  XIII  |            zamków budownych~Odbieżał, i miast warownych;~Płatna
169       2,  XIII  |             Płatna to, kiedy o duszę,~I sam go obmówić muszę.~ ~
170       2,  XIII  |        zamcech nadzieję pokładał,~Ale i tych prędko stradał;~Nie
171       2,  XIII  |               Nie tylko zamki budowne~I twierdze bierzesz warowne,~
172       2,  XIII  |    chwalniejsza w tobie,~Jesteś silen i sam sobie.~ ~Nie puściłeś
173       2,  XIII  |        nieprzyjacielowi~Uczynił; masz i dzielnością,~Masz już nadeń
174       2,  XIII  |           dzielnością,~Masz już nadeń i ludzkością.~ ~Zdrów bądź,
175       2,  XIV   |          którym, ludzi paść poruczono~I zwierzchności nad stadem
176       2,  XIV   |           zwierzchność jest dana,~Ale i sami macie nad sobą pana,~
177       2,  XIV   |               występki miasta zgubiły~I szerokie do gruntu carstwa
178       2,  XVI   |               tym~Śrzebrze na służbie i obiciu złotym;~Nam k'woli,
179       2,  XVI   |              szukaj zbytnie.~ ~Dobrać i miętka, co ją najdzie wszędzie;~
180       2,  XVI   |                  Lutnia - wódz tańców i pieśni uczonych,~Lutnia -
181       2,  XVII  |          pachołek do gęby,~A przedsię i w tym straci czasem zęby.~ ~
182       2,  XVII  |         zbytków bije. Niech się smocy~I wszytko bydło Proteowe jeży,~
183       2,  XVIII |             tygry, umiesz lasy wodzić~I bieg pochopnym strumieniom
184       2,  XVIII |               wężów, a para smrodliwa~I sprosna piana ciecze miedzy
185       2,  XVIII |               Rozśmiał się nie chcąc. I dzban osuszony~Stał chwilę,
186       2,  XVIII |          jadowitą~Złych panien słyszy i wody niesytą~Banię bezdenną,
187       2,  XVIII |               niesytą~Banię bezdenną, i pomstę nieskorą,~Którą źli
188       2,  XVIII |                Schroń się przed ojcem i przed bezecnymi~Siostrami
189       2,  XVIII |           wody!~ ~Idź, gdzie cię nogi i wiatry powiodą,~Za tą życzliwej
190       2,  XIX   |      przynamniej po nas tu zostało?~ ~I szkoda zwać człowiekiem,
191       2,  XIX   |              zabiega,~Praw ojczystych i pięknej swobody przestrzega.~ ~
192       2,  XIX   |                A ty, coć Bóg dał siłę i serce po temu,~Uderz się
193       2,  XIX   |             Godzi się oprzeć, by więc i ostatnią siłą;~Nie przegra,
194       2,  XX    |              strony~Od małych dziatek i od teskliwej żony?~ ~Nie
195       2,  XX    |              zgody.~ ~Któż wie, jesli i tego przed się nie bierze~(
196       2,  XX    |          zgoła;~ ~Że taka jest muzyka i takie strony,~Których człowiek
197       2,  XX    |             wiecznie trwać woli.~ ~To i czego jest więcej, zawżdy
198       2,  XX    |              Na ludzkiej chęci wiszą: i ja, i ona~Nie pragniewa
199       2,  XX    |           ludzkiej chęci wiszą: i ja, i ona~Nie pragniewa do śmierci
200       2,  XXII  |               tobą co śpiewało,~Co by i ten rok, i dalej trwać miało,~
201       2,  XXII  |            śpiewało,~Co by i ten rok, i dalej trwać miało,~Powiedz
202       2,  XXII  |              brzegu,~ ~Muzy parnaskie i naleźcę wina,~I Afrodytę,
203       2,  XXII  |             parnaskie i naleźcę wina,~I Afrodytę, i z nią jejże
204       2,  XXII  |             naleźcę wina,~I Afrodytę, i z nią jejże syna,~I Lyka
205       2,  XXII  |         Afrodytę, i z nią jejże syna,~I Lyka z czarnym włosem i
206       2,  XXII  |               I Lyka z czarnym włosem i czarnyma~Śpiewał oczyma.~ ~
207       2,  XXII  |               oczyma.~ ~O czci Febowa i stołów złoconych~Kraso niebieskich!
208       2,  XXII  |        strapionych~Wdzięczna ochłodo, i mnie sprzyjaźliwą~Bądź,
209       2,  XXIII |           piękna Zofija,~Róża kwitnie i lelija;~Nie zawżdy człek
210       2,  XXIV  |               PIEŚŃ XXIV~ ~Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony~
211       2,  XXIV  |             nawiedzę Bosfora hucznego~I Syrty Cyrynejskie, Muzom
212       2,  XXIV  |                Muzom poświęcony~Ptak, i pola zabiegłe za zimne Tryjony.~ ~
213       2,  XXIV  |              Tryjony.~ ~O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,~
214       2,  XXIV  |              będą wiedzieć Tatarowie,~I róznego mieszkańcy świata
215       2,  XXIV  |              Anglikowie;~Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają,~
216       2,  XXIV  |          będzie ani uskarżanie:~Świec i dzwonów zaniechaj, i mar
217       2,  XXIV  |            Świec i dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,~I głosem
218       2,  XXIV  |       zaniechaj, i mar drogo słanych,~I głosem żałobliwym żołtarzów
219       2,  XXV   |         ogarnie, wszędy pełno Ciebie,~I w otchłaniach, i w morzu,
220       2,  XXV   |              Ciebie,~I w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie.~ ~
221       2,  XXV   |            świata, Tyś niebo zbudował~I złotymi gwiazdami ślicznieś
222       2,  XXV   |             założył nieobeszłej ziemi~I przykryłeś jej nagość zioły
223       2,  XXV   |              Lato chodzi.~Wino Jesień i jabłka rozmaite dawa,~Potym