Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    |     żywej my, źli, nie życzemy,~Aż gdy nam z oczu zniknie,
 2       1,  III  |        nocy~Z rąk nie wypuścim, aż dzień, jako trzeba,~Gwiazdy
 3       1,  X    |  zwierzonego nie wzdawa opieku,~Aż pełen wieku!~ ~
 4       1,  XI   | krzakiem, ta się dusza zlęknie,~Aż od bojaźni na ziemi przyklęknie.~ ~
 5       1,  XIII |     Straż dzierżem niecąc ognie aż do rana!~ ~Bodaj szczęśliwie
 6       1,  XVIII|         Do tylam was rozwadzał, aż mi się dostało;~Bijcie się,
 7       1,  XVIII|        już jęczy,~Wziął konwią, aż mu na łbie zostały obręczy.~
 8       1,  XVIII|    wagantów,~Potym od melodyjej aż posną na stole,~Ali drudzy
 9       1,  XIX  |       zetrą i weneckie farby.~ ~Aż się za cię wstydzę,~Gdy
10       1,  XXV  |   umieją,~Całą bożą noc będzie, aż kury odpieją.~Takżeć mię,
11       1,  XXV  |          To tego płacz frasuje, aż mię ledwie staje.~
12       2,  I    |        spadało~Wielkiego morza; aż za czasem skały~Z wody wyźrzały.~ ~
13       2,  I    |   zasieść przy ciepłym kominie,~Aż zły czas minie.~ ~
14       2,  XIII |        polskiemu;~Nie oparł się aż o lody~Niepławnej północnej