Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    | Występnych tam nie cierpią, lecz kto będzie krzywy,~Niech się
 2       1,  II   |        której nie przywabi,~Choć kto ściany drogo ujedwabi,~Nie
 3       1,  III  |          ten cię nie minie,~Choć kto mądrym słynie;~Pijali przedtym
 4       1,  IV   |         służyć: ale służyć temu,~Kto twych posług niewdzięczen,
 5       1,  IV   |          święte obyczaje,~Że, by kto mógł być wolen, raczej ci
 6       1,  V    |                        PIEŚŃ V~ ~Kto ma swego chleba,~Ile człeku
 7       1,  V    |            To pan, zdaniem moim,~Kto przestał na swoim;~Kto więcej
 8       1,  V    |           Kto przestał na swoim;~Kto więcej szuka, jawnie to
 9       1,  V    |             Siła posiadł włości,~Kto ujął chciwości;~Trudniej
10       1,  IX   |     gęśli albo w lutnią grają.~ ~Kto tak mądry, że zgadnie,~Co
11       1,  IX   |         U Fortuny to snadnie,~Że kto stojąc upadnie;~A który
12       1,  IX   |        tym tu biednym świecie;~A kto by chciał rozumem wszystkiego
13       1,  IX   |            A nigdy nie zabłądzi,~Kto tak umysł narządzi,~Jakoby
14       1,  X    |                        PIEŚŃ X~ ~Kto mi dał skrzydła, kto mię
15       1,  X    |         X~ ~Kto mi dał skrzydła, kto mię odział pióry~I tak wysoko
16       1,  X    |    Ciebie~Ma miejsce w niebie.~ ~Kto by cię nie znał, Lechu Słowianinie,~
17       1,  XII  | przygodzie nieprzyjaciel śmieje.~Kto drugi ma bez prace, o co
18       1,  XIII |     ledzie,~A granic na nas lada kto ujedzie!~
19       1,  XV   |         Chyba żeć milszy podobno kto iny.~ ~A ja co mam rzec?
20       1,  XV   |         wiela.~ ~Nie dufaj temu, kto gładkość miłuje,~Bo ten
21       1,  XV   |    potrzebie,~Ledwe się najdzie, kto ciało pogrzebie.~Takiem
22       1,  XVI  |         na wszystki prawa używa.~Kto bądź, ten bądź, na kogo
23       1,  XVI  |       przyjmie i złe posłanie.~ ~Kto swą chciwość na tym, co
24       1,  XVIII|            Jeslić o sławę idzie, kto więcej pić może,~Dajęć przodek
25       1,  XVIII|           przedsię go nalewaj,~A kto z nieżadnym głosem, przed
26       1,  XVIII|  nieobrotnej szyje,~Krom klątwy, kto będzie żyw, snadnie się
27       1,  XX   |         pełnej nie podacie;~Znał kto kiedy poetę trzeźwiego?~
28       1,  XX   |        nie trzymam w tej mierze,~Kto się długo na dobrą myśl
29       1,  XXI  |       wstali.~ ~Dobrą noc, jesli kto słyszy,~A mój wieniec w
30       1,  XXIV |         jeszcze więcej myli.~ ~A kto by chciał na świecie~Uważyć,
31       1,  XXV  |          PIEŚŃ XXV~ ~Użałuj się, kto dobry, a potłucz zawiasy~
32       2,  I    |       korab', cieśla nauczony!~A kto wie, jesli nie wrócą się
33       2,  II   |        moja pani,~Nie dbam, choć kto inszy gani!~ ~Cnocie zajźrzą
34       2,  V    |          i tak króla nie podawa;~Kto się przypatrzy, mała nie
35       2,  V    |         czas o sobie,~Cny Lachu! Kto wie, jemu czyli tobie~Szczęście
36       2,  VIII |          sobie, Mikołaju, głowy,~Kto ma być królem; już dekret
37       2,  VIII |       którym wrychle miał usieść kto iny.~ ~Gdzie ony złote góry
38       2,  IX   |      może wywrócić w godzinie;~A kto mu kolwiek ufa, nie zaginie.~
39       2,  X    |                   PIEŚŃ X~ ~Może kto ręką sławy dostać w boju,~
40       2,  X    |       ozdobi,~Mąż prózno robi.~ ~Kto z gospodarstwa, a kto zaś
41       2,  X    |            Kto z gospodarstwa, a kto zaś z wysługi~Zbierze pieniądze
42       2,  XI   |   namiastek osiędzie.~ ~Bądź się kto zacnym rodził i bogatym,~
43       2,  XII  |      pojźrzec w oczy,~Boleje, że kto przed nią kiedy wysszej
44       2,  XIII |         Teraz się było dowiadać,~Kto ma naprzód z konia spadać.~ ~
45       2,  XIV  |        darów ani się pyta,~Jesli kto chłop czyli się grofem poczyta;~
46       2,  XIX  |                 PIEŚŃ XIX~ ~Jest kto, co by wzgardziwszy te doczesne
47       2,  XIX  |         szkoda zwać człowiekiem, kto bydlęce żyje~Tkając, lejąc
48       2,  XIX  |         poczciwej sławie, a jako kto może,~Niech ku pożytku dobra
49       2,  XIX  |      ostatnią siłą;~Nie przegra, kto frymarczy na sławę żywotem,~
50       2,  XX   |       nagłej nie użył~Nie mając, kto by mi w tym jej sercem służył.~ ~