Ksiegi,  Piesn

   1       2,  V     |                siedzą,~A nas nierządne, ach, nierządne, jedzą!~ ~Tak
   2       2,  XXII  |             parnaskie i naleźcę wina,~I Afrodytę, i z nią jejże syna,~I Lyka
   3       2,  IV    |       niepochybna wiara~Rządźcy płodnej Afryki, szeroko władnemu,~Nie da
   4       2,  IV    |              wszeteczników,~ ~By była z Akryzego Wenus nie szydziła,~Stróża
   5       1,  XVII  |              nowiny takiej doczekała!~ ~Aleć ja dufam jego szczerej cnocie,~
   6       1,  XII   |          nieprawie źle serce tuszyło.~ ~Aleciem barzo nagle wypadł z tej
   7       1,  X     |             król serca wielkiego;~Tuż z Aleksandrem Zygmunt, za którego~Polska
   8       1,  VIII  |             insze gładszą się urodziła,~Aleś i zwyczajmi twarzy nic nie
   9       1,  XVIII |             dwanaście dyszkantów,~Sześć altów, ośm tenorów, dwanaście
  10       2,  XVIII |             której słodkie strony~Bijąc Amfijon kamień rozproszony~Zwabił
  11       2,  II    |                 miewam,~Przeszedłem już Amfijona~I lutnistę Arijona.~ ~Mnie
  12       1,  XXI   |                nieumowne kamienie!~ ~Do Amfijonowej lutnie~Spieszyły się lasy
  13       2,  XXIV  |               róznego mieszkańcy świata Anglikowie;~Mnie Niemiec i waleczny
  14       1,  XIX   |                  Gdy cię w tańcu widzę.~Ano wiem, czemuś mi się nie
  15       2,  XV    |                   PIEŚŃ XV~ ~Nie zawżdy Apollo strzela,~Ale łuk z lutnią
  16       2,  II    |                 już Amfijona~I lutnistę Arijona.~ ~Mnie sama twarz nie uwiedzie~
  17       1,  XVIII |               zostały obręczy.~Potym do arkabuzów. A więc to biesiada?~Jeśliscie
  18       2,  XIX   |             frymarczy na sławę żywotem,~Azaby go lepiej dał w cieniu darmo
  19       1,  XIX   |             wieńcu~Siedzieć za stołem - babie przy młodzieńcu.~
  20       1,  XXIIII|            wodzić czas tak barzo długi,~Bacząc, że w małej wadze były me
  21       1,  IX    |                trzeba.~ ~Szafuj gotowym bacznie!~Ostatek, jako zacznie,~
  22       2,  XII   |              kiedy wysszej skoczy;~A iż baczy po sobie, że się wspinać
  23       1,  XVII  |                 nie mam płaczu swemu.~ ~Bałam się zawżdy, póki wojna trwała,~
  24       2,  XVIII |            panien słyszy i wody niesytą~Banię bezdenną, i pomstę nieskorą,~
  25       2,  IX    |               jej zagrzeje,~W rozliczne barwy znowu się odzieje.~ ~Nic
  26       1,  XVIII |        cudniejsza.~ ~Usłyszysz tam pięć basów, dwanaście dyszkantów,~Sześć
  27       2,  XIII  |               kule częste,~Zręby mocne, baszty gęste;~Puściły żelazne brony,~
  28       1,  X     |                  a na jawi,~Czy mię sen bawi?~ ~Tu, widzę, ani ciemne
  29       1,  VI    |               nad polnymi kwiatkami się bawić?~ ~By mi się teraz dostał
  30       2,  XI    |            cieniu;~Każ wino nosić, póki beczka leje,~Póki wiek służy, a
  31       1,  VII   |            wysokie skały,~Że przede mną będziecie taką rozkosz miały:~Usłyszycie
  32       2,  XXV   |               ziemi;~Jedno zawżdy niech będziem pod skrzydłami Twemi!~ ~ ~
  33       1,  VI    |                 miała,~Kędy się kolwiek będziesz obracała.~ ~Lecz sama widzisz,
  34       2,  XIX   |                 nas Bóg położyć równo z bestyjami:~Dał nam rozum, dał mowę,
  35       2,  XVIII |             słyszy i wody niesytą~Banię bezdenną, i pomstę nieskorą,~Którą
  36       1,  VI    |               dostał jako w ręce~On wół bezecny, byłby w takiej męce,~Żeby
  37       2,  XVIII |                 się przed ojcem i przed bezecnymi~Siostrami złymi,~ ~Które
  38       1,  XXV   |               strapiona;~Jednak mię ten bezmierny niepokój dokona.~ ~Że to
  39       1,  IX    |              gdzie między skały;~Tam ja bezpiecznym sercem i pełen otuchy~W
  40       1,  XXI   |                 przemów słowo,~Nieużyta białagłowo!~ ~Nie na żadną kradzież
  41       1,  XIX   |              chropawą, i zęby~Nieprawie białe, jeno uchyl gęby.~ ~Więc
  42       1,  XV    |            wydziwić,~Skąd tę niestałość białegłowy mają,~Że się jako wiatr
  43       2,  XXIV  |               na goleni,~Już mi w ptaka białego wierzch się głowy mieni;~
  44       2,  II    |           podobać się w mowie~Nauczonej białejgłowie;~Ty mię pochwal, moja pani,~
  45       2,  XXV   |     nieprzebranych wielką hojność mają.~Biały dzień, a noc ciemna swoje
  46       1,  XXI   |              rok cały.~ ~A ja długo mam bić w stróny?~Już u mnichów
  47       2,  V     |              Czy nas półmiski trzymają?~Biedne półmiski, czego te czekają?~
  48       1,  VI    |        wzdrygają się skały.~ ~Takci się biednej Europie dostało,~Jeno że
  49       1,  IX    |                dziwnie plecie~Na tym tu biednym świecie;~A kto by chciał
  50       2,  II    |               słuchają,~Lasy za mną nie biegają!~ ~Hanno, tobie k'woli spiewam,~
  51       1,  X     |            zdrady, gdzie koń prędkonogi~Biegł zawód drogi.~ ~Bóg fałszu
  52       1,  XIV   |                jako śnieg po górach się bieli,~Wiatry z północy wstają,~
  53       2,  XIII  |                zamki budowne~I twierdze bierzesz warowne,~Ale co chwalniejsza
  54       1,  XVIII |                 do arkabuzów. A więc to biesiada?~Jeśliscie tak weseli, jakaż
  55       1,  XVIII |               nie daj u ciebie bywać na biesiedzie!~Każesz mi pić przezdzięki
  56       1,  X     |                które, nieskończony~Bieg bieżąc, wrotne od początku świata~
  57       1,  XXV   |             prózna mowa precz za wiatry bieży;~Ale ty, coś przyczyną tych
  58       1,  XVIII |                  jako raczysz, jeno nie bij, panie,~Bo ja w tym piwie
  59       2,  XVIII |                 w której słodkie strony~Bijąc Amfijon kamień rozproszony~
