Ksiegi,  Piesn

 501       2,  XXIV  |                 Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają,~Którzy głęboki
 502       2,  XXV   |            chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary?~Czego za dobrodziejstwa,
 503       2,  XXV   |               wód nieprzebranych wielką hojność mają.~Biały dzień, a noc
 504       2,  IV    |                 datkiem; datkom hetmani hołdują,~Którzy daleko świetnym
 505       2,  V     |            Turkom zaprzedano,~Drugie do hordy dalekiej zagnano;~Córy szlacheckie (
 506       1,  VI    |            wicher leci~Morze mieszając; huczą srogie wały,~A brzeżne w
 507       2,  XXIV  |                 brzegi nawiedzę Bosfora hucznego~I Syrty Cyrynejskie, Muzom
 508       2,  XV    |               podziela;~Nie zawżdy Mars hufy wodzi,~Czasem też pod sieć
 509       1,  II    |             zeszły, a po czystej wodzie~Idą statki i ciosane łodzie.~ ~
 510       2,  II    |                z czym do Wisły.~ ~Stada igrają przy wodzie,~A sam pasterz,
 511       1,  XXIV  |                 blisko,~Że człek - boże igrzysko.~ ~Dygnitarstwa, urzędy,~
 512       2,  XXIV  |               wyrastają.~ ~Terazże, nad Ikara prędszy przeważnego,~Puste
 513       2,  XVIII |                trojakiej gęby.~ ~Biedny Iksyjon, Tityjus, zmiękczony,~Rozśmiał
 514       1,  XVII  |             frasuje,~A on podobno gdzie indziej miłuje.~ ~Źleć by mi płacił
 515       1,  XV    |               wszystek w niebie.~ ~Dziś inne wiatry przeciwko mnie wieją,~
 516       1,  VII   |               podobno już prózno szukać inszej rady,~Jeno smutnego serca
 517       1,  VIII  |                 tobie więcej niż we stu inszych najduję.~ ~Nie tylkoś nad
 518       2,  III   |            zabierze woda;~Nad wszystkim inszym panuje przygoda.~
 519       1,  I     |                                 PIEŚŃ I~INTACTIS OPULENTIOR~ Byś wszystko
 520       1,  IV    |             tobie dzięka bądź, Miłości,~Iżeś mię uchowała takowej żałości.~ ~
 521       2,  XXV   |              Lato chodzi.~Wino Jesień i jabłka rozmaite dawa,~Potym do
 522       1,  I     |                dziki źwierz z oszczepem jachać niegotowy,~Lepiej kufla
 523       1,  VIII  |             Bożeć, pośli dobrą godzinę!~Jaciem twój był jako żywo i twoim
 524       2,  V     |             czego te czekają?~To pan, i jadać na śrebrze godniejszy,~Komu
 525       2,  XVIII |                  Niech Bogumiła srogość jadowitą~Złych panien słyszy i wody
 526       1,  IV    |                to strzała i krom wszego jadu była,~Którą mię niepochybna
 527       2,  XII   |                 boleje, niech się spuka jady!~ ~Cnota (tak jest bogata)
 528       1,  X     |                 Ale mąż śmiały.~ ~Widzę Jagiełła i dwu Kazimierzu,~Dobrych
 529       1,  XII   |                 za zły człowiek oberwał jagody~I używa z rozkoszą, czego
 530       2,  XX    |                              PIEŚŃ XX~ ~Jaką, rozumiesz, zazdrość zjednałeś
 531       1,  XVIII |         biesiada?~Jeśliscie tak weseli, jakaż u was zwada?~ ~Nazajutrz
 532       1,  XXV   |          przyczyną,~Która, nie wiem, na jaki żywot się udała,~Że i wstydu
 533       2,  V     |        ostrożnych psów za sobą wodzi.~ ~Jakiego serca Turkowi dodamy,~Jesli
 534       1,  VI    |           pohańców i dzieci~Doświadczą, jakim pędem wicher leci~Morze
 535       2,  V     |                k'temu obróć myśli swoje~Jakobyć szkody nieprzyjaciel twoje~
 536       1,  VIII  |                bych mógł tak użyć tego,~Jakobych się nie omylił, co jest
 537       1,  XIX   |                mi się nie udała:~Prosto jakobyś młodym przyganiała.~ ~Takżeć
 538       2,  IX    |                  Nie porzucaj nadzieje,~Jakoć się kolwiek dzieje:~Bo nie
 539       2,  XX    |             płonej trwogi!~ ~Ale złącz, jakoś rozwiódł, bo acz oboje~Twój
 540       1,  XXIV  |                 tej przyczyny~Świat się jął żebraniny.~ ~Lecz temu Bóg
 541       2,  IV    |            otworzony.~ ~Złoto śrzodkiem janczarów zbrojnych pójdzie snadnie,~
 542       2,  II    |                leśni.~ ~Kwap' się, póki jasne zorze~Nie zapadną w bystre
 543       1,  XIII  |               tych czasów,~Patrz na nas jasno wpośrzód tych tu lasów,~
 544       1,  XI    |              listki, by namniej ruszyły~Jaszczurki krzakiem, ta się dusza zlęknie,~
 545       1,  X     |               wdzięczny: prze Bóg, a na jawi,~Czy mię sen bawi?~ ~Tu,
 546       1,  VI    |               panieńskiej winie.~Ale na jawiż płaczę swej lekkości?~Czy
 547       1,  XXIV  |       Dygnitarstwa, urzędy,~Wszystko to jawne błędy;~Bo nas równo śmierć
 548       1,  V     |                swoim;~Kto więcej szuka, jawnie to znać daje~Sam na się,
 549       2,  XI    |           strumieniu~Każ stół gotować w jaworowym cieniu;~Każ wino nosić,
 550       1,  XVIII |             lecą jako grad; a drugi już jęczy,~Wziął konwią, aż mu na
 551       1,  VI    |           umrzesz? Strzyma cię ta niska~Jedlina i pas zaniesiony w cale;~
 552       1,  XVIII |              was zwada?~ ~Nazajutrz się jednają: przedsię go nalewaj,~A
 553       2,  IX    |        szczęście wszelakie~Serce ma być jednakie;~Bo z nas Fortuna w żywe
 554       1,  XVI   |             więcej. Śmierć sprawiedliwa~Jednakiego na wszystki prawa używa.~
 555       1,  XV    |              gruncie się buduje:~Słońce jednako i padnie, i wschodzi,~Nam
 556       1,  XV    |       przyjaciela,~A trudno naleźć masz jednego z wiela.~ ~Nie dufaj temu,
 557       1,  XVI   |                świat się rodzą,~Szerzej jedni niż drudzy swe płoty grodzą:~
 558       2,  V     |                 nawiedzić swe knieje.~ ~Jedny za Dunaj Turkom zaprzedano,~
 559       1,  XVI   |               serdecznej rany,~Ani ulżą jedwabiem obite ściany,~Przecz mam
 560       2,  XIII  |              spadać.~ ~Bóg pomóż, królu jedyny~Szerokiej polskiej krainy!~
 561       2,  V     |              nierządne, ach, nierządne, jedzą!~ ~Tak odbieżałe stado więc
 562       2,  II    |           uwiedzie~I choć druga na plac jedzie~Z herby domów starożytnych,~
 563       2,  XXII  |               wina,~I Afrodytę, i z nią jejże syna,~I Lyka z czarnym włosem
