Ksiegi,  Piesn

  1       1,  I     |           kto będzie krzywy,~Niech się wierci, jako chce, nie zostanie
  2       1,  I     |          chwalebne stawiamy,~Jesli się obyczajów dobrych nie trzymamy?~ ~
  3       1,  II    |             Teraz drzewa liście na się wzięły,~Polne łąki pięknie
  4       1,  II    |       łodzie.~ ~Teraz prawie świat się wszystek śmieje,~Zboża wstały,
  5       1,  II    |        sercu żadnej wady,~Przeczby się miał wstydać swojej rady.~ ~
  6       1,  II    |         byś chciał, i o wodzie,~Bo się czuje prawie na swobodzie.~ ~
  7       1,  III   |            co w cię lano:~Przymkni się do nas, a daj się nachylić,~
  8       1,  III   |         Przymkni się do nas, a daj się nachylić,~Chciałbym twym
  9       1,  III   |            hetman srogi.~ ~Trzymaj się na mocy,~Bo cię całej nocy~
 10       1,  IV    |            posług niewdzięczen, to się nawiętszemu~Nieszczęściu
 11       1,  IV    |          mógł być wolen, raczej ci się daje.~ ~Chciałbym tak być
 12       1,  V     |         jawnie to znać daje~Sam na się, że mu jeszcze nie dostaje.~ ~
 13       1,  V     |           Król macedoński, lecz mu się tak zdało,~Że nań samego
 14       1,  V     |         przez ten czas łakomie,~To się zostoi, nie wiem w czyim
 15       1,  V     |           prędko nity;~A winem, co się ty frasujesz o nie,~Będzie
 16       1,  VI    |         wszystko dobre miała,~Kędy się kolwiek będziesz obracała.~ ~
 17       1,  VI    |             Jakie po niebie chmury się mieszają.~Ja wiem, co umie
 18       1,  VI    |        brzeżne w gruncie wzdrygają się skały.~ ~Takci się biednej
 19       1,  VI    |       wzdrygają się skały.~ ~Takci się biednej Europie dostało,~
 20       1,  VI    |         chciała przysieść mało,~Bo się z nienagła przymknął z nią
 21       1,  VI    |      łodzie.~ ~A ta dopiero zlękła się nieboga,~Gdzie pojźrzy,
 22       1,  VI    |          włosy targać jęła~Skarżąc się z płaczem: "Ojcze mój łaskawy,~
 23       1,  VI    |         Lepiej li było przez morze się pławić~Czy nad polnymi kwiatkami
 24       1,  VI    |          Czy nad polnymi kwiatkami się bawić?~ ~By mi się teraz
 25       1,  VI    |       kwiatkami się bawić?~ ~By mi się teraz dostał jako w ręce~
 26       1,  VI    |      śmierć na ostrej skale,~ ~Daj się w moc wiatrom, a skocz z
 27       1,  VII   |            w tej mierze: przyjdzie się rozjechać,~A przez ten czas
 28       1,  VII   |            nad wielkim morzem rano się czerwieni,~A z nienagła
 29       1,  VIII  |           tylkoś nad insze gładszą się urodziła,~Aleś i zwyczajmi
 30       1,  VIII  |        wdzięcznie szmarakiem złoto się dwoi,~Tak tej szlachetnej
 31       1,  VIII  |            tak użyć tego,~Jakobych się nie omylił, co jest lepszego;~
 32       1,  IX    |          przyszłe rzeczy, a śmieje się z nieba,~Kiedy się człowiek
 33       1,  IX    |          śmieje się z nieba,~Kiedy się człowiek troszcze więcej,
 34       1,  IX    |            gardzi nami.~ ~Wszystko się dziwnie plecie~Na tym tu
 35       1,  IX    |           mężnie wytrzymać, w owym się nie wznosić.~ ~Chwalę szczęście
 36       1,  IX    |            wziął, a w cnotę własną się ogarnę~I uczciwej chudoby
 37       1,  X     |            sam, jako trzeba,~Tykam się nieba?~ ~To li jest ogień
 38       1,  X     |            ubiór, bo z postawy~Zda się mąż prawy.~ ~Tu i fortelny
 39       1,  XI    |      postrachów płonnych.~ ~Bo, by się namniej na drzewie wzjeżyły~
 40       1,  XI    |            Jaszczurki krzakiem, ta się dusza zlęknie,~Aż od bojaźni
 41       1,  XI    |           za macierzą chodzić,~Już się ty możesz mężowi przygodzić.~ ~
 42       1,  XII   |       PIEŚŃ XII~ ~Muszę wyznać, bo się już nie masz na co chować:~
 43       1,  XII   |            z tej nadzieje,~A mojej się przygodzie nieprzyjaciel