  60       1,  XVIII |           rozwadzał, aż mi się dostało;~Bijcie się, póki chcecie, mnie
  61       2,  V     |               żal się mocny Boże!)~Psom bisurmańskim brzydkie ścielą łoże.~ ~
  62       2,  II    |      starożytnych,~Zacne plemię dziadów bitnych.~ ~Ja chcę podobać się w
  63       2,  VIII  |               morzu sprawuje,~Fortuna w bitwach zwycięstwem szafuje;~Onej
  64       1,  XVII  |              wiedzieć, gdzie po świecie błądzi,~A wierne serce zawsze gorzej
  65       1,  XXIV  |           rządzić;~Tyś mógł, ojcze, nie błądzić,~Syn tylko worki zliczy,~
  66       2,  XII   |               postępuje.~ ~Nie może jej blasku znieść ani pojźrzec w oczy,~
  67       1,  XXIV  |                 ostatek.~ ~U Boga każdy błazen,~Choć tu przymówki prazen,~
  68       1,  XX    |                A podpiwszy, łacniej już błaznować.~ ~Niech się tu nikt z państwem
  69       1,  VIII  |             jest lepszego;~Lecz jako na błędnym morzu, nie tam, gdzie chcemy,~
  70       1,  XXIV  |               urzędy,~Wszystko to jawne błędy;~Bo nas równo śmierć sadza,~
  71       1,  XXIV  |               plecie,~Dziwnie to prawdy blisko,~Że człek - boże igrzysko.~ ~
  72       2,  XXI   |          najdują wdzięczności,~Dzień to błogosławiony,~Kiedym ja waszym sidłem
  73       1,  XVII  |                 takiej niewdzięczności;~Bodajbych pierwej ostatnie skonała,~
  74       1,  IX    |                wodzie tureckie towary~ ~Bogactwa nie przydały~Wpadwszy gdzie
  75       2,  XII   |                 jady!~ ~Cnota (tak jest bogata) nie może wziąć szkody~Ani
  76       2,  IV    |         przestaje,~A buntów dobrowolnie bogatych się kaje.~ ~Pan znaczniejszy,
  77       2,  XI    |                 się kto zacnym rodził i bogatym,~Bądź niewolnikiem, u śmierci
  78       1,  XXI   |             Jego pieśni żałościwe~Zjęły bogi nieżyczliwe;~I miał w ręku,
  79       2,  VIII  |                 już dekret gotowy~Przed Bogiem leży; nie piórem pisany,~
  80       2,  XVI   |          miękczy swym głosem przyjemnym~Bogom podziemnym.~
  81       2,  IV    |                mi więcej trzeba, ufam w Bogu swoim;~Ale gdy niepotrzebne
  82       2,  XVIII |                Dziewki-niebogi.~ ~Niech Bogumiła srogość jadowitą~Złych panien
  83       2,  XVIII |                Zaspiewaj, co by trudnej Bogumiły~Uszy lubiły,~ ~Która jakoby
  84       2,  XIII  |                 zmilczą między sławnymi~Bohatery walecznymi.~
  85       2,  XXV   |     zamierzonych granic przeskoczyć się boi;~Rzeki wód nieprzebranych
  86       1,  XVI   |               ziemia sprzykrzyła.~ ~Ale bojaźń i groza pana prowadzą~I
  87       2,  XX    |           pałacu mieszkam, że przy twym boku~Siadam; koń mój, sługa mój
  88       1,  XXV   |               mię, smutną, ciężkie razy bolą,~Nie mniejszą mam przed
  89       1,  X     |                  Tuż po nim widzę mężne Bolesławy,~Prze których dzielność
  90       2,  II    |             dworu,~Wygląda cię co raz z boru.~ ~Każ bystre konie zakładać,~
  91       1,  XVII  |          zielonej nie siędzie,~A między bory i pustymi lasy~Sam jeden
  92       2,  VI    |             przygoda,~O zacny wojewoda!~Boś pozbył towarzysza i cnotliwej
  93       2,  XXIV  |      przeważnego,~Puste brzegi nawiedzę Bosfora hucznego~I Syrty Cyrynejskie,
  94       1,  VIII  |              VIII~ ~Gdzieśkolwiek jest, Bożeć, pośli dobrą godzinę!~Jaciem
  95       2,  XIV   |                zwierzchności nad stadem bożym zwierzono:~ ~Miejcie to
  96       1,  XX    |              kiedy czas po temu,~A tak, bracia, przypij każdy swemu,~Bo
  97       2,  IV    |            gruntu wykorzeniony. Przebił bramy twarde~Zacnych miast Macedończyk
  98       2,  XI    |               się szczęście z tobą imie bratać,~ ~Śmierci podległy człowiecze
  99       2,  VII   |    gospodarskiej głowy~Od gorącego lata~Broni list, za wsadzenie przyjemna
 100       2,  XXV   |                  Za Twoim rozkazaniem w brzegach morze stoi,~A zamierzonych
 101       2,  I     |            szumią, a pienista Wilna~Już brzegom silna.~ ~Strach patrzać
 102       2,  XV    |         frasunkowi;~A jako niewdzięczne brzemię~Uderzyć troski o ziemię.~ ~
 103       1,  VI    |         mieszając; huczą srogie wały,~A brzeżne w gruncie wzdrygają się
 104       2,  V     |                Boże!)~Psom bisurmańskim brzydkie ścielą łoże.~ ~Zbójce (niestety),
 105       2,  XIII  |           niezmożony,~ ~Nie tylko zamki budowne~I twierdze bierzesz warowne,~
 106       1,  XVI   |              się nie dadzą;~Na okręt li budowny, na koń li wsiędzie,~Troska
 107       2,  XIII  |                 wody.~ ~Granic i zamków budownych~Odbieżał, i miast warownych;~
 108       1,  XV    |               ten na słabym gruncie się buduje:~Słońce jednako i padnie,
 109       2,  II    |               Cnocie zajźrzą jako żywo:~Bujne drzewo wiatrom krzywo;~Ale
 110       2,  IV    |              nic nie chcą, przestaje,~A buntów dobrowolnie bogatych się
 111       2,  XV    |            zawżdy grad z góry leci~Albo burza niebo szpeci;~Chmury czarne
 112       1,  XVI   |               dosyć, miarkuje,~Tego ani burzliwe morze frasuje,~Ani ciężki
 113       2,  XIII  |           rozwodzić.~ ~Zdjąłeś maszkarę butnemu~Tyranowi moskiewskiemu.~
 114       2,  V     |                 miotali,~A my nie damy, bychmy w cale trwali?~ ~Dajmy;
 115       2,  XIX   |            szkoda zwać człowiekiem, kto bydlęce żyje~Tkając, lejąc w się
 116       2,  I     |                wysiedział się pasterz z bydłem w cale~Na żadnej skale.~ ~
 117       1,  VI    |             jako w ręce~On wół bezecny, byłby w takiej męce,~Żeby mu ze
 118       1,  XXIV  |                   Więc, by tacy synowie~Byli jako ojcowie,~Dawno by z
 119       2,  XX    |                tobie~Głowy nie ufrasuję bynamniej sobie;~Że w twym pałacu
