Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I     |       zniknie, toż jej żałujemy.~Co po tych skargach próznych,
 2       1,  I     |          mówią - patrza urząd tępy?~Po co statut i prawa chwalebne
 3       1,  II    |             wysszej łokcia leżał,~A po rzekach wóz nacięższy zbieżał.~ ~
 4       1,  II    |          zakwitnęły;~Lody zeszły, a po czystej wodzie~Idą statki
 5       1,  IV    |          już tę na wieki łaskę znał po tobie;~A bodaj ta wdzięczna
 6       1,  V     |                Wszystko to zostanie~Po twej śmierci, panie!~A coś
 7       1,  VI    |          jakie wiatry wstają,~Jakie po niebie chmury się mieszają.~
 8       1,  VI    |            pożrą w tej gładkości,~A po pustyniach rozniosą me kości!"~ ~
 9       1,  VII   |             nią gwiazdy drobniejsze po jednej znikają~I tak już
10       1,  VII   |         moich. Szczęśliwa to droga,~Po której chodzić będzie tak
11       1,  VII   |             głos i przyjemne słowa,~Po których sobie teskni biedna
12       1,  IX    |            pod nogami,~Patrzajże go po chwili, a on gardzi nami.~ ~
13       1,  X     |          zakon~Podań Polakom.~ ~Tuż po nim widzę mężne Bolesławy,~
14       1,  X     |          którego~Polska zakwitła, a po długim boju~Wytchła w pokoju.~ ~
15       1,  X     |         Podobnych siła!~ ~A ten, co po was dziś państwo sprawuje,~
16       1,  XI    |             obłąkana~Macierze szuka po górach ustronnych,~Nie bez
17       1,  XII   |         nigdy mym własnym nie było:~Po prawdzie mi nieprawie źle
18       1,  XIII  |       półmisków na stoły dawamy:~Co po tym, kiedy siedziem jak
19       1,  XIV   |           XIV~ ~Patrzaj, jako śnieg po górach się bieli,~Wiatry
20       1,  XV    |           ani prze mą sprawę,~Miła, po tobie znam taką postawę;~
21       1,  XVII  |         pustymi lasy~Sam jeden lata po swe wszystkie czasy:~ ~Tak
22       1,  XVII  |           Teraz nie wiedzieć, gdzie po świecie błądzi,~A wierne
23       1,  XVIII |        dobrą wolą w domu,~A niechaj po niewoli nie pełnię nikomu.~ ~
24       1,  XVIII |                I tak we łbie rozumu po trzeźwiu niewiele,~A ostatek
25       1,  XX    |             Miło szaleć, kiedy czas po temu,~A tak, bracia, przypij
26       1,  XXI   |          kradzież godzę,~Chocia tak po nocy chodzę;~Wziąłbych przedsię,
27       1,  XXIIII|            nieprzyjaciel, że cię ma po woli;~Ale to nade wszystko
28       1,  XXIV  |           świata głód nie ściska.~ ~Po śmierci trudno rządzić;~
29       1,  XXV   |           jej zbytków i złości;~Cóż po tym, kiedy ludzie na zęby
30       2,  I     |             Na żadnej skale.~ ~Ryby po górach wysokich pływały,~
31       2,  I     |          pływał czasu złej przygody~Po wierzchu wody.~ ~A wszyscy
32       2,  I     |            zstało~Pańskiemu gniewu, po trosze spadało~Wielkiego
33       2,  I     |             czasy.~ ~I będzie, jako po te lata wszytki,~Ziemia
34       2,  II    |           Nie dbam, aby zimne skały~Po mym graniu tańcowały;~Niech
35       2,  II    |             zapadną w bystre morze;~Po chwili ćmy czarne wstaną,~
36       2,  IV    | niezliczonych~Strzygą odrosła trawę po górach zielonych:~ ~Przedsię
37       2,  V     |         drapają~Rozbójce wilcy, gdy po woli mają,~Że ani pasterz
38       2,  V     |             gotujmy!~Inszy to darmo po drogach miotali,~A my nie
39       2,  V     |            mię ten rym: "Polak mądr po szkodzie":~Lecz jesli prawda
40       2,  V     |          kupi,~Że i przed szkodą, i po szkodzie głupi.~
41       2,  VIII  |            króla z dalekiej krainy,~Po którym wrychle miał usieść
42       2,  IX    |         słońce ostatnie zachodzi,~A po złej chwili piękny dzień
43       2,  IX    |            pola wysoko przykryły.~ ~Po chwili wiosna przyjdzie,~
44       2,  XII   |             PIEŚŃ XII~ ~Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości,~
45       2,  XII   |          wysszej skoczy;~A iż baczy po sobie, że się wspinać prózno,~
46       2,  XVI   |                     PIEŚŃ XVI~ ~Nic po tych zbytnich potrawach;
47       2,  XVI   |             zbytnich potrawach; nic po tym~Śrzebrze na służbie
48       2,  XIX   |         ciało,~Aby imię przynamniej po nas tu zostało?~ ~I szkoda
49       2,  XIX   |            coć Bóg dał siłę i serce po temu,~Uderz się z poganinem,
50       2,  XXIV  |            wierzch się głowy mieni;~Po palcach wszędy nowe piórka