Ksiegi,  Piesn

2002       1,  X     |              Ani śnieg, ani zimne grady szkodzą;~Wieczna pogoda, dzień na
2003       1,  XII   |                ani źwierz, ani zły ptak szkodził;~Polewałem, żeby jej słońce
2004       1,  I     |                odmienić.~ ~Nie umie syn szlachecki na koń wsieść i w łowy~Na
2005       2,  V     |            hordy dalekiej zagnano;~Córy szlacheckie (żal się mocny Boże!)~Psom
2006       1,  X     |                boju~Wytchła w pokoju.~ ~Szlachetne dusze, które swej dzielności~
2007       1,  VIII  |                 złoto się dwoi,~Tak tej szlachetnej duszy w tym ciele przystoi.~ ~
2008       2,  XIII  |                był czas porokować,~Komu szłyk naprzód zdejmować;~Teraz
2009       1,  VIII  |              zelżyła;~A jako wdzięcznie szmarakiem złoto się dwoi,~Tak tej
2010       1,  XIX   |         przypatrujesz.~ ~Popatrz miedzy szoty~Prawdziwszej roboty:~Ujźrzysz
2011       2,  XV    |              góry leci~Albo burza niebo szpeci;~Chmury czarne wiatr wojuje,~
2012       1,  XVIII |                  Ci się na to godzą,~Co szperki niedopiekłe i twardy ser
2013       2,  IV    |               gdańskie pożytki~W jednym szpichlerzu zamknął, a sam, siedząc
2014       1,  VII   |                 Mnie podobno już prózno szukać inszej rady,~Jeno smutnego
2015       1,  XXV   |                 twego podwoja,~Obiatami szukając u świętych pokoja."~ ~To
2016       1,  XXI   |                 utrapiony,~I pod ziemią szukał żony.~ ~Jego pieśni żałościwe~
2017       2,  I     |           deszcze pobudziły;~Wody z gór szumią, a pienista Wilna~Już brzegom
2018       2,  IX    |                 nas Fortuna w żywe oczy szydzi,~To da, to weźmie, jako
2019       2,  IV    |               była z Akryzego Wenus nie szydziła,~Stróża zamknionej panny!
2020       1,  XVI   |              snadnie.~ ~Komu zawżdy nad szyją wisi miecz goły,~Nie uczynią
2021       1,  XXIV  |               głodem umiera.~ ~Więc, by tacy synowie~Byli jako ojcowie,~
2022       1,  III   | Nastateczniejszego;~Ty mądrych sprawy i tajemną radę~Na świat wydawasz przez
2023       1,  XXV   |                pod się klucze.~ ~To nie tajna, że cierpię nie za swoją
2024       1,  VII   |             nocy nieznacznie czekają.~ ~Takaś ty w oczu moich. Szczęśliwa
2025       1,  VI    |          gruncie wzdrygają się skały.~ ~Takci się biednej Europie dostało,~
2026       1,  XX    |            poetę trzeźwiego?~Nie uczyni taki nic dobrego.~ ~Przedsię
2027       2,  I     |              żywą duszę,~Że nigdy potym takich wód nie wzruszę,~Które by
2028       1,  XV    |           najdzie, kto ciało pogrzebie.~Takiem ja chcę być przyjacielem
2029       2,  XX    |                 Że na świecie rodzą się takowe zioła,~Których smak pamięć
2030       1,  IV    |              Miłości,~Iżeś mię uchowała takowej żałości.~ ~Ma to twarz twoja,
2031       2,  V     |        chętniejszy.~ ~Skujmy talerze na talery, skujmy,~A żołnierzowi pieniądze
2032       2,  XVI   |                lutniej.~ ~Lutnia - wódz tańców i pieśni uczonych,~Lutnia -
2033       1,  XX    |               Bo o głodzie nie chce się tańcować,~A podpiwszy, łacniej już
2034       2,  II    |               zimne skały~Po mym graniu tańcowały;~Niech mię wilcy nie słuchają,~
2035       1,  XIX   |               za cię wstydzę,~Gdy cię w tańcu widzę.~Ano wiem, czemuś
2036       2,  V     |     gwałtowniejszej chowajmy potrzebie.~Tarczej niż piersi pierwej nastawiają,~
2037       1,  VI    |                 wielkiej tesknice włosy targać jęła~Skarżąc się z płaczem: "
2038       1,  I     |         wyrwiesz nogi.~ ~Lepiej polnych Tatarów dawny zwyczaj niesie,~U
2039       2,  XXIV  |             mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,~I róznego mieszkańcy świata
2040       1,  V     |                 zhołdować~Albo waleczne Tatary wojować.~ ~Mocą wiele świata~
2041       2,  III   |            wieczny, cnota klenot drogi;~Tegoć nie wydrze nieprzyjaciel
2042       1,  X     |            pomknęła~I serce wzięła.~ ~W tejże jest liczbie on zakonnik
2043       1,  XVIII |            dyszkantów,~Sześć altów, ośm tenorów, dwanaście wagantów,~Potym
2044       2,  VIII  |            ludzkie serca spraktykuje.~ ~Tenże nam mimo znajomsze sąsiady,~
2045       1,  I     |               jako mówią - patrza urząd tępy?~Po co statut i prawa chwalebne
2046       1,  VII   |               kolwiek przyniosła chwila teraźniejsza.~ ~Już mi z myśli wypadły
2047       2,  XXIV  |         sążeniste skrzydła wyrastają.~ ~Terazże, nad Ikara prędszy przeważnego,~
2048       2,  XX    |           strony~Od małych dziatek i od teskliwej żony?~ ~Nie myśli-ć ona
2049       1,  VII   |                 słowa,~Po których sobie teskni biedna moja głowa.~ ~Lubeż
2050       1,  VI    |                 przypłynęła,~Z wielkiej tesknice włosy targać jęła~Skarżąc
2051       2,  VI    |              pociesznych,~Ochłodo myśli tesznych,~Ty sama powiedz, a kres
2052       2,  XVIII |                 gęby.~ ~Biedny Iksyjon, Tityjus, zmiękczony,~Rozśmiał się
2053       2,  XIX   |           człowiekiem, kto bydlęce żyje~Tkając, lejąc w się wszytko, póki
2054       1,  XXV   |                 głowicami łotrostwo mię tłucze,~A ubogi gospodarz kryje
2055       1,  XXV   |        niewdzięczna moich uczynności,~ ~Tobiem ja złego słowa nie rzekł
2056       1,  XVIII |            Męczysz mię, nie czestujesz; tociem podziękował.~Chcesz mię
2057       1,  XVII  |                 to dziesiąte lato niebo toczy,~Jako me smutne zawsze płaczą
2058       1,  IX    |                 łakomej wodzie tureckie towary~ ~Bogactwa nie przydały~
2059       2,  XVI   |                 wszędzie;~A kiedy równe towarzystwo siędzie,~Prędka dobra myśl,
2060       2,  X     |                 związek, Panie; ale zły towarzysz~Odejmie wszytko, że troski
2061       2,  XIV   |  niebezpieczeństwem~Grzeszę, bo sam się tracę swym wszeteczeństwem;~Przełożonych
