Ksiegi,  Piesn

  1       1,  I     |         dyjamentowe goździe Mus ma w ręku,~Którymi natwardszego
  2       1,  I     |       rządzi, ani~Nadzieje kładzie w gładkim miłosniku pani.~ ~
  3       1,  I     |         głos pospolity wzywa,~Albo w morze, przyczynę wszech
  4       1,  I     |         szlachecki na koń wsieść i w łowy~Na dziki źwierz z oszczepem
  5       1,  II    |         sumnienia całego~Ani czuje w sercu żadnej wady,~Przeczby
  6       1,  II    |          mól zakryty,~Nie idzie mu w smak obiad obfity;~Żadna
  7       1,  III   |         Jakokolwiek zwano~Wino, co w cię lano:~Przymkni się do
  8       1,  III   |        przedsię mieli spełna rozum w głowie.~ ~Ty zmiękczysz
  9       1,  IV    | niepochybna Miłość ugodziła;~Bo ja w swym miłowaniu troski nie
 10       1,  IV    |           panno wszech piękniejsza w sobie,~Że człowiek rad i
 11       1,  V     |            To się zostoi, nie wiem w czyim domie.~ ~Sklep ten
 12       1,  VI    |       huczą srogie wały,~A brzeżne w gruncie wzdrygają się skały.~ ~
 13       1,  VI    |     niepewny,~Strach serce ujął, a w oczu płacz rzewny.~ ~A gdy
 14       1,  VI    |             Com ja tu miała czynić w tej krainie?~Mało jest jedna
 15       1,  VI    |           mi się teraz dostał jako w ręce~On wół bezecny, byłby
 16       1,  VI    |         ręce~On wół bezecny, byłby w takiej męce,~Żeby mu ze
 17       1,  VI    |            moję,~Niechaj dziś nago w pośrzodku lwów stoję!~ ~
 18       1,  VI    |            Niechaj mię wilcy pożrą w tej gładkości,~A po pustyniach
 19       1,  VI    |           Jedlina i pas zaniesiony w cale;~A jeslić milsza śmierć
 20       1,  VI    |            ostrej skale,~ ~Daj się w moc wiatrom, a skocz z góry
 21       1,  VI    |           Królewska dziewka, i być w ręce dana~Srogiej pogance,
 22       1,  VII   |            PIEŚŃ VII~ ~Trudna rada w tej mierze: przyjdzie się
 23       1,  VII   |           nienagła ciemności nocne w światłość mieni;~Przed nią
 24       1,  VII   |    nieznacznie czekają.~ ~Takaś ty w oczu moich. Szczęśliwa to
 25       1,  VII   |          serca podpierać nadzieją;~W nadzieję ludzie orzą i w
 26       1,  VII   |           W nadzieję ludzie orzą i w nadzieję sieją.~A ty tak
 27       1,  VIII  |            wieku; a nie żałuję,~Bo w tobie więcej niż we stu
 28       1,  VIII  |          Tak tej szlachetnej duszy w tym ciele przystoi.~ ~Szczęśliwy
 29       1,  IX    |            przynaszają,~A przy tym w złote gęśli albo w lutnią
 30       1,  IX    |        przy tym w złote gęśli albo w lutnią grają.~ ~Kto tak
 31       1,  IX    |           też inaczej; my siedziem w jej prawie.~ ~U Fortuny
 32       1,  IX    |         zginie, a nie będzie umiał w to ugodzić.~ ~Prózno ma
 33       1,  IX    |             Temu mężnie wytrzymać, w owym się nie wznosić.~ ~
 34       1,  IX    |             Spuszczę, com wziął, a w cnotę własną się ogarnę~
 35       1,  IX    |        pragnę.~ ~Nie umiem ja, gdy w żagle~Uderzą wiatry nagle,~
 36       1,  IX    |  bezpiecznym sercem i pełen otuchy~W równej fuście popłynę przez
 37       1,  X     |            wedle Ciebie~Ma miejsce w niebie.~ ~Kto by cię nie
 38       1,  X     |           Któryś napierwej zasiadł w tej krainie~I opanował męstwem
 39       1,  X     |          dziś to czuje,~Bo mieszka w niebie, a jego cne plemię~
 40       1,  X     |         pomknęła~I serce wzięła.~ ~W tejże jest liczbie on zakonnik
 41       1,  X     |            Kazimierzu,~Dobrych tak w boju, jako i w przymierzu;~
 42       1,  X     |         Dobrych tak w boju, jako i w przymierzu;~Widzę i ciebie,
 43       1,  X     |           a po długim boju~Wytchła w pokoju.~ ~Szlachetne dusze,
