Ksiegi,  Piesn

  1       1,  I     |        pałace rozwodził nie tylko na ziemi,~Lecz i morza kamieńmi
  2       1,  I     |       których każdy swój dom wozi na kolesie;~Lepszego rządu
  3       1,  I     |         ojcem być nazwany~I tymże na wysokich kolumnach pisany:~ ~
  4       1,  I     |          skargach próznych, jesli na występy~Przez spary - jako
  5       1,  I     |           Nie umie syn szlachecki na koń wsieść i w łowy~Na dziki
  6       1,  I     | szlachecki na koń wsieść i w łowy~Na dziki źwierz z oszczepem
  7       1,  I     |        ale nie wiem czemu,~Zawżdy na czymści schodzi państwu
  8       1,  II    |           II~Serce roście patrząc na te czasy!~Mało przed tym
  9       1,  II    |         tym gołe były lasy,~Śnieg na ziemi wysszej łokcia leżał,~
 10       1,  II    |    zbieżał.~ ~Teraz drzewa liście na się wzięły,~Polne łąki pięknie
 11       1,  II    |         trzeba przylewać~Ani grać na lutni, ani śpiewać;~Będzie
 12       1,  II    |       wodzie,~Bo się czuje prawie na swobodzie.~ ~Ale kogo gryzie
 13       1,  II    |         nie ruszy,~Wszystko idzie na wiatr mimo uszy.~ ~Dobra
 14       1,  III   |     mądrych sprawy i tajemną radę~Na świat wydawasz przez twą
 15       1,  III   |       hetman srogi.~ ~Trzymaj się na mocy,~Bo cię całej nocy~
 16       1,  IV    |           najduję,~Owszem, radość na sercu niewymowną czuję.~ ~
 17       1,  IV    |     życzyłbym sobie,~Abych już tę na wieki łaskę znał po tobie;~
 18       1,  V     |        zdaniem moim,~Kto przestał na swoim;~Kto więcej szuka,
 19       1,  V     |           jawnie to znać daje~Sam na się, że mu jeszcze nie dostaje.~ ~
 20       1,  VI    |           morze i szalony~Wicher, na wody słone uniesiony.~ ~
 21       1,  VI    |     śmierć panieńskiej winie.~Ale na jawiż płaczę swej lekkości?~
 22       1,  VI    |        wrota kościane wychodzi,~A na człowieka sny dziwne przywodzi?~
 23       1,  VI    |            A jeslić milsza śmierć na ostrej skale,~ ~Daj się
 24       1,  VIII  |          jest lepszego;~Lecz jako na błędnym morzu, nie tam,
 25       1,  IX    |          panie, czeladzi,~Niechaj na stół dobrego wina przynaszają,~
 26       1,  IX    |       Wszystko się dziwnie plecie~Na tym tu biednym świecie;~
 27       1,  IX    |         ugodzić.~ ~Prózno ma mieć na pieczy~Śmiertelny wieczne
 28       1,  IX    |  Śmiertelny wieczne rzeczy;~Dosyć na tym, kiedy wie, że go to
 29       1,  X     |       głos wdzięczny: prze Bóg, a na jawi,~Czy mię sen bawi?~ ~
 30       1,  X     |    szkodzą;~Wieczna pogoda, dzień na wszystki strony~Trwa nieskończony.~ ~
 31       1,  X     |          cnota dostojności,~Widzę na oko, bowiem wedle Ciebie~
 32       1,  X     |            Z cieniów klasztornych na królestwo wzięty.~Są dwa
 33       1,  XI    |    płonnych.~ ~Bo, by się namniej na drzewie wzjeżyły~Powiewne
 34       1,  XI    |      dusza zlęknie,~Aż od bojaźni na ziemi przyklęknie.~ ~Lecz
 35       1,  XII   |       wyznać, bo się już nie masz na co chować:~Nigdy bych był
 36       1,  XIII  |        zwyczaj tych czasów,~Patrz na nas jasno wpośrzód tych
 37       1,  XIII  |        Krwawy Niepr płynął miecąc na ostrowy~Moskiewskie łupy