2062       1,  XVIII |                w gębę, mili pijanice,~A trąd na twarz; bo żona lubi takie
2063       2,  XX    |                  zawżdy w miłości~Serca trapi, chocia też zstawa ufności;~
2064       2,  VII   |           wdzięczne strony~Cieszą umysł trapiony,~A troski nieuspione~Prędkim
2065       2,  IV    |           niezliczonych~Strzygą odrosła trawę po górach zielonych:~ ~Przedsię
2066       1,  X     |             wniesiony,~I ten, co dostał trefunkiem korony,~Doźrzawszy zdrady,
2067       2,  IV    |            twardej kamiennej wieży i za troistymi~Drzwiami siedząc Danae nieprzełomionymi,~
2068       2,  XVIII |              piana ciecze miedzy zęby~Z trojakiej gęby.~ ~Biedny Iksyjon,
2069       1,  XVII  |        przyjechali,~Którzy nieszczęsnej Troje dobywali;~Jam tylko sama
2070       2,  XII   |          naszladuje,~Tak za cnotą w też tropy zazdrość postępuje.~ ~Nie
2071       2,  X     |                przestrzega;~Ona wywabić troskę umie z głowy~Słodkimi słowy.~ ~
2072       2,  I     |             zstało~Pańskiemu gniewu, po trosze spadało~Wielkiego morza;
2073       1,  VII   |                             PIEŚŃ VII~ ~Trudna rada w tej mierze: przyjdzie
2074       2,  XVIII |              zalecona,~Zaspiewaj, co by trudnej Bogumiły~Uszy lubiły,~ ~
2075       1,  V     |             włości,~Kto ujął chciwości;~Trudniej to przyjdzie niż Turki zhołdować~
2076       1,  XXV   |               przyczyną tych wszystkich trudności.~Furto, mówię, niewdzięczna
2077       2,  XIV   |             swych uczynić~Poczet macie; trudnoż tam krzywemu wynić.~ ~Nie
2078       2,  XI    |                przyjacioły,~Przy dobrym trunku strawisz dzień wesoły.~ ~
2079       2,  I     |                 rosy~Rozwiła włosy.~ ~A trupy wkoło straszliwe leżały,~
2080       1,  X     |                dzień na wszystki strony~Trwa nieskończony.~ ~Godne pałace
2081       1,  XVII  |            Bałam się zawżdy, póki wojna trwała,~Alem wżdy o nim, nieboga,
2082       2,  V     |                 nie damy, bychmy w cale trwali?~ ~Dajmy; a naprzód dajmy!
2083       1,  VI    |                  zewsząd morze, zewsząd trwoga;~Brzegu nie widać, przewoźnik
2084       2,  XXIV  |                i pola zabiegłe za zimne Tryjony.~ ~O mnie Moskwa i będą
2085       2,  I     |                A prze to srogie obłoków trzaskanie~Kładą się lasy, a piorun,
2086       1,  XX    |           podacie;~Znał kto kiedy poetę trzeźwiego?~Nie uczyni taki nic dobrego.~ ~
2087       1,  XVIII |                 I tak we łbie rozumu po trzeźwiu niewiele,~A ostatek chcą
2088       1,  II    |           chruścianym;~A bądź ze mną, z trzeźwym i z pijanym!~ ~
2089       2,  X     |              krewni,~Dziedzica pewni.~ ~Trzykroć szczęśliwy, któremu ty zdarzysz~
2090       2,  XVIII |          zamykać.~ ~Mnie niechaj ojciec trzyma w pęcie srogim,~Żem lutość
2091       1,  VI    |                barzo boli,~Nie chcę cię trzymać przeciw twojej woli;~Z mej
2092       2,  XIV   |            ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie,~Wy, mówię, którym, ludzi
2093       1,  III   |               król, ani hetman srogi.~ ~Trzymaj się na mocy,~Bo cię całej
2094       2,  V     |              Wsiadamy? Czy nas półmiski trzymają?~Biedne półmiski, czego
2095       1,  XX    |                co.~ ~I z namędrszym nie trzymam w tej mierze,~Kto się długo
2096       1,  I     |               się obyczajów dobrych nie trzymamy?~ ~Nie odstraszą zbytecznym
2097       1,  XXV   |                 twoja,~Mnie to na złość trzymasz się tak mocno podwoja,~Czemu
2098       1,  XXIIII|        odżałować,~A niewdzięcznemu panu tudzież podziękować.~ ~Cierpiałem
2099       2,  V     |                łup żałosny!~ ~Niewierny Turczyn psy zapuścił swoje,~Którzy
2100       1,  IX    |                dary,~Aby łakomej wodzie tureckie towary~ ~Bogactwa nie przydały~
2101       1,  V     |               Trudniej to przyjdzie niż Turki zhołdować~Albo waleczne
2102       2,  V     |                knieje.~ ~Jedny za Dunaj Turkom zaprzedano,~Drugie do hordy
2103       2,  V     |             sobą wodzi.~ ~Jakiego serca Turkowi dodamy,~Jesli tak lekkim
2104       2,  VIII  |                co poszły działa i nasze turnieje?~Wiatrem nadziane puknęły
2105       1,  XII   |                dobrych lat doczekać nie tuszę;~Podobno jako niedźwiedź
2106       1,  XII   |         prawdzie mi nieprawie źle serce tuszyło.~ ~Aleciem barzo nagle wypadł
2107       2,  IV    |                pójdzie snadnie,~A przez twardą opokę gwałtowniej przepadnie~
2108       2,  IV    |             wykorzeniony. Przebił bramy twarde~Zacnych miast Macedończyk
2109       1,  XVIII |                Co szperki niedopiekłe i twardy ser głodzą,~Co sobie gardła
2110       2,  VIII  |               pisany,~Lecz w dyjamencie twardym wykowany.~ ~Nie z pół lub
2111       2,  XXV   |            niech będziem pod skrzydłami Twemi!~ ~ ~
2112       2,  XIII  |               Nie tylko zamki budowne~I twierdze bierzesz warowne,~Ale co
2113       1,  XVIII |             Wiem, żeby mię psi przedsię twoi pilnowali,~Bych się układł,
2114       2,  XXV   |                deszcz ożywia snadnie;~Z Twoich rąk wszelkie źwierzę patrza
2115       1,  IV    |            służyć: ale służyć temu,~Kto twych posług niewdzięczen, to
2116       2,  XXIV  |                 Którzy głęboki strumień Tybrowy pijają.~ ~Niech przy próznym
2117       1,  XIII  |               pobite głowy?~ ~Prze Bóg, tychżesmy ojców dzieci czyli~W tak
2118       2,  XVIII |              Mija z daleka.~ ~Ty umiesz tygry, umiesz lasy wodzić~I bieg
2119       2,  XVIII |               litościwsza, ani cię chcę tykać,~Ani zamykać.~ ~Mnie niechaj
2120       1,  X     |              widzę, a sam, jako trzeba,~Tykam się nieba?~ ~To li jest
2121       1,  XVIII |          zabitej na ostatek śmierci!~Do tylam was rozwadzał, aż mi się
2122       1,  VIII  |              stu inszych najduję.~ ~Nie tylkoś nad insze gładszą się urodziła,~
