Ksiegi,  Piesn

  1       1,  I    |          Ani ty wyswobodzisz serca z ciężkiej trwogi,~Ani z okrutnej
  2       1,  I    |       serca z ciężkiej trwogi,~Ani z okrutnej śmierci sideł wyrwiesz
  3       1,  I    |       nędznych, przestrzega wczasu z każdej strony;~Ani z wielkim
  4       1,  I    |        wczasu z każdej strony;~Ani z wielkim posagiem męża rządzi,
  5       1,  I    |            nie życzemy,~Aż gdy nam z oczu zniknie, toż jej żałujemy.~
  6       1,  I    |           i w łowy~Na dziki źwierz z oszczepem jachać niegotowy,~
  7       1,  II   |        chruścianym;~A bądź ze mną, z trzeźwym i z pijanym!~ ~
  8       1,  II   |          bądź ze mną, z trzeźwym i z pijanym!~ ~
  9       1,  III  |            mocy,~Bo cię całej nocy~Z rąk nie wypuścim, aż dzień,
 10       1,  III  |      Gwiazdy rozpędzi co do jednej z nieba!~
 11       1,  V    |            skarb troski nie wybije z głowy.~ ~Więc śmierć nieużyta~
 12       1,  VI   |       trzymać przeciw twojej woli;~Z mej strony bodaj wszystko
 13       1,  VI   |     chciała przysieść mało,~Bo się z nienagła przymknął z nią
 14       1,  VI   |           się z nienagła przymknął z nią ku wodzie,~Potym jak
 15       1,  VI   |         sławnej Krety przypłynęła,~Z wielkiej tesknice włosy
 16       1,  VI   |            targać jęła~Skarżąc się z płaczem: "Ojcze mój łaskawy,~
 17       1,  VI   |         się w moc wiatrom, a skocz z góry śmiele,~Niżbyś wolała
 18       1,  VII  |           Wszystka moja dobra myśl z tobą precz odchodzi,~A z
 19       1,  VII  |           z tobą precz odchodzi,~A z tego mię więzienia nikt
 20       1,  VII  |      chwila teraźniejsza.~ ~Już mi z myśli wypadły te obecne
 21       1,  VII  |       morzem rano się czerwieni,~A z nienagła ciemności nocne
 22       1,  IX   |      przyszłe rzeczy, a śmieje się z nieba,~Kiedy się człowiek
 23       1,  IX   |             że go to nie minie,~Co z przejźrzenia Pańskiego od
 24       1,  X    |            tak wysoko postawił, że z góry~Wszystek świat widzę,
 25       1,  X    |             Wandę wydawa ubiór, bo z postawy~Zda się mąż prawy.~ ~
 26       1,  X    |            stoi wedle ojca prawie,~Z drugimi równo: ty wysszej,
 27       1,  X    |        liczbie on zakonnik święty,~Z cieniów klasztornych na
 28       1,  X    |          król serca wielkiego;~Tuż z Aleksandrem Zygmunt, za
 29       1,  XII  |         Aleciem barzo nagle wypadł z tej nadzieje,~A mojej się
 30       1,  XII  |    człowiek oberwał jagody~I używa z rozkoszą, czego dostał snadnie,~
 31       1,  XIII |          pod nogi,~Kiedy Starodub, z gruntu wysadzony,~Pod miecz
 32       1,  XIV  |           górach się bieli,~Wiatry z północy wstają,~Jeziora
 33       1,  XIV  |          Przypadków dalszych żaden z nas nie zgadnie:~I prózno
 34       1,  XIV  |            prózno myślić o tym,~Co z nami będzie potym;~W godzinie
 35       1,  XV   |        Straciłem wszystko za raz i z nadzieją;~Nie wiem, co mię
 36       1,  XV   |        miła, wszystko dobre wodzi,~Z kimkolwiek przestać twoje
 37       1,  XV   |         trudno naleźć masz jednego z wiela.~ ~Nie dufaj temu,
 38       1,  XV   |             i wschodzi,~Nam zawżdy z laty cokolwiek odchodzi.~ ~