 44       1,  XIII  |           któremu nie miała~Polska w dobroci równia, jako wstała.~ ~
 45       1,  XIII  |         pokorze~Wytrzymać stusu, a w głębokie morze~Krwawy Niepr
 46       1,  XIII  |       tychżesmy ojców dzieci czyli~W tak krótkim wiekusmy się
 47       1,  XIII  |        Święty pokoju, tę masz wadę w sobie~Że ludzie radzi zgnuśnieją
 48       1,  XIV   |            Co z nami będzie potym;~W godzinie wszystko Bóg wywróci
 49       1,  XV    |           czasy, gdy mię poczytano~W liczbę fortunnych i za tego
 50       1,  XV    |            zdało, żem był wszystek w niebie.~ ~Dziś inne wiatry
 51       1,  XVI   |             Ten ma wiele nad insze w zacności domu,~Ten dobrą
 52       1,  XVI   |            koń li wsiędzie,~Troska w okręcie, troska za siodłem
 53       1,  XVI   |         pałaców komu,~A nie raczej w swym mieszkać ojczystym
 54       1,  XVII  |          go zajźrzała.~ ~Bodaj był w ten czas, gdy do Sparty
 55       1,  XVII  |               Tak ja, nieszczęsna, w jego niebytności~Muszę być
 56       1,  XVII  |       niebytności~Muszę być zawżdy w trosce i w żałości;~Chronię
 57       1,  XVII  |        Muszę być zawżdy w trosce i w żałości;~Chronię się ludzi,
 58       1,  XVII  |         mię nie będzie chciał mieć w tym kłopocie;~Będzie pamiętał
 59       1,  XVIII |         jeno nie bij, panie,~Bo ja w tym piwie twoim rozkoszy
 60       1,  XVIII |            pić może,~Dajęć przodek w tym męstwie, sam pójdę na
 61       1,  XVIII |        uczcić? Dajże mi dobrą wolą w domu,~A niechaj po niewoli
 62       1,  XVIII |     niewiele,~A ostatek chcą zalać w to miłe wesele.~Niech raczej
 63       1,  XVIII |            baczyć, namilejsza!"~- "W czerwonej czapce chodził"
 64       1,  XVIII |         wole!"~ ~Bodajże wam smród w gębę, mili pijanice,~A trąd
 65       1,  XIX   |            za cię wstydzę,~Gdy cię w tańcu widzę.~Ano wiem, czemuś
 66       1,  XIX   |          Że musi skakać jako sarna w lesie;~A nie sromota, co
 67       1,  XIX   |          będzie prząść kądziel niż w wieńcu~Siedzieć za stołem -
 68       1,  XX    |          pogodę,~Każdy swojej włóż w ucho leda co,~Nie macie
 69       1,  XX    |           z namędrszym nie trzymam w tej mierze,~Kto się długo
 70       1,  XX    |          Już to dawno Bóg odmyślił w niebie,~A k'tej radzie nie
 71       1,  XXI   |       szkody!~ ~Słuchaj, jako bije w ściany~Z gwałtownym dżdżem
 72       1,  XXI   |        hardości~Nie najdziesz jako w miłości;~Gładkość wprawdzie
 73       1,  XXI   |    niezwyczajne opoki~Ścisnęły się w mur szeroki.~ ~Orfeowych
 74       1,  XXI   |           bogi nieżyczliwe;~I miał w ręku, co miłował,~By był,
 75       1,  XXI   |         cały.~ ~A ja długo mam bić w stróny?~Już u mnichów słyszę
 76       1,  XXI   |          kto słyszy,~A mój wieniec w tej złej ciszy~Niechaj wisi
 77       1,  XXII  |          że nam niebo nie sprzyja:~W czym się kochasz, to cię
 78       1,  XXII  |           nie mniemaj, byś sam był w tej niewoli:~Nalazłby się,
 79       1,  XXIIII|            barzo długi,~Bacząc, że w małej wadze były me posługi.~ ~
 80       1,  XXIV  |            Syn tylko worki zliczy,~W rozumie nie dziedziczy.~ ~
 81       1,  XXIV  |           uprzątnąwszy głowę,~Mkną w skrzynię Fokarowę.~ ~A nam
 82       1,  XXV   |          zawiasy~I mnie samę wrzuć w ogień; bo prze te niewczasy~
 83       1,  XXV   |           mocno podwoja,~Czemu mię w dom, smutnego, nie puścisz;
 84       1,  XXV   |            że ja, biedny człowiek, w swym ciężkim frasunku~Nie
 85       1,  XXV   |       siadło,~By kamień, by żelazo w sercu swym chowała,~Nie
 86       2,  I     |    wysiedział się pasterz z bydłem w cale~Na żadnej skale.~ ~
 87       2,  I     |          dziatek kilko.~ ~Nieżyzne w cnotę to tam były lata,~