2123       2,  IV    |           przystępuje;~Nic nie mając, z tymi, co nic nie chcą, przestaje,~
2124       1,  I     |            ojczyzny ojcem być nazwany~I tymże na wysokich kolumnach pisany:~ ~
2125       2,  XIII  |               On hardy, nieunoszony,~On tyran północnej strony,~Któremu,
2126       2,  XIII  |                Zdjąłeś maszkarę butnemu~Tyranowi moskiewskiemu.~Okazałeś,
2127       2,  IV    |            Macedończyk i podkopał harde~Tyrany datkiem; datkom hetmani
2128       1,  XII   |                mię do gron tak pięknych ubieżał.~Ja sobie tak dobrych lat
2129       1,  X     |               skłania oko;~Wandę wydawa ubiór, bo z postawy~Zda się mąż
2130       1,  XXV   |                 łotrostwo mię tłucze,~A ubogi gospodarz kryje pod się
2131       1,  III   |                 Serca, które mdleją;~Ty ubogiemu przyprawujesz rogi,~Że mu
2132       2,  XVIII |              Żem lutość miała nad mężem ubogim;~Mnie niechaj zaśle w pogańskie
2133       2,  IV    |            zielonych:~ ~Przedsię nazbyt ubóstwa nie znać w domu moim,~A
2134       1,  I     |           wielki kołem objechali.~  ~  ~Ubóstwo, hańba wielka, każe człowiekowi~
2135       1,  XIX   |               Jakoby nie twoje;~Tyś się ubrała prawie wedle świata,~A to
2136       2,  VIII  |              Gdzie Gaszkonowie i wojska ubrane?~W co poszły działa i nasze
2137       1,  XXV   |                 niskie progi wdzięcznie ucałował,~Com się razów obrócił u
2138       1,  XX    |             pogodę,~Każdy swojej włóż w ucho leda co,~Nie macie tu oględać
2139       1,  VIII  |               bych inaczej~Doznać miał (uchowaj, Panie), umarłbym raczej.~ ~
2140       1,  IV    |                 bądź, Miłości,~Iżeś mię uchowała takowej żałości.~ ~Ma to
2141       1,  XXV   |            przepadło,~A na zapamiętałym uchu paniej siadło,~By kamień,
2142       1,  XIX   |              zęby~Nieprawie białe, jeno uchyl gęby.~ ~Więc i lat tak snadnie~
2143       1,  XVIII |                 jesli przed chłopem nie ucieczesz.~ ~Jesli też tak rozumiesz,
2144       2,  VII   |             znać w kurzawie;~Rzeki dnem uciekają,~A zagorzałe zioła dżdża
2145       2,  XIII  |            srogi!~Chcesz być groźnym, a uciekasz;~Jesliś płochy, hardzie
2146       2,  XVIII |                           PIEŚŃ XVIII~ ~Ucieszna lutni, w której słodkie
2147       1,  XV    |                 I lichem zdradnych słów uczarowała.~ ~Niech ci się, miła, wszystko
2148       1,  XVIII |                 podziękował.~Chcesz mię uczcić? Dajże mi dobrą wolą w domu,~
2149       2,  X     |               Zginąć wszytkiemu.~ ~Żona uczciwa ozdoba mężowi~I napewniejsza
2150       1,  I     |               posag - rodziców postępki uczciwe,~A k’temu obyczaje skromne
2151       1,  IX    |               cnotę własną się ogarnę~I uczciwej chudoby bez posagu pragnę.~ ~
2152       1,  XXV   |                 I już mię nocleg potkać uczciwszy nie może,~A ten zimny próg
2153       2,  XVI   |           Lutnia - wódz tańców i pieśni uczonych,~Lutnia - ochłoda myśli
2154       1,  XIX   |               słuchaj ale mało,~A potym uczyń, coć się będzie zdało!~ ~
2155       1,  XVI   |              szyją wisi miecz goły,~Nie uczynią mu smaku przyprawne stoły,~
2156       2,  XIII  |                 Łaskęś nieprzyjacielowi~Uczynił; masz i dzielnością,~Masz
2157       1,  XXV   |               mówię, niewdzięczna moich uczynności,~ ~Tobiem ja złego słowa
2158       1,  XXV   |                 cię rychlej nowym rymem udarował~I twoje niskie progi wdzięcznie
2159       1,  VII   |               której chodzić będzie tak udatna noga;~Zajźrzę wam, gęste
2160       2,  XIX   |               dał siłę i serce po temu,~Uderz się z poganinem, jako słusze
2161       1,  IX    |               Nie umiem ja, gdy w żagle~Uderzą wiatry nagle,~Krzyżem padać
2162       2,  I     |                  gdzie zmierzy,~Źle nie uderzy.~ ~Zakładaj korab', cieśla
2163       2,  XV    |               jako niewdzięczne brzemię~Uderzyć troski o ziemię.~ ~Cokolwiek
2164       2,  IV    |              Komu ścisłą, co dosyć. Bóg udzielił ręką.~
2165       2,  IX    |              godzinie;~A kto mu kolwiek ufa, nie zaginie.~
2166       2,  IV    |                  A by mi więcej trzeba, ufam w Bogu swoim;~Ale gdy niepotrzebne
2167       2,  XX    |                trapi, chocia też zstawa ufności;~A ty nie bądź przyczyną,
2168       2,  XX    |                 ja przy tobie~Głowy nie ufrasuję bynamniej sobie;~Że w twym
2169       2,  XVIII |            niełapany~Ani pasterską ręką ugłaskany~Ucieka w pole, a pędem człowieka~
2170       1,  IX    |                 a nie będzie umiał w to ugodzić.~ ~Prózno ma mieć na pieczy~
2171       1,  IV    |            Którą mię niepochybna Miłość ugodziła;~Bo ja w swym miłowaniu
2172       2,  II    |               ty chciej pomóc sama,~Nie ugrozi zazdrość nama.~ ~A jesli
2173       2,  XXV   |             złotymi gwiazdami ślicznieś uhaftował;~Tyś fundament założył nieobeszłej
2174       1,  II    |         przywabi,~Choć kto ściany drogo ujedwabi,~Nie gardź moim chłodnikiem
2175       1,  XIII  |                A granic na nas lada kto ujedzie!~
2176       2,  XII   |             potrzeba,~Że co im zazdrość ujmie. Bóg nagradzać będzie,~A
2177       2,  IV    |                człowiek więcej pomierny ujmuje,~Tym mu więcej od Boga z
2178       2,  IX    |                nawiętszą,~Wtenczas masz ujźrzeć odmianę naprędszą.~ ~Ale
2179       1,  XIX   |              szoty~Prawdziwszej roboty:~Ujźrzysz tam i płeć chropawą, i zęby~
2180       1,  XVIII |                twoi pilnowali,~Bych się układł, wnet by mi gębę ulizali.~ ~
2181       1,  XIX   |              lat tak snadnie~Mamkać nie ukradnie:~Bo łacno zliczysz pod oczyma
2182       1,  XXV   |          powrozów stargano,~Wrzeciądzów ukręcono, młotków skołatano;~Teraz
2183       1,  XVIII |                 układł, wnet by mi gębę ulizali.~ ~Alem prosto nie myśliw.
