Ksiegi,  Piesn

1002       2,  VI    |                 która dotkła raz napoju~Niepamiętnego zdroju,~Przeto cierpliwość
1003       1,  VI    |            Brzegu nie widać, przewoźnik niepewny,~Strach serce ujął, a w
1004       2,  XIII  |                 Nie oparł się aż o lody~Niepławnej północnej wody.~ ~Granic
1005       2,  XV    |               dalszych czasów czekając,~Niepodobnym obyczajem,~Nie począwszy
1006       2,  I     |             chmury słońce nam zakryły~I niepogodne deszcze pobudziły;~Wody
1007       1,  XXV   |                Jednak mię ten bezmierny niepokój dokona.~ ~Że to żadna boża
1008       2,  IV    |              ufam w Bogu swoim;~Ale gdy niepotrzebne chciwości odprawię,~Lepiej
1009       1,  XIII  |                 w głębokie morze~Krwawy Niepr płynął miecąc na ostrowy~
1010       1,  I     |           grzechów żałujem statecznie~I nieprawości swoich. Potrzeba koniecznie~
1011       2,  VIII  |                    Gdzie ony złote góry nieprzebrane?~Gdzie Gaszkonowie i wojska
1012       2,  XXV   |          przeskoczyć się boi;~Rzeki wód nieprzebranych wielką hojność mają.~Biały
1013       2,  IV    |        troistymi~Drzwiami siedząc Danae nieprzełomionymi,~Pod strażą nieuspionych
1014       1,  XXV   |             Mych niewczasów litują nocy nieprzespane,~Litują pełne gwiazdy, wiatry
1015       2,  XIII  |          puściłeś wódz gniewowi,~Łaskęś nieprzyjacielowi~Uczynił; masz i dzielnością,~
1016       1,  IV    |                sobie,~Że człowiek rad i nierad musi służyć tobie;~Ale to
1017       2,  I     |                Bóg w cale zachował,~Gdy nierząd psował.~ ~Ten, będąc z łaski
1018       2,  XX    |            Teraz w mej niebytności musi nieść sama,~Strzegąc w domu porządku,
1019       2,  XIII  |              Obróć swój koń prędkonogi,~Nieścigniony care srogi!~Chcesz być groźnym,
1020       2,  XVIII |                Banię bezdenną, i pomstę nieskorą,~Którą źli biorą~ ~Na drugim
1021       2,  XXV   |                Bądź na wieki pochwalon, nieśmiertelny Panie!~Twoja łaska, Twa
1022       1,  I     |                 czymści schodzi państwu niesporemu.~
1023       2,  XX    |                 twym obroku.~ ~Rychlej, niesposobnego będąc świadoma~Zdrowia mego,
1024       2,  III   |         poślednie koła pilne oko:~Bo to niestała pani z przyrodzenia,~Często
1025       1,  XV    |              nie mogę wydziwić,~Skąd tę niestałość białegłowy mają,~Że się
1026       2,  V     |         brzydkie ścielą łoże.~ ~Zbójce (niestety), zbójce nas wojują,~Którzy
1027       2,  V     |                 a pohaniec sprosny,~Nad Niestrem siedząc, dzieli łup żałosny!~ ~
1028       2,  XVIII |              Złych panien słyszy i wody niesytą~Banię bezdenną, i pomstę
1029       1,  IV    |        niewdzięczen, to się nawiętszemu~Nieszczęściu równa; tobie dzięka bądź,
1030       1,  I     |                 morze, przyczynę wszech nieszczęśliwości,~Perły, złoto i wielkiej
1031       2,  IV    |              Niźli raz piorunowy. Upadł nieszczęśliwy~Dom proroka greckiego, prze
1032       1,  XVII  |              wszystkie czasy:~ ~Tak ja, nieszczęsna, w jego niebytności~Muszę
1033       2,  I     |                 jesli nie wrócą się ony~Nieszczęsne czasy, kiedy powódź była~
1034       1,  XVII  |               nazad przyjechali,~Którzy nieszczęsnej Troje dobywali;~Jam tylko
1035       1,  XI    |               Stronisz przede mną, Neto nietykana,~By więc sarneczka, kiedy
1036       1,  X     |            nieba?~ ~To li jest ogień on nieugaszony~Złotego słońca, które, nieskończony~
1037       1,  XXI   |          Słuchajcie wy, nocne cienie,~I nieumowne kamienie!~ ~Do Amfijonowej
1038       2,  XIII  |                swej pieczy.~ ~On hardy, nieunoszony,~On tyran północnej strony,~
1039       2,  I     |               pospołu i miasta, i grody~Nieuśmierzone zatopiły wody;~Nie wysiedział
1040       2,  VII   |                umysł trapiony,~A troski nieuspione~Prędkim wiatrom podają za
1041       2,  IV    |            nieprzełomionymi,~Pod strażą nieuspionych spartańskich złajników,~
1042       1,  XXV   |              przyjmować za łoże?~ ~Mych niewczasów litują nocy nieprzespane,~
1043       1,  XXV   |               wrzuć w ogień; bo prze te niewczasy~Dobrze już nie szaleję ja,
1044       1,  IV    |           służyć temu,~Kto twych posług niewdzięczen, to się nawiętszemu~Nieszczęściu
1045       1,  XXV   |                trudności.~Furto, mówię, niewdzięczna moich uczynności,~ ~Tobiem
1046       1,  XXIIII|            wszystko za raz odżałować,~A niewdzięcznemu panu tudzież podziękować.~ ~
1047       1,  XVII  |                Bych miała doznać takiej niewdzięczności;~Bodajbych pierwej ostatnie
1048       2,  XXIV  |             umrę ani mię czarnymi~Styks niewesoła zamknie odnogami swymi.~ ~
1049       2,  VI    |        Charonowę~I nawiedził podziemne, niewesołe kraje,~Gdzie słońce swych
1050       1,  XVIII |                 łbie rozumu po trzeźwiu niewiele,~A ostatek chcą zalać w
1051       1,  XXIIII|                pleśń na was padła,~A te niewierne zamki rdza plugawa zjadła!~
1052       2,  V     |          siedząc, dzieli łup żałosny!~ ~Niewierny Turczyn psy zapuścił swoje,~
1053       1,  I     |                 wolne zboża dają.~ ~Tam niewinna macocha dziatek pierwszej
1054       1,  XVIII |               Co sobie gardła ostrzą na niewinne piwo~Rydzem, śledziem, ogórkiem;
1055       2,  XI    |           zacnym rodził i bogatym,~Bądź niewolnikiem, u śmierci nic na tym;~Czyjkolwiek
1056       2,  XV    |               Cokolwiek raz przeminęło,~Niewrócony koniec wzięło,~A przyszły
1057       1,  IV    |                 Owszem, radość na sercu niewymowną czuję.~ ~Nie to niewola
1058       2,  VI    |               dobroć, której wstyd jest niewysłowiony.~ ~Ale byś dobrze wziąwszy
1059       1,  XXI   |               do świtania,~Świadek mego niewyspania.~
1060       1,  XXV   |            Litują pełne gwiazdy, wiatry niewytrwane;~Ty sama nie chcesz baczyć
1061       1,  XVIII |            przedsię go nalewaj,~A kto z nieżadnym głosem, przed pany zaśpiewaj:~"