 120       1,  XVIII |        sąsiedzie,~Boże nie daj u ciebie bywać na biesiedzie!~Każesz mi
 121       1,  I     |               gwałtownym pola: żeglarze bywali~Wszystek świat jako wielki
 122       1,  II    |                Kiedy człowiek sumnienia całego~Ani czuje w sercu żadnej
 123       1,  III   |             Trzymaj się na mocy,~Bo cię całej nocy~Z rąk nie wypuścim,
 124       1,  XIV   |               lubi.~Niechaj nie schodzi cało,~Coć się do rąk dostało;~
 125       1,  XXI   |               mały:~Godzina tam jak rok cały.~ ~A ja długo mam bić w
 126       2,  XIII  |                 wielki równia nie ma,~ ~Car moskiewski plac mężnemu~
 127       2,  XIII  |                prędkonogi,~Nieścigniony care srogi!~Chcesz być groźnym,
 128       2,  XIV   |            zgubiły~I szerokie do gruntu carstwa zniszczyły.~
 129       2,  XVIII |         nieokrócony~Piekielnej brony,~ ~Cerber, chocia mu wściekły łeb
 130       2,  VI    |                 Orfeowę,~Wstąpił w łódź Charonowę~I nawiedził podziemne, niewesołe
 131       2,  XVIII |            zmiękczony,~Rozśmiał się nie chcąc. I dzban osuszony~Stał chwilę,
 132       1,  XVIII |               dostało;~Bijcie się, póki chcecie, mnie tam na tym mało!~ ~
 133       1,  VI    |           Europie dostało,~Jeno że wołu chciała przysieść mało,~Bo się z
 134       1,  XXIIII|                wadze były me posługi.~ ~Chciałem złość jakokolwiek wytrwać
 135       2,  III   |              zaś będzie Szczęście swego chciało.~ ~Cnota skarb wieczny,
 136       2,  II    |           drzewo wiatrom krzywo;~Ale ty chciej pomóc sama,~Nie ugrozi zazdrość
 137       2,  XIX   |                 nikomu z nami.~ ~Przeto chciejmy wziąć przed się myśli godne
 138       1,  XVIII |                  przed pany zaśpiewaj:~"Chciejże pomnieć, a dobrze baczyć,
 139       1,  I     |           domowe okrócić najazdy, krwie chciwe,~Jesli pragnie ojczyzny
 140       1,  XVI   |                 złe posłanie.~ ~Kto swą chciwość na tym, co dosyć, miarkuje,~
 141       2,  XX    |                wyroki twoje~Na ludzkiej chęci wiszą: i ja, i ona~Nie pragniewa
 142       2,  XVIII |         rozproszony~Zwabił na kupę, a z chętnej opoki~Wstał mur szeroki.~ ~
 143       2,  V     |                Komu żelazny Mars będzie chętniejszy.~ ~Skujmy talerze na talery,
 144       1,  II    |                ujedwabi,~Nie gardź moim chłodnikiem chruścianym;~A bądź ze mną,
 145       2,  II    |                A sam pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste
 146       2,  XIV   |                 ani się pyta,~Jesli kto chłop czyli się grofem poczyta;~
 147       1,  XXIV  |              Ani pomoże władza.~ ~A nad chłopa chciwego~Nie masz nic nędzniejszego;~
 148       1,  XVIII |              Tego nie wiem, jesli przed chłopem nie ucieczesz.~ ~Jesli też
 149       1,  VI    |                 łba musiały spaść rogi,~Chociaż był u mnie niedawno tak
 150       1,  XXI   |               godzę,~Chocia tak po nocy chodzę;~Wziąłbych przedsię, by
 151       1,  XVIII |                      W czerwonej czapce chodził" zda mi się cudniejsza.~ ~
 152       2,  VI    |               stradamy?~ ~Łacno cieszyć chorego, gdysmy zdrowi sami,~Lecz
 153       2,  XX    |               serce doma,~Żebych jakiej choroby nagłej nie użył~Nie mając,
 154       2,  XXV   |               dobroć nigdy nie ustanie.~Chowaj nas, póki raczysz, na tej
 155       2,  V     |               siebie~Ku gwałtowniejszej chowajmy potrzebie.~Tarczej niż piersi
 156       1,  XXV   |                  by żelazo w sercu swym chowała,~Nie wierzę temu, żeby westchnąć
 157       1,  XVII  |            zawżdy w trosce i w żałości;~Chronię się ludzi, sama nie wiem
 158       1,  II    |              Nie gardź moim chłodnikiem chruścianym;~A bądź ze mną, z trzeźwym
 159       1,  X     |               Miecławie,~Którego sprawą chrześcijański zakon~Podań Polakom.~ ~Tuż
 160       1,  IX    |            własną się ogarnę~I uczciwej chudoby bez posagu pragnę.~ ~Nie
 161       1,  XXI   |               lutnie~Spieszyły się lasy chutnie,~A niezwyczajne opoki~Ścisnęły
 162       2,  XVI   |               dobra myśl, a tym jeszcze chutniej,~Gdy nie bez lutniej.~ ~
 163       1,  IX    |                 owym się nie wznosić.~ ~Chwalę szczęście stateczne:~Nie
 164       1,  I     |              tępy?~Po co statut i prawa chwalebne stawiamy,~Jesli się obyczajów
 165       2,  XIII  |                bierzesz warowne,~Ale co chwalniejsza w tobie,~Jesteś silen i
 166       1,  VII   |               Co ich kolwiek przyniosła chwila teraźniejsza.~ ~Już mi z
 167       2,  XVIII |            chcąc. I dzban osuszony~Stał chwilę, za czym cieszył twój rym
 168       1,  V     |           śmierć nieużyta~Tak za gardło chwyta~Bogate pany jako proste
 169       1,  XV    |                nie najdziesz przyczyny,~Chyba żeć milszy podobno kto iny.~ ~
 170       2,  XII   |        zazdrości:~Jako cień nieodstępny ciała naszladuje,~Tak za cnotą
 171       1,  VI    |            twarz przypadnie~I zupełnemu ciału krasa spadnie,~Niechaj mię
 172       1,  III   |                świat wydawasz przez twą cichą zdradę.~ ~Ty cieszysz nadzieją~
 173       2,  XVIII |               smrodliwa~I sprosna piana ciecze miedzy zęby~Z trojakiej
 174       2,  XI    |                 dzień wesoły.~ ~Tu przy ciekącym, przezornym strumieniu~Każ
 175       1,  VIII  |                 szlachetnej duszy w tym ciele przystoi.~ ~Szczęśliwy ja
 176       1,  X     |              sen bawi?~ ~Tu, widzę, ani ciemne mgły dochodzą,~Ani śnieg,
 177       1,  VII   |                 czerwieni,~A z nienagła ciemności nocne w światłość mieni;~
 178       1,  XXI   |              łoże?~Słuchajcie wy, nocne cienie,~I nieumowne kamienie!~ ~