2184       2,  XXI   |                 jest tak pięknym sidłem ułowiony;~Wesoło żywę, w trosce położony,~
2185       2,  XVIII |                   Niemowna przedtym ani ulubiona,~Dziś na wszytek świat wielce
2186       2,  XXIV  |                jako mię zowiesz, wielce ulubiony~Mój Myszkowski, nie umrę
2187       1,  XVI   |             marmór serdecznej rany,~Ani ulżą jedwabiem obite ściany,~
2188       1,  VIII  |           Doznać miał (uchowaj, Panie), umarłbym raczej.~ ~
2189       1,  XV    |               serce godzi;~Ale rozeznać umiej przyjaciela,~A trudno naleźć
2190       1,  IX    |                bez posagu pragnę.~ ~Nie umiem ja, gdy w żagle~Uderzą wiatry
2191       1,  XXIV  |           drugiego zbiera,~A sam głodem umiera.~ ~Więc, by tacy synowie~
2192       1,  XXI   |              chował.~ ~Ale nie strzymał umowy,~Więc przyszedł o smutek
2193       2,  XXIV  |            ulubiony~Mój Myszkowski, nie umrę ani mię czarnymi~Styks niewesoła
2194       1,  VI    |                 ci przyciska,~Czemu nie umrzesz? Strzyma cię ta niska~Jedlina
2195       1,  VI    |           szalony~Wicher, na wody słone uniesiony.~ ~Niech żony srogich pohańców
2196       2,  VI    |                  Gdzie za raz i ratunek upad z sobą bierze.~
2197       2,  IV    |         przepadnie~Niźli raz piorunowy. Upadł nieszczęśliwy~Dom proroka
2198       1,  IX    |               to snadnie,~Że kto stojąc upadnie;~A który był dopiero u niej
2199       2,  X     |                 osobne;~Ani już spadków upatrują krewni,~Dziedzica pewni.~ ~
2200       2,  I     |               Znowu osiędzie.~ ~A w tym upewniam każdą żywą duszę,~Że nigdy
2201       2,  XXI   |                 Kiedym ja waszym sidłem upleciony!~
2202       2,  IV    |               ta obaczyła,~Że Jowisz, w upominku złotym utajony,~Miał mieć
2203       1,  XXIV  |               Szatanowi zlecone;~Niech, uprzątnąwszy głowę,~Mkną w skrzynię Fokarowę.~ ~
2204       1,  XXIIII|                 statecznością;~Ale moja uprzejmość i statek był prózny,~A jej
2205       1,  XXIIII|               złość jakokolwiek wytrwać uprzejmością,~A zwyciężyć niewdzięczność
2206       2,  XXIII |                 młody~Ani tej, co dziś, urody.~ ~Czas ucieka jako woda,~
2207       1,  VIII  |            tylkoś nad insze gładszą się urodziła,~Aleś i zwyczajmi twarzy
2208       2,  XXIV  |                  On, w równym szczęściu urodzony,~On ja, jako mię zowiesz,
2209       1,  XXIV  |               igrzysko.~ ~Dygnitarstwa, urzędy,~Wszystko to jawne błędy;~
2210       1,  XVIII |              bądź tym rycerzem, co piwo usieczesz,~Tego nie wiem, jesli przed
2211       2,  VIII  |                  Po którym wrychle miał usieść kto iny.~ ~Gdzie ony złote
2212       1,  XVII  |             wiarę, którą mi ślubował.~ ~Usilne wiatry, co morzem władacie,~
2213       2,  XXIV  |             Żaden lament nie będzie ani uskarżanie:~Świec i dzwonów zaniechaj,
2214       1,  VII   |           będziecie taką rozkosz miały:~Usłyszycie wdzięczny głos i przyjemne
2215       1,  XVIII |                zda mi się cudniejsza.~ ~Usłyszysz tam pięć basów, dwanaście
2216       2,  XXV   |             łaska, Twa dobroć nigdy nie ustanie.~Chowaj nas, póki raczysz,
2217       1,  XXIV  |                  Zegar, słyszę, wybija,~Ustąp, melankolija!~Dosyć na dniu
2218       2,  XVIII |            strumieniom zagrodzić;~Tobie ustąpił stróż nieokrócony~Piekielnej
2219       2,  V     |             wyroku~Mars nie uczyni, nie ustępuj kroku!~ ~A teraz k'temu
2220       1,  XI    |                Macierze szuka po górach ustronnych,~Nie bez bojaźni i postrachów
2221       1,  XVII  |           cudzołożnik na morzu zaginął!~Uszłabych była tej ciężkiej żałości,~
2222       1,  XVII  |         nadchodzi,~Nie wiem, co za głos uszu mych dochodzi;~Postoję mało,
2223       2,  IV    |               Jowisz, w upominku złotym utajony,~Miał mieć bezpieczny przystęp
2224       2,  IX    |               Wszystkę swą krasę drzewa utraciły,~A śniegi pola wysoko przykryły.~ ~
2225       1,  XXI   |                i płakały,~Gdy, miłością utrapiony,~I pod ziemią szukał żony.~ ~
2226       2,  XVI   |                  Lutnia - ochłoda myśli utrapionych:~Ta serce miękczy swym głosem
2227       1,  XXIV  |                kto by chciał na świecie~Uważyć, co się plecie,~Dziwnie
2228       2,  II    |          Arijona.~ ~Mnie sama twarz nie uwiedzie~I choć druga na plac jedzie~
2229       2,  XII   |            wspinać prózno,~Tego ludziom uwłóczy, w czym jest od nich rózno.~ ~
2230       1,  VIII  |                 człowiek, bych mógł tak użyć tego,~Jakobych się nie omylił,
2231       1,  XX    |                   Dziś bądź wesół, dziś użyj biesiady,~O przyszłym dniu
2232       2,  XX    |               jakiej choroby nagłej nie użył~Nie mając, kto by mi w tym
2233       2,  I     |                 Ziemia dawała wszelakie użytki;~Mnóżcie się, niech świat
2234       1,  I     |              Lepszego rządu Getae grubi używają,~Gdzie niwy nie mierzone
2235       1,  XIII  |                  Święty pokoju, tę masz wadę w sobie~Że ludzie radzi
2236       1,  XXIIII|               długi,~Bacząc, że w małej wadze były me posługi.~ ~Chciałem
2237       1,  XVIII |               na mię krzywo.~ ~Wszytkoć wadzi: być na nos biedna mucha
2238       1,  XVIII |                  ośm tenorów, dwanaście wagantów,~Potym od melodyjej aż posną
2239       1,  V     |                niż Turki zhołdować~Albo waleczne Tatary wojować.~ ~Mocą wiele
2240       2,  XXIV  |              Anglikowie;~Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają,~Którzy
2241       2,  XIII  |                między sławnymi~Bohatery walecznymi.~
2242       1,  X     |               miastu swemu skłania oko;~Wandę wydawa ubiór, bo z postawy~
2243       2,  XIII  |             budowne~I twierdze bierzesz warowne,~Ale co chwalniejsza w tobie,~
2244       2,  XIII  |             budownych~Odbieżał, i miast warownych;~Płatna to, kiedy o duszę,~
