Ksiegi,  Piesn

1502       2,  XXIV  |         wyrastają.~ ~Terazże, nad Ikara prędszy przeważnego,~Puste brzegi
1503       2,  I     |                Włożę na niebo znakomitą pręgę,~Którą gdy ujźrzę, wspomnię
1504       1,  XXV   |         uczciwszy nie może,~A ten zimny próg muszę przyjmować za łoże?~ ~
1505       2,  VI    |               kraje,~Gdzie słońce swych promieni nigdy nie podaje,~ ~Nie
1506       2,  IV    |                 Upadł nieszczęśliwy~Dom proroka greckiego, prze zysk niecnotliwy~ ~
1507       1,  VI    |                Boże mój, jesli słyszysz prośbę moję,~Niechaj dziś nago
1508       1,  XXV   |             puścisz; gdyż mojej~Skrytej prośby nie umiesz odnieść paniej
1509       2,  XIX   |           poganinem, jako słusze cnemu;~Prostak to, który wojsko z wielkości
1510       1,  XVI   |                słodkie śpiewanie;~Sen u prostaków przyjmie i złe posłanie.~ ~
1511       2,  XXII  |                            PIEŚŃ XXII~ ~Proszę, jesli się z tobą co śpiewało,~
1512       2,  XVII  |               się smocy~I wszytko bydło Proteowe jeży,~Łódź moja przedsię
1513       1,  XVI   |                 Ale bojaźń i groza pana prowadzą~I z wysokich pałaców pchać
1514       1,  X     |               wrotne od początku świata~Prowadzi lata?~ ~To li jest on krąg
1515       1,  XXV   |                 u drugiego leży,~A moja prózna mowa precz za wiatry bieży;~
1516       1,  XX    |                O przyszłym dniu niechaj próznej rady:~Już to dawno Bóg odmyślił
1517       1,  XXIIII|                 uprzejmość i statek był prózny,~A jej niebaczny umysł zawżdy
1518       1,  I     |           żałujemy.~Co po tych skargach próznych, jesli na występy~Przez
1519       2,  XXIV  |            Tybrowy pijają.~ ~Niech przy próznym pogrzebie żadne narzekanie,~
1520       1,  XIX   |               świata;~Cudniej ci będzie prząść kądziel niż w wieńcu~Siedzieć
1521       2,  V     |              nastawiają,~Pozno puklerza przebici macają.~ ~Cieszy mię ten
1522       2,  IV    |                  Z gruntu wykorzeniony. Przebił bramy twarde~Zacnych miast
1523       2,  XXIV  |              złożony~Natury: ani ja już przebywać na ziemi~Więcej będę; a
1524       1,  XII   |                rozpadnie.~ ~Bodajże nie przechował, a bodaj poleżał!~Nie wiem,
1525       1,  XV    |               co mam rzec? Nie chcę się przeciwić;~Temu się jedno nie mogę
1526       2,  I     |                               PIEŚŃ I~ ~Przeciwne chmury słońce nam zakryły~
1527       1,  XVI   |                 jedwabiem obite ściany,~Przecz mam zajźrzeć kosztownych
1528       1,  II    |              czuje w sercu żadnej wady,~Przeczby się miał wstydać swojej
1529       2,  XIX   |               więc i ostatnią siłą;~Nie przegra, kto frymarczy na sławę
1530       1,  VIII  |                 twoim zginę.~Tak to Bóg przejźrzał od wieku; a nie żałuję,~
1531       1,  IX    |                że go to nie minie,~Co z przejźrzenia Pańskiego od wieku mu płynie.~ ~
1532       2,  XIV   |             tracę swym wszeteczeństwem;~Przełożonych występki miasta zgubiły~
1533       1,  XVIII |           Każesz mi pić przezdzięki twe przemierzłe piwo,~Że do dna nie wypijam,
1534       2,  XV    |                 ziemię.~ ~Cokolwiek raz przeminęło,~Niewrócony koniec wzięło,~
1535       1,  XXI   |                 zmieszany,~Ockni się, a przemów słowo,~Nieużyta białagłowo!~ ~
1536       1,  X     |              mąż prawy.~ ~Tu i fortelny Przemysł jest wniesiony,~I ten, co
1537       1,  IX    |                Krzyżem padać i świętych przenajdować dary,~Aby łakomej wodzie
1538       2,  III   |                 A wszystki insze oczyma przenosi.~ ~Ty pomni, że twój skarb
1539       2,  IV    |                twardą opokę gwałtowniej przepadnie~Niźli raz piorunowy. Upadł
1540       1,  IV    |               Byś dobrze i Sybillę laty przerównała!~
1541       1,  I     |               Kupca kraje chciwego; ani przesadzone~Mrozem gwałtownym pola:
1542       2,  XXV   |             stoi,~A zamierzonych granic przeskoczyć się boi;~Rzeki wód nieprzebranych
1543       1,  XV    |               dobre wodzi,~Z kimkolwiek przestać twoje serce godzi;~Ale rozeznać
1544       2,  I     |                 wtenczas lał deszcz nie przestając,~A ziemia, nowe źrzódła
1545       2,  IV    |                z tymi, co nic nie chcą, przestaje,~A buntów dobrowolnie bogatych
1546       2,  XV    |           obyczajem,~Nie począwszy żyć, przestajem.~
1547       1,  V     |               To pan, zdaniem moim,~Kto przestał na swoim;~Kto więcej szuka,
1548       1,  XI    |                 drapać lwica popędliwa;~Przestań też kiedy za macierzą chodzić,~
1549       2,  III   |                   A ci, co z tobą teraz przestawają,~Twej się Fortunie, nie
1550       1,  XXV   |           zapomniała.~ ~Ja, to Bóg wie, przestrzegam swojej powinności,~A taję,
1551       1,  XIX   |              nie masz nikogo,~Co by cię przestrzegł: słuchaj ale mało,~A potym
1552       2,  II    |                 jesli twą łaskę miewam,~Przeszedłem już Amfijona~I lutnistę
1553       2,  XXIV  |              Terazże, nad Ikara prędszy przeważnego,~Puste brzegi nawiedzę Bosfora
1554       2,  XIV   |               li głowach,~Jesli namniej przewinił, być mu w okowach.~ ~Więc
1555       1,  VI    |               trwoga;~Brzegu nie widać, przewoźnik niepewny,~Strach serce ujął,
1556       1,  XVIII |               biesiedzie!~Każesz mi pić przezdzięki twe przemierzłe piwo,~Że
1557       2,  XI    |             wesoły.~ ~Tu przy ciekącym, przezornym strumieniu~Każ stół gotować
1558       2,  IV    |                w dobrym mieniu.~ ~Zdrój przeźroczystej wody, lasu średnia miara,~
1559       1,  XVIII |              kto więcej pić może,~Dajęć przodek w tym męstwie, sam pójdę
1560       2,  XXII  |            mieczów lub też nawę w biegu~Przybił do brzegu,~ ~Muzy parnaskie
1561       1,  I     |          niegodnemu spadek potomkowi;~I przybywa-ć mu rzkmo, ale nie wiem czemu,~