 564       1,  VI    |          wielkiej tesknice włosy targać jęła~Skarżąc się z płaczem: "
 565       1,  XIV   |              być, żaden ci nie ślubi.~ ~Jeleniom nowe rogi wyrastają;~Nam,
 566       1,  XXV   |             jesli fałszu czy prawdy się jęli.~ ~Ale jesli mię, smutną,
 567       2,  XXV   |                wieńcu Lato chodzi.~Wino Jesień i jabłka rozmaite dawa,~
 568       2,  XIII  |                być groźnym, a uciekasz;~Jesliś płochy, hardzie nie każ!~ ~
 569       1,  XVIII |          arkabuzów. A więc to biesiada?~Jeśliscie tak weseli, jakaż u was
 570       2,  XIII  |                co chwalniejsza w tobie,~Jesteś silen i sam sobie.~ ~Nie
 571       1,  XIV   |                Wiatry z północy wstają,~Jeziora się ścinają,~Żorawie, czując
 572       2,  XVII  |                I wszytko bydło Proteowe jeży,~Łódź moja przedsię swym
 573       2,  IV    |               panny! Bo ta obaczyła,~Że Jowisz, w upominku złotym utajony,~
 574       1,  IX    |               mądry, że zgadnie,~Co nań jutro przypadnie?~Sam Bóg wie
 575       1,  XX    |              zgadnie,~Jakie szczęście o jutrze przypadnie.~ ~Dziś bądź
 576       1,  XIX   |                Cudniej ci będzie prząść kądziel niż w wieńcu~Siedzieć za
 577       1,  VI    |                Niżbyś wolała siedzieć u kądziele,~Królewska dziewka, i być
 578       2,  IV    |                dobrowolnie bogatych się kaje.~ ~Pan znaczniejszy, gdy
 579       1,  I     |            tylko na ziemi,~Lecz i morza kamieńmi zabudował swemi:~ ~Jeśli
 580       2,  IV    |                    PIEŚŃ IV~ ~W twardej kamiennej wieży i za troistymi~Drzwiami
 581       1,  XIX   |               łacno zliczysz pod oczyma karby;~Tego nie zetrą i weneckie
 582       1,  I     |              Lepiej kufla świadomy albo kart pisanych,~Każesz li dać,
 583       1,  VII   |              srogą nie bądź ani mię tym karzy,~Bych długo nie miał widzieć
 584       2,  XIII  |         moskiewskiemu.~Okazałeś, że nie kąsa,~Chocia to porożem wstrząsa.~ ~
 585       2,  XVII  |               bezpiecznie~Człowiek mógł kazać? Niedługo koniecznie~Doniesie
 586       1,  XXIIII|                 A mógłby mi bezpiecznie każde głupstwo zadać,~Żem się
 587       1,  I     |                  Ubóstwo, hańba wielka, każe człowiekowi~Czynić i cierpieć
 588       1,  X     |                    Widzę Jagiełła i dwu Kazimierzu,~Dobrych tak w boju, jako
 589       2,  XVII  |             nigdy, zawżdy płynie;~Teraz kędzierze nastrzępi, w godzinie~Dnem
 590       2,  XII   |               nagradzać będzie,~A cnota kiedykolwiek miejsce swe osiędzie.~
 591       2,  XXI   |                 Dzień to błogosławiony,~Kiedym ja waszym sidłem upleciony!~
 592       2,  XIV   |            macie nad sobą pana,~Któremu kiedyżkolwiek z spraw swych uczynić~Poczet
 593       2,  I     |                nim żona tylko~A dziatek kilko.~ ~Nieżyzne w cnotę to tam
 594       1,  XV    |                 wszystko dobre wodzi,~Z kimkolwiek przestać twoje serce godzi;~
 595       2,  I     |               srogie obłoków trzaskanie~Kładą się lasy, a piorun, gdzie
 596       1,  I     |               męża rządzi, ani~Nadzieje kładzie w gładkim miłosniku pani.~ ~
 597       2,  III   |                 się Fortunie, nie tobie kłaniają;~Skoro ta zniknie, tył każdy
 598       1,  X     |              zakonnik święty,~Z cieniów klasztornych na królestwo wzięty.~Są
 599       1,  XVIII |                 nieobrotnej szyje,~Krom klątwy, kto będzie żyw, snadnie
 600       2,  III   |              Cnota skarb wieczny, cnota klenot drogi;~Tegoć nie wydrze
 601       1,  XVII  |                będzie chciał mieć w tym kłopocie;~Będzie pamiętał i statecznie
 602       1,  XXIIII|               mych częstych dróg i mego kłopota;~Bodaj tu pajęczyna i pleśń
 603       2,  X     |             Głowy korona.~ ~Ona mężowym kłopotom zabiega~I jego wczasu na
 604       2,  XXV   |            Wiosna rodzi,~Tobie k'woli w kłosianym wieńcu Lato chodzi.~Wino
 605       1,  XXV   |                 gospodarz kryje pod się klucze.~ ~To nie tajna, że cierpię
 606       2,  V     |               kiedy miały nawiedzić swe knieje.~ ~Jedny za Dunaj Turkom
 607       1,  XXII  |                 nie sprzyja:~W czym się kochasz, to cię daleko mija.~Cóż
 608       2,  III   |               wysoko;~Miej na poślednie koła pilne oko:~Bo to niestała
 609       1,  XX    |               się tym świat słodzi,~Gdy koleją statek i żart chodzi.~ ~
 610       1,  I     |              Wszystek świat jako wielki kołem objechali.~  ~  ~Ubóstwo,
 611       1,  I     |          których każdy swój dom wozi na kolesie;~Lepszego rządu Getae grubi
 612       1,  XX    |                  Przywileje powieśmy na kołku,~A ty wedla pana siądź,
 613       1,  I     |             nazwany~I tymże na wysokich kolumnach pisany:~ ~Niech objeździć
 614       1,  XIV   |                 rzeczy:~Niechaj drew do komina,~Na stół przynoszą wina,~
 615       2,  I     |                nam zasieść przy ciepłym kominie,~Aż zły czas minie.~ ~
 616       2,  XVII  |            obłoków sięgały.~ ~Cnota mój kompas, który nie w pół nocy,~Ale
 617       1,  IX    |              zacznie,~Tak Fortuna niech kona: raczy li łaskawie,~Raczy
 618       2,  XVIII |                skłamała: panna czci bez końca~Pod kręgiem słońca.~ ~Która: "
 619       2,  XIII  |              dowiadać,~Kto ma naprzód z konia spadać.~ ~Bóg pomóż, królu
 620       2,  XV    |              raz przeminęło,~Niewrócony koniec wzięło,~A przyszły czas
 621       1,  XVIII |                a drugi już jęczy,~Wziął konwią, aż mu na łbie zostały obręczy.~
 622       1,  I     |                daleko gryfowie i mrówki kopają;~Byś pałace rozwodził nie
 623       2,  X     |          wszystek; swego męża ona~Głowy korona.~ ~Ona mężowym kłopotom
 624       2,  VIII  |               my gdzie w polu na słupie koronę~Zawieśmy złotą; jesli nie
 625       1,  X     |               ten, co dostał trefunkiem korony,~Doźrzawszy zdrady, gdzie
 626       1,  VI    |           winności,~ ~Która przez wrota kościane wychodzi,~A na człowieka