 179       1,  X     |           liczbie on zakonnik święty,~Z cieniów klasztornych na królestwo
 180       1,  XVI   |               urodzaje,~Kiedy drzewo to ciepłu, to zimnu łaje.~ ~Delfinowie
 181       2,  I     |                 Każ ty nam zasieść przy ciepłym kominie,~Aż zły czas minie.~ ~
 182       1,  I     |           wstydliwe;~Występnych tam nie cierpią, lecz kto będzie krzywy,~
 183       1,  XXIIII|             panu tudzież podziękować.~ ~Cierpiałem ja tak wiele, że mię wstyd
 184       1,  I     |               każe człowiekowi~Czynić i cierpieć wszystko; już on i wstydowi~
 185       2,  VI    |            Niepamiętnego zdroju,~Przeto cierpliwość sama nalepsza w tej mierze,~
 186       2,  I     |              uderzy.~ ~Zakładaj korab', cieśla nauczony!~A kto wie, jesli
 187       2,  VII   |                 bo twe wdzięczne strony~Cieszą umysł trapiony,~A troski
 188       2,  V     |             puklerza przebici macają.~ ~Cieszy mię ten rym: "Polak mądr
 189       2,  VI    |                miłego stradamy?~ ~Łacno cieszyć chorego, gdysmy zdrowi sami,~
 190       2,  XVIII |           osuszony~Stał chwilę, za czym cieszył twój rym drogi~Dziewki-niebogi.~ ~
 191       1,  III   |            przez twą cichą zdradę.~ ~Ty cieszysz nadzieją~Serca, które mdleją;~
 192       2,  XX    |                tym jej sercem służył.~ ~Ciężar także domowy, społeczny
 193       1,  XVI   |             burzliwe morze frasuje,~Ani ciężki grad, ani złe urodzaje,~
 194       1,  XXV   |                  Ale jesli mię, smutną, ciężkie razy bolą,~Nie mniejszą
 195       1,  XXV   |                 biedny człowiek, w swym ciężkim frasunku~Nie mam uznać na
 196       1,  II    |             czystej wodzie~Idą statki i ciosane łodzie.~ ~Teraz prawie świat
 197       1,  XXI   |                A mój wieniec w tej złej ciszy~Niechaj wisi do świtania,~
 198       1,  X     |                mieszka w niebie, a jego cne plemię~Rządziło ziemię.~ ~
 199       2,  XIX   |                z poganinem, jako słusze cnemu;~Prostak to, który wojsko
 200       2,  VI    |                 Boś pozbył towarzysza i cnotliwej żony,~Której dobroć, której
 201       2,  XI    |             Śmierci podległy człowiecze cnotliwy,~Choć wszytek twój wiek
 202       2,  V     |                 hordy dalekiej zagnano;~Córy szlacheckie (żal się mocny
 203       1,  XIX   |                 Czas poprzestać świata;~Cudniej ci będzie prząść kądziel
 204       1,  XVIII |              czapce chodził" zda mi się cudniejsza.~ ~Usłyszysz tam pięć basów,
 205       1,  XVII  |               gdy do Sparty płynął,~Ten cudzołożnik na morzu zaginął!~Uszłabych
 206       2,  XXIV  |                Bosfora hucznego~I Syrty Cyrynejskie, Muzom poświęcony~Ptak,
 207       1,  XVIII |             namilejsza!"~- "W czerwonej czapce chodził" zda mi się cudniejsza.~ ~
 208       1,  XXI   |               Bo źle się obejźrzał, ali~Czarci panią zaś porwali.~ ~Czekać
 209       2,  XXII  |                nią jejże syna,~I Lyka z czarnym włosem i czarnyma~Śpiewał
 210       2,  XXII  |                 Lyka z czarnym włosem i czarnyma~Śpiewał oczyma.~ ~O czci
 211       2,  XXIV  |            Myszkowski, nie umrę ani mię czarnymi~Styks niewesoła zamknie
 212       1,  XXI   |         przedsię, by co dano:~Łupiestwo czartu porwano.~ ~Nigdziej miejsca
 213       2,  I     |          niezmierzony;~Na którym pływał czasu złej przygody~Po wierzchu
 214       2,  XVII  |            Niedługo koniecznie~Doniesie czaszę pachołek do gęby,~A przedsię
 215       1,  XXII  |                 póki szczęście służyło,~Czegoś żądał, o wszystko łacno
 216       1,  XXI   |             Czarci panią zaś porwali.~ ~Czekać już, niebożę, było:~Ale
 217       2,  XV    |          odkładając;~Bo dalszych czasów czekając,~Niepodobnym obyczajem,~
 218       2,  VIII  |                dnia, nie ze wschodu~Ani czekajmy pana od zachodu;~Ten królem
 219       1,  XVI   |                  Wszystka się do roboty czeladź rzuciła~I sam pan, bo mu
 220       1,  IX    |               być radzi?~Rozkaż, panie, czeladzi,~Niechaj na stół dobrego
 221       1,  XIX   |                w tańcu widzę.~Ano wiem, czemuś mi się nie udała:~Prosto
 222       1,  VII   |                 wielkim morzem rano się czerwieni,~A z nienagła ciemności
 223       2,  VII   |                 wiatrom podają za morze czerwone.~
 224       1,  XVIII |               baczyć, namilejsza!"~- "W czerwonej czapce chodził" zda mi się
 225       1,  XVIII |                 PIEŚŃ XVIII~ ~Czołem za cześć, łaskawy mój panie sąsiedzie,~
 226       2,  III   |           niestała pani z przyrodzenia,~Często więc rada sprawy swe odmienia.~ ~
 227       1,  XVIII |                tak rozumiesz, żebyś mię czestował,~Męczysz mię, nie czestujesz;
 228       1,  XVIII |             czestował,~Męczysz mię, nie czestujesz; tociem podziękował.~Chcesz
 229       1,  XXIIII|         nieludzkie wrota,~Świadome mych częstych dróg i mego kłopota;~Bodaj
 230       1,  V     |                Kto ma swego chleba,~Ile człeku trzeba,~Może nic nie dbać
 231       1,  V     |        wyciągnął długi.~ ~Lecz przedsię człowiecza~Wszystka o tym piecza,~Aby
 232       2,  XI    |              bratać,~ ~Śmierci podległy człowiecze cnotliwy,~Choć wszytek twój
 233       2,  XV    |          twardej nocy.~ ~Dosyć na rozum człowieczy~Dzień dzisiejszy mieć na
 234       2,  XIX   |                zostało?~ ~I szkoda zwać człowiekiem, kto bydlęce żyje~Tkając,
 235       1,  XVIII |                           PIEŚŃ XVIII~ ~Czołem za cześć, łaskawy mój panie
 236       2,  XXIII |               Pogoda~Zebrawszy włosy na czoło,~Stąd jej łapaj, bo w tył
 237       2,  V     |                    Zetrzy sen z oczu, a czuj w czas o sobie,~Cny Lachu!