1562       1,  V     |              piecza,~Aby ku złotu złota przybywało;~Bo, by nawięcej, łakomemu
1563       1,  VI    |            Nikczemna dziewko, ojciec ci przyciska,~Czemu nie umrzesz? Strzyma
1564       1,  I     |          pospolity wzywa,~Albo w morze, przyczynę wszech nieszczęśliwości,~
1565       1,  IX    |          tureckie towary~ ~Bogactwa nie przydały~Wpadwszy gdzie między skały;~
1566       1,  XIX   |            udała:~Prosto jakobyś młodym przyganiała.~ ~Takżeć i te stroje~Jakoby
1567       2,  I     |                którym pływał czasu złej przygody~Po wierzchu wody.~ ~A wszyscy
1568       1,  XI    |                Już się ty możesz mężowi przygodzić.~ ~
1569       1,  XII   |               tej nadzieje,~A mojej się przygodzie nieprzyjaciel śmieje.~Kto
1570       1,  XV    |           pogrzebie.~Takiem ja chcę być przyjacielem tobie;~Lecz wolę, że ty
1571       1,  XVI   |                naprzód nikomu,~ ~Za tym przyjaciół więcej. Śmierć sprawiedliwa~
1572       2,  XI    |            Chocia też czasem, siedząc z przyjacioły,~Przy dobrym trunku strawisz
1573       1,  XVII  |                 Już wszyscy inszy nazad przyjechali,~Którzy nieszczęsnej Troje
1574       2,  VII   |                Broni list, za wsadzenie przyjemna zapłata.~ ~Lutni moja, ty
1575       1,  VII   |             Usłyszycie wdzięczny głos i przyjemne słowa,~Po których sobie
1576       2,  XVI   |               serce miękczy swym głosem przyjemnym~Bogom podziemnym.~
1577       1,  XVI   |              śpiewanie;~Sen u prostaków przyjmie i złe posłanie.~ ~Kto swą
1578       1,  XXV   |                  A ten zimny próg muszę przyjmować za łoże?~ ~Mych niewczasów
1579       1,  XI    |                  Aż od bojaźni na ziemi przyklęknie.~ ~Lecz ja nie jako niedźwiedź
1580       2,  XXV   |             założył nieobeszłej ziemi~I przykryłeś jej nagość zioły rozlicznemi.~ ~
1581       2,  IX    |          utraciły,~A śniegi pola wysoko przykryły.~ ~Po chwili wiosna przyjdzie,~
1582       1,  II    |                    Temu wina nie trzeba przylewać~Ani grać na lutni, ani śpiewać;~
1583       2,  X     |               drugi,~Jesli się żona nie przyłoży k'temu,~Zginąć wszytkiemu.~ ~
1584       1,  X     |            Dobrych tak w boju, jako i w przymierzu;~Widzę i ciebie, gwiaździe
1585       1,  VI    |                 mało,~Bo się z nienagła przymknął z nią ku wodzie,~Potym jak
1586       1,  III   |              zwano~Wino, co w cię lano:~Przymkni się do nas, a daj się nachylić,~
1587       2,  I     |                źrzódła pobudzając,~Rzek przymnażała, tak iż morskie wały~Wylać
1588       1,  XXIV  |              Boga każdy błazen,~Choć tu przymówki prazen,~A im się barziej
1589       1,  IX    |            Niechaj na stół dobrego wina przynaszają,~A przy tym w złote gęśli
1590       1,  VII   |             piękniejsza,~Co ich kolwiek przyniosła chwila teraźniejsza.~ ~Już
1591       1,  XXIV  |         skrzynię Fokarowę.~ ~A nam wina przynoście,~Z wina dobra myśl roście;~
1592       1,  XIV   |                 drew do komina,~Na stół przynoszą wina,~Ostatek niechaj Bóg
1593       2,  I     |                twe plemię;~Oto ja znowu przyodzieję lasy~Na wieczne czasy.~ ~
1594       1,  XIV   |             ginie,~A zawżdy gorsze lata przypadają.~
1595       1,  XIV   |                Bóg ma na swej pieczy!~ ~Przypadków dalszych żaden z nas nie
1596       1,  XIX   |               Dawno się nie swej twarzy przypatrujesz.~ ~Popatrz miedzy szoty~
1597       2,  V     |               króla nie podawa;~Kto się przypatrzy, mała nie dostawa.~ ~Zetrzy
1598       1,  XX    |                 po temu,~A tak, bracia, przypij każdy swemu,~Bo o głodzie
1599       1,  VI    |                  A gdy do sławnej Krety przypłynęła,~Z wielkiej tesknice włosy
1600       2,  V     |                z tego nas zbodzie,~Nową przypowieść Polak sobie kupi,~Że i przed
1601       2,  XII   |              jest sobie~I krom nabytych przypraw świetna w swej ozdobie.~ ~
1602       1,  XVI   |              goły,~Nie uczynią mu smaku przyprawne stoły,~Nie pomoże mu do
1603       1,  III   |               które mdleją;~Ty ubogiemu przyprawujesz rogi,~Że mu ani król, ani
1604       1,  XX    |              niebie,~A k'tej radzie nie przypuszczą ciebie.~
1605       2,  III   |              oko:~Bo to niestała pani z przyrodzenia,~Często więc rada sprawy
1606       2,  IV    |                się znać, że w szczęściu przyrównana jemu.~ ~Acz mi miodu podolskie
1607       1,  I     |        zakazanych.~ ~Więc ojciec krzywo przysiągł, wydarł sąsiadowi,~Gotując
1608       2,  I     |                 gdy ujźrzę, wspomnię na przysięgę,~Że mam hamować niezwyczajną
1609       1,  VI    |           dostało,~Jeno że wołu chciała przysieść mało,~Bo się z nienagła
1610       2,  XI    |                wiek służy, a śmierć nie przyspieje!~ ~Postąpisz z włości drogo
1611       2,  IV    |           utajony,~Miał mieć bezpieczny przystęp i gmach otworzony.~ ~Złoto
1612       2,  IV    |               mu więcej od Boga z łaski przystępuje;~Nic nie mając, z tymi,
1613       2,  XXV   |             Panie, wyznawamy,~Bo nad to przystojniejszej ofiary nie mamy.~ ~Tyś pan
1614       1,  VII   |                jednej znikają~I tak już przyszłej nocy nieznacznie czekają.~ ~
1615       2,  XIII  |                tych prędko stradał;~Nie przyszło mu do odsieczy;~Głowy ostrzec
1616       1,  XX    |            wesół, dziś użyj biesiady,~O przyszłym dniu niechaj próznej rady:~
1617       1,  II    |                 Dobra myśli, której nie przywabi,~Choć kto ściany drogo ujedwabi,~
1618       1,  XX    |                Ani z nami powagi używa;~Przywileje powieśmy na kołku,~A ty
1619       2,  VIII  |            obróciwszy nasze płone rady,~Przywiódł był króla z dalekiej krainy,~
1620       1,  VI    |                 na człowieka sny dziwne przywodzi?~Lepiej li było przez morze