 627       2,  XXV   |                  którym nie masz miary?~Kościół Cię nie ogarnie, wszędy
 628       1,  I     |              pisanych,~Każesz li dać, i kostek, prawem zakazanych.~ ~Więc
 629       1,  XVI   |             ściany,~Przecz mam zajźrzeć kosztownych pałaców komu,~A nie raczej
 630       2,  V     |              miast, ani wsi budują;~Pod kotarzami tylko w polach siedzą,~A
 631       1,  XXI   |              białagłowo!~ ~Nie na żadną kradzież godzę,~Chocia tak po nocy
 632       1,  X     |          Prowadzi lata?~ ~To li jest on krąg odmiennej światłości,~Wódz
 633       1,  VI    |            przypadnie~I zupełnemu ciału krasa spadnie,~Niechaj mię wilcy
 634       2,  IX    |                zimne czasy~Wszystkę swą krasę drzewa utraciły,~A śniegi
 635       2,  XXII  |               Febowa i stołów złoconych~Kraso niebieskich! O myśli strapionych~
 636       2,  VIII  |             wspak się obracają.~ ~Precz krasomowce! Wywody na stronę!~A my
 637       2,  XVIII |                panna czci bez końca~Pod kręgiem słońca.~ ~Która: "Wstań -
 638       2,  VI    |            tesznych,~Ty sama powiedz, a kres naznacz, póki mamy~Płakać,
 639       1,  VI    |              rzewny.~ ~A gdy do sławnej Krety przypłynęła,~Z wielkiej
 640       2,  X     |                Ani już spadków upatrują krewni,~Dziedzica pewni.~ ~Trzykroć
 641       1,  X     |                mocne~Brzegi północne?~ ~Kroka patrz, jako siedząc tak
 642       2,  V     |                 nie uczyni, nie ustępuj kroku!~ ~A teraz k'temu obróć
 643       1,  X     |                 cieniów klasztornych na królestwo wzięty.~Są dwa Lesczkowie;
 644       2,  VI    |                              PIEŚŃ VI~ ~Królewno lutnie złotej i rymów pociesznych,~
 645       1,  VI    |             wolała siedzieć u kądziele,~Królewska dziewka, i być w ręce dana~
 646       1,  XVI   |                             PIEŚŃ XVI~ ~Królom moc na poddane i zwierzchność
 647       2,  XIII  |          moskiewski plac mężnemu~Puścił królowi polskiemu;~Nie oparł się
 648       1,  XVI   |          poddane i zwierzchność dana,~A królowie zaś mają nad sobą pana,~
 649       1,  XVI   |              ziemi i na niebie wiecznie króluje.~ ~Nie wszyscy z jednym
 650       1,  XIV   |         wszystko Bóg wywróci snadnie.~ ~Krótki wiek długiej nadzieje nie
 651       1,  V     |              Mocą wiele świata~Wziął za krótkie lata~Król macedoński, lecz
 652       1,  XIII  |                ojców dzieci czyli~W tak krótkim wiekusmy się wyrodzili?~
 653       1,  XIII  |               stusu, a w głębokie morze~Krwawy Niepr płynął miecąc na ostrowy~
 654       2,  V     |              szkody nieprzyjaciel twoje~Krwią swą nagrodził i omył tę
 655       1,  XXV   |               tłucze,~A ubogi gospodarz kryje pod się klucze.~ ~To nie
 656       1,  XI    |              namniej ruszyły~Jaszczurki krzakiem, ta się dusza zlęknie,~Aż
 657       1,  XIX   |            prawie wedle świata,~A to za krzywdę biorą twoje lata.~ ~Nie
 658       2,  XII   |                rzeczy~Służby oddał, tej krzywdy nie ma mieć na pieczy;~Dosyć
 659       1,  XVIII |                bo żona lubi takie lice.~Krzywej nogi na starość, nieobrotnej
 660       2,  XIV   |               Poczet macie; trudnoż tam krzywemu wynić.~ ~Nie bierze ten
 661       2,  XVIII |            małżeńskiemu,~Przeciwko ojcu krzywoprzysiężnemu~Zacnie skłamała: panna czci
 662       1,  I     |                cierpią, lecz kto będzie krzywy,~Niech się wierci, jako
 663       1,  IX    |              żagle~Uderzą wiatry nagle,~Krzyżem padać i świętych przenajdować
 664       1,  I     |                 nie zostanie żywy.~ ~O, ktokolwiek będzie chciał mordy niecnotliwe~
 665       1,  VI    |            płaczem: "Ojcze mój łaskawy,~Któregom zbyła prze me głupie sprawy,~ ~
 666       1,  I     |      dyjamentowe goździe Mus ma w ręku,~Którymi natwardszego umie pożyć
 667       1,  X     |                znał, Lechu Słowianinie,~Któryś napierwej zasiadł w tej
 668       2,  XX    |             pilnując, zakładów zgody.~ ~Któż wie, jesli i tego przed
 669       1,  XVIII |                 mnie tam na tym mało!~ ~Kufle lecą jako grad; a drugi
 670       2,  XIII  |                polskiego.~ ~Nie pomogły kule częste,~Zręby mocne, baszty
 671       1,  I     |              zbytecznym ogniem zarażone~Kupca kraje chciwego; ani przesadzone~
 672       2,  XVIII |            kamień rozproszony~Zwabił na kupę, a z chętnej opoki~Wstał
 673       2,  V     |                 przypowieść Polak sobie kupi,~Że i przed szkodą, i po
 674       2,  X     |           wysługi~Zbierze pieniądze i z kupiectwa drugi,~Jesli się żona nie
 675       1,  XXV   |                Całą bożą noc będzie, aż kury odpieją.~Takżeć mię, smutną,
 676       2,  VII   |               prawie,~Świata nie znać w kurzawie;~Rzeki dnem uciekają,~A
 677       2,  II    |                faunowie skaczą leśni.~ ~Kwap' się, póki jasne zorze~Nie
 678       1,  VI    |              się pławić~Czy nad polnymi kwiatkami się bawić?~ ~By mi się teraz
 679       2,  XXV   |                  Tobie k'woli rozliczne kwiatki Wiosna rodzi,~Tobie k'woli
 680       2,  II    |                się pięknie lasy.~ ~Łąki kwitną rozmaicie,~Zająca już nie
 681       2,  V     |                czuj w czas o sobie,~Cny Lachu! Kto wie, jemu czyli tobie~
 682       1,  XX    |              się tańcować,~A podpiwszy, łacniej już błaznować.~ ~Niech się
 683       1,  XIII  |                 ledzie,~A granic na nas lada kto ujedzie!~
 684       1,  XVI   |              drzewo to ciepłu, to zimnu łaje.~ ~Delfinowie swe morza
 685       1,  IX    |         świętych przenajdować dary,~Aby łakomej wodzie tureckie towary~ ~
 686       1,  V     |            przybywało;~Bo, by nawięcej, łakomemu mało.~ ~Wszystko to zostanie~
 687       1,  V     |                ty zebrał przez ten czas łakomie,~To się zostoi, nie wiem
 688       2,  I     |                 Sześć niedziel wtenczas lał deszcz nie przestając,~A
 689       2,  XXIV  |                 żadne narzekanie,~Żaden lament nie będzie ani uskarżanie:~
