Ksiegi,  Piesn

 1       1,  I    |          chce, nie zostanie żywy.~ ~O, ktokolwiek będzie chciał
 2       1,  II   |         Będzie wesół, byś chciał, i o wodzie,~Bo się czuje prawie
 3       1,  V    |           trzeba,~Może nic nie dbać o wielkie dochody,~O wsi,
 4       1,  V    |             dbać o wielkie dochody,~O wsi, o miasta i wysokie
 5       1,  V    |             wielkie dochody,~O wsi, o miasta i wysokie grody.~ ~
 6       1,  V    |        przedsię człowiecza~Wszystka o tym piecza,~Aby ku złotu
 7       1,  V    |          winem, co się ty frasujesz o nie,~Będzie zamaczał potomek
 8       1,  VIII |           chcesz, bych miał zwętpić o tobie.~Ta nadzieja świat
 9       1,  XII  |             Kto drugi ma bez prace, o co znać dbał mało,~A mnie
10       1,  XIII |                        PIEŚŃ XIII~ ~O piękna nocy nad zwyczaj
11       1,  XIV  |            zgadnie:~I prózno myślić o tym,~Co z nami będzie potym;~
12       1,  XVII |             wojna trwała,~Alem wżdy o nim, nieboga, słyszała;~
13       1,  XVIII|             nie przyjmuję.~ ~Jeslić o sławę idzie, kto więcej
14       1,  XX   |             przypij każdy swemu,~Bo o głodzie nie chce się tańcować,~
15       1,  XX   |            zgadnie,~Jakie szczęście o jutrze przypadnie.~ ~Dziś
16       1,  XX   |          wesół, dziś użyj biesiady,~O przyszłym dniu niechaj próznej
17       1,  XXI  |      strzymał umowy,~Więc przyszedł o smutek nowy,~Bo źle się
18       1,  XXII |    szczęście służyło,~Czegoś żądał, o wszystko łacno było.~ ~Teraz
19       1,  XXV  |        sprosnych pijanie; nie mówię o słowa,~Łatwiejsza to, kiedy
20       2,  III  |            w mocy,~A tak się staraj o takiej pomocy,~Aby wżdy
21       2,  V    |           sen z oczu, a czuj w czas o sobie,~Cny Lachu! Kto wie,
22       2,  VI   |      nieszczęście i twoja przygoda,~O zacny wojewoda!~Boś pozbył
23       2,  XIII |         polskiemu;~Nie oparł się aż o lody~Niepławnej północnej
24       2,  XIII |         warownych;~Płatna to, kiedy o duszę,~I sam go obmówić
25       2,  XV   | niewdzięczne brzemię~Uderzyć troski o ziemię.~ ~Cokolwiek raz
26       2,  XIX  |            Śmiałemu wszędy równo, a o wolność miłą~Godzi się oprzeć,
27       2,  XX   |             żony?~ ~Nie myśli-ć ona o tym, że ja przy tobie~Głowy
28       2,  XX   |             Acz wątpić nie potrzeba o mojej wierze),~Że na świecie
29       2,  XXII |             Powiedz słowieński rym, o wielostrona~Lutni złocona;~ ~
30       2,  XXII |          czarnyma~Śpiewał oczyma.~ ~O czci Febowa i stołów złoconych~
31       2,  XXII |        złoconych~Kraso niebieskich! O myśli strapionych~Wdzięczna
32       2,  XXIV |        zabiegłe za zimne Tryjony.~ ~O mnie Moskwa i będą wiedzieć