1621       1,  XVIII |     wczorajszego zronił;~Wiem, żeby mię psi przedsię twoi pilnowali,~
1622       2,  V     |       szlacheckie (żal się mocny Boże!)~Psom bisurmańskim brzydkie ścielą
1623       2,  V     |           owcami chodzi,~Ani ostrożnych psów za sobą wodzi.~ ~Jakiego
1624       1,  XXII  |               temu rzec? I szkoda głowy psować;~Lepiej się nam na lepsze
1625       2,  I     |              cale zachował,~Gdy nierząd psował.~ ~Ten, będąc z łaski Pańskiej
1626       2,  V     |            żałosny!~ ~Niewierny Turczyn psy zapuścił swoje,~Którzy zagnali
1627       1,  XIII  |               tych tu lasów,~Gdzie jako pszczoły wkoło swego pana~Straż dzierżem
1628       1,  II    |           wstały, wiatr zachodny wieje;~Ptacy sobie gniazda omyślają,~
1629       2,  XXIV  |              padnie na goleni,~Już mi w ptaka białego wierzch się głowy
1630       2,  V     |               pierwej nastawiają,~Pozno puklerza przebici macają.~ ~Cieszy
1631       2,  VIII  |              turnieje?~Wiatrem nadziane puknęły nadzieje.~ ~Fortuna nawy
1632       1,  V     |            domie.~ ~Sklep ten niedobyty~Puści prędko nity;~A winem, co
1633       2,  XIII  |                 moskiewski plac mężnemu~Puścił królowi polskiemu;~Nie oparł
1634       2,  XIII  |                silen i sam sobie.~ ~Nie puściłeś wódz gniewowi,~Łaskęś nieprzyjacielowi~
1635       2,  XIII  |              Zręby mocne, baszty gęste;~Puściły żelazne brony,~A ty, królu
1636       1,  XXV   |                mię w dom, smutnego, nie puścisz; gdyż mojej~Skrytej prośby
1637       2,  XXIV  |              Ikara prędszy przeważnego,~Puste brzegi nawiedzę Bosfora
1638       1,  XVII  |                siędzie,~A między bory i pustymi lasy~Sam jeden lata po swe
1639       1,  VI    |             pożrą w tej gładkości,~A po pustyniach rozniosą me kości!"~ ~Nikczemna
1640       2,  XXIV  |          palcach wszędy nowe piórka się puszczają,~A z ramion sążeniste skrzydła
1641       1,  XIII  |             wydał zwierzony?~ ~Albo gdy pycha nie mogła pokorze~Wytrzymać
1642       2,  XIV   |            bierze ten pan darów ani się pyta,~Jesli kto chłop czyli się
1643       1,  XVII  |             ludzi, sama nie wiem czemu,~Radam, gdy świadka nie mam płaczu
1644       1,  III   |                mądrych sprawy i tajemną radę~Na świat wydawasz przez
1645       1,  XVIII |              będzie, ma li go być mało;~Rado by niebożątko z mózgu oszalało.~ ~
1646       1,  X     |                Macie zapłatę niebieskie radości,~Życzcie ojczyźnie, aby
1647       2,  XI    |              frasować;~Także i góry nie radzęć wylatać,~Kiedy się szczęście
1648       2,  VI    |              czuje,~Że co drugim chciał radzić, sam się nie ratuje.~ ~Godno
1649       1,  XX    |              odmyślił w niebie,~A k'tej radzie nie przypuszczą ciebie.~
1650       2,  VIII  |               zwycięstwem szafuje;~Onej rakosze i sejmy słuchają;~A ludzkie
1651       2,  XXIV  |               piórka się puszczają,~A z ramion sążeniste skrzydła wyrastają.~ ~
1652       1,  XIII  |             dzierżem niecąc ognie aż do rana!~ ~Bodaj szczęśliwie tę
1653       1,  VII   |                Która nad wielkim morzem rano się czerwieni,~A z nienagła
1654       1,  XVI   |             jesli ani marmór serdecznej rany,~Ani ulżą jedwabiem obite
1655       2,  VI    |              tej mierze,~Gdzie za raz i ratunek upad z sobą bierze.~
1656       1,  XXV   |              mam uznać na wieki żadnego ratunku?~I już mię nocleg potkać
1657       1,  XXV   |              jesli mię, smutną, ciężkie razy bolą,~Nie mniejszą mam przed
1658       1,  XXIIII|             padła,~A te niewierne zamki rdza plugawa zjadła!~
1659       1,  XX    |               nigdy nie postoi,~Gdzie z rejestru patrzą, co przystoi;~A powiem
1660       2,  VIII  |                da szczęście przynamniej rętszemu.~
1661       2,  X     |             męża nie ozdobi,~Mąż prózno robi.~ ~Kto z gospodarstwa, a
1662       2,  XIV   |                Jako wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy.~ ~A wam więc
1663       1,  I     |        miłosniku pani.~ ~Wielki posag - rodziców postępki uczciwe,~A k’temu
1664       2,  XI    |         osiędzie.~ ~Bądź się kto zacnym rodził i bogatym,~Bądź niewolnikiem,
1665       1,  X     |              Życzcie ojczyźnie, aby wam rodziła~Podobnych siła!~ ~A ten,
1666       2,  XXV   |            wstawa.~ ~Z Twej łaski nocna rosa na mdłe zioła padnie,~A
1667       2,  X     |              ojcowi podobne~Rodzi, skąd rostą pociechy osobne;~Ani już
1668       2,  I     |                ku słońcu pełne ciężkiej rosy~Rozwiła włosy.~ ~A trupy
1669       1,  IV    |                nawiętszemu~Nieszczęściu równa; tobie dzięka bądź, Miłości,~
1670       2,  XVI   |               najdzie wszędzie;~A kiedy równe towarzystwo siędzie,~Prędka
1671       1,  IX    |                 sercem i pełen otuchy~W równej fuście popłynę przez morskie
1672       2,  V     |            odbieżałe stado więc drapają~Rozbójce wilcy, gdy po woli mają,~
1673       1,  XXIV  |               zgromadził,~To drugi wnet rozciska;~Niech świata głód nie ściska.~ ~
1674       1,  XVII  |            towarzysza zbędzie,~Nigdy na rózdze zielonej nie siędzie,~A
1675       2,  XX    |                pragniewa do śmierci być rozdzielona.~
1676       1,  XV    |         przestać twoje serce godzi;~Ale rozeznać umiej przyjaciela,~A trudno
1677       1,  VII   |               tej mierze: przyjdzie się rozjechać,~A przez ten czas wesela
1678       1,  IX    |                 Chcemy sobie być radzi?~Rozkaż, panie, czeladzi,~Niechaj
1679       2,  XXV   |                 rozlicznemi.~ ~Za Twoim rozkazaniem w brzegach morze stoi,~A
1680       2,  IV    |            Którzy daleko świetnym nawom rozkazują.~ ~Wielkich pieniędzy wielka
1681       1,  XVI   |            Który wszystkiemu światu sam rozkazuje,~Na ziemi i na niebie wiecznie