 38       1,  XIII  |       dziś mamy,~Więcej półmisków na stoły dawamy:~Co po tym,
 39       1,  XIII  |           tym, kiedy siedziem jak na ledzie,~A granic na nas
 40       1,  XIII  |           jak na ledzie,~A granic na nas lada kto ujedzie!~
 41       1,  XIV   |           Niechaj drew do komina,~Na stół przynoszą wina,~Ostatek
 42       1,  XIV   |            Ostatek niechaj Bóg ma na swej pieczy!~ ~Przypadków
 43       1,  XIV   |        gdy raz młodość minie,~Już na wiek wiekom ginie,~A zawżdy
 44       1,  XV    |           gładkość miłuje,~Bo ten na słabym gruncie się buduje:~
 45       1,  XV    |         Lecz wolę, że ty płaczesz na mym grobie.~
 46       1,  XVI   |            PIEŚŃ XVI~ ~Królom moc na poddane i zwierzchność dana,~
 47       1,  XVI   | wszystkiemu światu sam rozkazuje,~Na ziemi i na niebie wiecznie
 48       1,  XVI   |         sam rozkazuje,~Na ziemi i na niebie wiecznie króluje.~ ~
 49       1,  XVI   |       wszyscy z jednym szczęściem na świat się rodzą,~Szerzej
 50       1,  XVI   |           sprawiedliwa~Jednakiego na wszystki prawa używa.~Kto
 51       1,  XVI   |        używa.~Kto bądź, ten bądź, na kogo los naprzód padnie,~
 52       1,  XVI   |      posłanie.~ ~Kto swą chciwość na tym, co dosyć, miarkuje,~
 53       1,  XVI   |    ścieśnione czują,~Bowiem już i na wodzie zamki budują:~Wszystka
 54       1,  XVI   |      pałaców pchać się nie dadzą;~Na okręt li budowny, na koń
 55       1,  XVI   |       dadzą;~Na okręt li budowny, na koń li wsiędzie,~Troska
 56       1,  XVII  |         miły mój nie wróci,~Żaden na świecie troski mej nie skróci.~ ~
 57       1,  XVII  |           płynął,~Ten cudzołożnik na morzu zaginął!~Uszłabych
 58       1,  XVII  |         towarzysza zbędzie,~Nigdy na rózdze zielonej nie siędzie,~
 59       1,  XVII  |        mój Boże!~ ~I to mi czasem na myśl więc przychodzi~(Bo
 60       1,  XVII  |          biegu,~Że wrychle stanie na ojczystym, brzegu!"~
 61       1,  XVIII |       Boże nie daj u ciebie bywać na biesiedzie!~Każesz mi pić
 62       1,  XVIII |         dna nie wypijam, patrzysz na mię krzywo.~ ~Wszytkoć wadzi:
 63       1,  XVIII |     krzywo.~ ~Wszytkoć wadzi: być na nos biedna mucha padła,~
 64       1,  XVIII |        stołu żenie każesz, fukasz na pachołki,~Wyciskałeś talerze,
 65       1,  XVIII |          w tym męstwie, sam pójdę na łoże;~Już ty bądź tym rycerzem,
 66       1,  XVIII |         prosto nie myśliw. Ci się na to godzą,~Co szperki niedopiekłe
 67       1,  XVIII |            Co sobie gardła ostrzą na niewinne piwo~Rydzem, śledziem,
 68       1,  XVIII |       wierci,~Porwoniście zabitej na ostatek śmierci!~Do tylam
 69       1,  XVIII |            póki chcecie, mnie tam na tym mało!~ ~Kufle lecą jako
 70       1,  XVIII |        jęczy,~Wziął konwią, aż mu na łbie zostały obręczy.~Potym
 71       1,  XVIII |       Potym od melodyjej aż posną na stole,~Ali drudzy wołają: ,,
 72       1,  XVIII |       stole,~Ali drudzy wołają: ,,Na dwór, na dwór, wole!"~ ~
 73       1,  XVIII |         drudzy wołają: ,,Na dwór, na dwór, wole!"~ ~Bodajże wam
 74       1,  XVIII |       gębę, mili pijanice,~A trąd na twarz; bo żona lubi takie