 690       2,  XXI   |                      PIEŚŃ XXI~ ~Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;~Lecz
 691       2,  V     |            swoje,~Którzy zagnali piękne łanie twoje~Z dziećmi pospołu
 692       1,  III   |        Jakokolwiek zwano~Wino, co w cię lano:~Przymkni się do nas, a
 693       2,  XXIII |                włosy na czoło,~Stąd jej łapaj, bo w tył goło;~ ~Zima bywszy
 694       1,  XII   |                 Podobno jako niedźwiedź łapę lizać muszę.~
 695       2,  XXV   |              nieśmiertelny Panie!~Twoja łaska, Twa dobroć nigdy nie ustanie.~
 696       1,  IX    |            Fortuna niech kona: raczy li łaskawie,~Raczy li też inaczej; my
 697       2,  XIII  |                 puściłeś wódz gniewowi,~Łaskęś nieprzyjacielowi~Uczynił;
 698       1,  XIII  |              nas jasno wpośrzód tych tu lasów,~Gdzie jako pszczoły wkoło
 699       2,  IV    |              Zdrój przeźroczystej wody, lasu średnia miara,~I zasiewku
 700       2,  VIII  |               będzie, kogo Bóg mianuje,~Łatwie On ludzkie serca spraktykuje.~ ~
 701       1,  XXV   |             pijanie; nie mówię o słowa,~Łatwiejsza to, kiedy by cała była głowa.~ ~
 702       1,  VI    |                 takiej męce,~Żeby mu ze łba musiały spaść rogi,~Chociaż
 703       2,  XVIII |              Cerber, chocia mu wściekły łeb nakrywa~Sto srogich wężów,
 704       1,  XVIII |                tam na tym mało!~ ~Kufle lecą jako grad; a drugi już jęczy,~
 705       1,  X     |                    Kto by cię nie znał, Lechu Słowianinie,~Któryś napierwej
 706       1,  XIV   |             Żorawie, czując zimę, precz lecieli.~ ~Nam nie lza, jedno patrzać
 707       1,  XXV   |              tego płacz frasuje, aż mię ledwie staje.~
 708       2,  V     |             lekkim ludziom nie zdołamy?~Ledwieć nam i tak króla nie podawa;~
 709       1,  XIII  |              tym, kiedy siedziem jak na ledzie,~A granic na nas lada kto
 710       2,  XIX   |                kto bydlęce żyje~Tkając, lejąc w się wszytko, póki zstawa
 711       2,  XI    |                 wino nosić, póki beczka leje,~Póki wiek służy, a śmierć
 712       2,  V     |               Turkowi dodamy,~Jesli tak lekkim ludziom nie zdołamy?~Ledwieć
 713       1,  VI    |                Ale na jawiż płaczę swej lekkości?~Czy mię pokusa łudzi krom
 714       2,  XXIII |           piękna Zofija,~Róża kwitnie i lelija;~Nie zawżdy człek będzie
 715       1,  XXII  |               psować;~Lepiej się nam na lepsze czasy chować.~ ~A nie mniemaj,
 716       1,  X     |                królestwo wzięty.~Są dwa Lesczkowie; jest król wzrostem mały,~
 717       1,  XIX   |                musi skakać jako sarna w lesie;~A nie sromota, co komu
 718       2,  II    |               pieśni,~A faunowie skaczą leśni.~ ~Kwap' się, póki jasne
 719       1,  XV    |                 mają,~Że się jako wiatr letni odmieniają.~ ~Niedawne czasy,
 720       1,  II    |                 na ziemi wysszej łokcia leżał,~A po rzekach wóz nacięższy
 721       2,  I     |                A trupy wkoło straszliwe leżały,~Ludzie i bydło, wielki
 722       1,  XV    |                mię za wiedźma osypała~I lichem zdradnych słów uczarowała.~ ~
 723       2,  XX    |                 warując szkody,~Dziatek lichych pilnując, zakładów zgody.~ ~
 724       1,  XV    |              czasy, gdy mię poczytano~W liczbę fortunnych i za tego miano,~
 725       1,  X     |            serce wzięła.~ ~W tejże jest liczbie on zakonnik święty,~Z cieniów
 726       2,  XIX   |           wielkości szacuje:~Zwycięstwo liczby nie chce, męstwa potrzebuje.~ ~
 727       2,  II    |                I z dobrą myślą czekają;~Lipa, stojąc wpośrzód dworu,~
 728       2,  VII   |                 studniej; a stół w cień lipowy,~Gdzie gospodarskiej głowy~
 729       1,  II    |                 zbieżał.~ ~Teraz drzewa liście na się wzięły,~Polne łąki
 730       2,  VII   |            głowy~Od gorącego lata~Broni list, za wsadzenie przyjemna
 731       1,  XI    |               drzewie wzjeżyły~Powiewne listki, by namniej ruszyły~Jaszczurki
 732       2,  XVIII |                  każda morzy swego;~Ja, litościwsza, ani cię chcę tykać,~Ani
 733       1,  XII   |            Podobno jako niedźwiedź łapę lizać muszę.~
 734       2,  IV    |              pasieki nie dają~Ani w mym lochu wina seremskie stawają,~
 735       1,  II    |                  Śnieg na ziemi wysszej łokcia leżał,~A po rzekach wóz
 736       1,  XXV   |          skołatano;~Teraz już głowicami łotrostwo mię tłucze,~A ubogi gospodarz
 737       1,  I     |            szlachecki na koń wsieść i w łowy~Na dziki źwierz z oszczepem
 738       2,  XVIII |                    Jedna z nich, wierna łożu małżeńskiemu,~Przeciwko
 739       2,  XVIII |                by trudnej Bogumiły~Uszy lubiły,~ ~Która jakoby źrzóbek
 740       2,  XX    |               biskupie drogi,~Niczyjej, lubo słusznej, lub płonej trwogi!~ ~
 741       1,  XIII  |            wysadzony,~Pod miecz okrutny lud wydał zwierzony?~ ~Albo
 742       2,  XXIV  |                 a więtszy nad zazdrość, ludnemi~ ~Miasty wzgardzę. On, w
 743       2,  XIV   |              własne rzeczy~Jako wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy.~ ~
 744       1,  XXV   |               Ty sama nie chcesz baczyć ludzkich doległości,~A swym tylko
 745       2,  XX    |                 wszakże wyroki twoje~Na ludzkiej chęci wiszą: i ja, i ona~
 746       2,  XXI   |          wzdychaniu~Mam rozkosz przeciw ludzkiemu mniemaniu.~Oczy dziwnej
 747       2,  XIII  |           dzielnością,~Masz już nadeń i ludzkością.~ ~Zdrów bądź, królu niezwalczony!~
 748       2,  XV    |              zawżdy Apollo strzela,~Ale łuk z lutnią podziela;~Nie zawżdy
 749       2,  V     |                Niestrem siedząc, dzieli łup żałosny!~ ~Niewierny Turczyn
 750       1,  XXI   |         Wziąłbych przedsię, by co dano:~Łupiestwo czartu porwano.~ ~Nigdziej
 751       1,  XIII  |           miecąc na ostrowy~Moskiewskie łupy i pobite głowy?~ ~Prze Bóg,
 752       2,  XVI   |           jeszcze chutniej,~Gdy nie bez lutniej.~ ~Lutnia - wódz tańców