 39       1,  XVI  |    wiecznie króluje.~ ~Nie wszyscy z jednym szczęściem na świat
 40       1,  XVI  |            i groza pana prowadzą~I z wysokich pałaców pchać się
 41       1,  XVIII|           mało;~Rado by niebożątko z mózgu oszalało.~ ~Więc też
 42       1,  XVIII|         przedsię go nalewaj,~A kto z nieżadnym głosem, przed
 43       1,  XX   |     błaznować.~ ~Niech się tu nikt z państwem nie ozywa~Ani z
 44       1,  XX   |           z państwem nie ozywa~Ani z nami powagi używa;~Przywileje
 45       1,  XX   |            nigdy nie postoi,~Gdzie z rejestru patrzą, co przystoi;~
 46       1,  XX   |          tu oględać się na co.~ ~I z namędrszym nie trzymam w
 47       1,  XXI  |        Słuchaj, jako bije w ściany~Z gwałtownym dżdżem grad zmieszany,~
 48       1,  XXII |    snadniej zakryć umieją,~Acz nie z serca, z wierzchu się przedsię
 49       1,  XXII |           umieją,~Acz nie z serca, z wierzchu się przedsię śmieją.~ ~
 50       1,  XXIV |        Byli jako ojcowie,~Dawno by z tej przyczyny~Świat się
 51       1,  XXIV |             A nam wina przynoście,~Z wina dobra myśl roście;~
 52       2,  I    |            deszcze pobudziły;~Wody z gór szumią, a pienista Wilna~
 53       2,  I    |      morskie wały~Wylać musiały.~ ~Z ludźmi pospołu i miasta,
 54       2,  I    |         Nie wysiedział się pasterz z bydłem w cale~Na żadnej
 55       2,  I    |       orlice, gdy do miłych dzieci~Z obłowem leci.~ ~Ale natenczas
 56       2,  I    |       nierząd psował.~ ~Ten, będąc z łaski Pańskiej ostrzeżony,~
 57       2,  I    |          morza; aż za czasem skały~Z wody wyźrzały.~ ~Potym i
 58       2,  I    |           ziemię~Występuj śmiele i z tobą twe plemię;~Oto ja
 59       2,  II   |          choć druga na plac jedzie~Z herby domów starożytnych,~
 60       2,  II   |           Samy cię ściany wołają~I z dobrą myślą czekają;~Lipa,
 61       2,  II   |          dworu,~Wygląda cię co raz z boru.~ ~Każ bystre konie
 62       2,  II   |       oracz ścisły,~Że będzie miał z czym do Wisły.~ ~Stada igrają
 63       2,  III  |           oko:~Bo to niestała pani z przyrodzenia,~Często więc
 64       2,  III  |     dawność nie pomoże.~ ~A ci, co z tobą teraz przestawają,~
 65       2,  III  |            takiej pomocy,~Aby wżdy z tobą twego co zostało,~Jesli
 66       2,  IV   |           wszeteczników,~ ~By była z Akryzego Wenus nie szydziła,~
 67       2,  IV   |            prze zysk niecnotliwy~ ~Z gruntu wykorzeniony. Przebił
 68       2,  IV   |      ujmuje,~Tym mu więcej od Boga z łaski przystępuje;~Nic nie
 69       2,  IV   |        przystępuje;~Nic nie mając, z tymi, co nic nie chcą, przestaje,~
 70       2,  IV   |     Niżbych bogate pola węgierskie z porządnym~Państwem weneckim
 71       2,  IV   |           dostawa; niech przyjmuje z dzięką,~Komu ścisłą, co
 72       2,  V    |         zagnali piękne łanie twoje~Z dziećmi pospołu a nie masz
 73       2,  V    |          nie dostawa.~ ~Zetrzy sen z oczu, a czuj w czas o sobie,~
 74       2,  V    |     szkodzie":~Lecz jesli prawda i z tego nas zbodzie,~Nową przypowieść
 75       2,  VI   |        Gdzie za raz i ratunek upad z sobą bierze.~
 76       2,  VII  |            A zagorzałe zioła dżdża z nieba wołają.~ ~Dzieci z
 77       2,  VII  |           z nieba wołają.~ ~Dzieci z flaszą do studniej; a stół