 75       1,  XVIII |          takie lice.~Krzywej nogi na starość, nieobrotnej szyje,~
 76       1,  XIX   |         komu czas niesie.~ ~Tobie na twe lata~Czas poprzestać
 77       1,  XX    |        używa;~Przywileje powieśmy na kołku,~A ty wedla pana siądź,
 78       1,  XX    |          Nie macie tu oględać się na co.~ ~I z namędrszym nie
 79       1,  XX    |         tej mierze,~Kto się długo na dobrą myśl bierze:~Czas
 80       1,  XXI   |          XXI~ ~Ty spisz, a ja sam na dworze~Jeszcze od wieczornej
 81       1,  XXI   |        Nieużyta białagłowo!~ ~Nie na żadną kradzież godzę,~Chocia
 82       1,  XXI   |        mój głos nie może~Dolecieć na twoje łoże?~Słuchajcie wy,
 83       1,  XXII  |      głowy psować;~Lepiej się nam na lepsze czasy chować.~ ~A
 84       1,  XXIIII|        Bodaj tu pajęczyna i pleśń na was padła,~A te niewierne
 85       1,  XXIV  |         Ustąp, melankolija!~Dosyć na dniu ma statek,~Dobrej myśli
 86       1,  XXIV  |           myli.~ ~A kto by chciał na świecie~Uważyć, co się plecie,~
 87       1,  XXIV  |        masz nic nędzniejszego;~Bo na drugiego zbiera,~A sam głodem
 88       1,  XXV   |       przyczyną,~Która, nie wiem, na jaki żywot się udała,~Że
 89       1,  XXV   |          Cóż po tym, kiedy ludzie na zęby ją wzięli?~Ona wie,
 90       1,  XXV   |         niżli pani twoja,~Mnie to na złość trzymasz się tak mocno
 91       1,  XXV   |    ciężkim frasunku~Nie mam uznać na wieki żadnego ratunku?~I
 92       1,  XXV   |          przez skałę przepadło,~A na zapamiętałym uchu paniej
 93       1,  XXV   |  westchnąć raz nie miała.~ ~Teraz na szczęsnej ręce u drugiego
 94       2,  I     |           silna.~ ~Strach patrzać na to częste połyskanie;~A
 95       2,  I     |           pasterz z bydłem w cale~Na żadnej skale.~ ~Ryby po
 96       2,  I     |        sobie korab' niezmierzony;~Na którym pływał czasu złej
 97       2,  I     |           rzekł Noemu: "Już teraz na ziemię~Występuj śmiele i
 98       2,  I     |         ja znowu przyodzieję lasy~Na wieczne czasy.~ ~I będzie,
 99       2,  I     |           świat zepsować.~ ~Włożę na niebo znakomitą pręgę,~Którą
100       2,  I     |        Którą gdy ujźrzę, wspomnię na przysięgę,~Że mam hamować
101       2,  II    |         nie uwiedzie~I choć druga na plac jedzie~Z herby domów
102       2,  III   |          co siedzisz wysoko;~Miej na poślednie koła pilne oko:~
103       2,  V     |          czekają?~To pan, i jadać na śrebrze godniejszy,~Komu
104       2,  V     |     chętniejszy.~ ~Skujmy talerze na talery, skujmy,~A żołnierzowi
105       2,  VIII  |          nadzieje.~ ~Fortuna nawy na morzu sprawuje,~Fortuna
106       2,  VIII  |          Precz krasomowce! Wywody na stronę!~A my gdzie w polu
107       2,  VIII  |         stronę!~A my gdzie w polu na słupie koronę~Zawieśmy złotą;
108       2,  IX    |       przychodzi.~ ~Patrzaj teraz na lasy,~Jako prze zimne czasy~
109       2,  IX    |          odzieje.~ ~Nic wiecznego na świecie:~Radość się z troską
110       2,  IX    |     zwiesi i powagę zmyli.~ ~Lecz na szczęście wszelakie~Serce
111       2,  X     |      napewniejsza podpora domowi;~Na niej rząd wszystek; swego
112       2,  X     |    kłopotom zabiega~I jego wczasu na wszystkim przestrzega;~Ona