1062       1,  XXIIII|                           PIEŚŃ XXIII~ ~Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka
1063       2,  IV    |                  Ani bogate stada owiec niezliczonych~Strzygą odrosła trawę po
1064       2,  I     |       ostrzeżony,~Zbudował sobie korab' niezmierzony;~Na którym pływał czasu
1065       2,  XIII  |              żelazne brony,~A ty, królu niezmożony,~ ~Nie tylko zamki budowne~
1066       1,  VII   |                I tak już przyszłej nocy nieznacznie czekają.~ ~Takaś ty w oczu
1067       2,  XVIII |                 Które jak lwice z głodu nieznośnego~Wpadwszy na stado, każda
1068       2,  XIII  |         ludzkością.~ ~Zdrów bądź, królu niezwalczony!~Ciebie moje wdzięczne strony~
1069       2,  I     |               przysięgę,~Że mam hamować niezwyczajną wodę -~I nie zawiodę."~ ~
1070       1,  XXI   |           Spieszyły się lasy chutnie,~A niezwyczajne opoki~Ścisnęły się w mur
1071       2,  XXIV  |                            PIEŚŃ XXIV~ ~Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony~
1072       1,  XXI   |             pieśni żałościwe~Zjęły bogi nieżyczliwe;~I miał w ręku, co miłował,~
1073       2,  I     |                tylko~A dziatek kilko.~ ~Nieżyzne w cnotę to tam były lata,~
1074       1,  XXI   |             Łupiestwo czartu porwano.~ ~Nigdziej miejsca mniej hardości~Nie
1075       1,  VI    |        pustyniach rozniosą me kości!"~ ~Nikczemna dziewko, ojciec ci przyciska,~
1076       1,  XIX   |               cię, niebogo,~Że nie masz nikogo,~Co by cię przestrzegł:
1077       1,  VI    |                 umrzesz? Strzyma cię ta niska~Jedlina i pas zaniesiony
1078       2,  XXV   |               nas, póki raczysz, na tej niskiej ziemi;~Jedno zawżdy niech
1079       1,  V     |              ten niedobyty~Puści prędko nity;~A winem, co się ty frasujesz
1080       1,  I     |              Getae grubi używają,~Gdzie niwy nie mierzone wolne zboża
1081       2,  IV    |                  gdy państwem wzgardzi, niżby wszytki~Żuławskie urodzaje
1082       2,  IV    |             płatu sobie tym poprawię,~ ~Niżbych bogate pola węgierskie z
1083       1,  VI    |                  a skocz z góry śmiele,~Niżbyś wolała siedzieć u kądziele,~
1084       1,  XXV   |              żadnego ratunku?~I już mię nocleg potkać uczciwszy nie może,~
1085       2,  XXV   |             Zima wstawa.~ ~Z Twej łaski nocna rosa na mdłe zioła padnie,~
1086       2,  XVIII |            powiodą,~Za tą życzliwej ćmy nocnej pogodą;~Idź zdrów, a skargę
1087       2,  IV    |                Mogła wiecznie nie uznać nocnych wszeteczników,~ ~By była
1088       2,  I     |                wszystek źwierz iny;~Sam Noe został, przy nim żona tylko~
1089       2,  I     |                 Boga ruszyły.~ ~I rzekł Noemu: "Już teraz na ziemię~Występuj
1090       1,  VII   |               chodzić będzie tak udatna noga;~Zajźrzę wam, gęste lasy
1091       1,  IX    |            który był dopiero u niej pod nogami,~Patrzajże go po chwili,
1092       2,  III   |            pobłaźniła:~Że drugi wysszej nosa gębę nosi,~A wszystki insze
1093       2,  XI    |              jaworowym cieniu;~Każ wino nosić, póki beczka leje,~Póki
1094       2,  II    |               ćmy czarne wstaną,~Co noc noszą nienaspaną.~
1095       2,  V     |            prawda i z tego nas zbodzie,~Nową przypowieść Polak sobie
1096       1,  XVII  |                 ostatnie skonała,~Niżli nowiny takiej doczekała!~ ~Aleć
1097       1,  XXI   |                 Więc przyszedł o smutek nowy,~Bo źle się obejźrzał, ali~
1098       1,  XXV   |            niechała.~ ~Alem cię rychlej nowym rymem udarował~I twoje niskie
1099       2,  IV    |                 zamknionej panny! Bo ta obaczyła,~Że Jowisz, w upominku złotym
1100       2,  III   |                 pokłady,~Każdej godziny obawiaj się zdrady;~Fortuna, co
1101       1,  VII   |               Już mi z myśli wypadły te obecne twarzy;~Twoje nadobne lice
1102       1,  XXI   |                 smutek nowy,~Bo źle się obejźrzał, ali~Czarci panią zaś porwali.~ ~
1103       1,  XII   |                wiem, co za zły człowiek oberwał jagody~I używa z rozkoszą,
1104       1,  II    |               Nie idzie mu w smak obiad obfity;~Żadna go pieśń, żadny głos
1105       1,  II    |            zakryty,~Nie idzie mu w smak obiad obfity;~Żadna go pieśń,
1106       1,  XXV   |                obrócił u twego podwoja,~Obiatami szukając u świętych pokoja."~ ~
1107       2,  XVI   |               tym~Śrzebrze na służbie i obiciu złotym;~Nam k'woli, kędy
1108       1,  XVI   |                rany,~Ani ulżą jedwabiem obite ściany,~Przecz mam zajźrzeć
1109       1,  I     |                 świat jako wielki kołem objechali.~  ~  ~Ubóstwo, hańba wielka,
1110       1,  I     |               kolumnach pisany:~ ~Niech objeździć swą wolą śmie nieokróconą,~
1111       1,  XI    |                By więc sarneczka, kiedy obłąkana~Macierze szuka po górach
1112       2,  I     |                  gdy do miłych dzieci~Z obłowem leci.~ ~Ale natenczas i
1113       2,  XIII  |                 kiedy o duszę,~I sam go obmówić muszę.~ ~Obróć swój koń
1114       2,  XX    |                  jakoś rozwiódł, bo acz oboje~Twój urząd niesie, wszakże
1115       2,  VIII  |                A ludzkie rady wspak się obracają.~ ~Precz krasomowce! Wywody
1116       1,  VI    |               Kędy się kolwiek będziesz obracała.~ ~Lecz sama widzisz, jakie
1117       1,  XVIII |           konwią, aż mu na łbie zostały obręczy.~Potym do arkabuzów. A więc
1118       1,  XXV   |                 ucałował,~Com się razów obrócił u twego podwoja,~Obiatami
1119       2,  VIII  |             znajomsze sąsiady,~W śmiech obróciwszy nasze płone rady,~Przywiódł
1120       2,  XX    |              koń mój, sługa mój na twym obroku.~ ~Rychlej, niesposobnego
1121       2,  XV    |            czasów czekając,~Niepodobnym obyczajem,~Nie począwszy żyć, przestajem.~
1122       1,  I     |           chwalebne stawiamy,~Jesli się obyczajów dobrych nie trzymamy?~ ~
1123       2,  XVI   |               pieśni uczonych,~Lutnia - ochłoda myśli utrapionych:~Ta serce