 753       2,  II    |              Przeszedłem już Amfijona~I lutnistę Arijona.~ ~Mnie sama twarz
 754       2,  XVIII |              trzyma w pęcie srogim,~Żem lutość miała nad mężem ubogim;~
 755       1,  XI    |                 mściwa~Myślę cię drapać lwica popędliwa;~Przestań też
 756       2,  XVIII |            Siostrami złymi,~ ~Które jak lwice z głodu nieznośnego~Wpadwszy
 757       1,  VI    |           Niechaj dziś nago w pośrzodku lwów stoję!~ ~Pierwej niż pleśnią
 758       2,  XXII  |         Afrodytę, i z nią jejże syna,~I Lyka z czarnym włosem i czarnyma~
 759       1,  XIV   |                precz lecieli.~ ~Nam nie lza, jedno patrzać też swej
 760       2,  V     |                 Pozno puklerza przebici macają.~ ~Cieszy mię ten rym: "
 761       2,  IV    |              bramy twarde~Zacnych miast Macedończyk i podkopał harde~Tyrany
 762       1,  V     |              Wziął za krótkie lata~Król macedoński, lecz mu się tak zdało,~
 763       1,  XI    |        popędliwa;~Przestań też kiedy za macierzą chodzić,~Już się ty możesz
 764       1,  XI    |               sarneczka, kiedy obłąkana~Macierze szuka po górach ustronnych,~
 765       1,  I     |              zboża dają.~ ~Tam niewinna macocha dziatek pierwszej żony,~
 766       2,  V     |              Cieszy mię ten rym: "Polak mądr po szkodzie":~Lecz jesli
 767       1,  IX    |                 lutnią grają.~ ~Kto tak mądry, że zgadnie,~Co nań jutro
 768       1,  III   |                  Nastateczniejszego;~Ty mądrych sprawy i tajemną radę~Na
 769       1,  III   |                 cię nie minie,~Choć kto mądrym słynie;~Pijali przedtym
 770       2,  V     |             podawa;~Kto się przypatrzy, mała nie dostawa.~ ~Zetrzy sen
 771       2,  XX    |         wyciągnął w te dalsze strony~Od małych dziatek i od teskliwej żony?~ ~
 772       2,  XVIII |               Jedna z nich, wierna łożu małżeńskiemu,~Przeciwko ojcu krzywoprzysiężnemu~
 773       1,  XIX   |                  Więc i lat tak snadnie~Mamkać nie ukradnie:~Bo łacno zliczysz
 774       2,  XXIV  |            Świec i dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,~I głosem
 775       1,  XVI   |           siodłem będzie.~ ~A jesli ani marmór serdecznej rany,~Ani ulżą
 776       2,  XIII  |               dasz rozwodzić.~ ~Zdjąłeś maszkarę butnemu~Tyranowi moskiewskiemu.~
 777       2,  I     |                 leci.~ ~Ale natenczas i matkę, i syny~Pożarła woda, i
 778       2,  XXV   |                Twej łaski nocna rosa na mdłe zioła padnie,~A zagorzałe
 779       1,  III   |          cieszysz nadzieją~Serca, które mdleją;~Ty ubogiemu przyprawujesz
 780       1,  VI    |                 bezecny, byłby w takiej męce,~Żeby mu ze łba musiały
 781       1,  XVIII |         rozumiesz, żebyś mię czestował,~Męczysz mię, nie czestujesz; tociem
 782       2,  VIII  |               Zawieśmy złotą; jesli nie mędrszemu,~Niech ją da szczęście przynamniej
 783       1,  XXIV  |                  słyszę, wybija,~Ustąp, melankolija!~Dosyć na dniu ma statek,~
 784       1,  XVIII |            dwanaście wagantów,~Potym od melodyjej aż posną na stole,~Ali drudzy
 785       1,  XXIIII|              jej niebaczny umysł zawżdy memu rózny.~ ~Bóg was żegnaj,
 786       2,  XIX   |             Zwycięstwo liczby nie chce, męstwa potrzebuje.~ ~Śmiałemu wszędy
 787       1,  X     |                w tej krainie~I opanował męstwem swoim mocne~Brzegi północne?~ ~
 788       1,  XVIII |               może,~Dajęć przodek w tym męstwie, sam pójdę na łoże;~Już
 789       2,  XVIII |           Pomordowały jędze niecnotliwe~Męże właściwe.~ ~Jedna z nich,
 790       2,  XVIII |            srogim,~Żem lutość miała nad mężem ubogim;~Mnie niechaj zaśle
 791       1,  X     |             Polakom.~ ~Tuż po nim widzę mężne Bolesławy,~Prze których
 792       2,  I     |                przedtym pióra donaszały~Mężnej orlice, gdy do miłych dzieci~
 793       2,  XIII  |               ma,~ ~Car moskiewski plac mężnemu~Puścił królowi polskiemu;~
 794       1,  IX    |               nieszczęście znosić,~Temu mężnie wytrzymać, w owym się nie
 795       2,  X     |                 ona~Głowy korona.~ ~Ona mężowym kłopotom zabiega~I jego
 796       2,  XVIII |                 Wstań - rzekła - wstań, mężu, by wieczny~Sen na cię nie
 797       1,  X     |                   Tu, widzę, ani ciemne mgły dochodzą,~Ani śnieg, ani
 798       1,  VI    |               niedawno tak drogi.~ ~Nie miałam wstydu, dom swój opuszczając,~
 799       2,  XXII  |                i ten rok, i dalej trwać miało,~Powiedz słowieński rym,
 800       1,  XV    |             liczbę fortunnych i za tego miano,~Który mógł wszystko otrzymać
 801       2,  VIII  |                 królem będzie, kogo Bóg mianuje,~Łatwie On ludzkie serca
 802       2,  IV    |       przeźroczystej wody, lasu średnia miara,~I zasiewku mojego niepochybna
 803       1,  XVI   |              chciwość na tym, co dosyć, miarkuje,~Tego ani burzliwe morze
 804       2,  XXV   |         dobrodziejstwa, którym nie masz miary?~Kościół Cię nie ogarnie,
 805       1,  X     |                 tak wysoko,~Przedsię ku miastu swemu skłania oko;~Wandę
 806       2,  XXIV  |                 nad zazdrość, ludnemi~ ~Miasty wzgardzę. On, w równym szczęściu
 807       1,  XIII  |               morze~Krwawy Niepr płynął miecąc na ostrowy~Moskiewskie łupy
 808       1,  XVIII |                 nos biedna mucha padła,~Miecesz głową i mniemasz, że cię
 809       1,  X     |              drugimi równo: ty wysszej, Miecławie,~Którego sprawą chrześcijański
 810       2,  XXII  |             boju zębaty,~Przedsię śrzód mieczów lub też nawę w biegu~Przybił
 811       2,  XIV   |               stadem bożym zwierzono:~ ~Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi,~
 812       1,  XXI   |              czartu porwano.~ ~Nigdziej miejsca mniej hardości~Nie najdziesz
 813       2,  XVI   |             myśli utrapionych:~Ta serce miękczy swym głosem przyjemnym~Bogom
 814       1,  III   |                 filozofowie,~A przedsię mieli spełna rozum w głowie.~ ~
 815       2,  IV    |               najeść, nędznik, w dobrym mieniu.~ ~Zdrój przeźroczystej