 44       1,  XII   |     snadnie,~A mnie, patrząc, jeno się serce nie rozpadnie.~ ~Bodajże
 45       1,  XIII  |       czyli~W tak krótkim wiekusmy się wyrodzili?~Święty pokoju,
 46       1,  XIV   |      Patrzaj, jako śnieg po górach się bieli,~Wiatry z północy
 47       1,  XIV   |            północy wstają,~Jeziora się ścinają,~Żorawie, czując
 48       1,  XIV   |      Niechaj nie schodzi cało,~Coć się do rąk dostało;~Za to, co
 49       1,  XV    |           ja co mam rzec? Nie chcę się przeciwić;~Temu się jedno
 50       1,  XV    |           chcę się przeciwić;~Temu się jedno nie mogę wydziwić,~
 51       1,  XV    |     niestałość białegłowy mają,~Że się jako wiatr letni odmieniają.~ ~
 52       1,  XV    |          otrzymać u ciebie,~A mnie się zdało, żem był wszystek
 53       1,  XV    |        słów uczarowała.~ ~Niech ci się, miła, wszystko dobre wodzi,~
 54       1,  XV    |           Bo ten na słabym gruncie się buduje:~Słońce jednako i
 55       1,  XV    |         ostatniej potrzebie,~Ledwe się najdzie, kto ciało pogrzebie.~
 56       1,  XVI   |         jednym szczęściem na świat się rodzą,~Szerzej jedni niż
 57       1,  XVI   |      wodzie zamki budują:~Wszystka się do roboty czeladź rzuciła~
 58       1,  XVI   |           rzuciła~I sam pan, bo mu się już ziemia sprzykrzyła.~ ~
 59       1,  XVI   |           z wysokich pałaców pchać się nie dadzą;~Na okręt li budowny,
 60       1,  XVII  |             Postoję mało, a dowiem się pewnie,~Dlaczego płacze
 61       1,  XVII  |            płaczą oczy;~A dokąd mi się miły mój nie wróci,~Żaden
 62       1,  XVII  |        trosce i w żałości;~Chronię się ludzi, sama nie wiem czemu,~
 63       1,  XVII  |          mam płaczu swemu.~ ~Bałam się zawżdy, póki wojna trwała,~
 64       1,  XVII  |      ugodzi),~Że moje serce prózno się frasuje,~A on podobno gdzie
 65       1,  XVIII |      stołki.~ ~Patrzaj, diable, że się tu i gościom dostanie:~Gniewaj
 66       1,  XVIII |          gościom dostanie:~Gniewaj się, jako raczysz, jeno nie
 67       1,  XVIII |      przedsię twoi pilnowali,~Bych się układł, wnet by mi gębę
 68       1,  XVIII |         Alem prosto nie myśliw. Ci się na to godzą,~Co szperki
 69       1,  XVIII |          wojna bez wici: gospodarz się wierci,~Porwoniście zabitej
 70       1,  XVIII |         tylam was rozwadzał, aż mi się dostało;~Bijcie się, póki
 71       1,  XVIII |          aż mi się dostało;~Bijcie się, póki chcecie, mnie tam
 72       1,  XVIII |           u was zwada?~ ~Nazajutrz się jednają: przedsię go nalewaj,~
 73       1,  XVIII |   czerwonej czapce chodził" zda mi się cudniejsza.~ ~Usłyszysz
 74       1,  XVIII |            kto będzie żyw, snadnie się dopije.~
 75       1,  XIX   |           mało,~A potym uczyń, coć się będzie zdało!~ ~Bodaj się
 76       1,  XIX   |          się będzie zdało!~ ~Bodaj się przepadło~To twoje zwierciadło:~
 77       1,  XIX   |   zwierciadło:~Bo tobą szali, a ty się nie czujesz,~Dawno się nie
 78       1,  XIX   |          ty się nie czujesz,~Dawno się nie swej twarzy przypatrujesz.~ ~
 79       1,  XIX   |       zetrą i weneckie farby.~ ~Aż się za cię wstydzę,~Gdy cię
 80       1,  XIX   |         widzę.~Ano wiem, czemuś mi się nie udała:~Prosto jakobyś
 81       1,  XIX   |       stroje~Jakoby nie twoje;~Tyś się ubrała prawie wedle świata,~
 82       1,  XIX   |          twoje lata.~ ~Nie przeciw się Zosi,~Bo tę miłość nosi,~
 83       1,  XX    |       swemu,~Bo o głodzie nie chce się tańcować,~A podpiwszy, łacniej
 84       1,  XX    |     łacniej już błaznować.~ ~Niech się tu nikt z państwem nie ozywa~
 85       1,  XX    |         przystoi;~A powiem wam, że się tym świat słodzi,~Gdy koleją
 86       1,  XX    |           co,~Nie macie tu oględać się na co.~ ~I z namędrszym
 87       1,  XX    |          trzymam w tej mierze,~Kto się długo na dobrą myśl bierze:~
 88       1,  XXI   |            nocne niepogody;~Użałuj się mojej szkody!~ ~Słuchaj,