 238       1,  XVI   |         Delfinowie swe morza ścieśnione czują,~Bowiem już i na wodzie
 239       1,  XIV   |           Jeziora się ścinają,~Żorawie, czując zimę, precz lecieli.~ ~Nam
 240       1,  XIX   |                tobą szali, a ty się nie czujesz,~Dawno się nie swej twarzy
 241       1,  V     |               To się zostoi, nie wiem w czyim domie.~ ~Sklep ten niedobyty~
 242       2,  XI    |     niewolnikiem, u śmierci nic na tym;~Czyjkolwiek naprzód los wynidzie, wsiadaj,~
 243       1,  I     |               nie wiem czemu,~Zawżdy na czymści schodzi państwu niesporemu.~
 244       2,  XIX   |                 dobre obyczaje;~Niechaj czyni porządek, rozterkom zabiega,~
 245       1,  II    |           zakwitnęły;~Lody zeszły, a po czystej wodzie~Idą statki i ciosane
 246       1,  I     |                kart pisanych,~Każesz li dać, i kostek, prawem zakazanych.~ ~
 247       1,  XVI   |          wysokich pałaców pchać się nie dadzą;~Na okręt li budowny, na
 248       1,  XVIII |             idzie, kto więcej pić może,~Dajęć przodek w tym męstwie, sam
 249       1,  XVIII |         podziękował.~Chcesz mię uczcić? Dajże mi dobrą wolą w domu,~A
 250       2,  XXII  |            śpiewało,~Co by i ten rok, i dalej trwać miało,~Powiedz słowieński
 251       2,  XVIII |                a pędem człowieka~Mija z daleka.~ ~Ty umiesz tygry, umiesz
 252       2,  XX    |               mię z domu wyciągnął w te dalsze strony~Od małych dziatek
 253       2,  V     |               drogach miotali,~A my nie damy, bychmy w cale trwali?~ ~
 254       2,  IV    |              troistymi~Drzwiami siedząc Danae nieprzełomionymi,~Pod strażą
 255       1,  XXI   |               Wziąłbych przedsię, by co dano:~Łupiestwo czartu porwano.~ ~
 256       1,  III   |                nachylić,~Chciałbym twym darem gości swych posilić!~ ~I
 257       2,  XIV   |             wynić.~ ~Nie bierze ten pan darów ani się pyta,~Jesli kto
 258       2,  XIII  |              hardym dogodzić~Ani się im dasz rozwodzić.~ ~Zdjąłeś maszkarę
 259       2,  IV    |                 i podkopał harde~Tyrany datkiem; datkom hetmani hołdują,~
 260       2,  IV    |          podkopał harde~Tyrany datkiem; datkom hetmani hołdują,~Którzy
 261       2,  XXV   |                Jesień i jabłka rozmaite dawa,~Potym do gotowego gnuśna
 262       2,  I     |                 te lata wszytki,~Ziemia dawała wszelakie użytki;~Mnóżcie
 263       1,  XIII  |               Więcej półmisków na stoły dawamy:~Co po tym, kiedy siedziem
 264       1,  XVIII |             nikomu.~ ~Prózno mi skwarnę dawasz. Ja nie będę gonił,~Bych
 265       2,  III   |              wziąć może,~A u niej żadna dawność nie pomoże.~ ~A ci, co z
 266       1,  I     |                  Lepiej polnych Tatarów dawny zwyczaj niesie,~U których
 267       1,  V     |             człeku trzeba,~Może nic nie dbać o wielkie dochody,~O wsi,
 268       1,  XII   |                 ma bez prace, o co znać dbał mało,~A mnie za me staranie
 269       2,  VIII  |                  Kto ma być królem; już dekret gotowy~Przed Bogiem leży;
 270       1,  XVI   |                ciepłu, to zimnu łaje.~ ~Delfinowie swe morza ścieśnione czują,~
 271       2,  I     |                nam zakryły~I niepogodne deszcze pobudziły;~Wody z gór szumią,
 272       1,  XVIII |          wyciskasz i stołki.~ ~Patrzaj, diable, że się tu i gościom dostanie:~
 273       1,  XVII  |              mało, a dowiem się pewnie,~Dlaczego płacze ta pani tak rzewnie.~ ~"
 274       1,  XIV   |          wywróci snadnie.~ ~Krótki wiek długiej nadzieje nie lubi.~Niechaj
 275       1,  X     |           którego~Polska zakwitła, a po długim boju~Wytchła w pokoju.~ ~
 276       1,  XVIII |                 przemierzłe piwo,~Że do dna nie wypijam, patrzysz na
 277       2,  VIII  |                 Nie z pół lub nocy, lub dnia, nie ze wschodu~Ani czekajmy
 278       1,  II    |              gniazda omyślają,~A przede dniem śpiewać poczynają.~ ~Ale
 279       2,  XVI   |          kwitnie,~Nie szukaj zbytnie.~ ~Dobrać i miętka, co ją najdzie
 280       1,  XIII  |              któremu nie miała~Polska w dobroci równia, jako wstała.~ ~I
 281       2,  XXV   |                Twe hojne dary?~Czego za dobrodziejstwa, którym nie masz miary?~
 282       2,  IV    |               chcą, przestaje,~A buntów dobrowolnie bogatych się kaje.~ ~Pan
 283       1,  XXV   |             PIEŚŃ XXV~ ~Użałuj się, kto dobry, a potłucz zawiasy~I mnie
 284       1,  XVII  |               Którzy nieszczęsnej Troje dobywali;~Jam tylko sama bez męża
 285       1,  V     |             Może nic nie dbać o wielkie dochody,~O wsi, o miasta i wysokie
 286       1,  X     |                  widzę, ani ciemne mgły dochodzą,~Ani śnieg, ani zimne grady
 287       1,  XVII  |              wiem, co za głos uszu mych dochodzi;~Postoję mało, a dowiem
 288       1,  IX    |              chciał rozumem wszystkiego dochodzić,~I zginie, a nie będzie
 289       1,  XII   |                Ja sobie tak dobrych lat doczekać nie tuszę;~Podobno jako
 290       1,  XVII  |            skonała,~Niżli nowiny takiej doczekała!~ ~Aleć ja dufam jego szczerej
 291       2,  XIX   |              kto, co by wzgardziwszy te doczesne rzeczy~Chciał ze mną dobrą
 292       1,  XVII  |            kiedy, co to miłość, znacie,~Dodajcie mu tak szczęśliwego biegu,~
 293       2,  V     |                   Jakiego serca Turkowi dodamy,~Jesli tak lekkim ludziom
 294       2,  XIII  |                krainy!~Umiesz ty hardym dogodzić~Ani się im dasz rozwodzić.~ ~
 295       1,  XXV   |              mię ten bezmierny niepokój dokona.~ ~Że to żadna boża noc
 296       1,  XXI   |         Słuchasz? Czy mój głos nie może~Dolecieć na twoje łoże?~Słuchajcie
 297       1,  XXV   |              nie chcesz baczyć ludzkich doległości,~A swym tylko milczeniem
 298       2,  XX    |                 mego, frasuje swe serce doma,~Żebych jakiej choroby nagłej
 299       1,  V     |                zostoi, nie wiem w czyim domie.~ ~Sklep ten niedobyty~Puści
 300       2,  II    |            druga na plac jedzie~Z herby domów starożytnych,~Zacne plemię
 301       1,  I     |              chciał mordy niecnotliwe~I domowe okrócić najazdy, krwie chciwe,~
 302       2,  X     |           mężowi~I napewniejsza podpora domowi;~Na niej rząd wszystek;
 303       2,  XX    |           sercem służył.~ ~Ciężar także domowy, społeczny nama,~Teraz w
