Ksiegi,  Piesn

 1       1,  II   |          byś chciał, i o wodzie,~Bo się czuje prawie na swobodzie.~ ~
 2       1,  III  |             Trzymaj się na mocy,~Bo cię całej nocy~Z rąk nie
 3       1,  IV   |     niepochybna Miłość ugodziła;~Bo ja w swym miłowaniu troski
 4       1,  V    |          złotu złota przybywało;~Bo, by nawięcej, łakomemu mało.~ ~
 5       1,  VI   |          chciała przysieść mało,~Bo się z nienagła przymknął
 6       1,  VIII |          od wieku; a nie żałuję,~Bo w tobie więcej niż we stu
 7       1,  X    |         oko;~Wandę wydawa ubiór, bo z postawy~Zda się mąż prawy.~ ~
 8       1,  X    |           Piast i dziś to czuje,~Bo mieszka w niebie, a jego
 9       1,  XI   |         i postrachów płonnych.~ ~Bo, by się namniej na drzewie
10       1,  XII  |        PIEŚŃ XII~ ~Muszę wyznać, bo się już nie masz na co chować:~
11       1,  XV   |       temu, kto gładkość miłuje,~Bo ten na słabym gruncie się
12       1,  XVI  |       czeladź rzuciła~I sam pan, bo mu się już ziemia sprzykrzyła.~ ~
13       1,  XVII |         na myśl więc przychodzi~(Bo łacno, gdy chce, nieszczęście
14       1,  XVIII|    raczysz, jeno nie bij, panie,~Bo ja w tym piwie twoim rozkoszy
15       1,  XVIII|       pijanice,~A trąd na twarz; bo żona lubi takie lice.~Krzywej
16       1,  XIX  |  przepadło~To twoje zwierciadło:~Bo tobą szali, a ty się nie
17       1,  XIX  |     snadnie~Mamkać nie ukradnie:~Bo łacno zliczysz pod oczyma
18       1,  XIX  |            Nie przeciw się Zosi,~Bo tę miłość nosi,~Że musi
19       1,  XX   |     bracia, przypij każdy swemu,~Bo o głodzie nie chce się tańcować,~
20       1,  XXI  |         przyszedł o smutek nowy,~Bo źle się obejźrzał, ali~Czarci
21       1,  XXIV |         Wszystko to jawne błędy;~Bo nas równo śmierć sadza,~
22       1,  XXIV |          masz nic nędzniejszego;~Bo na drugiego zbiera,~A sam
23       1,  XXIV |          Lecz temu Bóg poradził,~Bo co jeden zgromadził,~To
24       1,  XXV  |         mnie samę wrzuć w ogień; bo prze te niewczasy~Dobrze
25       2,  III  |        poślednie koła pilne oko:~Bo to niestała pani z przyrodzenia,~
26       2,  IV   |         Stróża zamknionej panny! Bo ta obaczyła,~Że Jowisz,
27       2,  VII  |           Lutni moja, ty ze mną; bo twe wdzięczne strony~Cieszą
28       2,  IX   |        Jakoć się kolwiek dzieje:~Bo nie już słońce ostatnie
29       2,  IX   | wszelakie~Serce ma być jednakie;~Bo z nas Fortuna w żywe oczy
30       2,  XIV  |      niebezpieczeństwem~Grzeszę, bo sam się tracę swym wszeteczeństwem;~
31       2,  XV   |          dobrze, nie odkładając;~Bo dalszych czasów czekając,~
32       2,  XVIII|       biorą~ ~Na drugim świecie. Bo co, prze żywego~Boga, już
33       2,  XX   |       Ale złącz, jakoś rozwiódł, bo acz oboje~Twój urząd niesie,
34       2,  XXIII|        na czoło,~Stąd jej łapaj, bo w tył goło;~ ~Zima bywszy
35       2,  XXV  |        też, wiem, nie pragniesz, bo to wszytko Twoje,~Cokolwiek
36       2,  XXV  |        sercem, Panie, wyznawamy,~Bo nad to przystojniejszej