2245       2,  XX    |               Strzegąc w domu porządku, warując szkody,~Dziatek lichych
2246       2,  XXI   |                błogosławiony,~Kiedym ja waszym sidłem upleciony!~
2247       2,  XII   |                 i po drugi raz nie masz wątpliwości,~Żeby cnota miała być kiedy
2248       1,  XVIII |                 Bych też nabarziej piwa wczorajszego zronił;~Wiem, żeby mię psi
2249       2,  XXI   |             których się wszytki najdują wdzięczności,~Dzień to błogosławiony,~
2250       2,  XXV   |           świecie człowiek mieni swoje.~Wdzięcznym Cię tedy sercem, Panie,
2251       1,  XX    |                 powieśmy na kołku,~A ty wedla pana siądź, pachołku!~ ~
2252       2,  IV    |         poprawię,~ ~Niżbych bogate pola węgierskie z porządnym~Państwem weneckim
2253       1,  XIX   |                 karby;~Tego nie zetrą i weneckie farby.~ ~Aż się za cię wstydzę,~
2254       2,  IV    |         węgierskie z porządnym~Państwem weneckim złączył. Ludziom wielożądnym~
2255       2,  IV    |     wszeteczników,~ ~By była z Akryzego Wenus nie szydziła,~Stróża zamknionej
2256       1,  XVIII |                 biesiada?~Jeśliscie tak weseli, jakaż u was zwada?~ ~Nazajutrz
2257       2,  XXI   |                pięknym sidłem ułowiony;~Wesoło żywę, w trosce położony,~
2258       2,  XI    |            dobrym trunku strawisz dzień wesoły.~ ~Tu przy ciekącym, przezornym
2259       1,  XXV   |          chowała,~Nie wierzę temu, żeby westchnąć raz nie miała.~ ~Teraz na
2260       2,  XVIII |                 łeb nakrywa~Sto srogich wężów, a para smrodliwa~I sprosna
2261       2,  IV    |             zasiewku mojego niepochybna wiara~Rządźcy płodnej Afryki,
2262       1,  XVII  |              statecznie chował~Miłość i wiarę, którą mi ślubował.~ ~Usilne
2263       2,  VIII  |                działa i nasze turnieje?~Wiatrem nadziane puknęły nadzieje.~ ~
2264       1,  XVIII |          oszalało.~ ~Więc też wojna bez wici: gospodarz się wierci,~Porwoniście
2265       1,  VI    |              zewsząd trwoga;~Brzegu nie widać, przewoźnik niepewny,~Strach
2266       1,  VII   |              karzy,~Bych długo nie miał widzieć twojej pięknej twarzy!~
2267       2,  IX    |                znowu się odzieje.~ ~Nic wiecznego na świecie:~Radość się z
2268       1,  XXI   |                sam na dworze~Jeszcze od wieczornej zorze~Cierpię nocne niepogody;~
2269       1,  XV    |           nadzieją;~Nie wiem, co mię za wiedźma osypała~I lichem zdradnych
2270       1,  XV    |              inne wiatry przeciwko mnie wieją,~Straciłem wszystko za raz
2271       1,  II    |            Zboża wstały, wiatr zachodny wieje;~Ptacy sobie gniazda omyślają,~
2272       2,  X     |                wszytko, że troski w pół wieka~Zgryzą człowieka.~
2273       1,  XIV   |              młodość minie,~Już na wiek wiekom ginie,~A zawżdy gorsze lata
2274       1,  XIII  |              dzieci czyli~W tak krótkim wiekusmy się wyrodzili?~Święty pokoju,
2275       2,  IV    |             świetnym nawom rozkazują.~ ~Wielkich pieniędzy wielka troska
2276       1,  V     |             trzeba,~Może nic nie dbać o wielkie dochody,~O wsi, o miasta
2277       2,  XIX   |              Prostak to, który wojsko z wielkości szacuje:~Zwycięstwo liczby
2278       1,  X     |     nieskończony.~ ~Godne pałace Twojej wielmożności,~Panie, a jakiej cnota dostojności,~
2279       2,  XXII  |               Powiedz słowieński rym, o wielostrona~Lutni złocona;~ ~Mityleńskiego
2280       2,  IV    |               weneckim złączył. Ludziom wielożądnym~Wiela i nie dostawa; niech
2281       1,  XXI   |                 jesli kto słyszy,~A mój wieniec w tej złej ciszy~Niechaj
2282       2,  XVIII |               właściwe.~ ~Jedna z nich, wierna łożu małżeńskiemu,~Przeciwko
2283       1,  XVII  |              gdzie po świecie błądzi,~A wierne serce zawsze gorzej sądzi.~ ~
2284       2,  III   |                         PIEŚŃ III~ ~Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko;~
2285       2,  XXIV  |                  Już mi w ptaka białego wierzch się głowy mieni;~Po palcach
2286       1,  XII   |              chować:~Nigdy bych był nie wierzył, bych tak miał żałować,~
2287       2,  XXIV  |                 na ziemi~Więcej będę; a więtszy nad zazdrość, ludnemi~ ~
2288       1,  VII   |            precz odchodzi,~A z tego mię więzienia nikt nie wyswobodzi,~Dokąd
2289       2,  IV    |                IV~ ~W twardej kamiennej wieży i za troistymi~Drzwiami
2290       2,  I     |                z gór szumią, a pienista Wilna~Już brzegom silna.~ ~Strach
2291       1,  V     |          niedobyty~Puści prędko nity;~A winem, co się ty frasujesz o nie,~
2292       1,  VI    |                jedna śmierć panieńskiej winie.~Ale na jawiż płaczę swej
2293       1,  VI    |              ręce dana~Srogiej pogance, winna bywszy pana.~
2294       1,  XII   |                Samem swą własną ręką tę winnicę grodził,~Aby jej był ani
2295       1,  VI    |               Czy mię pokusa łudzi krom winności,~ ~Która przez wrota kościane
2296       2,  II    |                Że będzie miał z czym do Wisły.~ ~Stada igrają przy wodzie,~
2297       2,  XX    |                 twoje~Na ludzkiej chęci wiszą: i ja, i ona~Nie pragniewa
2298       2,  XV    |                 pieczy;~Ostatek na Boga wkładaj,~A dobrze żyć nie odkładaj!~ ~
2299       2,  IV    |                 płodnej Afryki, szeroko władnemu,~Nie da się znać, że w szczęściu
2300       1,  X     |            gwiaździe równym prawie,~Cny Władysławie.~ ~Tu też jest Olbracht,
2301       2,  XVIII |      Pomordowały jędze niecnotliwe~Męże właściwe.~ ~Jedna z nich, wierna
2302       2,  XIV   |               którego macie nie tak swe własne rzeczy~Jako wszytek ludzki
2303       1,  XII   |                 zwłaszcza, co nigdy mym własnym nie było:~Po prawdzie mi
2304       2,  XXIII |               snadnie,~Nam gdy śniegiem włos przypadnie,~Już wiosna,
2305       2,  XXII  |            jejże syna,~I Lyka z czarnym włosem i czarnyma~Śpiewał oczyma.~ ~