 304       2,  I     |              Gdzie ledwe przedtym pióra donaszały~Mężnej orlice, gdy do miłych
 305       2,  XVII  |              kazać? Niedługo koniecznie~Doniesie czaszę pachołek do gęby,~
 306       1,  XVIII |                 będzie żyw, snadnie się dopije.~
 307       1,  XXV   |                mi nad głową~Ani mi spać dopuści swą żałosną mową.~ ~"Furto (
 308       2,  II    |             Nogi pięknej: nie potrzeba,~Dosięgę już głową nieba.~ ~Samy
 309       2,  X     |                 X~ ~Może kto ręką sławy dostać w boju,~Może wymową i rządem
 310       1,  XVIII |             diable, że się tu i gościom dostanie:~Gniewaj się, jako raczysz,
 311       1,  I     |         niedbały,~Poświęconej nie myśli dostępować skały.~  ~Albo my do spólnego
 312       1,  X     |     wielmożności,~Panie, a jakiej cnota dostojności,~Widzę na oko, bowiem wedle
 313       1,  VI    |               srogich pohańców i dzieci~Doświadczą, jakim pędem wicher leci~
 314       2,  VI    |              Nie zyszczesz dusze, która dotkła raz napoju~Niepamiętnego
 315       1,  XXII  |           śmieją.~ ~Mnie, smutnego, ten dowcip nie ratuje,~Wyda mię twarz,
 316       2,  XIX   |                 spólnego pomoże.~ ~Komu dowcipu równo z wymową dostaje,~
 317       2,  XIII  |               zdejmować;~Teraz się było dowiadać,~Kto ma naprzód z konia
 318       1,  XVII  |               dochodzi;~Postoję mało, a dowiem się pewnie,~Dlaczego płacze
 319       1,  X     |               dostał trefunkiem korony,~Doźrzawszy zdrady, gdzie koń prędkonogi~
 320       1,  XI    |        niedźwiedź albo mściwa~Myślę cię drapać lwica popędliwa;~Przestań
 321       2,  V     |                Tak odbieżałe stado więc drapają~Rozbójce wilcy, gdy po woli
 322       1,  XIV   |                też swej rzeczy:~Niechaj drew do komina,~Na stół przynoszą
 323       1,  VII   |                mieni;~Przed nią gwiazdy drobniejsze po jednej znikają~I tak
 324       1,  XXIIII|                  Świadome mych częstych dróg i mego kłopota;~Bodaj tu
 325       2,  V     |              gotujmy!~Inszy to darmo po drogach miotali,~A my nie damy,
 326       1,  XIII  |                    Bodaj szczęśliwie tę drogę odprawił~I wszystko wedle
 327       1,  I     |               złoto i wielkiej kamienie drogości~  ~Zarzućmy, jesli grzechów
 328       2,  II    |               twarz nie uwiedzie~I choć druga na plac jedzie~Z herby domów
 329       2,  V     |                Dunaj Turkom zaprzedano,~Drugie do hordy dalekiej zagnano;~
 330       1,  X     |               stoi wedle ojca prawie,~Z drugimi równo: ty wysszej, Miecławie,~
 331       1,  XI    |                   Bo, by się namniej na drzewie wzjeżyły~Powiewne listki,
 332       2,  IV    |          kamiennej wieży i za troistymi~Drzwiami siedząc Danae nieprzełomionymi,~
 333       1,  XVII  |             takiej doczekała!~ ~Aleć ja dufam jego szczerej cnocie,~Że
 334       2,  V     |        nawiedzić swe knieje.~ ~Jedny za Dunaj Turkom zaprzedano,~Drugie
 335       1,  XI    |             Jaszczurki krzakiem, ta się dusza zlęknie,~Aż od bojaźni na
 336       1,  VIII  |               dwoi,~Tak tej szlachetnej duszy w tym ciele przystoi.~ ~
 337       1,  X     |                 na królestwo wzięty.~Są dwa Lesczkowie; jest król wzrostem
 338       2,  I     |            zatopieni;~Niebo a morze, te dwie rzeczy były~Świat zastąpiły.~ ~
 339       1,  VIII  |         wdzięcznie szmarakiem złoto się dwoi,~Tak tej szlachetnej duszy
 340       2,  XXIV  |                 Polecę precz, poeta, ze dwojej złożony~Natury: ani ja już
 341       1,  XXI   |                   Ty spisz, a ja sam na dworze~Jeszcze od wieczornej zorze~
 342       1,  X     |              śmiały.~ ~Widzę Jagiełła i dwu Kazimierzu,~Dobrych tak
 343       1,  XXIV  |                człek - boże igrzysko.~ ~Dygnitarstwa, urzędy,~Wszystko to jawne
 344       2,  VIII  |               nie piórem pisany,~Lecz w dyjamencie twardym wykowany.~ ~Nie
 345       1,  I     |                zabudował swemi:~ ~Jeśli dyjamentowe goździe Mus ma w ręku,~Którymi
 346       1,  XVIII |               tam pięć basów, dwanaście dyszkantów,~Sześć altów, ośm tenorów,
 347       2,  XVIII |               Rozśmiał się nie chcąc. I dzban osuszony~Stał chwilę, za
 348       2,  VII   |             uciekają,~A zagorzałe zioła dżdża z nieba wołają.~ ~Dzieci
 349       1,  XXI   |              bije w ściany~Z gwałtownym dżdżem grad zmieszany,~Ockni się,
 350       2,  II    |              starożytnych,~Zacne plemię dziadów bitnych.~ ~Ja chcę podobać
 351       2,  VIII  |              wojska ubrane?~W co poszły działa i nasze turnieje?~Wiatrem
 352       2,  X     |             głowy~Słodkimi słowy.~ ~Ona dziateczki ojcowi podobne~Rodzi, skąd
 353       2,  V     |            zagnali piękne łanie twoje~Z dziećmi pospołu a nie masz nadzieje,~
 354       2,  X     |                spadków upatrują krewni,~Dziedzica pewni.~ ~Trzykroć szczęśliwy,
 355       1,  XXIV  |             worki zliczy,~W rozumie nie dziedziczy.~ ~Przeto te troski płone~
 356       2,  XIII  |                       PIEŚŃ XIII~ ~Panu dzięki oddawajmy,~Jego łaskę wspominajmy,~
 357       1,  I     |            początki żądze wykorzenić,~A dziełem pracowitszym pieszczotę
 358       2,  V     |          sprosny,~Nad Niestrem siedząc, dzieli łup żałosny!~ ~Niewierny
 359       1,  X     |                 Bolesławy,~Prze których dzielność i stateczne sprawy~Polska
 360       1,  X     |            Szlachetne dusze, które swej dzielności~Macie zapłatę niebieskie
 361       2,  XIII  |        nieprzyjacielowi~Uczynił; masz i dzielnością,~Masz już nadeń i ludzkością.~ ~
 362       1,  XXI   |               wprawdzie sługi daje,~Ale dzierżą obyczaje.~ ~Słuchasz? Czy
 363       1,  XIII  |         pszczoły wkoło swego pana~Straż dzierżem niecąc ognie aż do rana!~ ~
 364       1,  XVII  |             pani tak rzewnie.~ ~"Już to dziesiąte lato niebo toczy,~Jako me
 365       1,  VI    |          siedzieć u kądziele,~Królewska dziewka, i być w ręce dana~Srogiej
 366       2,  XVIII |             czym cieszył twój rym drogi~Dziewki-niebogi.~ ~Niech Bogumiła srogość
 367       1,  VI    |         rozniosą me kości!"~ ~Nikczemna dziewko, ojciec ci przyciska,~Czemu
 368       1,  I     |               na koń wsieść i w łowy~Na dziki źwierz z oszczepem jachać
 369       2,  XV    |               na rozum człowieczy~Dzień dzisiejszy mieć na pieczy;~Ostatek