 88       2,  I     |         świata~Nalezion, co go Bóg w cale zachował,~Gdy nierząd
 89       2,  I     |           inszy nagle zagarnieni~I w głębokościach morskich zatopieni;~
 90       2,  I     |      zdroje,~A bystre rzeki wpadły w brzegi swoje;~Ziemia ku
 91       2,  I     |       wszędzie~Znowu osiędzie.~ ~A w tym upewniam każdą żywą
 92       2,  II    |     bitnych.~ ~Ja chcę podobać się w mowie~Nauczonej białejgłowie;~
 93       2,  II    |     rozmaicie,~Zająca już nie znać w życie;~Przy nadziei oracz
 94       2,  II    |             A sam pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę
 95       2,  II    |            siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste pieśni,~
 96       2,  II    |            jasne zorze~Nie zapadną w bystre morze;~Po chwili
 97       2,  III   |          swe odmienia.~ ~Nie dufaj w złoto i w żadne pokłady,~
 98       2,  III   |    odmienia.~ ~Nie dufaj w złoto i w żadne pokłady,~Każdej godziny
 99       2,  III   |          że twój skarb u Szczęścia w mocy,~A tak się staraj o
100       2,  IV    |                         PIEŚŃ IV~ ~W twardej kamiennej wieży
101       2,  IV    |            ta obaczyła,~Że Jowisz, w upominku złotym utajony,~
102       2,  IV    |          naszladuje,~A im człowiek w pokładzie swoim więcej czuje,~
103       2,  IV    |        urodzaje i gdańskie pożytki~W jednym szpichlerzu zamknął,
104       2,  IV    |            zamknął, a sam, siedząc w cieniu,~Nie mógł się chleba
105       2,  IV    |            chleba najeść, nędznik, w dobrym mieniu.~ ~Zdrój przeźroczystej
106       2,  IV    |      władnemu,~Nie da się znać, że w szczęściu przyrównana jemu.~ ~
107       2,  IV    |     podolskie pasieki nie dają~Ani w mym lochu wina seremskie
108       2,  IV    |            nazbyt ubóstwa nie znać w domu moim,~A by mi więcej
109       2,  IV    |          by mi więcej trzeba, ufam w Bogu swoim;~Ale gdy niepotrzebne
110       2,  V     |        budują;~Pod kotarzami tylko w polach siedzą,~A nas nierządne,
111       2,  V     |          Zetrzy sen z oczu, a czuj w czas o sobie,~Cny Lachu!
112       2,  V     |     miotali,~A my nie damy, bychmy w cale trwali?~ ~Dajmy; a
113       2,  VI    |            lutnią Orfeowę,~Wstąpił w łódź Charonowę~I nawiedził
114       2,  VI    |          cierpliwość sama nalepsza w tej mierze,~Gdzie za raz
115       2,  VII   |        Słońce pali, a ziemia idzie w popiół prawie,~Świata nie
116       2,  VII   |            prawie,~Świata nie znać w kurzawie;~Rzeki dnem uciekają,~
117       2,  VII   |         flaszą do studniej; a stół w cień lipowy,~Gdzie gospodarskiej
118       2,  VIII  |            nie piórem pisany,~Lecz w dyjamencie twardym wykowany.~ ~
119       2,  VIII  |            mimo znajomsze sąsiady,~W śmiech obróciwszy nasze
120       2,  VIII  |       Gaszkonowie i wojska ubrane?~W co poszły działa i nasze
121       2,  VIII  |            morzu sprawuje,~Fortuna w bitwach zwycięstwem szafuje;~
122       2,  VIII  |       Wywody na stronę!~A my gdzie w polu na słupie koronę~Zawieśmy
123       2,  IX    |         skoro słońce jej zagrzeje,~W rozliczne barwy znowu się
124       2,  IX    |         jednakie;~Bo z nas Fortuna w żywe oczy szydzi,~To da,
125       2,  IX    |             Siła Bóg może wywrócić w godzinie;~A kto mu kolwiek
126       2,  X     |         Może kto ręką sławy dostać w boju,~Może wymową i rządem
127       2,  X     |         boju,~Może wymową i rządem w pokoju;~Lecz jesli żona
128       2,  X     |         Odejmie wszytko, że troski w pół wieka~Zgryzą człowieka.~
129       2,  XI    |        strumieniu~Każ stół gotować w jaworowym cieniu;~Każ wino
130       2,  XII   |           naszladuje,~Tak za cnotą w też tropy zazdrość postępuje.~ ~
