Ksiegi,  Piesn

 1       1,  II    |   chłodnikiem chruścianym;~A bądź ze mną, z trzeźwym i z pijanym!~ ~
 2       1,  III   |      ubogiemu przyprawujesz rogi,~Że mu ani król, ani hetman
 3       1,  IV    |       wszech piękniejsza w sobie,~Że człowiek rad i nierad musi
 4       1,  IV    |        niosą twe święte obyczaje,~Że, by kto mógł być wolen,
 5       1,  V     |          to znać daje~Sam na się, że mu jeszcze nie dostaje.~ ~
 6       1,  V     |            lecz mu się tak zdało,~Że nań samego świat był jeden
 7       1,  VI    |     biednej Europie dostało,~Jeno że wołu chciała przysieść mało,~
 8       1,  VI    |      byłby w takiej męce,~Żeby mu ze łba musiały spaść rogi,~
 9       1,  VII   |       gęste lasy i wysokie skały,~Że przede mną będziecie taką
10       1,  IX    |           grają.~ ~Kto tak mądry, że zgadnie,~Co nań jutro przypadnie?~
11       1,  IX    |             U Fortuny to snadnie,~Że kto stojąc upadnie;~A który
12       1,  IX    |          Dosyć na tym, kiedy wie, że go to nie minie,~Co z przejźrzenia
13       1,  X     |      pióry~I tak wysoko postawił, że z góry~Wszystek świat widzę,
14       1,  XIII  |      pokoju, tę masz wadę w sobie~Że ludzie radzi zgnuśnieją
15       1,  XV    |       niestałość białegłowy mają,~Że się jako wiatr letni odmieniają.~ ~
16       1,  XV    |    przyjacielem tobie;~Lecz wolę, że ty płaczesz na mym grobie.~
17       1,  XVII  |       chce, nieszczęście ugodzi),~Że moje serce prózno się frasuje,~
18       1,  XVII  |       dufam jego szczerej cnocie,~Że mię nie będzie chciał mieć
19       1,  XVII  |           tak szczęśliwego biegu,~Że wrychle stanie na ojczystym,
20       1,  XVIII | przezdzięki twe przemierzłe piwo,~Że do dna nie wypijam, patrzysz
21       1,  XVIII |         Miecesz głową i mniemasz, że cię do krwie zjadła.~Od
22       1,  XVIII |        stołki.~ ~Patrzaj, diable, że się tu i gościom dostanie:~
23       1,  XIX   |        XIX~ ~Żal mi cię, niebogo,~Że nie masz nikogo,~Co by cię
24       1,  XIX   |          Zosi,~Bo tę miłość nosi,~Że musi skakać jako sarna w
25       1,  XX    |           przystoi;~A powiem wam, że się tym świat słodzi,~Gdy
26       1,  XX    |        chodzi.~ ~Ale to mój zysk, że mię słuchacie,~A żadnej
27       1,  XXII  |      łacno było.~ ~Teraz widzisz, że nam niebo nie sprzyja:~W
28       1,  XXII  |         źle czuje;~Wszakoż widzę, że się prózno frasować,~Co
29       1,  XXIIII|           nie znał nieprzyjaciel, że cię ma po woli;~Ale to nade
30       1,  XXIIII|          Cierpiałem ja tak wiele, że mię wstyd powiadać,~A mógłby
31       1,  XXIIII|          tak barzo długi,~Bacząc, że w małej wadze były me posługi.~ ~
32       1,  XXIV  |         Dziwnie to prawdy blisko,~Że człek - boże igrzysko.~ ~
33       1,  XXV   |      bezmierny niepokój dokona.~ ~Że to żadna boża noc nigdy
34       1,  XXV   |           klucze.~ ~To nie tajna, że cierpię nie za swoją winą,~
35       1,  XXV   |          na jaki żywot się udała,~Że i wstydu i dobrej sławy
36       1,  XXV   |      odnieść paniej swojej?~ ~Tak że ja, biedny człowiek, w swym
37       2,  I     |           lata,~Gdzie ledwe jeden ze wszystkiego świata~Nalezion,
38       2,  I     |        upewniam każdą żywą duszę,~Że nigdy potym takich wód nie
39       2,  I     |            wspomnię na przysięgę,~Że mam hamować niezwyczajną
40       2,  II    |        Przy nadziei oracz ścisły,~Że będzie miał z czym do Wisły.~ ~
41       2,  III   |    pochlebstwem ludzi pobłaźniła:~Że drugi wysszej nosa gębę
42       2,  III   |      oczyma przenosi.~ ~Ty pomni, że twój skarb u Szczęścia w
43       2,  IV    | zamknionej panny! Bo ta obaczyła,~Że Jowisz, w upominku złotym
44       2,  IV    |        władnemu,~Nie da się znać, że w szczęściu przyrównana
45       2,  V     |          wilcy, gdy po woli mają,~Że ani pasterz nad owcami chodzi,~
46       2,  V     |     przypowieść Polak sobie kupi,~Że i przed szkodą, i po szkodzie
47       2,  VI    |          tam więc człowiek czuje,~Że co drugim chciał radzić,
48       2,  VII   |         zapłata.~ ~Lutni moja, ty ze mną; bo twe wdzięczne strony~
49       2,  VIII  |           lub nocy, lub dnia, nie ze wschodu~Ani czekajmy pana
50       2,  X     |        towarzysz~Odejmie wszytko, że troski w pół wieka~Zgryzą
51       2,  XII   |          pojźrzec w oczy,~Boleje, że kto przed nią kiedy wysszej
52       2,  XII   |      skoczy;~A iż baczy po sobie, że się wspinać prózno,~Tego
53       2,  XII   |   ojczyźnie. Wątpić nie potrzeba,~Że co im zazdrość ujmie. Bóg
54       2,  XIII  |          moskiewskiemu.~Okazałeś, że nie kąsa,~Chocia to porożem
55       2,  XIX   |         te doczesne rzeczy~Chciał ze mną dobrą tylko sławę mieć
56       2,  XX    |            Nie myśli-ć ona o tym, że ja przy tobie~Głowy nie
57       2,  XX    |         ufrasuję bynamniej sobie;~Że w twym pałacu mieszkam,
58       2,  XX    |           w twym pałacu mieszkam, że przy twym boku~Siadam; koń
59       2,  XX    |         potrzeba o mojej wierze),~Że na świecie rodzą się takowe
60       2,  XX    |     pamięć domu wygładza zgoła;~ ~Że taka jest muzyka i takie
61       2,  XXIV  |    opatrzony~Polecę precz, poeta, ze dwojej złożony~Natury: ani