Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    |       Czynić i cierpieć wszystko; już on i wstydowi~Mir dawno
 2       1,  IV   |          i życzyłbym sobie,~Abych już tę na wieki łaskę znał po
 3       1,  VII  | przyniosła chwila teraźniejsza.~ ~Już mi z myśli wypadły te obecne
 4       1,  VII  |           po jednej znikają~I tak już przyszłej nocy nieznacznie
 5       1,  VII  |         me biesiady!~Mnie podobno już prózno szukać inszej rady,~
 6       1,  XI   |        kiedy za macierzą chodzić,~Już się ty możesz mężowi przygodzić.~ ~
 7       1,  XII  |        XII~ ~Muszę wyznać, bo się już nie masz na co chować:~Nigdy
 8       1,  XIII |          równia, jako wstała.~ ~I już nam ma być ten pohaniec
 9       1,  XIV  |            gdy raz młodość minie,~Już na wiek wiekom ginie,~A
10       1,  XVI  |          ścieśnione czują,~Bowiem już i na wodzie zamki budują:~
11       1,  XVI  |      rzuciła~I sam pan, bo mu się już ziemia sprzykrzyła.~ ~Ale
12       1,  XVII |               PIEŚŃ XVII~ ~Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi,~
13       1,  XVII |           ta pani tak rzewnie.~ ~"Już to dziesiąte lato niebo
14       1,  XVII |          troski mej nie skróci.~ ~Już wszyscy inszy nazad przyjechali,~
15       1,  XVIII|       męstwie, sam pójdę na łoże;~Już ty bądź tym rycerzem, co
16       1,  XVIII|           lecą jako grad; a drugi już jęczy,~Wziął konwią, aż
17       1,  XX   |    tańcować,~A podpiwszy, łacniej już błaznować.~ ~Niech się tu
18       1,  XX   |        dniu niechaj próznej rady:~Już to dawno Bóg odmyślił w
19       1,  XXI  |       panią zaś porwali.~ ~Czekać już, niebożę, było:~Ale gdy
20       1,  XXI  |           długo mam bić w stróny?~Już u mnichów słyszę dzwóny.~
21       1,  XXI  |    pomieszali,~Jam nie spał, a ci już wstali.~ ~Dobrą noc, jesli
22       1,  XXV  |          prze te niewczasy~Dobrze już nie szaleję ja, furta strapiona;~
23       1,  XXV  |          młotków skołatano;~Teraz już głowicami łotrostwo mię
24       1,  XXV  |          wieki żadnego ratunku?~I już mię nocleg potkać uczciwszy
25       2,  I    |          szumią, a pienista Wilna~Już brzegom silna.~ ~Strach
26       2,  I    |          zastąpiły.~ ~A kiedy się już prawie dosyć zstało~Pańskiemu
27       2,  I    |        ruszyły.~ ~I rzekł Noemu: "Już teraz na ziemię~Występuj
28       2,  II   |         łaskę miewam,~Przeszedłem już Amfijona~I lutnistę Arijona.~ ~
29       2,  II   |    pięknej: nie potrzeba,~Dosięgę już głową nieba.~ ~Samy cię
30       2,  II   |          kwitną rozmaicie,~Zająca już nie znać w życie;~Przy nadziei
31       2,  VIII |         głowy,~Kto ma być królem; już dekret gotowy~Przed Bogiem
32       2,  IX   |        się kolwiek dzieje:~Bo nie już słońce ostatnie zachodzi,~
33       2,  X    |        rostą pociechy osobne;~Ani już spadków upatrują krewni,~
34       2,  XIII |          masz i dzielnością,~Masz już nadeń i ludzkością.~ ~Zdrów
35       2,  XVIII|          Bo co, prze żywego~Boga, już mogły uczynić gorszego?~
36       2,  XX   |       Których człowiek słuchając, już ani żony,~Ani dziatek nawiedzi,
37       2,  XXIII|         śniegiem włos przypadnie,~Już wiosna, już lato minie,~
38       2,  XXIII|           przypadnie,~Już wiosna, już lato minie,~A ten z głowy
39       2,  XXIV |     dwojej złożony~Natury: ani ja już przebywać na ziemi~Więcej
40       2,  XXIV |         zamknie odnogami swymi.~ ~Już mi skóra chropawa padnie
41       2,  XXIV |        chropawa padnie na goleni,~Już mi w ptaka białego wierzch