Ksiegi,  Piesn

 1       1,  IV    |  niepochybna Miłość ugodziła;~Bo ja w swym miłowaniu troski
 2       1,  VI    |      niebie chmury się mieszają.~Ja wiem, co umie morze i szalony~
 3       1,  VI    |          me głupie sprawy,~ ~Com ja tu miała czynić w tej krainie?~
 4       1,  VIII  |     ciele przystoi.~ ~Szczęśliwy ja człowiek, bych mógł tak
 5       1,  IX    |       posagu pragnę.~ ~Nie umiem ja, gdy w żagle~Uderzą wiatry
 6       1,  IX    |          gdzie między skały;~Tam ja bezpiecznym sercem i pełen
 7       1,  XI    |        ziemi przyklęknie.~ ~Lecz ja nie jako niedźwiedź albo
 8       1,  XII   |       gron tak pięknych ubieżał.~Ja sobie tak dobrych lat doczekać
 9       1,  XV    |      milszy podobno kto iny.~ ~A ja co mam rzec? Nie chcę się
10       1,  XV    |          ciało pogrzebie.~Takiem ja chcę być przyjacielem tobie;~
11       1,  XVII  |       swe wszystkie czasy:~ ~Tak ja, nieszczęsna, w jego niebytności~
12       1,  XVII  |     cokolwiek być może;~Tobie go ja tam poruczam, mój Boże!~ ~
13       1,  XVII  |         takiej doczekała!~ ~Aleć ja dufam jego szczerej cnocie,~
14       1,  XVIII |          jeno nie bij, panie,~Bo ja w tym piwie twoim rozkoszy
15       1,  XVIII |        Prózno mi skwarnę dawasz. Ja nie będę gonił,~Bych też
16       1,  XX    |   dobrego.~ ~Przedsię do mnie, a ja nie zawiodę;~Wy też drudzy,
17       1,  XXI   |          PIEŚŃ XXI~ ~Ty spisz, a ja sam na dworze~Jeszcze od
18       1,  XXI   |    Godzina tam jak rok cały.~ ~A ja długo mam bić w stróny?~
19       1,  XXIIII|        podziękować.~ ~Cierpiałem ja tak wiele, że mię wstyd
20       1,  XXV   | niewczasy~Dobrze już nie szaleję ja, furta strapiona;~Jednak
21       1,  XXV   |       dobrej sławy zapomniała.~ ~Ja, to Bóg wie, przestrzegam
22       1,  XXV   |        tym, kiedy ludzie na zęby ją wzięli?~Ona wie, jesli fałszu
23       1,  XXV   |          paniej swojej?~ ~Tak że ja, biedny człowiek, w swym
24       1,  XXV   |       moich uczynności,~ ~Tobiem ja złego słowa nie rzekł jako
25       2,  I     |         i z tobą twe plemię;~Oto ja znowu przyodzieję lasy~Na
26       2,  II    |        plemię dziadów bitnych.~ ~Ja chcę podobać się w mowie~
27       2,  VIII  |       jesli nie mędrszemu,~Niech ją da szczęście przynamniej
28       2,  XIV   |         być mu w okowach.~ ~Więc ja podobno z mniejszym niebezpieczeństwem~
29       2,  XVI   |   zbytnie.~ ~Dobrać i miętka, co ją najdzie wszędzie;~A kiedy
30       2,  XVIII |        stado, każda morzy swego;~Ja, litościwsza, ani cię chcę
31       2,  XX    |        Nie myśli-ć ona o tym, że ja przy tobie~Głowy nie ufrasuję
32       2,  XX    |          ludzkiej chęci wiszą: i ja, i ona~Nie pragniewa do
33       2,  XXI   |         to błogosławiony,~Kiedym ja waszym sidłem upleciony!~
34       2,  XXIV  |       dwojej złożony~Natury: ani ja już przebywać na ziemi~Więcej
35       2,  XXIV  |    równym szczęściu urodzony,~On ja, jako mię zowiesz, wielce