 816       1,  I     |                 używają,~Gdzie niwy nie mierzone wolne zboża dają.~ ~Tam
 817       2,  XIII  |               wspominajmy,~Który hardym miesza rzeczy,~A skromne ma na
 818       1,  VI    |              Jakie po niebie chmury się mieszają.~Ja wiem, co umie morze
 819       1,  VI    |                 pędem wicher leci~Morze mieszając; huczą srogie wały,~A brzeżne
 820       1,  X     |               Piast i dziś to czuje,~Bo mieszka w niebie, a jego cne plemię~
 821       1,  XVI   |               komu,~A nie raczej w swym mieszkać ojczystym domu?~
 822       2,  XX    |                 sobie;~Że w twym pałacu mieszkam, że przy twym boku~Siadam;
 823       2,  XXII  |                złocona;~ ~Mityleńskiego mieszkańca przed laty~Zabawo, który,
 824       2,  XXIV  |           wiedzieć Tatarowie,~I róznego mieszkańcy świata Anglikowie;~Mnie
 825       2,  XVI   |              szukaj zbytnie.~ ~Dobrać i miętka, co ją najdzie wszędzie;~
 826       2,  II    |           spiewam,~Skąd jesli twą łaskę miewam,~Przeszedłem już Amfijona~
 827       2,  VIII  |                VIII~ ~Nie frasuj sobie, Mikołaju, głowy,~Kto ma być królem;
 828       1,  XXV   |                doległości,~A swym tylko milczeniem wiecznie zbywasz gości.~ ~
 829       1,  XVIII |                 ostatek chcą zalać w to miłe wesele.~Niech raczej nic
 830       2,  VI    |                 Płakać, gdy przyjaciela miłego stradamy?~ ~Łacno cieszyć
 831       1,  XVIII |               Bodajże wam smród w gębę, mili pijanice,~A trąd na twarz;
 832       1,  XXI   |            Srogie jędze i płakały,~Gdy, miłością utrapiony,~I pod ziemią
 833       1,  I     |              Nadzieje kładzie w gładkim miłosniku pani.~ ~Wielki posag - rodziców
 834       1,  XXI   |          nieżyczliwe;~I miał w ręku, co miłował,~By był, nędznik, lepiej
 835       1,  IV    |           Miłość ugodziła;~Bo ja w swym miłowaniu troski nie najduję,~Owszem,
 836       1,  VI    |             zaniesiony w cale;~A jeslić milsza śmierć na ostrej skale,~ ~
 837       1,  XV    |          najdziesz przyczyny,~Chyba żeć milszy podobno kto iny.~ ~A ja
 838       1,  XVII  |             płaczą oczy;~A dokąd mi się miły mój nie wróci,~Żaden na
 839       2,  I     |         donaszały~Mężnej orlice, gdy do miłych dzieci~Z obłowem leci.~ ~
 840       1,  XXV   |                żadna boża noc nigdy nie minęła,~Abych kiedy okrutnych razów
 841       2,  IV    |              przyrównana jemu.~ ~Acz mi miodu podolskie pasieki nie dają~
 842       2,  V     |               Inszy to darmo po drogach miotali,~A my nie damy, bychmy w
 843       1,  I     |             wszystko; już on i wstydowi~Mir dawno wypowiedział, i cnocie,
 844       2,  XXII  |            wielostrona~Lutni złocona;~ ~Mityleńskiego mieszkańca przed laty~Zabawo,
 845       1,  XXIV  |              Niech, uprzątnąwszy głowę,~Mkną w skrzynię Fokarowę.~ ~A
 846       1,  XIV   |                 wyrastają;~Nam, gdy raz młodość minie,~Już na wiek wiekom
 847       2,  XXIII |                 Nie zawżdy człek będzie młody~Ani tej, co dziś, urody.~ ~
 848       1,  XIX   |               nie udała:~Prosto jakobyś młodym przyganiała.~ ~Takżeć i
 849       1,  XIX   |         Siedzieć za stołem - babie przy młodzieńcu.~
 850       1,  XXV   |         stargano,~Wrzeciądzów ukręcono, młotków skołatano;~Teraz już głowicami
 851       1,  XXI   |                 mam bić w stróny?~Już u mnichów słyszę dzwóny.~Dziwnosmy
 852       1,  XXV   |                  ciężkie razy bolą,~Nie mniejszą mam przed owym nędznikiem
 853       2,  XIV   |            okowach.~ ~Więc ja podobno z mniejszym niebezpieczeństwem~Grzeszę,
 854       2,  XIV   |                pieczy.~ ~A wam więc nad mniejszymi zwierzchność jest dana,~
 855       2,  XIII  |               strony,~Któremu, jako sam mniema,~Świat tak wielki równia
 856       1,  XXII  |            lepsze czasy chować.~ ~A nie mniemaj, byś sam był w tej niewoli:~
 857       2,  XXI   |               rozkosz przeciw ludzkiemu mniemaniu.~Oczy dziwnej piękności,~
 858       1,  XVIII |            mucha padła,~Miecesz głową i mniemasz, że cię do krwie zjadła.~
 859       2,  I     |                dawała wszelakie użytki;~Mnóżcie się, niech świat spustoszały
 860       1,  V     |              waleczne Tatary wojować.~ ~Mocą wiele świata~Wziął za krótkie
 861       1,  XXV   |               na złość trzymasz się tak mocno podwoja,~Czemu mię w dom,
 862       2,  V     |               Córy szlacheckie (żal się mocny Boże!)~Psom bisurmańskim
 863       2,  XVIII |                  Idź zdrów, a skargę na mogiłę smętną~Włóż więc pamiętną!"~
 864       1,  XXIIII|                że mię wstyd powiadać,~A mógłby mi bezpiecznie każde głupstwo
 865       2,  XVIII |               co, prze żywego~Boga, już mogły uczynić gorszego?~Pomordowały
 866       2,  IV    |               średnia miara,~I zasiewku mojego niepochybna wiara~Rządźcy
 867       1,  II    |            swobodzie.~ ~Ale kogo gryzie mól zakryty,~Nie idzie mu w
 868       1,  I     |                ktokolwiek będzie chciał mordy niecnotliwe~I domowe okrócić
 869       2,  I     |            zagarnieni~I w głębokościach morskich zatopieni;~Niebo a morze,
 870       2,  XVIII |                Wpadwszy na stado, każda morzy swego;~Ja, litościwsza,
 871       2,  XIII  |             wielki równia nie ma,~ ~Car moskiewski plac mężnemu~Puścił królowi
 872       1,  XIII  |                płynął miecąc na ostrowy~Moskiewskie łupy i pobite głowy?~ ~Prze
 873       2,  XIII  |               maszkarę butnemu~Tyranowi moskiewskiemu.~Okazałeś, że nie kąsa,~
 874       2,  XXIV  |                 zimne Tryjony.~ ~O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,~
 875       2,  XIX   |           bestyjami:~Dał nam rozum, dał mowę, a nikomu z nami.~ ~Przeto
 876       1,  I     |              występy~Przez spary - jako mówią - patrza urząd tępy?~Po
 877       2,  II    |                   Ja chcę podobać się w mowie~Nauczonej białejgłowie;~
 878       1,  XI    |            macierzą chodzić,~Już się ty możesz mężowi przygodzić.~ ~