1682       1,  XII   |                oberwał jagody~I używa z rozkoszą, czego dostał snadnie,~A
1683       1,  XVIII |                 Bo ja w tym piwie twoim rozkoszy nie czuję;~Zdrowie rad mam,
1684       2,  XXV   |             przykryłeś jej nagość zioły rozlicznemi.~ ~Za Twoim rozkazaniem
1685       1,  X     |                 światłości,~Wódz gwiazd roźlicznych i sprawca żyzności?~Słyszę
1686       2,  II    |             pięknie lasy.~ ~Łąki kwitną rozmaicie,~Zająca już nie znać w życie;~
1687       2,  XXV   |            chodzi.~Wino Jesień i jabłka rozmaite dawa,~Potym do gotowego
1688       2,  I     |             głowy~Wspominać Boga żywego rozmowy;~Każ ty nam zasieść przy
1689       2,  XXIV  |              będą wiedzieć Tatarowie,~I róznego mieszkańcy świata Anglikowie;~
1690       1,  VI    |              gładkości,~A po pustyniach rozniosą me kości!"~ ~Nikczemna dziewko,
1691       2,  XII   |            uwłóczy, w czym jest od nich rózno.~ ~Ale człowiek, który swe
1692       1,  XXIIII|             niebaczny umysł zawżdy memu rózny.~ ~Bóg was żegnaj, niewdzięczne
1693       1,  XII   |             patrząc, jeno się serce nie rozpadnie.~ ~Bodajże nie przechował,
1694       1,  III   |             dzień, jako trzeba,~Gwiazdy rozpędzi co do jednej z nieba!~
1695       2,  XVIII |             strony~Bijąc Amfijon kamień rozproszony~Zwabił na kupę, a z chętnej
1696       1,  IX    |            fuście popłynę przez morskie rozruchy.~ ~
1697       2,  XVIII |           Iksyjon, Tityjus, zmiękczony,~Rozśmiał się nie chcąc. I dzban osuszony~
1698       2,  XIX   |                 Niechaj czyni porządek, rozterkom zabiega,~Praw ojczystych
1699       1,  XVIII |                 krzywo.~ ~I tak we łbie rozumu po trzeźwiu niewiele,~A
1700       1,  XVIII |           ostatek śmierci!~Do tylam was rozwadzał, aż mi się dostało;~Bijcie
1701       2,  I     |              słońcu pełne ciężkiej rosy~Rozwiła włosy.~ ~A trupy wkoło straszliwe
1702       2,  XX    |              trwogi!~ ~Ale złącz, jakoś rozwiódł, bo acz oboje~Twój urząd
1703       2,  XIII  |                dogodzić~Ani się im dasz rozwodzić.~ ~Zdjąłeś maszkarę butnemu~
1704       1,  I     |               mrówki kopają;~Byś pałace rozwodził nie tylko na ziemi,~Lecz
1705       1,  II    |                go pieśń, żadny głos nie ruszy,~Wszystko idzie na wiatr
1706       2,  I     |                 cale~Na żadnej skale.~ ~Ryby po górach wysokich pływały,~
1707       1,  XVIII |                na łoże;~Już ty bądź tym rycerzem, co piwo usieczesz,~Tego
1708       1,  XVIII |                 ostrzą na niewinne piwo~Rydzem, śledziem, ogórkiem; nie
1709       1,  XXV   |                  Alem cię rychlej nowym rymem udarował~I twoje niskie
1710       2,  VI    |                Królewno lutnie złotej i rymów pociesznych,~Ochłodo myśli
1711       2,  X     |                 podpora domowi;~Na niej rząd wszystek; swego męża ona~
1712       2,  X     |            dostać w boju,~Może wymową i rządem w pokoju;~Lecz jesli żona
1713       1,  I     |               wozi na kolesie;~Lepszego rządu Getae grubi używają,~Gdzie
1714       2,  IV    |                mojego niepochybna wiara~Rządźcy płodnej Afryki, szeroko
1715       1,  I     |                 z wielkim posagiem męża rządzi, ani~Nadzieje kładzie w
1716       1,  XXIV  |             ściska.~ ~Po śmierci trudno rządzić;~Tyś mógł, ojcze, nie błądzić,~
1717       1,  X     |               niebie, a jego cne plemię~Rządziło ziemię.~ ~Zemowit stoi wedle
1718       2,  XIV   |              XIV~ ~Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie,~A ludzką sprawiedliwość
1719       2,  I     |                nowe źrzódła pobudzając,~Rzek przymnażała, tak iż morskie
1720       1,  II    |              wysszej łokcia leżał,~A po rzekach wóz nacięższy zbieżał.~ ~
1721       2,  XVIII |               słońca.~ ~Która: "Wstań - rzekła - wstań, mężu, by wieczny~
1722       1,  XVII  |             Dlaczego płacze ta pani tak rzewnie.~ ~"Już to dziesiąte lato
1723       1,  VI    |              serce ujął, a w oczu płacz rzewny.~ ~A gdy do sławnej Krety
1724       1,  I     |              potomkowi;~I przybywa-ć mu rzkmo, ale nie wiem czemu,~Zawżdy
1725       1,  XVI   |          Wszystka się do roboty czeladź rzuciła~I sam pan, bo mu się już
1726       1,  X     |       klasztornych na królestwo wzięty.~Są dwa Lesczkowie; jest król
1727       1,  XXIV  |              błędy;~Bo nas równo śmierć sadza,~Ani pomoże władza.~ ~A
1728       1,  XVII  |              wierne serce zawsze gorzej sądzi.~ ~Troszczą mię, smutną,
1729       2,  XVII  |            polegać, a swe szczęśliwości~Sadzić na jego płochej odmienności.~ ~
1730       1,  XXV   |                a potłucz zawiasy~I mnie samę wrzuć w ogień; bo prze te
1731       1,  V     |                mu się tak zdało,~Że nań samego świat był jeden mało.~ ~
1732       1,  XII   |                złe szczęście potkało.~ ~Samem swą własną ręką tę winnicę
1733       2,  II    |              Dosięgę już głową nieba.~ ~Samy cię ściany wołają~I z dobrą
1734       1,  XIX   |               nosi,~Że musi skakać jako sarna w lesie;~A nie sromota,
1735       1,  XI    |                 Neto nietykana,~By więc sarneczka, kiedy obłąkana~Macierze
1736       1,  I     |                krzywo przysiągł, wydarł sąsiadowi,~Gotując niegodnemu spadek
1737       2,  VIII  |                Tenże nam mimo znajomsze sąsiady,~W śmiech obróciwszy nasze
1738       1,  XVIII |                cześć, łaskawy mój panie sąsiedzie,~Boże nie daj u ciebie bywać
1739       2,  XXIV  |               się puszczają,~A z ramion sążeniste skrzydła wyrastają.~ ~Terazże,
1740       1,  XVII  |             żałości,~Przed którą prawie schną dziś moje kości.~ ~Jako
1741       2,  XVIII |             padł, skądeś ty bezpieczny;~Schroń się przed ojcem i przed
1742       2,  V     |              Psom bisurmańskim brzydkie ścielą łoże.~ ~Zbójce (niestety),
