Ksiegi,  Piesn

 1       1,  IV    |          ci się daje.~ ~Chciałbym tak być szczęśliwy i życzyłbym
 2       1,  V     |           macedoński, lecz mu się tak zdało,~Że nań samego świat
 3       1,  V     |              Więc śmierć nieużyta~Tak za gardło chwyta~Bogate
 4       1,  VI    |         wodzie,~Potym jak płynie, tak płynie bez łodzie.~ ~A ta
 5       1,  VI    |       Chociaż był u mnie niedawno tak drogi.~ ~Nie miałam wstydu,
 6       1,  VII   |   drobniejsze po jednej znikają~I tak już przyszłej nocy nieznacznie
 7       1,  VII   |          Po której chodzić będzie tak udatna noga;~Zajźrzę wam,
 8       1,  VII   |          i w nadzieję sieją.~A ty tak srogą nie bądź ani mię tym
 9       1,  VIII  |          jako żywo i twoim zginę.~Tak to Bóg przejźrzał od wieku;
10       1,  VIII  |        szmarakiem złoto się dwoi,~Tak tej szlachetnej duszy w
11       1,  VIII  | Szczęśliwy ja człowiek, bych mógł tak użyć tego,~Jakobych się
12       1,  IX    |        albo w lutnią grają.~ ~Kto tak mądry, że zgadnie,~Co nań
13       1,  IX    |            Ostatek, jako zacznie,~Tak Fortuna niech kona: raczy
14       1,  IX    |           nigdy nie zabłądzi,~Kto tak umysł narządzi,~Jakoby umiał
15       1,  X     |            kto mię odział pióry~I tak wysoko postawił, że z góry~
16       1,  X     |         Kroka patrz, jako siedząc tak wysoko,~Przedsię ku miastu
17       1,  X     |           dwu Kazimierzu,~Dobrych tak w boju, jako i w przymierzu;~
18       1,  XII   |        bych był nie wierzył, bych tak miał żałować,~Tego zwłaszcza,
19       1,  XII   |        Nie wiem, jako mię do gron tak pięknych ubieżał.~Ja sobie
20       1,  XII   |        pięknych ubieżał.~Ja sobie tak dobrych lat doczekać nie
21       1,  XIII  |    tychżesmy ojców dzieci czyli~W tak krótkim wiekusmy się wyrodzili?~
22       1,  XVI   |          kogo los naprzód padnie,~Tak pana, jako sługę poima snadnie.~ ~
23       1,  XVII  |           Dlaczego płacze ta pani tak rzewnie.~ ~"Już to dziesiąte
24       1,  XVII  |         po swe wszystkie czasy:~ ~Tak ja, nieszczęsna, w jego
25       1,  XVII  |       miłość, znacie,~Dodajcie mu tak szczęśliwego biegu,~Że wrychle
26       1,  XVIII |        nie ucieczesz.~ ~Jesli też tak rozumiesz, żebyś mię czestował,~
27       1,  XVIII |           wiem, co im krzywo.~ ~I tak we łbie rozumu po trzeźwiu
28       1,  XVIII |       więc to biesiada?~Jeśliscie tak weseli, jakaż u was zwada?~ ~
29       1,  XIX   |          uchyl gęby.~ ~Więc i lat tak snadnie~Mamkać nie ukradnie:~
30       1,  XX    |     szaleć, kiedy czas po temu,~A tak, bracia, przypij każdy swemu,~
31       1,  XXI   |      żadną kradzież godzę,~Chocia tak po nocy chodzę;~Wziąłbych
32       1,  XXIIII|      podziękować.~ ~Cierpiałem ja tak wiele, że mię wstyd powiadać,~
33       1,  XXIIII|        się dał za nos wodzić czas tak barzo długi,~Bacząc, że
34       1,  XXV   |          to na złość trzymasz się tak mocno podwoja,~Czemu mię
35       1,  XXV   |          odnieść paniej swojej?~ ~Tak że ja, biedny człowiek,
36       2,  I     |     pobudzając,~Rzek przymnażała, tak iż morskie wały~Wylać musiały.~ ~
37       2,  III   |         jako sama oczy zasłoniła,~Tak swym pochlebstwem ludzi
38       2,  III   |       skarb u Szczęścia w mocy,~A tak się staraj o takiej pomocy,~
39       2,  V     |          ach, nierządne, jedzą!~ ~Tak odbieżałe stado więc drapają~
40       2,  V     |       serca Turkowi dodamy,~Jesli tak lekkim ludziom nie zdołamy?~
41       2,  V     |        nie zdołamy?~Ledwieć nam i tak króla nie podawa;~Kto się
42       2,  XII   |     nieodstępny ciała naszladuje,~Tak za cnotą w też tropy zazdrość
43       2,  XII   |          się spuka jady!~ ~Cnota (tak jest bogata) nie może wziąć
44       2,  XIII  |            jako sam mniema,~Świat tak wielki równia nie ma,~ ~
45       2,  XIV   |        ziemi,~Z którego macie nie tak swe własne rzeczy~Jako wszytek
46       2,  XXI   |      szczęściem szacuję,~Żem jest tak pięknym sidłem ułowiony;~