 370       1,  VI    |            wychodzi,~A na człowieka sny dziwne przywodzi?~Lepiej li było
 371       2,  XXI   |               ludzkiemu mniemaniu.~Oczy dziwnej piękności,~W których się
 372       1,  XXI   |                u mnichów słyszę dzwóny.~Dziwnosmy się pomieszali,~Jam nie
 373       2,  XXIV  |                 ani uskarżanie:~Świec i dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,~
 374       1,  XXI   |            stróny?~Już u mnichów słyszę dzwóny.~Dziwnosmy się pomieszali,~
 375       1,  VI    |              skały.~ ~Takci się biednej Europie dostało,~Jeno że wołu chciała
 376       1,  XIX   |               Tego nie zetrą i weneckie farby.~ ~Aż się za cię wstydzę,~
 377       2,  II    |             piszczałkę proste pieśni,~A faunowie skaczą leśni.~ ~Kwap' się,
 378       2,  XXII  |                Śpiewał oczyma.~ ~O czci Febowa i stołów złoconych~Kraso
 379       1,  III   |               słynie;~Pijali przedtym i filozofowie,~A przedsię mieli spełna
 380       2,  VII   |                nieba wołają.~ ~Dzieci z flaszą do studniej; a stół w cień
 381       1,  XXIV  |     uprzątnąwszy głowę,~Mkną w skrzynię Fokarowę.~ ~A nam wina przynoście,~
 382       1,  X     |               Zda się mąż prawy.~ ~Tu i fortelny Przemysł jest wniesiony,~
 383       1,  X     |               państwo sprawuje,~Niechaj fortunnie i zdrów nam panuje;~A zwierzonego
 384       1,  XV    |              gdy mię poczytano~W liczbę fortunnych i za tego miano,~Który mógł
 385       1,  IX    |              siedziem w jej prawie.~ ~U Fortuny to snadnie,~Że kto stojąc
 386       2,  XI    |                wszytek twój wiek będzie frasowliwy,~Chocia też czasem, siedząc
 387       2,  VIII  |                        PIEŚŃ VIII~ ~Nie frasuj sobie, Mikołaju, głowy,~
 388       1,  V     |                nity;~A winem, co się ty frasujesz o nie,~Będzie zamaczał potomek
 389       1,  XXIV  |               wina dobra myśl roście;~A frasunek podlany~Taje by śnieg zagrzany!~
 390       2,  XV    |                 człowiekowi~Odejmać się frasunkowi;~A jako niewdzięczne brzemię~
 391       1,  XXV   |                człowiek, w swym ciężkim frasunku~Nie mam uznać na wieki żadnego
 392       2,  XIX   |         ostatnią siłą;~Nie przegra, kto frymarczy na sławę żywotem,~Azaby
 393       1,  XVIII |                  Od stołu żenie każesz, fukasz na pachołki,~Wyciskałeś
 394       2,  XXV   |                ślicznieś uhaftował;~Tyś fundament założył nieobeszłej ziemi~
 395       1,  XXV   |              Dobrze już nie szaleję ja, furta strapiona;~Jednak mię ten
 396       1,  IX    |                 i pełen otuchy~W równej fuście popłynę przez morskie rozruchy.~ ~
 397       2,  XIII  |         odsieczy;~Głowy ostrzec barziej g'rzeczy.~ ~Znowu tedy, skąd
 398       2,  II    |                Nie dbam, choć kto inszy gani!~ ~Cnocie zajźrzą jako żywo:~
 399       1,  XVIII |             twardy ser głodzą,~Co sobie gardła ostrzą na niewinne piwo~
 400       1,  V     |             Więc śmierć nieużyta~Tak za gardło chwyta~Bogate pany jako
 401       1,  II    |              ściany drogo ujedwabi,~Nie gardź moim chłodnikiem chruścianym;~
 402       1,  IX    |            Patrzajże go po chwili, a on gardzi nami.~ ~Wszystko się dziwnie
 403       2,  VIII  |                góry nieprzebrane?~Gdzie Gaszkonowie i wojska ubrane?~W co poszły
 404       2,  IV    |            wszytki~Żuławskie urodzaje i gdańskie pożytki~W jednym szpichlerzu
 405       2,  VI    |                  Łacno cieszyć chorego, gdysmy zdrowi sami,~Lecz kiedy
 406       1,  XXV   |                  smutnego, nie puścisz; gdyż mojej~Skrytej prośby nie
 407       1,  I     |            posiadł, które - powiadają -~Gdzieś daleko gryfowie i mrówki
 408       1,  VIII  |                            PIEŚŃ VIII~ ~Gdzieśkolwiek jest, Bożeć, pośli dobrą
 409       1,  XXV   |               wiecznie zbywasz gości.~ ~Gdzież to namniejsze słówko przez
 410       1,  IX    |         przynaszają,~A przy tym w złote gęśli albo w lutnią grają.~ ~Kto
 411       1,  I     |                 kolesie;~Lepszego rządu Getae grubi używają,~Gdzie niwy
 412       1,  XIV   |               minie,~Już na wiek wiekom ginie,~A zawżdy gorsze lata przypadają.~
 413       1,  I     |                  ani~Nadzieje kładzie w gładkim miłosniku pani.~ ~Wielki
 414       1,  VI    |           Niechaj mię wilcy pożrą w tej gładkości,~A po pustyniach rozniosą
 415       1,  VIII  |                    Nie tylkoś nad insze gładszą się urodziła,~Aleś i zwyczajmi
 416       2,  XXIV  |           Hiszpan, mnie poznają,~Którzy głęboki strumień Tybrowy pijają.~ ~
 417       1,  XIII  |            pokorze~Wytrzymać stusu, a w głębokie morze~Krwawy Niepr płynął
 418       2,  I     |              inszy nagle zagarnieni~I w głębokościach morskich zatopieni;~Niebo
 419       1,  XXIV  |             wnet rozciska;~Niech świata głód nie ściska.~ ~Po śmierci
 420       1,  XXIV  |               na drugiego zbiera,~A sam głodem umiera.~ ~Więc, by tacy
 421       2,  XVIII |              złymi,~ ~Które jak lwice z głodu nieznośnego~Wpadwszy na
 422       1,  XVIII |                niedopiekłe i twardy ser głodzą,~Co sobie gardła ostrzą
 423       1,  XX    |               przypij każdy swemu,~Bo o głodzie nie chce się tańcować,~A
 424       2,  XIV   |               li go widzi, w złotych li głowach,~Jesli namniej przewinił,
 425       1,  XXV   |            młotków skołatano;~Teraz już głowicami łotrostwo mię tłucze,~A
 426       1,  III   |           przedsię mieli spełna rozum w głowie.~ ~Ty zmiękczysz każdego,~
 427       2,  V     |             przed szkodą, i po szkodzie głupi.~
 428       1,  VI    |                  Któregom zbyła prze me głupie sprawy,~ ~Com ja tu miała
 429       1,  XXIIII|             mógłby mi bezpiecznie każde głupstwo zadać,~Żem się dał za nos
 430       2,  IV    |              mieć bezpieczny przystęp i gmach otworzony.~ ~Złoto śrzodkiem
 431       2,  XI    |        zapłaconych,~Postąpisz z dworu i gmachów złoconych;~A co zebrania
 432       1,  II    |             zachodny wieje;~Ptacy sobie gniazda omyślają,~A przede dniem
 433       1,  XVIII |              się tu i gościom dostanie:~Gniewaj się, jako raczysz, jeno
 434       2,  XIII  |              sobie.~ ~Nie puściłeś wódz gniewowi,~Łaskęś nieprzyjacielowi~
 435       2,  I     |           prawie dosyć zstało~Pańskiemu gniewu, po trosze spadało~Wielkiego