1124       1,  XXI   |       gwałtownym dżdżem grad zmieszany,~Ockni się, a przemów słowo,~Nieużyta
1125       2,  XIII  |               Granic i zamków budownych~Odbieżał, i miast warownych;~Płatna
1126       2,  V     |                 nierządne, jedzą!~ ~Tak odbieżałe stado więc drapają~Rozbójce
1127       2,  XII   |                pospolitej rzeczy~Służby oddał, tej krzywdy nie ma mieć
1128       2,  XIII  |                PIEŚŃ XIII~ ~Panu dzięki oddawajmy,~Jego łaskę wspominajmy,~
1129       2,  XV    |               Takżeć słusze człowiekowi~Odejmać się frasunkowi;~A jako niewdzięczne
1130       2,  X     |                Panie; ale zły towarzysz~Odejmie wszytko, że troski w pół
1131       2,  IX    |        nawiętszą,~Wtenczas masz ujźrzeć odmianę naprędszą.~ ~Ale człowiek
1132       1,  IV    |                bodaj ta wdzięczna twarz odmiany nie znała,~Byś dobrze i
1133       2,  III   |             Często więc rada sprawy swe odmienia.~ ~Nie dufaj w złoto i w
1134       1,  XV    |                 Że się jako wiatr letni odmieniają.~ ~Niedawne czasy, gdy mię
1135       1,  I     |                 pracowitszym pieszczotę odmienić.~ ~Nie umie syn szlachecki
1136       1,  X     |              lata?~ ~To li jest on krąg odmiennej światłości,~Wódz gwiazd
1137       2,  XVII  |    szczęśliwości~Sadzić na jego płochej odmienności.~ ~Co ma ten żywot, na co
1138       1,  XX    |          próznej rady:~Już to dawno Bóg odmyślił w niebie,~A k'tej radzie
1139       1,  XXV   |               Skrytej prośby nie umiesz odnieść paniej swojej?~ ~Tak że
1140       2,  XXIV  |                 Styks niewesoła zamknie odnogami swymi.~ ~Już mi skóra chropawa
1141       1,  XXV   |                bożą noc będzie, aż kury odpieją.~Takżeć mię, smutną, to
1142       2,  IV    |              gdy niepotrzebne chciwości odprawię,~Lepiej daleko płatu sobie
1143       1,  XIII  |              Bodaj szczęśliwie tę drogę odprawił~I wszystko wedle myśli swojej
1144       2,  IV    |             owiec niezliczonych~Strzygą odrosła trawę po górach zielonych:~ ~
1145       2,  XIII  |             stradał;~Nie przyszło mu do odsieczy;~Głowy ostrzec barziej g'
1146       1,  I     |             dobrych nie trzymamy?~ ~Nie odstraszą zbytecznym ogniem zarażone~
1147       1,  XXIIII|                 to nade wszystko za raz odżałować,~A niewdzięcznemu panu tudzież
1148       1,  X     |                mi dał skrzydła, kto mię odział pióry~I tak wysoko postawił,
1149       2,  IX    |               rozliczne barwy znowu się odzieje.~ ~Nic wiecznego na świecie:~
1150       2,  XXV   |                 nad to przystojniejszej ofiary nie mamy.~ ~Tyś pan wszytkiego
1151       1,  IX    |             wziął, a w cnotę własną się ogarnę~I uczciwej chudoby bez posagu
1152       2,  XXV   |             masz miary?~Kościół Cię nie ogarnie, wszędy pełno Ciebie,~I
1153       2,  XII   |                wziąć szkody~Ani się też ogląda na ludzkie nagrody;~Sama
1154       1,  XX    |              ucho leda co,~Nie macie tu oględać się na co.~ ~I z namędrszym
1155       1,  XIII  |              pana~Straż dzierżem niecąc ognie aż do rana!~ ~Bodaj szczęśliwie
1156       1,  I     |                Nie odstraszą zbytecznym ogniem zarażone~Kupca kraje chciwego;
1157       1,  XVIII |         niewinne piwo~Rydzem, śledziem, ogórkiem; nie wiem, co im krzywo.~ ~
1158       2,  XVII  |          godzinie~Dnem wzgórę stanie, a ogromne wały~Wysokich będą obłoków
1159       1,  X     |            ziemię.~ ~Zemowit stoi wedle ojca prawie,~Z drugimi równo:
1160       1,  XIII  |            głowy?~ ~Prze Bóg, tychżesmy ojców dzieci czyli~W tak krótkim
1161       2,  X     |                 słowy.~ ~Ona dziateczki ojcowi podobne~Rodzi, skąd rostą
1162       1,  XXIV  |               by tacy synowie~Byli jako ojcowie,~Dawno by z tej przyczyny~
1163       2,  XVIII |                 małżeńskiemu,~Przeciwko ojcu krzywoprzysiężnemu~Zacnie
1164       2,  XIX   |                 rozterkom zabiega,~Praw ojczystych i pięknej swobody przestrzega.~ ~
1165       1,  I     |             krwie chciwe,~Jesli pragnie ojczyzny ojcem być nazwany~I tymże
1166       2,  XIII  |                 Tyranowi moskiewskiemu.~Okazałeś, że nie kąsa,~Chocia to
1167       1,  XXV   |              Żebyś mi tę niewdzięczność okazować miała,~A mnie całą noc płakać
1168       2,  XIV   |             namniej przewinił, być mu w okowach.~ ~Więc ja podobno z mniejszym
1169       1,  XVI   |               koń li wsiędzie,~Troska w okręcie, troska za siodłem będzie.~ ~
1170       1,  XVI   |                 pchać się nie dadzą;~Na okręt li budowny, na koń li wsiędzie,~
1171       1,  I     |              mordy niecnotliwe~I domowe okrócić najazdy, krwie chciwe,~Jesli
1172       1,  I     |                z ciężkiej trwogi,~Ani z okrutnej śmierci sideł wyrwiesz nogi.~ ~
1173       1,  XIII  |             gruntu wysadzony,~Pod miecz okrutny lud wydał zwierzony?~ ~Albo
1174       1,  XXV   |                 nie minęła,~Abych kiedy okrutnych razów nie podjęła~Od tych
1175       1,  X     |              Władysławie.~ ~Tu też jest Olbracht, król serca wielkiego;~Tuż
1176       2,  V     |             twoje~Krwią swą nagrodził i omył tę zmazę,~Którą dziś niesiesz
1177       2,  IX    |              Więc też, kiedy go Fortuna omyli,~Wnet głowę zwiesi i powagę
1178       1,  VIII  |             użyć tego,~Jakobych się nie omylił, co jest lepszego;~Lecz
1179       1,  II    |              wieje;~Ptacy sobie gniazda omyślają,~A przede dniem śpiewać
1180       2,  VIII  |            bitwach zwycięstwem szafuje;~Onej rakosze i sejmy słuchają;~
1181       1,  XXV   |                     To tego i co lepiej oni tam umieją,~Całą bożą noc
1182       2,  I     |          wzruszę,~Które by miały ziemię opanować~I świat zepsować.~ ~Włożę
1183       1,  X     |                 zasiadł w tej krainie~I opanował męstwem swoim mocne~Brzegi
1184       2,  XIII  |           Puścił królowi polskiemu;~Nie oparł się aż o lody~Niepławnej
1185       2,  XXIV  |            Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony~Polecę precz, poeta, ze