 89       1,  XXI   |       dżdżem grad zmieszany,~Ockni się, a przemów słowo,~Nieużyta
 90       1,  XXI   |       Amfijonowej lutnie~Spieszyły się lasy chutnie,~A niezwyczajne
 91       1,  XXI   |        niezwyczajne opoki~Ścisnęły się w mur szeroki.~ ~Orfeowych
 92       1,  XXI   |    przyszedł o smutek nowy,~Bo źle się obejźrzał, ali~Czarci panią
 93       1,  XXI   |           słyszę dzwóny.~Dziwnosmy się pomieszali,~Jam nie spał,
 94       1,  XXII  |         XXII~ ~Rozumie mój, prózno się masz frasować:~Co zginęło,
 95       1,  XXII  |          niebo nie sprzyja:~W czym się kochasz, to cię daleko mija.~
 96       1,  XXII  |        szkoda głowy psować;~Lepiej się nam na lepsze czasy chować.~ ~
 97       1,  XXII  |            w tej niewoli:~Nalazłby się, kogo to nie mniej boli;~
 98       1,  XXII  |            nie z serca, z wierzchu się przedsię śmieją.~ ~Mnie,
 99       1,  XXII  |        ratuje,~Wyda mię twarz, gdy się serce źle czuje;~Wszakoż
100       1,  XXII  |           czuje;~Wszakoż widzę, że się prózno frasować,~Co zginęło,
101       1,  XXIIII|          każde głupstwo zadać,~Żem się dał za nos wodzić czas tak
102       1,  XXIV  |          tu przymówki prazen,~A im się barziej sili,~Tym jeszcze
103       1,  XXIV  |       chciał na świecie~Uważyć, co się plecie,~Dziwnie to prawdy
104       1,  XXIV  |           by z tej przyczyny~Świat się jął żebraniny.~ ~Lecz temu
105       1,  XXV   |                 PIEŚŃ XXV~ ~Użałuj się, kto dobry, a potłucz zawiasy~
106       1,  XXV   |          ubogi gospodarz kryje pod się klucze.~ ~To nie tajna,
107       1,  XXV   |            nie wiem, na jaki żywot się udała,~Że i wstydu i dobrej
108       1,  XXV   |            jesli fałszu czy prawdy się jęli.~ ~Ale jesli mię, smutną,
109       1,  XXV   |          Mnie to na złość trzymasz się tak mocno podwoja,~Czemu
110       1,  XXV   |           wdzięcznie ucałował,~Com się razów obrócił u twego podwoja,~
111       2,  I     |           obłoków trzaskanie~Kładą się lasy, a piorun, gdzie zmierzy,~
112       2,  I     |           kto wie, jesli nie wrócą się ony~Nieszczęsne czasy, kiedy
113       2,  I     |      zatopiły wody;~Nie wysiedział się pasterz z bydłem w cale~
114       2,  I     |         Świat zastąpiły.~ ~A kiedy się już prawie dosyć zstało~
115       2,  I     |            Potym i zbytnie zawarły się zdroje,~A bystre rzeki wpadły
116       2,  I     |          wszelakie użytki;~Mnóżcie się, niech świat spustoszały
117       2,  I     |            I nie zawiodę."~ ~Pomni się, lutni! Nie twojej to głowy~
118       2,  II    |         bitnych.~ ~Ja chcę podobać się w mowie~Nauczonej białejgłowie;~
119       2,  II    |      bystre konie zakładać,~A sama się gotuj wsiadać!~Teraz naweselsze
120       2,  II    |         naweselsze czasy,~Zielenią się pięknie lasy.~ ~Łąki kwitną
121       2,  II    |     faunowie skaczą leśni.~ ~Kwap' się, póki jasne zorze~Nie zapadną
122       2,  III   |             Każdej godziny obawiaj się zdrady;~Fortuna, co da,
123       2,  III   |            teraz przestawają,~Twej się Fortunie, nie tobie kłaniają;~
124       2,  III   |            Szczęścia w mocy,~A tak się staraj o takiej pomocy,~
125       2,  IV    |        buntów dobrowolnie bogatych się kaje.~ ~Pan znaczniejszy,
126       2,  IV    |         siedząc w cieniu,~Nie mógł się chleba najeść, nędznik,
127       2,  IV    |           szeroko władnemu,~Nie da się znać, że w szczęściu przyrównana
128       2,  V     |     zagnano;~Córy szlacheckie (żal się mocny Boże!)~Psom bisurmańskim
129       2,  V     |          tak króla nie podawa;~Kto się przypatrzy, mała nie dostawa.~ ~
130       2,  VI    |          drugim chciał radzić, sam się nie ratuje.~ ~Godno płaczu
131       2,  VIII  |     słuchają;~A ludzkie rady wspak się obracają.~ ~Precz krasomowce!