 879       1,  XVIII |              mało;~Rado by niebożątko z mózgu oszalało.~ ~Więc też wojna
 880       1,  I     |                Gdzieś daleko gryfowie i mrówki kopają;~Byś pałace rozwodził
 881       2,  XXIII |               lato minie,~A ten z głowy mróz nie zginie.~
 882       1,  I     |               chciwego; ani przesadzone~Mrozem gwałtownym pola: żeglarze
 883       1,  XII   |          Nakrywałem, żeby jej zimno nie mroziło.~ ~A kiedy mię nalepsze
 884       1,  XI    |                nie jako niedźwiedź albo mściwa~Myślę cię drapać lwica popędliwa;~
 885       1,  XVIII |                wadzi: być na nos biedna mucha padła,~Miecesz głową i mniemasz,
 886       1,  I     |               Jeśli dyjamentowe goździe Mus ma w ręku,~Którymi natwardszego
 887       1,  VIII  |                nas wiatry niosą, płynąć musiemy.~ ~Jednak albo miłość zmyśla
 888       2,  XXIV  |           hucznego~I Syrty Cyrynejskie, Muzom poświęcony~Ptak, i pola
 889       2,  XXII  |              biegu~Przybił do brzegu,~ ~Muzy parnaskie i naleźcę wina,~
 890       2,  XX    |          wygładza zgoła;~ ~Że taka jest muzyka i takie strony,~Których
 891       1,  XXIV  |                sili,~Tym jeszcze więcej myli.~ ~A kto by chciał na świecie~
 892       2,  II    |                 ściany wołają~I z dobrą myślą czekają;~Lipa, stojąc wpośrzód
 893       1,  XI    |             jako niedźwiedź albo mściwa~Myślę cię drapać lwica popędliwa;~
 894       2,  XX    |                od teskliwej żony?~ ~Nie myśli-ć ona o tym, że ja przy tobie~
 895       1,  XIV   |               nas nie zgadnie:~I prózno myślić o tym,~Co z nami będzie
 896       1,  XVIII |              ulizali.~ ~Alem prosto nie myśliw. Ci się na to godzą,~Co
 897       2,  XXIV  |            zowiesz, wielce ulubiony~Mój Myszkowski, nie umrę ani mię czarnymi~
 898       1,  XVIII |                nie będę gonił,~Bych też nabarziej piwa wczorajszego zronił;~
 899       2,  XII   |                 płacą jest sobie~I krom nabytych przypraw świetna w swej
 900       1,  III   |          Przymkni się do nas, a daj się nachylić,~Chciałbym twym darem gości
 901       1,  II    |                 leżał,~A po rzekach wóz nacięższy zbieżał.~ ~Teraz drzewa
 902       2,  XVII  |                Aby miał na nim, rozumem nadany,~Człowiek polegać, a swe
 903       1,  XVII  |            Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi,~Nie wiem, co za głos uszu
 904       1,  XXIIII|               że cię ma po woli;~Ale to nade wszystko za raz odżałować,~
 905       2,  XIII  |                 i dzielnością,~Masz już nadeń i ludzkością.~ ~Zdrów bądź,
 906       1,  VII   |                 te obecne twarzy;~Twoje nadobne lice jest podobne zarzy,~
 907       2,  VIII  |                 nasze turnieje?~Wiatrem nadziane puknęły nadzieje.~ ~Fortuna
 908       2,  II    |              już nie znać w życie;~Przy nadziei oracz ścisły,~Że będzie
 909       2,  XX    |             doma,~Żebych jakiej choroby nagłej nie użył~Nie mając, kto
 910       1,  VI    |               prośbę moję,~Niechaj dziś nago w pośrzodku lwów stoję!~ ~
 911       2,  XXV   |      nieobeszłej ziemi~I przykryłeś jej nagość zioły rozlicznemi.~ ~Za
 912       2,  XII   |               co im zazdrość ujmie. Bóg nagradzać będzie,~A cnota kiedykolwiek
 913       2,  XII   |               ludzkie nagrody;~Sama ona nagrodą i płacą jest sobie~I krom
 914       2,  XII   |               się też ogląda na ludzkie nagrody;~Sama ona nagrodą i płacą
 915       2,  V     |           nieprzyjaciel twoje~Krwią swą nagrodził i omył tę zmazę,~Którą dziś
 916       1,  I     |            niecnotliwe~I domowe okrócić najazdy, krwie chciwe,~Jesli pragnie
 917       2,  XXI   |        piękności,~W których się wszytki najdują wdzięczności,~Dzień to błogosławiony,~
 918       2,  IV    |             cieniu,~Nie mógł się chleba najeść, nędznik, w dobrym mieniu.~ ~
 919       2,  XVIII |                  chocia mu wściekły łeb nakrywa~Sto srogich wężów, a para
 920       1,  XII   |                 jej słońce nie suszyło,~Nakrywałem, żeby jej zimno nie mroziło.~ ~
 921       1,  XXII  |              byś sam był w tej niewoli:~Nalazłby się, kogo to nie mniej boli;~
 922       2,  VI    |                 Przeto cierpliwość sama nalepsza w tej mierze,~Gdzie za raz
 923       1,  XII   |              nie mroziło.~ ~A kiedy mię nalepsze miały potkać gody,~Nie wiem,
 924       1,  XVIII |                się jednają: przedsię go nalewaj,~A kto z nieżadnym głosem,
 925       1,  XV    |             umiej przyjaciela,~A trudno naleźć masz jednego z wiela.~ ~
 926       2,  XXII  |              brzegu,~ ~Muzy parnaskie i naleźcę wina,~I Afrodytę, i z nią
 927       2,  I     |             jeden ze wszystkiego świata~Nalezion, co go Bóg w cale zachował,~
 928       1,  XX    |                oględać się na co.~ ~I z namędrszym nie trzymam w tej mierze,~
 929       2,  XI    |             będzie,~To wszytko przyszły namiastek osiędzie.~ ~Bądź się kto
 930       1,  XVIII |               pomnieć, a dobrze baczyć, namilejsza!"~- "W czerwonej czapce
 931       1,  XXV   |              zbywasz gości.~ ~Gdzież to namniejsze słówko przez skałę przepadło,~
 932       2,  X     |                 uczciwa ozdoba mężowi~I napewniejsza podpora domowi;~Na niej
 933       1,  X     |               Lechu Słowianinie,~Któryś napierwej zasiadł w tej krainie~I
 934       1,  I     |                Potrzeba koniecznie~Złej napierwsze początki żądze wykorzenić,~
 935       2,  VI    |                 dusze, która dotkła raz napoju~Niepamiętnego zdroju,~Przeto
 936       2,  IX    |           Wtenczas masz ujźrzeć odmianę naprędszą.~ ~Ale człowiek zhardzieje,~
 937       2,  XVIII |               niechaj zaśle w pogańskie narody~Przez morskie wody!~ ~Idź,
 938       1,  IX    |                 zabłądzi,~Kto tak umysł narządzi,~Jakoby umiał szczęście
 939       2,  XXIV  |                 próznym pogrzebie żadne narzekanie,~Żaden lament nie będzie
 940       1,  III   |                  Ty zmiękczysz każdego,~Nastateczniejszego;~Ty mądrych sprawy i tajemną