1186       1,  X     |                A zwierzonego nie wzdawa opieku,~Aż pełen wieku!~ ~
1187       2,  IV    |                 snadnie,~A przez twardą opokę gwałtowniej przepadnie~Niźli
1188       2,  XIX   |                o wolność miłą~Godzi się oprzeć, by więc i ostatnią siłą;~
1189       1,  I     |                        PIEŚŃ I~INTACTIS OPULENTIOR~ Byś wszystko złoto posiadł,
1190       1,  VI    |                 miałam wstydu, dom swój opuszczając,~I teraz nie mam, śmierci
1191       2,  II    |              znać w życie;~Przy nadziei oracz ścisły,~Że będzie miał z
1192       2,  VI    |              byś dobrze wziąwszy lutnią Orfeowę,~Wstąpił w łódź Charonowę~
1193       1,  XXI   |           Ścisnęły się w mur szeroki.~ ~Orfeowych strón słuchały~Srogie jędze
1194       2,  I     |         przedtym pióra donaszały~Mężnej orlice, gdy do miłych dzieci~Z
1195       1,  VII   |             nadzieją;~W nadzieję ludzie orzą i w nadzieję sieją.~A ty
1196       1,  XVIII |                dyszkantów,~Sześć altów, ośm tenorów, dwanaście wagantów,~
1197       2,  XX    |                 biskupie, w mojej małej osobie,~Żeś mię z domu wyciągnął
1198       2,  X     |              Rodzi, skąd rostą pociechy osobne;~Ani już spadków upatrują
1199       2,  XIX   |             Godzi się oprzeć, by więc i ostatnią siłą;~Nie przegra, kto frymarczy
1200       1,  XV    |                    A gdy czas przyjdzie ostatniej potrzebie,~Ledwe się najdzie,
1201       1,  VI    |                 jeslić milsza śmierć na ostrej skale,~ ~Daj się w moc wiatrom,
1202       1,  XIII  |           Krwawy Niepr płynął miecąc na ostrowy~Moskiewskie łupy i pobite
1203       2,  V     |          pasterz nad owcami chodzi,~Ani ostrożnych psów za sobą wodzi.~ ~Jakiego
1204       1,  XVIII |                 głodzą,~Co sobie gardła ostrzą na niewinne piwo~Rydzem,
1205       2,  XIII  |          przyszło mu do odsieczy;~Głowy ostrzec barziej g'rzeczy.~ ~Znowu
1206       2,  I     |                  będąc z łaski Pańskiej ostrzeżony,~Zbudował sobie korab' niezmierzony;~
1207       2,  XVIII |         Rozśmiał się nie chcąc. I dzban osuszony~Stał chwilę, za czym cieszył
1208       1,  XV    |                 wiem, co mię za wiedźma osypała~I lichem zdradnych słów
1209       1,  XVIII |              Rado by niebożątko z mózgu oszalało.~ ~Więc też wojna bez wici:
1210       1,  I     |                w łowy~Na dziki źwierz z oszczepem jachać niegotowy,~Lepiej
1211       2,  XXV   |                wszędy pełno Ciebie,~I w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na
1212       2,  I     |             śmiele i z tobą twe plemię;~Oto ja znowu przyodzieję lasy~
1213       1,  XV    |              miano,~Który mógł wszystko otrzymać u ciebie,~A mnie się zdało,
1214       1,  IX    |              bezpiecznym sercem i pełen otuchy~W równej fuście popłynę
1215       2,  XII   |           ozdobie.~ ~A jesli komu droga otwarta do nieba,~Tym, co służą
1216       2,  IV    |             bezpieczny przystęp i gmach otworzony.~ ~Złoto śrzodkiem janczarów
1217       2,  V     |                mają,~Że ani pasterz nad owcami chodzi,~Ani ostrożnych psów
1218       2,  IV    |               stawają,~Ani bogate stada owiec niezliczonych~Strzygą odrosła
1219       1,  IV    |           miłowaniu troski nie najduję,~Owszem, radość na sercu niewymowną
1220       2,  X     |              wszytkiemu.~ ~Żona uczciwa ozdoba mężowi~I napewniejsza podpora
1221       2,  X     |                Lecz jesli żona męża nie ozdobi,~Mąż prózno robi.~ ~Kto
1222       2,  XII   |                 przypraw świetna w swej ozdobie.~ ~A jesli komu droga otwarta
1223       1,  XX    |              się tu nikt z państwem nie ozywa~Ani z nami powagi używa;~
1224       2,  XXV   |                A zagorzałe zboża deszcz ożywia snadnie;~Z Twoich rąk wszelkie
1225       2,  XVII  |              koniecznie~Doniesie czaszę pachołek do gęby,~A przedsię i w
1226       1,  XVIII |                 żenie każesz, fukasz na pachołki,~Wyciskałeś talerze, wyciskasz
1227       1,  XX    |                  A ty wedla pana siądź, pachołku!~ ~Tam dobra myśl nigdy
1228       1,  IX    |            Uderzą wiatry nagle,~Krzyżem padać i świętych przenajdować
1229       1,  XIII  |          pohaniec srogi,~Który niedawno padał nam pod nogi,~Kiedy Starodub,
1230       2,  XVIII |               by wieczny~Sen na cię nie padł, skądeś ty bezpieczny;~Schroń
1231       1,  XVII  |                 PIEŚŃ XVII~ ~Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi,~Nie
1232       1,  XXIIII|                i mego kłopota;~Bodaj tu pajęczyna i pleśń na was padła,~A
1233       2,  XX    |              bynamniej sobie;~Że w twym pałacu mieszkam, że przy twym boku~
1234       2,  XXIV  |             wierzch się głowy mieni;~Po palcach wszędy nowe piórka się puszczają,~
1235       2,  VII   |                      PIEŚŃ VII~ ~Słońce pali, a ziemia idzie w popiół
1236       2,  XX    |              takowe zioła,~Których smak pamięć domu wygładza zgoła;~ ~Że
1237       1,  XXV   |              była głowa.~ ~Co tu za mej pamięci powrozów stargano,~Wrzeciądzów
1238       2,  XI    |              PIEŚŃ XI~ ~Stateczny umysł pamiętaj zachować,~Jesli cię pocznie
1239       1,  XVII  |             mieć w tym kłopocie;~Będzie pamiętał i statecznie chował~Miłość
1240       2,  XVIII |                 mogiłę smętną~Włóż więc pamiętną!"~
1241       1,  XXI   |               się obejźrzał, ali~Czarci panią zaś porwali.~ ~Czekać już,
1242       2,  XVIII |         Bogumiła srogość jadowitą~Złych panien słyszy i wody niesytą~Banię
1243       1,  VI    |                  Mało jest jedna śmierć panieńskiej winie.~Ale na jawiż płaczę
1244       2,  XVIII |     krzywoprzysiężnemu~Zacnie skłamała: panna czci bez końca~Pod kręgiem
1245       1,  IV    |           żałości.~ ~Ma to twarz twoja, panno wszech piękniejsza w sobie,~
1246       2,  IV    |             szydziła,~Stróża zamknionej panny! Bo ta obaczyła,~Że Jowisz,
1247       1,  IX    |                minie,~Co z przejźrzenia Pańskiego od wieku mu płynie.~ ~A