2306       2,  I     |            opanować~I świat zepsować.~ ~Włożę na niebo znakomitą pręgę,~
2307       1,  X     |                i fortelny Przemysł jest wniesiony,~I ten, co dostał trefunkiem
2308       2,  I     |                mam hamować niezwyczajną wodę -~I nie zawiodę."~ ~Pomni
2309       2,  VI    |                 twoja przygoda,~O zacny wojewoda!~Boś pozbył towarzysza i
2310       1,  III   |                 bądź żarty, bądź gorące wojny,~Bądź miłość niesiesz albo
2311       1,  V     |          zhołdować~Albo waleczne Tatary wojować.~ ~Mocą wiele świata~Wziął
2312       2,  VIII  |       nieprzebrane?~Gdzie Gaszkonowie i wojska ubrane?~W co poszły działa
2313       2,  XIX   |                cnemu;~Prostak to, który wojsko z wielkości szacuje:~Zwycięstwo
2314       2,  V     |           Zbójce (niestety), zbójce nas wojują,~Którzy ani miast, ani wsi
2315       2,  XV    |             szpeci;~Chmury czarne wiatr wojuje,~A pogoda następuje.~ ~Takżeć
2316       1,  VI    |             teraz dostał jako w ręce~On wół bezecny, byłby w takiej
2317       1,  VI    |             skocz z góry śmiele,~Niżbyś wolała siedzieć u kądziele,~Królewska
2318       1,  IV    |           obyczaje,~Że, by kto mógł być wolen, raczej ci się daje.~ ~Chciałbym
2319       1,  I     |                 Gdzie niwy nie mierzone wolne zboża dają.~ ~Tam niewinna
2320       2,  XIX   |              Śmiałemu wszędy równo, a o wolność miłą~Godzi się oprzeć, by
2321       1,  VI    |                Europie dostało,~Jeno że wołu chciała przysieść mało,~
2322       1,  XXIV  |                  nie błądzić,~Syn tylko worki zliczy,~W rozumie nie dziedziczy.~ ~
2323       1,  II    |              łokcia leżał,~A po rzekach wóz nacięższy zbieżał.~ ~Teraz
2324       1,  I     |                U których każdy swój dom wozi na kolesie;~Lepszego rządu
2325       2,  I     |              się zdroje,~A bystre rzeki wpadły w brzegi swoje;~Ziemia ku
2326       1,  XXI   |                jako w miłości;~Gładkość wprawdzie sługi daje,~Ale dzierżą
2327       2,  I     |          nauczony!~A kto wie, jesli nie wrócą się ony~Nieszczęsne czasy,
2328       1,  XVII  |               dokąd mi się miły mój nie wróci,~Żaden na świecie troski
2329       2,  IX    |                za stracone,~Co może być wrócone:~Siła Bóg może wywrócić
2330       1,  X     |               nieskończony~Bieg bieżąc, wrotne od początku świata~Prowadzi
2331       1,  XXV   |              pamięci powrozów stargano,~Wrzeciądzów ukręcono, młotków skołatano;~
2332       1,  XXV   |             potłucz zawiasy~I mnie samę wrzuć w ogień; bo prze te niewczasy~
2333       2,  VII   |            gorącego lata~Broni list, za wsadzenie przyjemna zapłata.~ ~Lutni
2334       2,  VIII  |              lub nocy, lub dnia, nie ze wschodu~Ani czekajmy pana od zachodu;~
2335       1,  XV    |              Słońce jednako i padnie, i wschodzi,~Nam zawżdy z laty cokolwiek
2336       2,  XVIII |              brony,~ ~Cerber, chocia mu wściekły łeb nakrywa~Sto srogich
2337       2,  II    |              zakładać,~A sama się gotuj wsiadać!~Teraz naweselsze czasy,~
2338       2,  XI    |       Czyjkolwiek naprzód los wynidzie, wsiadaj,~Wieczny wygnańcze, ani
2339       2,  V     |               prze swej ziemie skazę.~ ~Wsiadamy? Czy nas półmiski trzymają?~
2340       1,  XVI   |             okręt li budowny, na koń li wsiędzie,~Troska w okręcie, troska
2341       1,  I     |              umie syn szlachecki na koń wsieść i w łowy~Na dziki źwierz
2342       2,  VIII  |                słuchają;~A ludzkie rady wspak się obracają.~ ~Precz krasomowce!
2343       2,  XII   |               iż baczy po sobie, że się wspinać prózno,~Tego ludziom uwłóczy,
2344       2,  I     |              lutni! Nie twojej to głowy~Wspominać Boga żywego rozmowy;~Każ
2345       2,  XIII  |            dzięki oddawajmy,~Jego łaskę wspominajmy,~Który hardym miesza rzeczy,~
2346       1,  I     |              sprawy przyszłe wieki więc wspomioną;~Ponieważ cnocie żywej my,
2347       2,  I     |                pręgę,~Którą gdy ujźrzę, wspomnię na przysięgę,~Że mam hamować
2348       2,  XVIII |                 kupę, a z chętnej opoki~Wstał mur szeroki.~ ~Niemowna
2349       1,  XIII  |           Polska w dobroci równia, jako wstała.~ ~I już nam ma być ten
2350       1,  XXI   |                  Jam nie spał, a ci już wstali.~ ~Dobrą noc, jesli kto
2351       1,  II    |              się wszystek śmieje,~Zboża wstały, wiatr zachodny wieje;~Ptacy
2352       2,  II    |             morze;~Po chwili ćmy czarne wstaną,~Co noc noszą nienaspaną.~
2353       2,  VI    |                wziąwszy lutnią Orfeowę,~Wstąpił w łódź Charonowę~I nawiedził
2354       2,  XXV   |                 do gotowego gnuśna Zima wstawa.~ ~Z Twej łaski nocna rosa
2355       2,  XIII  |                 kąsa,~Chocia to porożem wstrząsa.~ ~W zamcech nadzieję pokładał,~
2356       1,  II    |                 wady,~Przeczby się miał wstydać swojej rady.~ ~Temu wina
2357       1,  I     |                 temu obyczaje skromne i wstydliwe;~Występnych tam nie cierpią,
2358       1,  I     |             cierpieć wszystko; już on i wstydowi~Mir dawno wypowiedział,
2359       1,  XIX   |         weneckie farby.~ ~Aż się za cię wstydzę,~Gdy cię w tańcu widzę.~
2360       1,  XXII  |                gdy się serce źle czuje;~Wszakoż widzę, że się prózno frasować,~
2361       2,  XX    |                oboje~Twój urząd niesie, wszakże wyroki twoje~Na ludzkiej
2362       1,  IV    |                 Złota to strzała i krom wszego jadu była,~Którą mię niepochybna
2363       2,  XXV   |            ożywia snadnie;~Z Twoich rąk wszelkie źwierzę patrza swej żywności,~
2364       2,  XIV   |          Grzeszę, bo sam się tracę swym wszeteczeństwem;~Przełożonych występki miasta
2365       1,  XXV   |          cierpię nie za swoją winą,~Ale wszeteczna pani wszystkiego przyczyną,~