1743       1,  XVI   |                    Delfinowie swe morza ścieśnione czują,~Bowiem już i na wodzie
1744       1,  XIV   |             północy wstają,~Jeziora się ścinają,~Żorawie, czując zimę, precz
1745       1,  XXIV  |         rozciska;~Niech świata głód nie ściska.~ ~Po śmierci trudno rządzić;~
1746       2,  IV    |                przyjmuje z dzięką,~Komu ścisłą, co dosyć. Bóg udzielił
1747       2,  II    |               życie;~Przy nadziei oracz ścisły,~Że będzie miał z czym do
1748       1,  XXI   |           chutnie,~A niezwyczajne opoki~Ścisnęły się w mur szeroki.~ ~Orfeowych
1749       2,  VIII  |                 szafuje;~Onej rakosze i sejmy słuchają;~A ludzkie rady
1750       1,  I     |                 natwardszego umie pożyć sęku:~Ani ty wyswobodzisz serca
1751       1,  XVIII |            szperki niedopiekłe i twardy ser głodzą,~Co sobie gardła
1752       1,  XVI   |            będzie.~ ~A jesli ani marmór serdecznej rany,~Ani ulżą jedwabiem
1753       2,  IV    |               dają~Ani w mym lochu wina seremskie stawają,~Ani bogate stada
1754       2,  XX    |             mieszkam, że przy twym boku~Siadam; koń mój, sługa mój na twym
1755       1,  XXV   |                zapamiętałym uchu paniej siadło,~By kamień, by żelazo w
1756       1,  XX    |               na kołku,~A ty wedla pana siądź, pachołku!~ ~Tam dobra myśl
1757       1,  I     |                  Ani z okrutnej śmierci sideł wyrwiesz nogi.~ ~Lepiej
1758       2,  XV    |              hufy wodzi,~Czasem też pod sieć ugodzi.~ ~Nie zawżdy grad
1759       2,  V     |                kotarzami tylko w polach siedzą,~A nas nierządne, ach, nierządne,
1760       2,  III   |                  Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko;~Miej na poślednie
1761       2,  XVII  |              wały~Wysokich będą obłoków sięgały.~ ~Cnota mój kompas, który
1762       1,  VII   |                ludzie orzą i w nadzieję sieją.~A ty tak srogą nie bądź
1763       2,  XIV   |             czyli się grofem poczyta;~W siermiędze li go widzi, w złotych li
1764       2,  XIX   |        przestrzega.~ ~A ty, coć Bóg dał siłę i serce po temu,~Uderz się
1765       2,  XIII  |            chwalniejsza w tobie,~Jesteś silen i sam sobie.~ ~Nie puściłeś
1766       1,  XXIV  |                prazen,~A im się barziej sili,~Tym jeszcze więcej myli.~ ~
1767       2,  I     |              pienista Wilna~Już brzegom silna.~ ~Strach patrzać na to
1768       1,  XVI   |             Troska w okręcie, troska za siodłem będzie.~ ~A jesli ani marmór
1769       2,  XVIII |                 ojcem i przed bezecnymi~Siostrami złymi,~ ~Które jak lwice
1770       1,  I     |                 dziatek pierwszej żony,~Sirót nędznych, przestrzega wczasu
1771       2,  II    |               proste pieśni,~A faunowie skaczą leśni.~ ~Kwap' się, póki
1772       2,  XVIII |            wieczny~Sen na cię nie padł, skądeś ty bezpieczny;~Schroń się
1773       1,  XIX   |                 tę miłość nosi,~Że musi skakać jako sarna w lesie;~A nie
1774       1,  I     |                     Albo my do spólnego skarbu, gdzie życzliwa~Ludzka pochwała
1775       1,  I     |                jej żałujemy.~Co po tych skargach próznych, jesli na występy~
1776       2,  XVIII |             nocnej pogodą;~Idź zdrów, a skargę na mogiłę smętną~Włóż więc
1777       1,  VI    |              tesknice włosy targać jęła~Skarżąc się z płaczem: "Ojcze mój
1778       2,  V     |               niesiesz prze swej ziemie skazę.~ ~Wsiadamy? Czy nas półmiski
1779       2,  XVIII |               krzywoprzysiężnemu~Zacnie skłamała: panna czci bez końca~Pod
1780       1,  X     |                Przedsię ku miastu swemu skłania oko;~Wandę wydawa ubiór,
1781       1,  V     |               nie wiem w czyim domie.~ ~Sklep ten niedobyty~Puści prędko
1782       1,  VI    |                Daj się w moc wiatrom, a skocz z góry śmiele,~Niżbyś wolała
1783       2,  XII   |                 przed nią kiedy wysszej skoczy;~A iż baczy po sobie, że
1784       1,  XXV   |           Wrzeciądzów ukręcono, młotków skołatano;~Teraz już głowicami łotrostwo
1785       1,  XVII  |              Bodajbych pierwej ostatnie skonała,~Niżli nowiny takiej doczekała!~ ~
1786       2,  XXIV  |                odnogami swymi.~ ~Już mi skóra chropawa padnie na goleni,~
1787       1,  XVII  |               na świecie troski mej nie skróci.~ ~Już wszyscy inszy nazad
1788       1,  XXV   |                 nie puścisz; gdyż mojej~Skrytej prośby nie umiesz odnieść
1789       2,  XXV   |                zawżdy niech będziem pod skrzydłami Twemi!~ ~ ~
1790       1,  XXIV  |              uprzątnąwszy głowę,~Mkną w skrzynię Fokarowę.~ ~A nam wina przynoście,~
1791       1,  XVIII |              pełnię nikomu.~ ~Prózno mi skwarnę dawasz. Ja nie będę gonił,~
1792       1,  XV    |              gładkość miłuje,~Bo ten na słabym gruncie się buduje:~Słońce
1793       2,  XXIV  |          dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,~I głosem żałobliwym żołtarzów
1794       1,  XVI   |                zacności domu,~Ten dobrą sławą nie da naprzód nikomu,~ ~
1795       2,  XIX   |                niebie;~Służmy poczciwej sławie, a jako kto może,~Niech
1796       1,  VI    |                płacz rzewny.~ ~A gdy do sławnej Krety przypłynęła,~Z wielkiej
1797       2,  XIII  |               strony~Nie zmilczą między sławnymi~Bohatery walecznymi.~
1798       1,  XVIII |                na niewinne piwo~Rydzem, śledziem, ogórkiem; nie wiem, co
1799       2,  XXV   |            zbudował~I złotymi gwiazdami ślicznieś uhaftował;~Tyś fundament
1800       2,  X     |             wywabić troskę umie z głowy~Słodkimi słowy.~ ~Ona dziateczki
1801       2,  I     |                 brzegi swoje;~Ziemia ku słońcu pełne ciężkiej rosy~Rozwiła
1802       1,  VI    |                 szalony~Wicher, na wody słone uniesiony.~ ~Niech żony
1803       1,  XV    |              osypała~I lichem zdradnych słów uczarowała.~ ~Niech ci się,