 436       2,  XXV   |                 dawa,~Potym do gotowego gnuśna Zima wstawa.~ ~Z Twej łaski
 437       2,  V     |                 pan, i jadać na śrebrze godniejszy,~Komu żelazny Mars będzie
 438       2,  VI    |           radzić, sam się nie ratuje.~ ~Godno płaczu nieszczęście i twoja
 439       1,  XII   |               mię nalepsze miały potkać gody,~Nie wiem, co za zły człowiek
 440       1,  XVIII |                nie myśliw. Ci się na to godzą,~Co szperki niedopiekłe
 441       1,  XXI   |                   Nie na żadną kradzież godzę,~Chocia tak po nocy chodzę;~
 442       1,  XXI   |             Trudno wytrwać i czas mały:~Godzina tam jak rok cały.~ ~A ja
 443       1,  VIII  |                jest, Bożeć, pośli dobrą godzinę!~Jaciem twój był jako żywo
 444       2,  III   |                 w żadne pokłady,~Każdej godziny obawiaj się zdrady;~Fortuna,
 445       1,  II    |                te czasy!~Mało przed tym gołe były lasy,~Śnieg na ziemi
 446       2,  XXIV  |                skóra chropawa padnie na goleni,~Już mi w ptaka białego
 447       2,  XXIII |                Stąd jej łapaj, bo w tył goło;~ ~Zima bywszy zejdzie snadnie,~
 448       1,  XVI   |             zawżdy nad szyją wisi miecz goły,~Nie uczynią mu smaku przyprawne
 449       1,  XVIII |             skwarnę dawasz. Ja nie będę gonił,~Bych też nabarziej piwa
 450       2,  I     |               deszcze pobudziły;~Wody z gór szumią, a pienista Wilna~
 451       1,  III   |                 płacz, bądź żarty, bądź gorące wojny,~Bądź miłość niesiesz
 452       2,  VII   |            Gdzie gospodarskiej głowy~Od gorącego lata~Broni list, za wsadzenie
 453       1,  XIV   |             wiek wiekom ginie,~A zawżdy gorsze lata przypadają.~
 454       2,  XVIII |                 Boga, już mogły uczynić gorszego?~Pomordowały jędze niecnotliwe~
 455       1,  XVII  |           błądzi,~A wierne serce zawsze gorzej sądzi.~ ~Troszczą mię, smutną,
 456       1,  XVIII |            Patrzaj, diable, że się tu i gościom dostanie:~Gniewaj się, jako
 457       2,  VII   |               stół w cień lipowy,~Gdzie gospodarskiej głowy~Od gorącego lata~Broni
 458       2,  X     |                Mąż prózno robi.~ ~Kto z gospodarstwa, a kto zaś z wysługi~Zbierze
 459       2,  XI    |          przezornym strumieniu~Każ stół gotować w jaworowym cieniu;~Każ
 460       2,  XXV   |                 rozmaite dawa,~Potym do gotowego gnuśna Zima wstawa.~ ~Z
 461       2,  VIII  |               ma być królem; już dekret gotowy~Przed Bogiem leży; nie piórem
 462       1,  IX    |                  niźli trzeba.~ ~Szafuj gotowym bacznie!~Ostatek, jako zacznie,~
 463       2,  II    |              konie zakładać,~A sama się gotuj wsiadać!~Teraz naweselsze
 464       1,  I     |            przysiągł, wydarł sąsiadowi,~Gotując niegodnemu spadek potomkowi;~
 465       2,  V     |                 A żołnierzowi pieniądze gotujmy!~Inszy to darmo po drogach
 466       1,  I     |              swemi:~ ~Jeśli dyjamentowe goździe Mus ma w ręku,~Którymi natwardszego
 467       2,  II    |            pasterz, siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste pieśni,~
 468       1,  II    |                nie trzeba przylewać~Ani grać na lutni, ani śpiewać;~Będzie
 469       1,  X     |          dochodzą,~Ani śnieg, ani zimne grady szkodzą;~Wieczna pogoda,
 470       1,  IX    |               złote gęśli albo w lutnią grają.~ ~Kto tak mądry, że zgadnie,~
 471       2,  II    |                  aby zimne skały~Po mym graniu tańcowały;~Niech mię wilcy
 472       2,  IV    |               nieszczęśliwy~Dom proroka greckiego, prze zysk niecnotliwy~ ~
 473       1,  XV    |             wolę, że ty płaczesz na mym grobie.~
 474       1,  XVI   |              jedni niż drudzy swe płoty grodzą:~Ten ma wiele nad insze
 475       1,  XII   |              swą własną ręką tę winnicę grodził,~Aby jej był ani źwierz,
 476       2,  XIV   |               Jesli kto chłop czyli się grofem poczyta;~W siermiędze li
 477       1,  XII   |          poleżał!~Nie wiem, jako mię do gron tak pięknych ubieżał.~Ja
 478       1,  XVI   |             sprzykrzyła.~ ~Ale bojaźń i groza pana prowadzą~I z wysokich
 479       2,  XIII  |     Nieścigniony care srogi!~Chcesz być groźnym, a uciekasz;~Jesliś płochy,
 480       1,  I     |           kolesie;~Lepszego rządu Getae grubi używają,~Gdzie niwy nie
 481       1,  II    |             śpiewać poczynają.~ ~Ale to grunt wesela prawego,~Kiedy człowiek
 482       1,  I     |               powiadają -~Gdzieś daleko gryfowie i mrówki kopają;~Byś pałace
 483       1,  II    |                na swobodzie.~ ~Ale kogo gryzie mól zakryty,~Nie idzie mu
 484       1,  I     |             drogości~  ~Zarzućmy, jesli grzechów żałujem statecznie~I nieprawości
 485       2,  XIV   |            mniejszym niebezpieczeństwem~Grzeszę, bo sam się tracę swym wszeteczeństwem;~
 486       2,  IV    |           snadnie,~A przez twardą opokę gwałtowniej przepadnie~Niźli raz piorunowy.
 487       2,  V     |           naprzód dajmy! Sami siebie~Ku gwałtowniejszej chowajmy potrzebie.~Tarczej
 488       1,  X     |              odmiennej światłości,~Wódz gwiazd roźlicznych i sprawca żyzności?~
 489       2,  XXV   |                niebo zbudował~I złotymi gwiazdami ślicznieś uhaftował;~Tyś
 490       1,  X     |             przymierzu;~Widzę i ciebie, gwiaździe równym prawie,~Cny Władysławie.~ ~
 491       2,  I     |           wspomnię na przysięgę,~Że mam hamować niezwyczajną wodę -~I nie
 492       1,  I     |               objechali.~  ~  ~Ubóstwo, hańba wielka, każe człowiekowi~
 493       2,  II    |              Lasy za mną nie biegają!~ ~Hanno, tobie k'woli spiewam,~Skąd
 494       2,  IV    |            miast Macedończyk i podkopał harde~Tyrany datkiem; datkom hetmani
 495       1,  XXI   |                  Nigdziej miejsca mniej hardości~Nie najdziesz jako w miłości;~
 496       2,  XIII  |                 ma na swej pieczy.~ ~On hardy, nieunoszony,~On tyran północnej
 497       2,  XIII  |                uciekasz;~Jesliś płochy, hardzie nie każ!~ ~Teraz był czas
 498       2,  II    |             choć druga na plac jedzie~Z herby domów starożytnych,~Zacne
 499       1,  III   |               rogi,~Że mu ani król, ani hetman srogi.~ ~Trzymaj się na
 500       2,  IV    |            harde~Tyrany datkiem; datkom hetmani hołdują,~Którzy daleko świetnym