2366       2,  IV    |              wiecznie nie uznać nocnych wszeteczników,~ ~By była z Akryzego Wenus
2367       2,  IX    |             lasy,~Jako prze zimne czasy~Wszystkę swą krasę drzewa utraciły,~
2368       1,  XXV   |              Ale ty, coś przyczyną tych wszystkich trudności.~Furto, mówię,
2369       1,  XVII  |              lasy~Sam jeden lata po swe wszystkie czasy:~ ~Tak ja, nieszczęsna,
2370       1,  XVI   |               mają nad sobą pana,~Który wszystkiemu światu sam rozkazuje,~Na
2371       2,  XXV   |              ofiary nie mamy.~ ~Tyś pan wszytkiego świata, Tyś niebo zbudował~
2372       2,  X     |                 przyłoży k'temu,~Zginąć wszytkiemu.~ ~Żona uczciwa ozdoba mężowi~
2373       1,  XVIII |               patrzysz na mię krzywo.~ ~Wszytkoć wadzi: być na nos biedna
2374       |                                  KSIĘGI WTÓRE~
2375       1,  XXIV  |             PIEŚŃ XXIV~ ~Zegar, słyszę, wybija,~Ustąp, melankolija!~Dosyć
2376       1,  V     |                  Żadny skarb troski nie wybije z głowy.~ ~Więc śmierć nieużyta~
2377       1,  VI    |              Która przez wrota kościane wychodzi,~A na człowieka sny dziwne
2378       1,  XVIII |             każesz, fukasz na pachołki,~Wyciskałeś talerze, wyciskasz i stołki.~ ~
2379       1,  XVIII |           pachołki,~Wyciskałeś talerze, wyciskasz i stołki.~ ~Patrzaj, diable,
2380       1,  XXII  |                  ten dowcip nie ratuje,~Wyda mię twarz, gdy się serce
2381       1,  XIII  |        wysadzony,~Pod miecz okrutny lud wydał zwierzony?~ ~Albo gdy pycha
2382       1,  I     |                ojciec krzywo przysiągł, wydarł sąsiadowi,~Gotując niegodnemu
2383       1,  X     |                swemu skłania oko;~Wandę wydawa ubiór, bo z postawy~Zda
2384       1,  III   |                 i tajemną radę~Na świat wydawasz przez twą cichą zdradę.~ ~
2385       2,  III   |                 klenot drogi;~Tegoć nie wydrze nieprzyjaciel srogi,~Nie
2386       1,  XV    |                 Temu się jedno nie mogę wydziwić,~Skąd tę niestałość białegłowy
2387       2,  II    |                  stojąc wpośrzód dworu,~Wygląda cię co raz z boru.~ ~Każ
2388       2,  XX    |                Których smak pamięć domu wygładza zgoła;~ ~Że taka jest muzyka
2389       2,  XI    |              wynidzie, wsiadaj,~Wieczny wygnańcze, ani więc odkładaj!~
2390       1,  I     |               napierwsze początki żądze wykorzenić,~A dziełem pracowitszym
2391       2,  IV    |             zysk niecnotliwy~ ~Z gruntu wykorzeniony. Przebił bramy twarde~Zacnych
2392       2,  VIII  |               Lecz w dyjamencie twardym wykowany.~ ~Nie z pół lub nocy, lub
2393       2,  I     |        przymnażała, tak iż morskie wały~Wylać musiały.~ ~Z ludźmi pospołu
2394       2,  XI    |                 Także i góry nie radzęć wylatać,~Kiedy się szczęście z tobą
2395       2,  XIV   |             macie; trudnoż tam krzywemu wynić.~ ~Nie bierze ten pan darów
2396       2,  XI    |                 Czyjkolwiek naprzód los wynidzie, wsiadaj,~Wieczny wygnańcze,
2397       1,  XII   |          tuszyło.~ ~Aleciem barzo nagle wypadł z tej nadzieje,~A mojej
2398       1,  VII   |          teraźniejsza.~ ~Już mi z myśli wypadły te obecne twarzy;~Twoje
2399       1,  XVIII |         przemierzłe piwo,~Że do dna nie wypijam, patrzysz na mię krzywo.~ ~
2400       1,  I     |                 on i wstydowi~Mir dawno wypowiedział, i cnocie, niedbały,~Poświęconej
2401       1,  III   |                cię całej nocy~Z rąk nie wypuścim, aż dzień, jako trzeba,~
2402       1,  XIII  |                tak krótkim wiekusmy się wyrodzili?~Święty pokoju, tę masz
2403       2,  XX    |              Twój urząd niesie, wszakże wyroki twoje~Na ludzkiej chęci
2404       2,  V     |          Szczęście chce służyć? A dokąd wyroku~Mars nie uczyni, nie ustępuj
2405       1,  I     |                z okrutnej śmierci sideł wyrwiesz nogi.~ ~Lepiej polnych Tatarów
2406       1,  XIII  |                Kiedy Starodub, z gruntu wysadzony,~Pod miecz okrutny lud wydał
2407       2,  I     |        Nieuśmierzone zatopiły wody;~Nie wysiedział się pasterz z bydłem w cale~
2408       2,  X     |               gospodarstwa, a kto zaś z wysługi~Zbierze pieniądze i z kupiectwa
2409       2,  XIV   |           wszeteczeństwem;~Przełożonych występki miasta zgubiły~I szerokie
2410       1,  I     |           obyczaje skromne i wstydliwe;~Występnych tam nie cierpią, lecz kto
2411       2,  I     |             Noemu: "Już teraz na ziemię~Występuj śmiele i z tobą twe plemię;~
2412       1,  I     |             skargach próznych, jesli na występy~Przez spary - jako mówią -
2413       1,  VII   |             tego mię więzienia nikt nie wyswobodzi,~Dokąd cię zaś nie ujźrzę,
2414       1,  I     |                 umie pożyć sęku:~Ani ty wyswobodzisz serca z ciężkiej trwogi,~
2415       2,  XIII  |                    Znowu tedy, skąd był wyszedł,~W ręce polskie Połock przyszedł,~
2416       1,  X     |              zakwitła, a po długim boju~Wytchła w pokoju.~ ~Szlachetne dusze,
2417       2,  X     |              wszystkim przestrzega;~Ona wywabić troskę umie z głowy~Słodkimi
2418       2,  VIII  |           obracają.~ ~Precz krasomowce! Wywody na stronę!~A my gdzie w
2419       1,  XIV   |                 W godzinie wszystko Bóg wywróci snadnie.~ ~Krótki wiek długiej
2420       2,  IX    |              być wrócone:~Siła Bóg może wywrócić w godzinie;~A kto mu kolwiek
2421       1,  XII   |                       PIEŚŃ XII~ ~Muszę wyznać, bo się już nie masz na
2422       2,  XXV   |                 Cię tedy sercem, Panie, wyznawamy,~Bo nad to przystojniejszej
2423       2,  I     |               aż za czasem skały~Z wody wyźrzały.~ ~Potym i zbytnie zawarły
2424       1,  X     |               panuje;~A zwierzonego nie wzdawa opieku,~Aż pełen wieku!~ ~
2425       1,  VI    |               wały,~A brzeżne w gruncie wzdrygają się skały.~ ~Takci się biednej
2426       2,  XXI   |                 położony,~A w tym swoim wzdychaniu~Mam rozkosz przeciw ludzkiemu