1804       1,  X     |              Kto by cię nie znał, Lechu Słowianinie,~Któryś napierwej zasiadł
1805       2,  XXII  |              dalej trwać miało,~Powiedz słowieński rym, o wielostrona~Lutni
1806       1,  XXV   |                    Gdzież to namniejsze słówko przez skałę przepadło,~A
1807       1,  XXI   |         zmieszany,~Ockni się, a przemów słowo,~Nieużyta białagłowo!~ ~
1808       2,  X     |            troskę umie z głowy~Słodkimi słowy.~ ~Ona dziateczki ojcowi
1809       1,  XIV   |                 co ma być, żaden ci nie ślubi.~ ~Jeleniom nowe rogi wyrastają;~
1810       1,  XVII  |                Miłość i wiarę, którą mi ślubował.~ ~Usilne wiatry, co morzem
1811       1,  XX    |                 Ale to mój zysk, że mię słuchacie,~A żadnej mi pełnej nie
1812       2,  XX    |                strony,~Których człowiek słuchając, już ani żony,~Ani dziatek
1813       1,  XXI   |                 Dolecieć na twoje łoże?~Słuchajcie wy, nocne cienie,~I nieumowne
1814       1,  XXI   |              szeroki.~ ~Orfeowych strón słuchały~Srogie jędze i płakały,~
1815       1,  XXI   |                 Ale dzierżą obyczaje.~ ~Słuchasz? Czy mój głos nie może~Dolecieć
1816       2,  XX    |              twym boku~Siadam; koń mój, sługa mój na twym obroku.~ ~Rychlej,
1817       1,  XVI   |          naprzód padnie,~Tak pana, jako sługę poima snadnie.~ ~Komu zawżdy
1818       2,  VIII  |            stronę!~A my gdzie w polu na słupie koronę~Zawieśmy złotą; jesli
1819       2,  XX    |          biskupie drogi,~Niczyjej, lubo słusznej, lub płonej trwogi!~ ~Ale
1820       2,  IV    |                 jeszcze więcej pragnie; słusznie moje oko~I nigdy przedtym,
1821       2,  XII   |               otwarta do nieba,~Tym, co służą ojczyźnie. Wątpić nie potrzeba,~
1822       2,  XVI   |                  nic po tym~Śrzebrze na służbie i obiciu złotym;~Nam k'woli,
1823       2,  XII   |             który swe pospolitej rzeczy~Służby oddał, tej krzywdy nie ma
1824       2,  XIX   |            ziemi, myśli ważne w niebie;~Służmy poczciwej sławie, a jako
1825       2,  XI    |             póki beczka leje,~Póki wiek służy, a śmierć nie przyspieje!~ ~
1826       2,  XX    |              kto by mi w tym jej sercem służył.~ ~Ciężar także domowy,
1827       1,  XXII  |                czas był, póki szczęście służyło,~Czegoś żądał, o wszystko
1828       1,  III   |              nie minie,~Choć kto mądrym słynie;~Pijali przedtym i filozofowie,~
1829       1,  XVII  |               Alem wżdy o nim, nieboga, słyszała;~Teraz nie wiedzieć, gdzie
1830       1,  VI    |             odkładając;~Boże mój, jesli słyszysz prośbę moję,~Niechaj dziś
1831       1,  XVI   |              miecz goły,~Nie uczynią mu smaku przyprawne stoły,~Nie pomoże
1832       2,  XVIII |               zdrów, a skargę na mogiłę smętną~Włóż więc pamiętną!"~
1833       2,  XIX   |              chce, męstwa potrzebuje.~ ~Śmiałemu wszędy równo, a o wolność
1834       1,  X     |             król wzrostem mały,~Ale mąż śmiały.~ ~Widzę Jagiełła i dwu
1835       1,  I     |                Niech objeździć swą wolą śmie nieokróconą,~A jego sprawy
1836       2,  VIII  |               mimo znajomsze sąsiady,~W śmiech obróciwszy nasze płone rady,~
1837       1,  XXII  |                 z wierzchu się przedsię śmieją.~ ~Mnie, smutnego, ten dowcip
1838       1,  IX    |                Prózno ma mieć na pieczy~Śmiertelny wieczne rzeczy;~Dosyć na
1839       2,  XVII  |                 zbytków bije. Niech się smocy~I wszytko bydło Proteowe
1840       1,  XVIII |              dwór, wole!"~ ~Bodajże wam smród w gębę, mili pijanice,~A
1841       2,  XVIII |               Sto srogich wężów, a para smrodliwa~I sprosna piana ciecze miedzy
1842       1,  XXI   |                 umowy,~Więc przyszedł o smutek nowy,~Bo źle się obejźrzał,
1843       1,  XVII  |               lato niebo toczy,~Jako me smutne zawsze płaczą oczy;~A dokąd
1844       1,  XXII  |                 mniej boli;~Jeno ludzie snadniej zakryć umieją,~Acz nie z
1845       2,  IX    |                krasę drzewa utraciły,~A śniegi pola wysoko przykryły.~ ~
1846       2,  XXIII |                zejdzie snadnie,~Nam gdy śniegiem włos przypadnie,~Już wiosna,
1847       1,  XVI   |                 stoły,~Nie pomoże mu do snu słodkie śpiewanie;~Sen u
1848       1,  XXV   |              płacze mi nad głową~Ani mi spać dopuści swą żałosną mową.~ ~"
1849       2,  XIII  |                  Kto ma naprzód z konia spadać.~ ~Bóg pomóż, królu jedyny~
1850       2,  I     |             Pańskiemu gniewu, po trosze spadało~Wielkiego morza; aż za czasem
1851       1,  I     |           sąsiadowi,~Gotując niegodnemu spadek potomkowi;~I przybywa-ć
1852       2,  X     |                pociechy osobne;~Ani już spadków upatrują krewni,~Dziedzica
1853       1,  VI    |                 I zupełnemu ciału krasa spadnie,~Niechaj mię wilcy pożrą
1854       1,  XXI   |                 się pomieszali,~Jam nie spał, a ci już wstali.~ ~Dobrą
1855       2,  III   |                nieprzyjaciel srogi,~Nie spali ogień, nie zabierze woda;~
1856       2,  IV    |                 Pod strażą nieuspionych spartańskich złajników,~Mogła wiecznie
1857       1,  XVII  |            Bodaj był w ten czas, gdy do Sparty płynął,~Ten cudzołożnik
1858       1,  I     |                  jesli na występy~Przez spary - jako mówią - patrza urząd
1859       1,  VI    |                  Żeby mu ze łba musiały spaść rogi,~Chociaż był u mnie
1860       1,  III   |           filozofowie,~A przedsię mieli spełna rozum w głowie.~ ~Ty zmiękczysz
1861       1,  XXI   |                   Do Amfijonowej lutnie~Spieszyły się lasy chutnie,~A niezwyczajne
1862       2,  XXII  |               czarnym włosem i czarnyma~Śpiewał oczyma.~ ~O czci Febowa
1863       2,  XXII  |             Proszę, jesli się z tobą co śpiewało,~Co by i ten rok, i dalej
1864       2,  II    |          biegają!~ ~Hanno, tobie k'woli spiewam,~Skąd jesli twą łaskę miewam,~
