Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I     |         zniknie, toż jej żałujemy.~Co po tych skargach próznych,
 2       1,  I     |              patrza urząd tępy?~Po co statut i prawa chwalebne
 3       1,  III   |            Jakokolwiek zwano~Wino, co w cię lano:~Przymkni się
 4       1,  III   |           trzeba,~Gwiazdy rozpędzi co do jednej z nieba!~
 5       1,  V     |        Puści prędko nity;~A winem, co się ty frasujesz o nie,~
 6       1,  VI    |      chmury się mieszają.~Ja wiem, co umie morze i szalony~Wicher,
 7       1,  VII   |           pani wszech piękniejsza,~Co ich kolwiek przyniosła chwila
 8       1,  VIII  |           Jakobych się nie omylił, co jest lepszego;~Lecz jako
 9       1,  IX    |         Kto tak mądry, że zgadnie,~Co nań jutro przypadnie?~Sam
10       1,  IX    |           wie, że go to nie minie,~Co z przejźrzenia Pańskiego
11       1,  X     |    Przemysł jest wniesiony,~I ten, co dostał trefunkiem korony,~
12       1,  X     |           Podobnych siła!~ ~A ten, co po was dziś państwo sprawuje,~
13       1,  XII   |             bo się już nie masz na co chować:~Nigdy bych był nie
14       1,  XII   |           żałować,~Tego zwłaszcza, co nigdy mym własnym nie było:~
15       1,  XII   |          Kto drugi ma bez prace, o co znać dbał mało,~A mnie za
16       1,  XII   |       miały potkać gody,~Nie wiem, co za zły człowiek oberwał
17       1,  XIII  |         półmisków na stoły dawamy:~Co po tym, kiedy siedziem jak
18       1,  XIV   |             I prózno myślić o tym,~Co z nami będzie potym;~W godzinie
19       1,  XIV   |         się do rąk dostało;~Za to, co ma być, żaden ci nie ślubi.~ ~
20       1,  XV    |            podobno kto iny.~ ~A ja co mam rzec? Nie chcę się przeciwić;~
21       1,  XV    |            i z nadzieją;~Nie wiem, co mię za wiedźma osypała~I
22       1,  XVI   |           Kto swą chciwość na tym, co dosyć, miarkuje,~Tego ani
23       1,  XVII  |           noc nadchodzi,~Nie wiem, co za głos uszu mych dochodzi;~
24       1,  XVII  |         ślubował.~ ~Usilne wiatry, co morzem władacie,~Jesli też
25       1,  XVII  |         władacie,~Jesli też kiedy, co to miłość, znacie,~Dodajcie
26       1,  XVIII |          Już ty bądź tym rycerzem, co piwo usieczesz,~Tego nie
27       1,  XVIII |        myśliw. Ci się na to godzą,~Co szperki niedopiekłe i twardy
28       1,  XVIII |   niedopiekłe i twardy ser głodzą,~Co sobie gardła ostrzą na niewinne
29       1,  XVIII |      śledziem, ogórkiem; nie wiem, co im krzywo.~ ~I tak we łbie
30       1,  XIX   |       niebogo,~Że nie masz nikogo,~Co by cię przestrzegł: słuchaj
31       1,  XIX   |            w lesie;~A nie sromota, co komu czas niesie.~ ~Tobie
32       1,  XX    |           Gdzie z rejestru patrzą, co przystoi;~A powiem wam,
33       1,  XX    |            zawiodę;~Wy też drudzy, co macie pogodę,~Każdy swojej
34       1,  XX    |            swojej włóż w ucho leda co,~Nie macie tu oględać się
35       1,  XX    |            macie tu oględać się na co.~ ~I z namędrszym nie trzymam
36       1,  XXI   |             Wziąłbych przedsię, by co dano:~Łupiestwo czartu porwano.~ ~
37       1,  XXI   |        nieżyczliwe;~I miał w ręku, co miłował,~By był, nędznik,
38       1,  XXI   |             niebożę, było:~Ale gdy co komu miło,~Trudno wytrwać
39       1,  XXII  |          prózno się masz frasować:~Co zginęło, trudno tego wetować;~
40       1,  XXII  |            że się prózno frasować,~Co zginęło, trudno tego wetować.~
41       1,  XXIIII|           Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka boli,~By nie znał
42       1,  XXIV  |          chciał na świecie~Uważyć, co się plecie,~Dziwnie to prawdy
43       1,  XXIV  |         Lecz temu Bóg poradził,~Bo co jeden zgromadził,~To drugi
44       1,  XXV   |        kiedy by cała była głowa.~ ~Co tu za mej pamięci powrozów
45       1,  XXV   |           owym nędznikiem niewolą,~Co tu noc pole nocy płacze
46       1,  XXV   |         słowa nie rzekł jako żywo,~Co drugi rad uczyni, gdy mu
47       1,  XXV   |      świętych pokoja."~ ~To tego i co lepiej oni tam umieją,~Całą
48       2,  I     |       wszystkiego świata~Nalezion, co go Bóg w cale zachował,~
49       2,  II    |        wpośrzód dworu,~Wygląda cię co raz z boru.~ ~Każ bystre
50       2,  II    |          chwili ćmy czarne wstaną,~Co noc noszą nienaspaną.~
51       2,  III   |          III~ ~Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko;~Miej na
52       2,  III   |       obawiaj się zdrady;~Fortuna, co da, to zasię wziąć może,~
53       2,  III   |        dawność nie pomoże.~ ~A ci, co z tobą teraz przestawają,~
54       2,  III   |      pomocy,~Aby wżdy z tobą twego co zostało,~Jesli zaś będzie
55       2,  IV    |             Nic nie mając, z tymi, co nic nie chcą, przestaje,~
56       2,  IV    |   przyjmuje z dzięką,~Komu ścisłą, co dosyć. Bóg udzielił ręką.~
57       2,  VI    |            więc człowiek czuje,~Że co drugim chciał radzić, sam
58       2,  VIII  |     Gaszkonowie i wojska ubrane?~W co poszły działa i nasze turnieje?~
59       2,  IX    |           Ty nie miej za stracone,~Co może być wrócone:~Siła Bóg
60       2,  XI    |       dworu i gmachów złoconych;~A co zebrania twego kolwiek będzie,~
61       2,  XII   |       droga otwarta do nieba,~Tym, co służą ojczyźnie. Wątpić
62       2,  XII   |            Wątpić nie potrzeba,~Że co im zazdrość ujmie. Bóg nagradzać
63       2,  XIII  |     twierdze bierzesz warowne,~Ale co chwalniejsza w tobie,~Jesteś
64       2,  XVI   |        zbytnie.~ ~Dobrać i miętka, co ją najdzie wszędzie;~A kiedy
65       2,  XVII  |        jego płochej odmienności.~ ~Co ma ten żywot, na co by bezpiecznie~
66       2,  XVII  | odmienności.~ ~Co ma ten żywot, na co by bezpiecznie~Człowiek
67       2,  XVIII |        wielce zalecona,~Zaspiewaj, co by trudnej Bogumiły~Uszy
68       2,  XVIII |              Na drugim świecie. Bo co, prze żywego~Boga, już mogły
69       2,  XIX   |              PIEŚŃ XIX~ ~Jest kto, co by wzgardziwszy te doczesne
70       2,  XXII  |           Proszę, jesli się z tobą co śpiewało,~Co by i ten rok,
71       2,  XXII  |            się z tobą co śpiewało,~Co by i ten rok, i dalej trwać
72       2,  XXIII |        człek będzie młody~Ani tej, co dziś, urody.~ ~Czas ucieka