132       2,  IX    |           porzucaj nadzieje,~Jakoć się kolwiek dzieje:~Bo nie już
133       2,  IX    |            W rozliczne barwy znowu się odzieje.~ ~Nic wiecznego
134       2,  IX    |       wiecznego na świecie:~Radość się z troską plecie,~A kiedy
135       2,  IX    |        człowiek zhardzieje,~Gdy mu się dobrze dzieje;~Więc też,
136       2,  IX    |             To da, to weźmie, jako się jej widzi.~ ~Ty nie miej
137       2,  X     |           z kupiectwa drugi,~Jesli się żona nie przyłoży k'temu,~
138       2,  XI    |          nie radzęć wylatać,~Kiedy się szczęście z tobą imie bratać,~ ~
139       2,  XI    |         namiastek osiędzie.~ ~Bądź się kto zacnym rodził i bogatym,~
140       2,  XII   |            A iż baczy po sobie, że się wspinać prózno,~Tego ludziom
141       2,  XII   |        Niechaj drugi boleje, niech się spuka jady!~ ~Cnota (tak
142       2,  XII   |          nie może wziąć szkody~Ani się też ogląda na ludzkie nagrody;~
143       2,  XIII  |       królowi polskiemu;~Nie oparł się aż o lody~Niepławnej północnej
144       2,  XIII  |           naprzód zdejmować;~Teraz się było dowiadać,~Kto ma naprzód
145       2,  XIII  |      Umiesz ty hardym dogodzić~Ani się im dasz rozwodzić.~ ~Zdjąłeś
146       2,  XIV   |           bierze ten pan darów ani się pyta,~Jesli kto chłop czyli
147       2,  XIV   |        pyta,~Jesli kto chłop czyli się grofem poczyta;~W siermiędze
148       2,  XIV   | niebezpieczeństwem~Grzeszę, bo sam się tracę swym wszeteczeństwem;~
149       2,  XV    |         słusze człowiekowi~Odejmać się frasunkowi;~A jako niewdzięczne
150       2,  XVII  |            pół zbytków bije. Niech się smocy~I wszytko bydło Proteowe
151       2,  XVIII |      Tityjus, zmiękczony,~Rozśmiał się nie chcąc. I dzban osuszony~
152       2,  XVIII |       skądeś ty bezpieczny;~Schroń się przed ojcem i przed bezecnymi~
153       2,  XIX   |           mieć na pieczy,~A starać się, ponieważ musi zniszczeć
154       2,  XIX   |       bydlęce żyje~Tkając, lejąc w się wszytko, póki zstawa szyje;~
155       2,  XIX   |        Przeto chciejmy wziąć przed się myśli godne siebie,~Myśli
156       2,  XIX   |        siłę i serce po temu,~Uderz się z poganinem, jako słusze
157       2,  XIX   |             a o wolność miłą~Godzi się oprzeć, by więc i ostatnią
158       2,  XX    |            wie, jesli i tego przed się nie bierze~(Acz wątpić nie
159       2,  XX    |       wierze),~Że na świecie rodzą się takowe zioła,~Których smak
160       2,  XXI   |       dziwnej piękności,~W których się wszytki najdują wdzięczności,~
161       2,  XXII  |         PIEŚŃ XXII~ ~Proszę, jesli się z tobą co śpiewało,~Co by
162       2,  XXIV  |            w ptaka białego wierzch się głowy mieni;~Po palcach
163       2,  XXIV  |         palcach wszędy nowe piórka się puszczają,~A z ramion sążeniste
164       2,  XXV   |    zamierzonych granic przeskoczyć się boi;~Rzeki wód nieprzebranych