1865       1,  XVI   |                pomoże mu do snu słodkie śpiewanie;~Sen u prostaków przyjmie
1866       2,  XXIV  |             głosem żałobliwym żołtarzów spiewanych!~
1867       1,  XXI   |                          PIEŚŃ XXI~ ~Ty spisz, a ja sam na dworze~Jeszcze
1868       1,  III   |                miłość niesiesz albo sen spokojny,~ ~Jakokolwiek zwano~Wino,
1869       2,  XX    |                    Ciężar także domowy, społeczny nama,~Teraz w mej niebytności
1870       2,  VIII  |                 Łatwie On ludzkie serca spraktykuje.~ ~Tenże nam mimo znajomsze
1871       2,  XIV   |                 Któremu kiedyżkolwiek z spraw swych uczynić~Poczet macie;
1872       1,  X     |             wysszej, Miecławie,~Którego sprawą chrześcijański zakon~Podań
1873       1,  X     |               Wódz gwiazd roźlicznych i sprawca żyzności?~Słyszę głos wdzięczny:
1874       1,  XV    |                za staraniem ani prze mą sprawę,~Miła, po tobie znam taką
1875       1,  XVI   |               przyjaciół więcej. Śmierć sprawiedliwa~Jednakiego na wszystki prawa
1876       1,  X     |                 nie chce; a jako miłuje~Sprawiedliwego, Piast i dziś to czuje,~
1877       2,  XIV   |               rzeczą władacie,~A ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie,~Wy, mówię,
1878       1,  XIII  |             wszystko wedle myśli swojej sprawił~Pan świętobliwy, któremu
1879       2,  XVIII |               wężów, a para smrodliwa~I sprosna piana ciecze miedzy zęby~
1880       2,  V     |               Podolska leży, a pohaniec sprosny,~Nad Niestrem siedząc, dzieli
1881       1,  XXV   |               razów nie podjęła~Od tych sprosnych pijanie; nie mówię o słowa,~
1882       1,  XXII  |               widzisz, że nam niebo nie sprzyja:~W czym się kochasz, to
1883       2,  XXII  |               Wdzięczna ochłodo, i mnie sprzyjaźliwą~Bądź, gdy cię wzywam!~
1884       1,  XVI   |               pan, bo mu się już ziemia sprzykrzyła.~ ~Ale bojaźń i groza pana
1885       2,  XII   |                 drugi boleje, niech się spuka jady!~ ~Cnota (tak jest
1886       2,  I     |                Mnóżcie się, niech świat spustoszały wszędzie~Znowu osiędzie.~ ~
1887       2,  V     |    nienagrodzona~Szkoda, Polaku! Ziemia spustoszona~Podolska leży, a pohaniec
1888       1,  IX    |                chce li też być wieczne,~Spuszczę, com wziął, a w cnotę własną
1889       1,  XIII  |                 przy tobie!~ ~Więcej ci śrebra i złota dziś mamy,~Więcej
1890       2,  V     |             czekają?~To pan, i jadać na śrebrze godniejszy,~Komu żelazny
1891       2,  IV    |               przeźroczystej wody, lasu średnia miara,~I zasiewku mojego
1892       1,  VI    |              dziewka, i być w ręce dana~Srogiej pogance, winna bywszy pana.~
1893       2,  XVIII |           niechaj ojciec trzyma w pęcie srogim,~Żem lutość miała nad mężem
1894       2,  XVIII |       Dziewki-niebogi.~ ~Niech Bogumiła srogość jadowitą~Złych panien słyszy
1895       2,  XX    |                  ale w niewoli~Pod pany sromotnymi wiecznie trwać woli.~ ~To
1896       1,  XXV   |                mową.~ ~"Furto (powiada) sroższa niżli pani twoja,~Mnie to
1897       2,  XVI   |          zbytnich potrawach; nic po tym~Śrzebrze na służbie i obiciu złotym;~
1898       2,  XXII  |                 w boju zębaty,~Przedsię śrzód mieczów lub też nawę w biegu~
1899       2,  IV    |                gmach otworzony.~ ~Złoto śrzodkiem janczarów zbrojnych pójdzie
1900       2,  XXIII |               Zebrawszy włosy na czoło,~Stąd jej łapaj, bo w tył goło;~ ~
1901       2,  XIV   |           poruczono~I zwierzchności nad stadem bożym zwierzono:~ ~Miejcie
1902       1,  XXV   |            płacz frasuje, aż mię ledwie staje.~
1903       2,  XVIII |                 chcąc. I dzban osuszony~Stał chwilę, za czym cieszył
1904       2,  XIX   |                 sławę mieć na pieczy,~A starać się, ponieważ musi zniszczeć
1905       2,  III   |             Szczęścia w mocy,~A tak się staraj o takiej pomocy,~Aby wżdy
1906       1,  XII   |                 dbał mało,~A mnie za me staranie złe szczęście potkało.~ ~
1907       1,  XV    |                         PIEŚŃ XV~Nie za staraniem ani prze mą sprawę,~Miła,
1908       1,  XXV   |                 za mej pamięci powrozów stargano,~Wrzeciądzów ukręcono, młotków
1909       1,  XIII  |               padał nam pod nogi,~Kiedy Starodub, z gruntu wysadzony,~Pod
1910       1,  XVIII |             takie lice.~Krzywej nogi na starość, nieobrotnej szyje,~Krom
1911       2,  II    |               plac jedzie~Z herby domów starożytnych,~Zacne plemię dziadów bitnych.~ ~
1912       1,  XXIIII|          zwyciężyć niewdzięczność swoją statecznością;~Ale moja uprzejmość i statek
1913       2,  XI    |                              PIEŚŃ XI~ ~Stateczny umysł pamiętaj zachować,~
1914       1,  II    |                 a po czystej wodzie~Idą statki i ciosane łodzie.~ ~Teraz
1915       1,  I     |                patrza urząd tępy?~Po co statut i prawa chwalebne stawiamy,~
1916       2,  IV    |                mym lochu wina seremskie stawają,~Ani bogate stada owiec
1917       1,  I     |                statut i prawa chwalebne stawiamy,~Jesli się obyczajów dobrych
1918       2,  XIII  |                 Za powodem szczęśliwego~Stefana, króla polskiego.~ ~Nie
1919       2,  XVIII |                 mu wściekły łeb nakrywa~Sto srogich wężów, a para smrodliwa~
1920       1,  VI    |              dziś nago w pośrzodku lwów stoję!~ ~Pierwej niż pleśnią piękna
1921       1,  XVIII |                od melodyjej aż posną na stole,~Ali drudzy wołają: ,,Na
1922       1,  XIX   |                niż w wieńcu~Siedzieć za stołem - babie przy młodzieńcu.~
1923       1,  XVIII |         Wyciskałeś talerze, wyciskasz i stołki.~ ~Patrzaj, diable, że się
1924       2,  XXII  |               oczyma.~ ~O czci Febowa i stołów złoconych~Kraso niebieskich!