113       2,  XI    |       niewolnikiem, u śmierci nic na tym;~Czyjkolwiek naprzód
114       2,  XII   |           tej krzywdy nie ma mieć na pieczy;~Dosyć na tym, kiedy
115       2,  XII   |          ma mieć na pieczy;~Dosyć na tym, kiedy praw, ani niesie
116       2,  XII   |         szkody~Ani się też ogląda na ludzkie nagrody;~Sama ona
117       2,  XIII  |       miesza rzeczy,~A skromne ma na swej pieczy.~ ~On hardy,
118       2,  XIV   |      Żeście miejsce zasiedli boże na ziemi,~Z którego macie nie
119       2,  XIV   |        wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy.~ ~A wam więc nad
120       2,  XV    |           w twardej nocy.~ ~Dosyć na rozum człowieczy~Dzień dzisiejszy
121       2,  XV    |  człowieczy~Dzień dzisiejszy mieć na pieczy;~Ostatek na Boga
122       2,  XV    |           mieć na pieczy;~Ostatek na Boga wkładaj,~A dobrze żyć
123       2,  XVI   |    potrawach; nic po tym~Śrzebrze na służbie i obiciu złotym;~
124       2,  XVII  |         świat zawikłany,~Aby miał na nim, rozumem nadany,~Człowiek
125       2,  XVII  |          swe szczęśliwości~Sadzić na jego płochej odmienności.~ ~
126       2,  XVII  |   odmienności.~ ~Co ma ten żywot, na co by bezpiecznie~Człowiek
127       2,  XVIII |         kamień rozproszony~Zwabił na kupę, a z chętnej opoki~
128       2,  XVIII |       przedtym ani ulubiona,~Dziś na wszytek świat wielce zalecona,~
129       2,  XVIII |       nieskorą,~Którą źli biorą~ ~Na drugim świecie. Bo co, prze
130       2,  XVIII |       wstań, mężu, by wieczny~Sen na cię nie padł, skądeś ty
131       2,  XVIII |        głodu nieznośnego~Wpadwszy na stado, każda morzy swego;~
132       2,  XVIII |       pogodą;~Idź zdrów, a skargę na mogiłę smętną~Włóż więc
133       2,  XIX   |        mną dobrą tylko sławę mieć na pieczy,~A starać się, ponieważ
134       2,  XIX   |         godne siebie,~Myśli ważne na ziemi, myśli ważne w niebie;~
135       2,  XIX   |        Nie przegra, kto frymarczy na sławę żywotem,~Azaby go
136       2,  XX    |        Siadam; koń mój, sługa mój na twym obroku.~ ~Rychlej,
137       2,  XX    |      potrzeba o mojej wierze),~Że na świecie rodzą się takowe
138       2,  XX    |      niesie, wszakże wyroki twoje~Na ludzkiej chęci wiszą: i
139       2,  XXI   |       PIEŚŃ XXI~ ~Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;~Lecz to
140       2,  XXIII |       leci Pogoda~Zebrawszy włosy na czoło,~Stąd jej łapaj, bo
141       2,  XXIV  |      Natury: ani ja już przebywać na ziemi~Więcej będę; a więtszy
142       2,  XXIV  |          mi skóra chropawa padnie na goleni,~Już mi w ptaka białego
143       2,  XXV   |           otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie.~ ~Złota
144       2,  XXV   | otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie.~ ~Złota też, wiem,
145       2,  XXV   |          wszytko Twoje,~Cokolwiek na tym świecie człowiek mieni
146       2,  XXV   |           Z Twej łaski nocna rosa na mdłe zioła padnie,~A zagorzałe
147       2,  XXV   |          szczodrobliwości.~ ~Bądź na wieki pochwalon, nieśmiertelny
148       2,  XXV   |         Chowaj nas, póki raczysz, na tej niskiej ziemi;~Jedno