Ksiegi,  Piesn

 1       1,  IV    |         twe święte obyczaje,~Że, by kto mógł być wolen, raczej
 2       1,  V     |      złotu złota przybywało;~Bo, by nawięcej, łakomemu mało.~ ~
 3       1,  VI    |   polnymi kwiatkami się bawić?~ ~By mi się teraz dostał jako
 4       1,  IX    |        tu biednym świecie;~A kto by chciał rozumem wszystkiego
 5       1,  X     |          miejsce w niebie.~ ~Kto by cię nie znał, Lechu Słowianinie,~
 6       1,  XI    |      przede mną, Neto nietykana,~By więc sarneczka, kiedy obłąkana~
 7       1,  XI    |       postrachów płonnych.~ ~Bo, by się namniej na drzewie wzjeżyły~
 8       1,  XI    |        wzjeżyły~Powiewne listki, by namniej ruszyły~Jaszczurki
 9       1,  XVII  |     gdzie indziej miłuje.~ ~Źleć by mi płacił moje życzliwości,~
10       1,  XVIII | pilnowali,~Bych się układł, wnet by mi gębę ulizali.~ ~Alem
11       1,  XVIII |          ma li go być mało;~Rado by niebożątko z mózgu oszalało.~ ~
12       1,  XIX   |           Że nie masz nikogo,~Co by cię przestrzegł: słuchaj
13       1,  XXI   |      chodzę;~Wziąłbych przedsię, by co dano:~Łupiestwo czartu
14       1,  XXI   |         miał w ręku, co miłował,~By był, nędznik, lepiej chował.~ ~
15       1,  XXIIII|    zamilczeć, co człowieka boli,~By nie znał nieprzyjaciel,
16       1,  XXIV  |     jeszcze więcej myli.~ ~A kto by chciał na świecie~Uważyć,
17       1,  XXIV  |       sam głodem umiera.~ ~Więc, by tacy synowie~Byli jako ojcowie,~
18       1,  XXIV  |         Byli jako ojcowie,~Dawno by z tej przyczyny~Świat się
19       1,  XXIV  |          A frasunek podlany~Taje by śnieg zagrzany!~
20       1,  XXV   |      słowa,~Łatwiejsza to, kiedy by cała była głowa.~ ~Co tu
21       1,  XXV   | zapamiętałym uchu paniej siadło,~By kamień, by żelazo w sercu
22       1,  XXV   |        paniej siadło,~By kamień, by żelazo w sercu swym chowała,~
23       2,  I     |    takich wód nie wzruszę,~Które by miały ziemię opanować~I
24       2,  IV    |         nocnych wszeteczników,~ ~By była z Akryzego Wenus nie
25       2,  IV    |          nie znać w domu moim,~A by mi więcej trzeba, ufam w
26       2,  V     |     pospołu a nie masz nadzieje,~By kiedy miały nawiedzić swe
27       2,  XVII  |           Co ma ten żywot, na co by bezpiecznie~Człowiek mógł
28       2,  XVIII |          zalecona,~Zaspiewaj, co by trudnej Bogumiły~Uszy lubiły,~ ~
29       2,  XVIII |            rzekła - wstań, mężu, by wieczny~Sen na cię nie padł,
30       2,  XIX   |         PIEŚŃ XIX~ ~Jest kto, co by wzgardziwszy te doczesne
31       2,  XIX   |   wolność miłą~Godzi się oprzeć, by więc i ostatnią siłą;~Nie
32       2,  XX    |          nie użył~Nie mając, kto by mi w tym jej sercem służył.~ ~
33       2,  XXII  |       się z tobą co śpiewało,~Co by i ten rok, i dalej trwać