1925       1,  XVIII |                 cię do krwie zjadła.~Od stołu żenie każesz, fukasz na
1926       2,  XVII  |                gęby,~A przedsię i w tym straci czasem zęby.~ ~Morze nie
1927       1,  XV    |            wiatry przeciwko mnie wieją,~Straciłem wszystko za raz i z nadzieją;~
1928       2,  IX    |                 widzi.~ ~Ty nie miej za stracone,~Co może być wrócone:~Siła
1929       2,  XIII  |             pokładał,~Ale i tych prędko stradał;~Nie przyszło mu do odsieczy;~
1930       2,  VI    |                  gdy przyjaciela miłego stradamy?~ ~Łacno cieszyć chorego,
1931       1,  XXV   |               już nie szaleję ja, furta strapiona;~Jednak mię ten bezmierny
1932       2,  XXII  |              Kraso niebieskich! O myśli strapionych~Wdzięczna ochłodo, i mnie
1933       2,  I     |          Rozwiła włosy.~ ~A trupy wkoło straszliwe leżały,~Ludzie i bydło,
1934       2,  XI    |         przyjacioły,~Przy dobrym trunku strawisz dzień wesoły.~ ~Tu przy
1935       1,  XIII  |               pszczoły wkoło swego pana~Straż dzierżem niecąc ognie aż
1936       2,  IV    |             Danae nieprzełomionymi,~Pod strażą nieuspionych spartańskich
1937       1,  XIX   |              przyganiała.~ ~Takżeć i te stroje~Jakoby nie twoje;~Tyś się
1938       1,  XXI   |                mur szeroki.~ ~Orfeowych strón słuchały~Srogie jędze i
1939       2,  VIII  |             Precz krasomowce! Wywody na stronę!~A my gdzie w polu na słupie
1940       1,  XI    |                              PIEŚŃ XI~ ~Stronisz przede mną, Neto nietykana,~
1941       1,  XXI   |                    A ja długo mam bić w stróny?~Już u mnichów słyszę dzwóny.~
1942       2,  XVIII |                zagrodzić;~Tobie ustąpił stróż nieokrócony~Piekielnej brony,~ ~
1943       2,  IV    |            Akryzego Wenus nie szydziła,~Stróża zamknionej panny! Bo ta
1944       2,  XXIV  |                 poznają,~Którzy głęboki strumień Tybrowy pijają.~ ~Niech
1945       2,  XVIII |                 wodzić~I bieg pochopnym strumieniom zagrodzić;~Tobie ustąpił
1946       2,  XI    |               przy ciekącym, przezornym strumieniu~Każ stół gotować w jaworowym
1947       1,  IV    |                     PIEŚŃ IV~ ~Złota to strzała i krom wszego jadu była,~
1948       2,  XX    |            niebytności musi nieść sama,~Strzegąc w domu porządku, warując
1949       2,  XV    |            PIEŚŃ XV~ ~Nie zawżdy Apollo strzela,~Ale łuk z lutnią podziela;~
1950       2,  IV    |               stada owiec niezliczonych~Strzygą odrosła trawę po górach
1951       1,  VI    |           przyciska,~Czemu nie umrzesz? Strzyma cię ta niska~Jedlina i pas
1952       1,  XXI   |                lepiej chował.~ ~Ale nie strzymał umowy,~Więc przyszedł o
1953       1,  VIII  |                Bo w tobie więcej niż we stu inszych najduję.~ ~Nie tylkoś
1954       2,  VII   |            wołają.~ ~Dzieci z flaszą do studniej; a stół w cień lipowy,~Gdzie
1955       1,  XIII  |                 mogła pokorze~Wytrzymać stusu, a w głębokie morze~Krwawy
1956       2,  XXIV  |               nie umrę ani mię czarnymi~Styks niewesoła zamknie odnogami
1957       1,  II    |                 prawego,~Kiedy człowiek sumnienia całego~Ani czuje w sercu
1958       1,  XII   |          Polewałem, żeby jej słońce nie suszyło,~Nakrywałem, żeby jej zimno
1959       1,  I     |                morza kamieńmi zabudował swemi:~ ~Jeśli dyjamentowe goździe
1960       1,  XXI   |               Niechaj wisi do świtania,~Świadek mego niewyspania.~
1961       1,  XVII  |              nie wiem czemu,~Radam, gdy świadka nie mam płaczu swemu.~ ~
1962       2,  XX    |            Rychlej, niesposobnego będąc świadoma~Zdrowia mego, frasuje swe
1963       1,  XXIIII|        niewdzięczne i nieludzkie wrota,~Świadome mych częstych dróg i mego
1964       1,  I     |                 niegotowy,~Lepiej kufla świadomy albo kart pisanych,~Każesz
1965       1,  VII   |              nienagła ciemności nocne w światłość mieni;~Przed nią gwiazdy
1966       1,  X     |               li jest on krąg odmiennej światłości,~Wódz gwiazd roźlicznych
1967       1,  XVI   |                 pana,~Który wszystkiemu światu sam rozkazuje,~Na ziemi
1968       2,  XXIV  |              nie będzie ani uskarżanie:~Świec i dzwonów zaniechaj, i mar
1969       1,  IV    |             tobie;~Ale to zaś niosą twe święte obyczaje,~Że, by kto mógł
1970       2,  XII   |                I krom nabytych przypraw świetna w swej ozdobie.~ ~A jesli
1971       2,  IV    |          hetmani hołdują,~Którzy daleko świetnym nawom rozkazują.~ ~Wielkich
1972       1,  XIII  |                myśli swojej sprawił~Pan świętobliwy, któremu nie miała~Polska
1973       1,  XXI   |              złej ciszy~Niechaj wisi do świtania,~Świadek mego niewyspania.~
1974       2,  XIX   |               Praw ojczystych i pięknej swobody przestrzega.~ ~A ty, coć
1975       1,  II    |                  Bo się czuje prawie na swobodzie.~ ~Ale kogo gryzie mól zakryty,~
1976       1,  I     |                statecznie~I nieprawości swoich. Potrzeba koniecznie~Złej
1977       2,  XIV   |          Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi,~Żeście miejsce zasiedli
1978       2,  XXIV  |              niewesoła zamknie odnogami swymi.~ ~Już mi skóra chropawa
1979       1,  IV    |                 nie znała,~Byś dobrze i Sybillę laty przerównała!~
1980       2,  XXII  |                 Afrodytę, i z nią jejże syna,~I Lyka z czarnym włosem
1981       1,  XXIV  |                 umiera.~ ~Więc, by tacy synowie~Byli jako ojcowie,~Dawno
1982       2,  I     |                Ale natenczas i matkę, i syny~Pożarła woda, i wszystek
1983       2,  XXIV  |             nawiedzę Bosfora hucznego~I Syrty Cyrynejskie, Muzom poświęcony~
1984       1,  IX    |                 więcej, niźli trzeba.~ ~Szafuj gotowym bacznie!~Ostatek,
1985       2,  VIII  |           Fortuna w bitwach zwycięstwem szafuje;~Onej rakosze i sejmy słuchają;~
1986       1,  XX    |                         PIEŚŃ XX~ ~Miło szaleć, kiedy czas po temu,~A tak,
1987       1,  XXV   |                niewczasy~Dobrze już nie szaleję ja, furta strapiona;~Jednak
1988       1,  XIX   |              twoje zwierciadło:~Bo tobą szali, a ty się nie czujesz,~Dawno
1989       1,  VI    |                Ja wiem, co umie morze i szalony~Wicher, na wody słone uniesiony.~ ~
1990       1,  XXIV  |                  Przeto te troski płone~Szatanowi zlecone;~Niech, uprzątnąwszy
1991       2,  XIX   |                 z wymową dostaje,~Niech szczepi miedzy ludźmi dobre obyczaje;~
1992       1,  XVII  |         doczekała!~ ~Aleć ja dufam jego szczerej cnocie,~Że mię nie będzie
1993       2,  III   |               Ty pomni, że twój skarb u Szczęścia w mocy,~A tak się staraj
1994       1,  VII   |                  Takaś ty w oczu moich. Szczęśliwa to droga,~Po której chodzić
1995       1,  XIII  |               ognie aż do rana!~ ~Bodaj szczęśliwie tę drogę odprawił~I wszystko
1996       2,  XVII  |                 Człowiek polegać, a swe szczęśliwości~Sadzić na jego płochej odmienności.~ ~
1997       1,  XXV   |               raz nie miała.~ ~Teraz na szczęsnej ręce u drugiego leży,~A
1998       2,  XXV   |                Ty każdego żywisz z Twej szczodrobliwości.~ ~Bądź na wieki pochwalon,
1999       2,  XIV   |               występki miasta zgubiły~I szerokie do gruntu carstwa zniszczyły.~
2000       2,  XIII  |                 Bóg pomóż, królu jedyny~Szerokiej polskiej krainy!~Umiesz
2001       1,  XVI   |          szczęściem na świat się rodzą,~Szerzej jedni niż drudzy swe płoty