1248       2,  I     |            psował.~ ~Ten, będąc z łaski Pańskiej ostrzeżony,~Zbudował sobie
1249       2,  I     |                 już prawie dosyć zstało~Pańskiemu gniewu, po trosze spadało~
1250       1,  X     |                   A ten, co po was dziś państwo sprawuje,~Niechaj fortunnie
1251       1,  I     |               Zawżdy na czymści schodzi państwu niesporemu.~
1252       2,  XVIII |            nakrywa~Sto srogich wężów, a para smrodliwa~I sprosna piana
1253       2,  XXII  |               Przybił do brzegu,~ ~Muzy parnaskie i naleźcę wina,~I Afrodytę,
1254       1,  VI    |          Strzyma cię ta niska~Jedlina i pas zaniesiony w cale;~A jeslić
1255       2,  XIV   |                Wy, mówię, którym, ludzi paść poruczono~I zwierzchności
1256       2,  IV    |                  Acz mi miodu podolskie pasieki nie dają~Ani w mym lochu
1257       2,  XVIII |            jakoby źrzóbek niełapany~Ani pasterską ręką ugłaskany~Ucieka w
1258       1,  IX    |              dopiero u niej pod nogami,~Patrzajże go po chwili, a on gardzi
1259       1,  XVIII |                  Że do dna nie wypijam, patrzysz na mię krzywo.~ ~Wszytkoć
1260       1,  XVI   |           prowadzą~I z wysokich pałaców pchać się nie dadzą;~Na okręt
1261       2,  XVIII |                 niechaj ojciec trzyma w pęcie srogim,~Żem lutość miała
1262       1,  XX    |              mię słuchacie,~A żadnej mi pełnej nie podacie;~Znał kto kiedy
1263       1,  XVIII |                A niechaj po niewoli nie pełnię nikomu.~ ~Prózno mi skwarnę
1264       2,  XXV   |                 Cię nie ogarnie, wszędy pełno Ciebie,~I w otchłaniach,
1265       1,  I     |                wszech nieszczęśliwości,~Perły, złoto i wielkiej kamienie
1266       2,  X     |              upatrują krewni,~Dziedzica pewni.~ ~Trzykroć szczęśliwy,
1267       1,  XVII  |              Postoję mało, a dowiem się pewnie,~Dlaczego płacze ta pani
1268       2,  XVIII |                para smrodliwa~I sprosna piana ciecze miedzy zęby~Z trojakiej
1269       1,  X     |             jako miłuje~Sprawiedliwego, Piast i dziś to czuje,~Bo mieszka
1270       1,  XVIII |             cudniejsza.~ ~Usłyszysz tam pięć basów, dwanaście dyszkantów,~
1271       1,  V     |               człowiecza~Wszystka o tym piecza,~Aby ku złotu złota przybywało;~
1272       2,  XVIII |               ustąpił stróż nieokrócony~Piekielnej brony,~ ~Cerber, chocia
1273       2,  V     |          zapuścił swoje,~Którzy zagnali piękne łanie twoje~Z dziećmi pospołu
1274       2,  XXI   |                 mniemaniu.~Oczy dziwnej piękności,~W których się wszytki najdują
1275       2,  IX    |              zachodzi,~A po złej chwili piękny dzień przychodzi.~ ~Patrzaj
1276       1,  XII   |              wiem, jako mię do gron tak pięknych ubieżał.~Ja sobie tak dobrych
1277       2,  XXI   |        szczęściem szacuję,~Żem jest tak pięknym sidłem ułowiony;~Wesoło
1278       2,  IV    |             nawom rozkazują.~ ~Wielkich pieniędzy wielka troska naszladuje,~
1279       2,  I     |         pobudziły;~Wody z gór szumią, a pienista Wilna~Już brzegom silna.~ ~
1280       2,  V     |         chowajmy potrzebie.~Tarczej niż piersi pierwej nastawiają,~Pozno
1281       |                                  KSIĘGI PIERWSZE~ ~
1282       1,  I     |                niewinna macocha dziatek pierwszej żony,~Sirót nędznych, przestrzega
1283       1,  I     |                  A dziełem pracowitszym pieszczotę odmienić.~ ~Nie umie syn
1284       2,  XXIV  |                głęboki strumień Tybrowy pijają.~ ~Niech przy próznym pogrzebie
1285       1,  III   |                 Choć kto mądrym słynie;~Pijali przedtym i filozofowie,~
1286       1,  XVIII |          Bodajże wam smród w gębę, mili pijanice,~A trąd na twarz; bo żona
1287       1,  XXV   |               podjęła~Od tych sprosnych pijanie; nie mówię o słowa,~Łatwiejsza
1288       1,  II    |             bądź ze mną, z trzeźwym i z pijanym!~ ~
1289       2,  III   |                  Miej na poślednie koła pilne oko:~Bo to niestała pani
1290       1,  XVIII |              żeby mię psi przedsię twoi pilnowali,~Bych się układł, wnet by
1291       2,  XX    |                 szkody,~Dziatek lichych pilnując, zakładów zgody.~ ~Któż
1292       2,  I     |           pływały,~Gdzie ledwe przedtym pióra donaszały~Mężnej orlice,
1293       2,  XXIV  |                  Po palcach wszędy nowe piórka się puszczają,~A z ramion
1294       2,  I     |            trzaskanie~Kładą się lasy, a piorun, gdzie zmierzy,~Źle nie
1295       2,  IV    |        gwałtowniej przepadnie~Niźli raz piorunowy. Upadł nieszczęśliwy~Dom
1296       1,  X     |                skrzydła, kto mię odział pióry~I tak wysoko postawił, że
1297       1,  I     |                kufla świadomy albo kart pisanych,~Każesz li dać, i kostek,
1298       2,  II    |               siedząc w chłodzie,~Gra w piszczałkę proste pieśni,~A faunowie
1299       1,  XVIII |               gonił,~Bych też nabarziej piwa wczorajszego zronił;~Wiem,
1300       1,  XVIII |                 bij, panie,~Bo ja w tym piwie twoim rozkoszy nie czuję;~
1301       2,  XII   |             nagrody;~Sama ona nagrodą i płacą jest sobie~I krom nabytych
1302       1,  XVII  |            indziej miłuje.~ ~Źleć by mi płacił moje życzliwości,~Bych miała
1303       1,  XVII  |            toczy,~Jako me smutne zawsze płaczą oczy;~A dokąd mi się miły
1304       1,  VI    |               targać jęła~Skarżąc się z płaczem: "Ojcze mój łaskawy,~Któregom
1305       1,  XV    |                 tobie;~Lecz wolę, że ty płaczesz na mym grobie.~
1306       1,  XXI   |                 słuchały~Srogie jędze i płakały,~Gdy, miłością utrapiony,~
1307       2,  XIII  |            Odbieżał, i miast warownych;~Płatna to, kiedy o duszę,~I sam
1308       2,  IV    |                 odprawię,~Lepiej daleko płatu sobie tym poprawię,~ ~Niżbych
1309       1,  VI    |                 li było przez morze się pławić~Czy nad polnymi kwiatkami
1310       1,  XIX   |     Prawdziwszej roboty:~Ujźrzysz tam i płeć chropawą, i zęby~Nieprawie
