Ksiegi,  Piesn

 1       1,  IV   | łaskę znał po tobie;~A bodaj ta wdzięczna twarz odmiany
 2       1,  VI   |   tak płynie bez łodzie.~ ~A ta dopiero zlękła się nieboga,~
 3       1,  VI   |     nie umrzesz? Strzyma cię ta niska~Jedlina i pas zaniesiony
 4       1,  VIII |   bych miał zwętpić o tobie.~Ta nadzieja świat mi słodzi;
 5       1,  XI   | ruszyły~Jaszczurki krzakiem, ta się dusza zlęknie,~Aż od
 6       1,  XVII |      pewnie,~Dlaczego płacze ta pani tak rzewnie.~ ~"Już
 7       1,  XVII |      została:~Sroga Fortuna, ta mi go zajźrzała.~ ~Bodaj
 8       2,  III  |    nie tobie kłaniają;~Skoro ta zniknie, tył każdy podawa,~
 9       2,  IV   |  Stróża zamknionej panny! Bo ta obaczyła,~Że Jowisz, w upominku
10       2,  XVI  |   ochłoda myśli utrapionych:~Ta serce miękczy swym głosem
11       2,  XVIII|    nogi i wiatry powiodą,~Za tą życzliwej ćmy nocnej pogodą;~