131       2,  XII   |         blasku znieść ani pojźrzec w oczy,~Boleje, że kto przed
132       2,  XII   |      prózno,~Tego ludziom uwłóczy, w czym jest od nich rózno.~ ~
133       2,  XII   |          nabytych przypraw świetna w swej ozdobie.~ ~A jesli
134       2,  XIII  |      Chocia to porożem wstrząsa.~ ~W zamcech nadzieję pokładał,~
135       2,  XIII  |            tedy, skąd był wyszedł,~W ręce polskie Połock przyszedł,~
136       2,  XIII  |       warowne,~Ale co chwalniejsza w tobie,~Jesteś silen i sam
137       2,  XIV   |            A ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie,~Wy, mówię,
138       2,  XIV   |          czyli się grofem poczyta;~W siermiędze li go widzi,
139       2,  XIV   |            siermiędze li go widzi, w złotych li głowach,~Jesli
140       2,  XIV   |          namniej przewinił, być mu w okowach.~ ~Więc ja podobno
141       2,  XV    |             A przyszły czas Bóg ma w mocy,~Pogrążony w twardej
142       2,  XV    |           Bóg ma w mocy,~Pogrążony w twardej nocy.~ ~Dosyć na
143       2,  XVII  |     pachołek do gęby,~A przedsię i w tym straci czasem zęby.~ ~
144       2,  XVII  |         Teraz kędzierze nastrzępi, w godzinie~Dnem wzgórę stanie,
145       2,  XVII  |        Cnota mój kompas, który nie w pół nocy,~Ale w pół zbytków
146       2,  XVII  |          który nie w pół nocy,~Ale w pół zbytków bije. Niech
147       2,  XVIII |            XVIII~ ~Ucieszna lutni, w której słodkie strony~Bijąc
148       2,  XVIII |    pasterską ręką ugłaskany~Ucieka w pole, a pędem człowieka~
149       2,  XVIII |         Mnie niechaj ojciec trzyma w pęcie srogim,~Żem lutość
150       2,  XVIII |         ubogim;~Mnie niechaj zaśle w pogańskie narody~Przez morskie
151       2,  XIX   |         bydlęce żyje~Tkając, lejąc w się wszytko, póki zstawa
152       2,  XIX   |        ważne na ziemi, myśli ważne w niebie;~Służmy poczciwej
153       2,  XIX   |       żywotem,~Azaby go lepiej dał w cieniu darmo potem?~
154       2,  XX    |   zjednałeś sobie,~Zacny biskupie, w mojej małej osobie,~Żeś
155       2,  XX    |           Żeś mię z domu wyciągnął w te dalsze strony~Od małych
156       2,  XX    |       ufrasuję bynamniej sobie;~Że w twym pałacu mieszkam, że
157       2,  XX    |          użył~Nie mając, kto by mi w tym jej sercem służył.~ ~
158       2,  XX    |      domowy, społeczny nama,~Teraz w mej niebytności musi nieść
159       2,  XX    |          musi nieść sama,~Strzegąc w domu porządku, warując szkody,~
160       2,  XX    |          Ani dziatek nawiedzi, ale w niewoli~Pod pany sromotnymi
161       2,  XX    |          czego jest więcej, zawżdy w miłości~Serca trapi, chocia
162       2,  XXI   |      sidłem ułowiony;~Wesoło żywę, w trosce położony,~A w tym
163       2,  XXI   |         żywę, w trosce położony,~A w tym swoim wzdychaniu~Mam
164       2,  XXI   |            Oczy dziwnej piękności,~W których się wszytki najdują
165       2,  XXII  |           laty~Zabawo, który, choć w boju zębaty,~Przedsię śrzód
166       2,  XXII  |         śrzód mieczów lub też nawę w biegu~Przybił do brzegu,~ ~
167       2,  XXIII |          czoło,~Stąd jej łapaj, bo w tył goło;~ ~Zima bywszy
168       2,  XXIV  |     ludnemi~ ~Miasty wzgardzę. On, w równym szczęściu urodzony,~
169       2,  XXIV  |           padnie na goleni,~Już mi w ptaka białego wierzch się
170       2,  XXV   |             wszędy pełno Ciebie,~I w otchłaniach, i w morzu,
171       2,  XXV   |         Ciebie,~I w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie.~ ~
172       2,  XXV   |               Za Twoim rozkazaniem w brzegach morze stoi,~A zamierzonych
173       2,  XXV   |         Wiosna rodzi,~Tobie k'woli w kłosianym wieńcu Lato chodzi.~