1311       1,  XXIIII|           kłopota;~Bodaj tu pajęczyna i pleśń na was padła,~A te niewierne
1312       1,  VI    |               lwów stoję!~ ~Pierwej niż pleśnią piękna twarz przypadnie~
1313       2,  XVII  |            szczęśliwości~Sadzić na jego płochej odmienności.~ ~Co ma ten
1314       2,  XIII  |             groźnym, a uciekasz;~Jesliś płochy, hardzie nie każ!~ ~Teraz
1315       2,  IV    |               niepochybna wiara~Rządźcy płodnej Afryki, szeroko władnemu,~
1316       2,  XX    |            Niczyjej, lubo słusznej, lub płonej trwogi!~ ~Ale złącz, jakoś
1317       1,  XI    |                bez bojaźni i postrachów płonnych.~ ~Bo, by się namniej na
1318       1,  XVI   |            Szerzej jedni niż drudzy swe płoty grodzą:~Ten ma wiele nad
1319       1,  XXIIII|                 te niewierne zamki rdza plugawa zjadła!~
1320       1,  VIII  |                 gdzie nas wiatry niosą, płynąć musiemy.~ ~Jednak albo miłość
1321       2,  I     |                 niezmierzony;~Na którym pływał czasu złej przygody~Po wierzchu
1322       2,  I     |                 Ryby po górach wysokich pływały,~Gdzie ledwe przedtym pióra
1323       2,  XVII  |                moja przedsię swym pędem pobieży.~
1324       1,  XIII  |              ostrowy~Moskiewskie łupy i pobite głowy?~ ~Prze Bóg, tychżesmy
1325       2,  III   |                 swym pochlebstwem ludzi pobłaźniła:~Że drugi wysszej nosa gębę
1326       2,  I     |                  A ziemia, nowe źrzódła pobudzając,~Rzek przymnażała, tak iż
1327       2,  I     |            zakryły~I niepogodne deszcze pobudziły;~Wody z gór szumią, a pienista
1328       2,  III   |                oczy zasłoniła,~Tak swym pochlebstwem ludzi pobłaźniła:~Że drugi
1329       2,  XVIII |               umiesz lasy wodzić~I bieg pochopnym strumieniom zagrodzić;~Tobie
1330       2,  II    |          Nauczonej białejgłowie;~Ty mię pochwal, moja pani,~Nie dbam, choć
1331       1,  I     |           skarbu, gdzie życzliwa~Ludzka pochwała i głos pospolity wzywa,~
1332       2,  XXV   |       szczodrobliwości.~ ~Bądź na wieki pochwalon, nieśmiertelny Panie!~Twoja
1333       2,  X     |               podobne~Rodzi, skąd rostą pociechy osobne;~Ani już spadków
1334       2,  VI    |          Królewno lutnie złotej i rymów pociesznych,~Ochłodo myśli tesznych,~
1335       1,  I     |              koniecznie~Złej napierwsze początki żądze wykorzenić,~A dziełem
1336       1,  X     |     nieskończony~Bieg bieżąc, wrotne od początku świata~Prowadzi lata?~ ~
1337       2,  XV    |              Niepodobnym obyczajem,~Nie począwszy żyć, przestajem.~
1338       2,  XIX   |            myśli ważne w niebie;~Służmy poczciwej sławie, a jako kto może,~
1339       2,  XIV   |     kiedyżkolwiek z spraw swych uczynić~Poczet macie; trudnoż tam krzywemu
1340       2,  XI    |            pamiętaj zachować,~Jesli cię pocznie nieszczęście frasować;~Także
1341       1,  II    |                  A przede dniem śpiewać poczynają.~ ~Ale to grunt wesela prawego,~
1342       2,  XIV   |              kto chłop czyli się grofem poczyta;~W siermiędze li go widzi,
1343       1,  XV    |                 Niedawne czasy, gdy mię poczytano~W liczbę fortunnych i za
1344       1,  XX    |                  A żadnej mi pełnej nie podacie;~Znał kto kiedy poetę trzeźwiego?~
1345       2,  VII   |              nieuspione~Prędkim wiatrom podają za morze czerwone.~
1346       2,  VI    |                swych promieni nigdy nie podaje,~ ~Nie zyszczesz dusze,
1347       1,  X     |             sprawą chrześcijański zakon~Podań Polakom.~ ~Tuż po nim widzę
1348       1,  XVI   |               PIEŚŃ XVI~ ~Królom moc na poddane i zwierzchność dana,~A królowie
1349       1,  XXV   |               kiedy okrutnych razów nie podjęła~Od tych sprosnych pijanie;
1350       2,  IV    |             Zacnych miast Macedończyk i podkopał harde~Tyrany datkiem; datkom
1351       1,  XXIV  |                 myśl roście;~A frasunek podlany~Taje by śnieg zagrzany!~
1352       2,  XI    |             tobą imie bratać,~ ~Śmierci podległy człowiecze cnotliwy,~Choć
1353       2,  II    |              dziadów bitnych.~ ~Ja chcę podobać się w mowie~Nauczonej białejgłowie;~
1354       1,  X     |              ojczyźnie, aby wam rodziła~Podobnych siła!~ ~A ten, co po was
1355       2,  V     |              Polaku! Ziemia spustoszona~Podolska leży, a pohaniec sprosny,~
1356       2,  IV    |        przyrównana jemu.~ ~Acz mi miodu podolskie pasieki nie dają~Ani w mym
1357       1,  VII   |               rady,~Jeno smutnego serca podpierać nadzieją;~W nadzieję ludzie
1358       1,  XX    |                nie chce się tańcować,~A podpiwszy, łacniej już błaznować.~ ~
1359       2,  X     |            ozdoba mężowi~I napewniejsza podpora domowi;~Na niej rząd wszystek;
1360       1,  XXIIII|             niewdzięcznemu panu tudzież podziękować.~ ~Cierpiałem ja tak wiele,
1361       1,  XVIII |                  nie czestujesz; tociem podziękował.~Chcesz mię uczcić? Dajże
1362       2,  XV    |               strzela,~Ale łuk z lutnią podziela;~Nie zawżdy Mars hufy wodzi,~
1363       2,  VI    |              łódź Charonowę~I nawiedził podziemne, niewesołe kraje,~Gdzie
1364       2,  XVI   |                 głosem przyjemnym~Bogom podziemnym.~
1365       2,  XXIV  |                 opatrzony~Polecę precz, poeta, ze dwojej złożony~Natury:
1366       1,  XX    |                 podacie;~Znał kto kiedy poetę trzeźwiego?~Nie uczyni taki
1367       1,  VI    |                 być w ręce dana~Srogiej pogance, winna bywszy pana.~
1368       2,  XIX   |              serce po temu,~Uderz się z poganinem, jako słusze cnemu;~Prostak
1369       2,  XVIII |            ubogim;~Mnie niechaj zaśle w pogańskie narody~Przez morskie wody!~ ~
1370       1,  XX    |                 Wy też drudzy, co macie pogodę,~Każdy swojej włóż w ucho
1371       2,  XV    |            przyszły czas Bóg ma w mocy,~Pogrążony w twardej nocy.~ ~Dosyć
1372       1,  VI    |         uniesiony.~ ~Niech żony srogich pohańców i dzieci~Doświadczą, jakim