 78       2,  VIII |            twardym wykowany.~ ~Nie z pół lub nocy, lub dnia,
 79       2,  VIII |          rady,~Przywiódł był króla z dalekiej krainy,~Po którym
 80       2,  IX   |        wiosna przyjdzie,~Ten śnieg z nienagła zyjdzie,~A ziemia,
 81       2,  IX   |   wiecznego na świecie:~Radość się z troską plecie,~A kiedy jedna
 82       2,  IX   |          Serce ma być jednakie;~Bo z nas Fortuna w żywe oczy
 83       2,  X    |             Mąż prózno robi.~ ~Kto z gospodarstwa, a kto zaś
 84       2,  X    |            gospodarstwa, a kto zaś z wysługi~Zbierze pieniądze
 85       2,  X    |        wysługi~Zbierze pieniądze i z kupiectwa drugi,~Jesli się
 86       2,  X    |            Ona wywabić troskę umie z głowy~Słodkimi słowy.~ ~
 87       2,  XI   |       wylatać,~Kiedy się szczęście z tobą imie bratać,~ ~Śmierci
 88       2,  XI   |         Chocia też czasem, siedząc z przyjacioły,~Przy dobrym
 89       2,  XI   |            przyspieje!~ ~Postąpisz z włości drogo zapłaconych,~
 90       2,  XI   |       drogo zapłaconych,~Postąpisz z dworu i gmachów złoconych;~
 91       2,  XIII |           dowiadać,~Kto ma naprzód z konia spadać.~ ~Bóg pomóż,
 92       2,  XIV  |            zasiedli boże na ziemi,~Z którego macie nie tak swe
 93       2,  XIV  |        pana,~Któremu kiedyżkolwiek z spraw swych uczynić~Poczet
 94       2,  XIV  |         okowach.~ ~Więc ja podobno z mniejszym niebezpieczeństwem~
 95       2,  XV   |            Apollo strzela,~Ale łuk z lutnią podziela;~Nie zawżdy
 96       2,  XV   |          ugodzi.~ ~Nie zawżdy grad z góry leci~Albo burza niebo
 97       2,  XVIII|      rozproszony~Zwabił na kupę, a z chętnej opoki~Wstał mur
 98       2,  XVIII|             a pędem człowieka~Mija z daleka.~ ~Ty umiesz tygry,
 99       2,  XVIII|           piana ciecze miedzy zęby~Z trojakiej gęby.~ ~Biedny
100       2,  XVIII| niecnotliwe~Męże właściwe.~ ~Jedna z nich, wierna łożu małżeńskiemu,~
101       2,  XVIII|           złymi,~ ~Które jak lwice z głodu nieznośnego~Wpadwszy
102       2,  XIX  |       chciał nas Bóg położyć równo z bestyjami:~Dał nam rozum,
103       2,  XIX  |          rozum, dał mowę, a nikomu z nami.~ ~Przeto chciejmy
104       2,  XIX  |       pomoże.~ ~Komu dowcipu równo z wymową dostaje,~Niech szczepi
105       2,  XIX  |           serce po temu,~Uderz się z poganinem, jako słusze cnemu;~
106       2,  XIX  |           Prostak to, który wojsko z wielkości szacuje:~Zwycięstwo
107       2,  XX   |        mojej małej osobie,~Żeś mię z domu wyciągnął w te dalsze
108       2,  XXII |           XXII~ ~Proszę, jesli się z tobą co śpiewało,~Co by
109       2,  XXII |        naleźcę wina,~I Afrodytę, i z nią jejże syna,~I Lyka z
110       2,  XXII |           z nią jejże syna,~I Lyka z czarnym włosem i czarnyma~
111       2,  XXIII|      wiosna, już lato minie,~A ten z głowy mróz nie zginie.~
112       2,  XXIV |            piórka się puszczają,~A z ramion sążeniste skrzydła
113       2,  XXV  |     gotowego gnuśna Zima wstawa.~ ~Z Twej łaski nocna rosa na
114       2,  XXV  |       zboża deszcz ożywia snadnie;~Z Twoich rąk wszelkie źwierzę
115       2,  XXV  |      żywności,~A Ty każdego żywisz z Twej szczodrobliwości.~ ~