 941       2,  V     |              Tarczej niż piersi pierwej nastawiają,~Pozno puklerza przebici
 942       2,  XV    |           czarne wiatr wojuje,~A pogoda następuje.~ ~Takżeć słusze człowiekowi~
 943       2,  XVII  |                 płynie;~Teraz kędzierze nastrzępi, w godzinie~Dnem wzgórę
 944       2,  I     |            dzieci~Z obłowem leci.~ ~Ale natenczas i matkę, i syny~Pożarła
 945       2,  XXIV  |                poeta, ze dwojej złożony~Natury: ani ja już przebywać na
 946       1,  I     |          goździe Mus ma w ręku,~Którymi natwardszego umie pożyć sęku:~Ani ty
 947       2,  II    |                chcę podobać się w mowie~Nauczonej białejgłowie;~Ty mię pochwal,
 948       2,  I     |                 Zakładaj korab', cieśla nauczony!~A kto wie, jesli nie wrócą
 949       2,  XXII  |          Przedsię śrzód mieczów lub też nawę w biegu~Przybił do brzegu,~ ~
 950       2,  II    |                się gotuj wsiadać!~Teraz naweselsze czasy,~Zielenią się pięknie
 951       1,  V     |                złota przybywało;~Bo, by nawięcej, łakomemu mało.~ ~Wszystko
 952       2,  XXIV  |               przeważnego,~Puste brzegi nawiedzę Bosfora hucznego~I Syrty
 953       2,  XX    |               już ani żony,~Ani dziatek nawiedzi, ale w niewoli~Pod pany
 954       2,  V     |                nadzieje,~By kiedy miały nawiedzić swe knieje.~ ~Jedny za Dunaj
 955       2,  VI    |              Wstąpił w łódź Charonowę~I nawiedził podziemne, niewesołe kraje,~
 956       2,  IX    |                A kiedy jedna weźmie moc nawiętszą,~Wtenczas masz ujźrzeć odmianę
 957       1,  IV    |             posług niewdzięczen, to się nawiętszemu~Nieszczęściu równa; tobie
 958       2,  IV    |                  Którzy daleko świetnym nawom rozkazują.~ ~Wielkich pieniędzy
 959       2,  VIII  |             puknęły nadzieje.~ ~Fortuna nawy na morzu sprawuje,~Fortuna
 960       1,  XVII  |             skróci.~ ~Już wszyscy inszy nazad przyjechali,~Którzy nieszczęsnej
 961       1,  XVIII |            weseli, jakaż u was zwada?~ ~Nazajutrz się jednają: przedsię go
 962       2,  IV    |            górach zielonych:~ ~Przedsię nazbyt ubóstwa nie znać w domu
 963       2,  VI    |                 Ty sama powiedz, a kres naznacz, póki mamy~Płakać, gdy przyjaciela
 964       1,  I     |              pragnie ojczyzny ojcem być nazwany~I tymże na wysokich kolumnach
 965       1,  XXIV  |            chłopa chciwego~Nie masz nic nędzniejszego;~Bo na drugiego zbiera,~
 966       1,  XXV   |                 mniejszą mam przed owym nędznikiem niewolą,~Co tu noc pole
 967       1,  I     |           dziatek pierwszej żony,~Sirót nędznych, przestrzega wczasu z każdej
 968       1,  XI    |               XI~ ~Stronisz przede mną, Neto nietykana,~By więc sarneczka,
 969       2,  XX    |              przyczyną, biskupie drogi,~Niczyjej, lubo słusznej, lub płonej
 970       1,  XXIIII|                statek był prózny,~A jej niebaczny umysł zawżdy memu rózny.~ ~
 971       1,  XXV   |                mnie całą noc płakać pod niebem niechała.~ ~Alem cię rychlej
 972       2,  XIV   |             Więc ja podobno z mniejszym niebezpieczeństwem~Grzeszę, bo sam się tracę
 973       2,  XXII  |                i stołów złoconych~Kraso niebieskich! O myśli strapionych~Wdzięczna
 974       1,  X     |                dzielności~Macie zapłatę niebieskie radości,~Życzcie ojczyźnie,
 975       1,  XIX   |                 PIEŚŃ XIX~ ~Żal mi cię, niebogo,~Że nie masz nikogo,~Co
 976       1,  XVIII |                 li go być mało;~Rado by niebożątko z mózgu oszalało.~ ~Więc
 977       1,  XXI   |              zaś porwali.~ ~Czekać już, niebożę, było:~Ale gdy co komu miło,~
 978       1,  XIII  |               swego pana~Straż dzierżem niecąc ognie aż do rana!~ ~Bodaj
 979       1,  XXV   |              całą noc płakać pod niebem niechała.~ ~Alem cię rychlej nowym
 980       2,  IV    |            proroka greckiego, prze zysk niecnotliwy~ ~Z gruntu wykorzeniony.
 981       1,  XV    |               wiatr letni odmieniają.~ ~Niedawne czasy, gdy mię poczytano~
 982       1,  I     |                 wypowiedział, i cnocie, niedbały,~Poświęconej nie myśli dostępować
 983       2,  XVII  |        bezpiecznie~Człowiek mógł kazać? Niedługo koniecznie~Doniesie czaszę
 984       1,  V     |                czyim domie.~ ~Sklep ten niedobyty~Puści prędko nity;~A winem,
 985       1,  XVIII |                 na to godzą,~Co szperki niedopiekłe i twardy ser głodzą,~Co
 986       2,  I     |                 Świat zatopiła?~ ~Sześć niedziel wtenczas lał deszcz nie
 987       2,  VI    |                 Lecz kiedy toż nad nami~Niefortuna pokaże, tam więc człowiek
 988       1,  I     |               wydarł sąsiadowi,~Gotując niegodnemu spadek potomkowi;~I przybywa-ć
 989       2,  XVII  |                            PIEŚŃ XVII~ ~Niegodzien tego ten świat zawikłany,~
 990       1,  I     |               źwierz z oszczepem jachać niegotowy,~Lepiej kufla świadomy albo
 991       2,  XVIII |                    Która jakoby źrzóbek niełapany~Ani pasterską ręką ugłaskany~
 992       1,  XXIIII|              was żegnaj, niewdzięczne i nieludzkie wrota,~Świadome mych częstych
 993       2,  XXIV  |                 świata Anglikowie;~Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie
 994       2,  XVIII |              opoki~Wstał mur szeroki.~ ~Niemowna przedtym ani ulubiona,~Dziś
 995       2,  V     |             PIEŚŃ V~ ~Wieczna sromota i nienagrodzona~Szkoda, Polaku! Ziemia spustoszona~
 996       2,  II    |             czarne wstaną,~Co noc noszą nienaspaną.~
 997       2,  XXV   |        uhaftował;~Tyś fundament założył nieobeszłej ziemi~I przykryłeś jej nagość
 998       1,  XVIII |                Krzywej nogi na starość, nieobrotnej szyje,~Krom klątwy, kto
 999       2,  XII   |                bez zazdrości:~Jako cień nieodstępny ciała naszladuje,~Tak za
1000       1,  I     |                 objeździć swą wolą śmie nieokróconą,~A jego sprawy przyszłe
1001       2,  XVIII |          zagrodzić;~Tobie ustąpił stróż nieokrócony~Piekielnej brony,~ ~Cerber,