1373       1,  XVI   |            padnie,~Tak pana, jako sługę poima snadnie.~ ~Komu zawżdy nad
1374       1,  XVIII |              przodek w tym męstwie, sam pójdę na łoże;~Już ty bądź tym
1375       2,  IV    |           śrzodkiem janczarów zbrojnych pójdzie snadnie,~A przez twardą
1376       2,  XII   |              może jej blasku znieść ani pojźrzec w oczy,~Boleje, że kto przed
1377       1,  VI    |               zlękła się nieboga,~Gdzie pojźrzy, zewsząd morze, zewsząd
1378       2,  VI    |                 toż nad nami~Niefortuna pokaże, tam więc człowiek czuje,~
1379       2,  XIII  |          wstrząsa.~ ~W zamcech nadzieję pokładał,~Ale i tych prędko stradał;~
1380       2,  III   |                 dufaj w złoto i w żadne pokłady,~Każdej godziny obawiaj
1381       2,  IV    |             naszladuje,~A im człowiek w pokładzie swoim więcej czuje,~Tym
1382       1,  XXV   |            Obiatami szukając u świętych pokoja."~ ~To tego i co lepiej
1383       1,  XIII  |                Albo gdy pycha nie mogła pokorze~Wytrzymać stusu, a w głębokie
1384       1,  VI    |           płaczę swej lekkości?~Czy mię pokusa łudzi krom winności,~ ~Która
1385       2,  V     |           budują;~Pod kotarzami tylko w polach siedzą,~A nas nierządne,
1386       1,  X     |              chrześcijański zakon~Podań Polakom.~ ~Tuż po nim widzę mężne
1387       2,  V     |                 i nienagrodzona~Szkoda, Polaku! Ziemia spustoszona~Podolska
1388       2,  XXIV  |               nie leda piórem opatrzony~Polecę precz, poeta, ze dwojej
1389       2,  XVII  |                rozumem nadany,~Człowiek polegać, a swe szczęśliwości~Sadzić
1390       1,  XII   |                  ani zły ptak szkodził;~Polewałem, żeby jej słońce nie suszyło,~
1391       1,  III   |             Dzbanie mój pisany,~Dzbanie polewany,~Bądź płacz, bądź żarty,
1392       1,  XII   |                 nie przechował, a bodaj poleżał!~Nie wiem, jako mię do gron
1393       1,  XIII  |                 złota dziś mamy,~Więcej półmisków na stoły dawamy:~Co po tym,
1394       1,  II    |            drzewa liście na się wzięły,~Polne łąki pięknie zakwitnęły;~
1395       1,  X     |              męstwem swoim mocne~Brzegi północne?~ ~Kroka patrz, jako siedząc
1396       1,  XIV   |              górach się bieli,~Wiatry z północy wstają,~Jeziora się ścinają,~
1397       1,  I     |                 wyrwiesz nogi.~ ~Lepiej polnych Tatarów dawny zwyczaj niesie,~
1398       1,  VI    |                morze się pławić~Czy nad polnymi kwiatkami się bawić?~ ~By
1399       2,  XIII  |                 wyszedł,~W ręce polskie Połock przyszedł,~Za powodem szczęśliwego~
1400       2,  XXI   |         ułowiony;~Wesoło żywę, w trosce położony,~A w tym swoim wzdychaniu~
1401       2,  XIX   |               szyje;~Nie chciał nas Bóg położyć równo z bestyjami:~Dał nam
1402       2,  XIII  |                skąd był wyszedł,~W ręce polskie Połock przyszedł,~Za powodem
1403       2,  XIII  |             szczęśliwego~Stefana, króla polskiego.~ ~Nie pomogły kule częste,~
1404       2,  XIII  |                  królu jedyny~Szerokiej polskiej krainy!~Umiesz ty hardym
1405       2,  XIII  |             plac mężnemu~Puścił królowi polskiemu;~Nie oparł się aż o lody~
1406       2,  VIII  |                 na stronę!~A my gdzie w polu na słupie koronę~Zawieśmy
1407       2,  I     |             Strach patrzać na to częste połyskanie;~A prze to srogie obłoków
1408       2,  IV    |                Im sobie człowiek więcej pomierny ujmuje,~Tym mu więcej od
1409       1,  XXI   |            słyszę dzwóny.~Dziwnosmy się pomieszali,~Jam nie spał, a ci już
1410       1,  X     |             Polska szeroko swych granic pomknęła~I serce wzięła.~ ~W tejże
1411       1,  XVIII |               pany zaśpiewaj:~"Chciejże pomnieć, a dobrze baczyć, namilejsza!"~- "
1412       2,  II    |           wiatrom krzywo;~Ale ty chciej pomóc sama,~Nie ugrozi zazdrość
1413       2,  III   |                 tak się staraj o takiej pomocy,~Aby wżdy z tobą twego co
1414       2,  XIII  |                  króla polskiego.~ ~Nie pomogły kule częste,~Zręby mocne,
1415       2,  XVIII |                 mogły uczynić gorszego?~Pomordowały jędze niecnotliwe~Męże właściwe.~ ~
1416       2,  XIII  |           naprzód z konia spadać.~ ~Bóg pomóż, królu jedyny~Szerokiej
1417       2,  XVIII |               niesytą~Banię bezdenną, i pomstę nieskorą,~Którą źli biorą~ ~
1418       1,  XIX   |                 twarzy przypatrujesz.~ ~Popatrz miedzy szoty~Prawdziwszej
1419       1,  XI    |           mściwa~Myślę cię drapać lwica popędliwa;~Przestań też kiedy za macierzą
1420       2,  VII   |           Słońce pali, a ziemia idzie w popiół prawie,~Świata nie znać
1421       1,  IX    |            pełen otuchy~W równej fuście popłynę przez morskie rozruchy.~ ~
1422       2,  IV    |           Lepiej daleko płatu sobie tym poprawię,~ ~Niżbych bogate pola węgierskie
1423       1,  XIX   |                  Tobie na twe lata~Czas poprzestać świata;~Cudniej ci będzie
1424       1,  XXIV  |              żebraniny.~ ~Lecz temu Bóg poradził,~Bo co jeden zgromadził,~
1425       2,  XIII  |               nie każ!~ ~Teraz był czas porokować,~Komu szłyk naprzód zdejmować;~
1426       2,  XIII  |                  że nie kąsa,~Chocia to porożem wstrząsa.~ ~W zamcech nadzieję
1427       1,  XVII  |               być może;~Tobie go ja tam poruczam, mój Boże!~ ~I to mi czasem
1428       2,  XIV   |               mówię, którym, ludzi paść poruczono~I zwierzchności nad stadem
1429       1,  XXI   |         obejźrzał, ali~Czarci panią zaś porwali.~ ~Czekać już, niebożę,
1430       1,  XXI   |               co dano:~Łupiestwo czartu porwano.~ ~Nigdziej miejsca mniej
1431       1,  XVIII |             wici: gospodarz się wierci,~Porwoniście zabitej na ostatek śmierci!~
1432       2,  XIX   |                 obyczaje;~Niechaj czyni porządek, rozterkom zabiega,~Praw
1433       2,  XX    |             nieść sama,~Strzegąc w domu porządku, warując szkody,~Dziatek
1434       2,  IV    |                bogate pola węgierskie z porządnym~Państwem weneckim złączył.
1435       2,  IX    |                          PIEŚŃ IX~ ~Nie porzucaj nadzieje,~Jakoć się kolwiek
1436       1,  I     |                miłosniku pani.~ ~Wielki posag - rodziców postępki uczciwe,~
1437       1,  I     |            każdej strony;~Ani z wielkim posagiem męża rządzi, ani~Nadzieje
1438       1,  IX    |           ogarnę~I uczciwej chudoby bez posagu pragnę.~ ~Nie umiem ja,
1439       1,  III   |        Chciałbym twym darem gości swych posilić!~ ~I ten cię nie minie,~
1440       1,  XVI   |                prostaków przyjmie i złe posłanie.~ ~Kto swą chciwość na tym,
1441       2,  III   |                siedzisz wysoko;~Miej na poślednie koła pilne oko:~Bo to niestała
1442       1,  VIII  |              Gdzieśkolwiek jest, Bożeć, pośli dobrą godzinę!~Jaciem twój
1443       1,  IV    |              ale służyć temu,~Kto twych posług niewdzięczen, to się nawiętszemu~
1444       1,  XXIIII|                że w małej wadze były me posługi.~ ~Chciałem złość jakokolwiek
1445       1,  XVIII |         wagantów,~Potym od melodyjej aż posną na stole,~Ali drudzy wołają: ,,
1446       2,  XIV   |                  PIEŚŃ XIV~ ~Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie,~A ludzką
1447       2,  XII   |                 Ale człowiek, który swe pospolitej rzeczy~Służby oddał, tej
1448       1,  I     |         życzliwa~Ludzka pochwała i głos pospolity wzywa,~Albo w morze, przyczynę
1449       1,  VI    |               moję,~Niechaj dziś nago w pośrzodku lwów stoję!~ ~Pierwej niż
1450       1,  XV    |                Miła, po tobie znam taką postawę;~Szukaj, jako chcesz, nie
1451       1,  X     |               odział pióry~I tak wysoko postawił, że z góry~Wszystek świat
1452       1,  X     |                Wandę wydawa ubiór, bo z postawy~Zda się mąż prawy.~ ~Tu
1453       1,  I     |                 Wielki posag - rodziców postępki uczciwe,~A k’temu obyczaje
1454       2,  XII   |              cnotą w też tropy zazdrość postępuje.~ ~Nie może jej blasku znieść
1455       1,  XX    |                Tam dobra myśl nigdy nie postoi,~Gdzie z rejestru patrzą,
1456       1,  XVII  |                głos uszu mych dochodzi;~Postoję mało, a dowiem się pewnie,~
1457       1,  XI    |           ustronnych,~Nie bez bojaźni i postrachów płonnych.~ ~Bo, by się namniej
1458       1,  I     |       wypowiedział, i cnocie, niedbały,~Poświęconej nie myśli dostępować skały.~  ~
1459       2,  XXIV  |                Syrty Cyrynejskie, Muzom poświęcony~Ptak, i pola zabiegłe za
1460       2,  VIII  |       Gaszkonowie i wojska ubrane?~W co poszły działa i nasze turnieje?~
1461       2,  XIX   |               lepiej dał w cieniu darmo potem?~
1462       1,  XII   |               me staranie złe szczęście potkało.~ ~Samem swą własną ręką
1463       1,  XXV   |                Użałuj się, kto dobry, a potłucz zawiasy~I mnie samę wrzuć
1464       1,  V     |        frasujesz o nie,~Będzie zamaczał potomek twój konie.~
1465       1,  I     |               Gotując niegodnemu spadek potomkowi;~I przybywa-ć mu rzkmo,
1466       2,  XVI   |              XVI~ ~Nic po tych zbytnich potrawach; nic po tym~Śrzebrze na
1467       2,  XIX   |                 liczby nie chce, męstwa potrzebuje.~ ~Śmiałemu wszędy równo,
1468       2,  IX    |              omyli,~Wnet głowę zwiesi i powagę zmyli.~ ~Lecz na szczęście
1469       1,  XX    |           państwem nie ozywa~Ani z nami powagi używa;~Przywileje powieśmy
1470       1,  XXV   |                 żałosną mową.~ ~"Furto (powiada) sroższa niżli pani twoja,~
1471       1,  XXIIII|                 tak wiele, że mię wstyd powiadać,~A mógłby mi bezpiecznie
1472       1,  I     |         wszystko złoto posiadł, które - powiadają -~Gdzieś daleko gryfowie
1473       1,  XX    |         rejestru patrzą, co przystoi;~A powiem wam, że się tym świat słodzi,~
1474       1,  XX    |                powagi używa;~Przywileje powieśmy na kołku,~A ty wedla pana
1475       1,  XI    |             namniej na drzewie wzjeżyły~Powiewne listki, by namniej ruszyły~
1476       1,  XXV   |                wie, przestrzegam swojej powinności,~A taję, ile mogę, jej zbytków
1477       2,  XVIII |                 gdzie cię nogi i wiatry powiodą,~Za tą życzliwej ćmy nocnej
1478       2,  XIII  |            polskie Połock przyszedł,~Za powodem szczęśliwego~Stefana, króla
1479       2,  I     |                Nieszczęsne czasy, kiedy powódź była~Świat zatopiła?~ ~Sześć
1480       1,  XXV   |                    Co tu za mej pamięci powrozów stargano,~Wrzeciądzów ukręcono,
1481       2,  I     |               natenczas i matkę, i syny~Pożarła woda, i wszystek źwierz
1482       2,  VI    |         przygoda,~O zacny wojewoda!~Boś pozbył towarzysza i cnotliwej żony,~
1483       2,  XXIV  |                i waleczny Hiszpan, mnie poznają,~Którzy głęboki strumień
1484       1,  VI    |              spadnie,~Niechaj mię wilcy pożrą w tej gładkości,~A po pustyniach
1485       1,  I     |               Którymi natwardszego umie pożyć sęku:~Ani ty wyswobodzisz
1486       2,  IV    |           Żuławskie urodzaje i gdańskie pożytki~W jednym szpichlerzu zamknął,
1487       2,  XIX   |                 jako kto może,~Niech ku pożytku dobra spólnego pomoże.~ ~
1488       1,  XII   |                śmieje.~Kto drugi ma bez prace, o co znać dbał mało,~A
1489       1,  I     |             żądze wykorzenić,~A dziełem pracowitszym pieszczotę odmienić.~ ~Nie
1490       1,  IX    |             uczciwej chudoby bez posagu pragnę.~ ~Nie umiem ja, gdy w żagle~
1491       2,  XXV   |                    Złota też, wiem, nie pragniesz, bo to wszytko Twoje,~Cokolwiek
1492       2,  XX    |            chęci wiszą: i ja, i ona~Nie pragniewa do śmierci być rozdzielona.~
1493       2,  V     |                po szkodzie":~Lecz jesli prawda i z tego nas zbodzie,~Nową
1494       1,  XII   |                mym własnym nie było:~Po prawdzie mi nieprawie źle serce tuszyło.~ ~
1495       1,  XIX   |                    Popatrz miedzy szoty~Prawdziwszej roboty:~Ujźrzysz tam i płeć
1496       1,  II    |        poczynają.~ ~Ale to grunt wesela prawego,~Kiedy człowiek sumnienia
1497       1,  I     |                Każesz li dać, i kostek, prawem zakazanych.~ ~Więc ojciec
1498       1,  X     |                bo z postawy~Zda się mąż prawy.~ ~Tu i fortelny Przemysł
1499       1,  XXIV  |               błazen,~Choć tu przymówki prazen,~A im się barziej sili,~
1500       2,  XVI   |              równe towarzystwo siędzie,~Prędka dobra myśl, a tym jeszcze
1501       2,  VII   |           trapiony,~A troski nieuspione~Prędkim wiatrom podają za morze