2427       2,  XXIV  |              zazdrość, ludnemi~ ~Miasty wzgardzę. On, w równym szczęściu
2428       2,  IV    |              znaczniejszy, gdy państwem wzgardzi, niżby wszytki~Żuławskie
2429       2,  XIX   |             PIEŚŃ XIX~ ~Jest kto, co by wzgardziwszy te doczesne rzeczy~Chciał
2430       2,  XVII  |              nastrzępi, w godzinie~Dnem wzgórę stanie, a ogromne wały~Wysokich
2431       1,  XXI   |              Chocia tak po nocy chodzę;~Wziąłbych przedsię, by co dano:~Łupiestwo
2432       2,  VI    |         niewysłowiony.~ ~Ale byś dobrze wziąwszy lutnią Orfeowę,~Wstąpił
2433       1,  X     |                 granic pomknęła~I serce wzięła.~ ~W tejże jest liczbie
2434       1,  XXV   |                 kiedy ludzie na zęby ją wzięli?~Ona wie, jesli fałszu czy
2435       2,  XV    |           przeminęło,~Niewrócony koniec wzięło,~A przyszły czas Bóg ma
2436       1,  II    |              Teraz drzewa liście na się wzięły,~Polne łąki pięknie zakwitnęły;~
2437       1,  X     |               klasztornych na królestwo wzięty.~Są dwa Lesczkowie; jest
2438       1,  XI    |               by się namniej na drzewie wzjeżyły~Powiewne listki, by namniej
2439       1,  IX    |               wytrzymać, w owym się nie wznosić.~ ~Chwalę szczęście stateczne:~
2440       1,  X     |               dwa Lesczkowie; jest król wzrostem mały,~Ale mąż śmiały.~ ~
2441       2,  I     |              nigdy potym takich wód nie wzruszę,~Które by miały ziemię opanować~
2442       1,  I     |               pochwała i głos pospolity wzywa,~Albo w morze, przyczynę
2443       2,  XXII  |              sprzyjaźliwą~Bądź, gdy cię wzywam!~
2444       2,  XXII  |     Mityleńskiego mieszkańca przed laty~Zabawo, który, choć w boju zębaty,~
2445       2,  XXIV  |                 poświęcony~Ptak, i pola zabiegłe za zimne Tryjony.~ ~O mnie
2446       2,  III   |             srogi,~Nie spali ogień, nie zabierze woda;~Nad wszystkim inszym
2447       1,  XVIII |                 się wierci,~Porwoniście zabitej na ostatek śmierci!~Do tylam
2448       1,  IX    |                mu płynie.~ ~A nigdy nie zabłądzi,~Kto tak umysł narządzi,~
2449       1,  I     |            ziemi,~Lecz i morza kamieńmi zabudował swemi:~ ~Jeśli dyjamentowe
2450       1,  II    |             śmieje,~Zboża wstały, wiatr zachodny wieje;~Ptacy sobie gniazda
2451       2,  VIII  |            wschodu~Ani czekajmy pana od zachodu;~Ten królem będzie, kogo
2452       2,  IX    |                 nie już słońce ostatnie zachodzi,~A po złej chwili piękny
2453       2,  XI    |                Stateczny umysł pamiętaj zachować,~Jesli cię pocznie nieszczęście
2454       2,  I     |              Nalezion, co go Bóg w cale zachował,~Gdy nierząd psował.~ ~Ten,
2455       2,  II    |               herby domów starożytnych,~Zacne plemię dziadów bitnych.~ ~
2456       2,  XVIII |                 ojcu krzywoprzysiężnemu~Zacnie skłamała: panna czci bez
2457       1,  XVI   |                Ten ma wiele nad insze w zacności domu,~Ten dobrą sławą nie
2458       2,  IV    |      wykorzeniony. Przebił bramy twarde~Zacnych miast Macedończyk i podkopał
2459       2,  XI    |                osiędzie.~ ~Bądź się kto zacnym rodził i bogatym,~Bądź niewolnikiem,
2460       1,  IX    |          gotowym bacznie!~Ostatek, jako zacznie,~Tak Fortuna niech kona:
2461       1,  XXIIII|              bezpiecznie każde głupstwo zadać,~Żem się dał za nos wodzić
2462       1,  XXII  |               szczęście służyło,~Czegoś żądał, o wszystko łacno było.~ ~
2463       1,  XXV   |         frasunku~Nie mam uznać na wieki żadnego ratunku?~I już mię nocleg
2464       1,  I     |                Złej napierwsze początki żądze wykorzenić,~A dziełem pracowitszym
2465       2,  I     |                   A wszyscy inszy nagle zagarnieni~I w głębokościach morskich
2466       1,  XVII  |                Ten cudzołożnik na morzu zaginął!~Uszłabych była tej ciężkiej
2467       2,  IX    |                 kto mu kolwiek ufa, nie zaginie.~
2468       1,  IX    |           pragnę.~ ~Nie umiem ja, gdy w żagle~Uderzą wiatry nagle,~Krzyżem
2469       2,  V     |              psy zapuścił swoje,~Którzy zagnali piękne łanie twoje~Z dziećmi
2470       2,  V     |                Drugie do hordy dalekiej zagnano;~Córy szlacheckie (żal się
2471       2,  XVIII |              bieg pochopnym strumieniom zagrodzić;~Tobie ustąpił stróż nieokrócony~
2472       1,  XXIV  |          frasunek podlany~Taje by śnieg zagrzany!~
2473       2,  IX    |                ziemia, skoro słońce jej zagrzeje,~W rozliczne barwy znowu
2474       2,  II    |                  Łąki kwitną rozmaicie,~Zająca już nie znać w życie;~Przy
2475       2,  II    |                kto inszy gani!~ ~Cnocie zajźrzą jako żywo:~Bujne drzewo
2476       1,  XVII  |                 Sroga Fortuna, ta mi go zajźrzała.~ ~Bodaj był w ten czas,
2477       1,  VII   |                 będzie tak udatna noga;~Zajźrzę wam, gęste lasy i wysokie
2478       1,  XVI   |                obite ściany,~Przecz mam zajźrzeć kosztownych pałaców komu,~
2479       1,  I     |                li dać, i kostek, prawem zakazanych.~ ~Więc ojciec krzywo przysiągł,
2480       2,  II    |                boru.~ ~Każ bystre konie zakładać,~A sama się gotuj wsiadać!~
2481       2,  I     |              zmierzy,~Źle nie uderzy.~ ~Zakładaj korab', cieśla nauczony!~
2482       2,  XX    |               Dziatek lichych pilnując, zakładów zgody.~ ~Któż wie, jesli
2483       1,  X     |           Którego sprawą chrześcijański zakon~Podań Polakom.~ ~Tuż po
2484       1,  X     |                 W tejże jest liczbie on zakonnik święty,~Z cieniów klasztornych
2485       1,  XXII  |              boli;~Jeno ludzie snadniej zakryć umieją,~Acz nie z serca,
2486       2,  I     |             Przeciwne chmury słońce nam zakryły~I niepogodne deszcze pobudziły;~
2487       1,  II    |        swobodzie.~ ~Ale kogo gryzie mól zakryty,~Nie idzie mu w smak obiad
2488       1,  X     |              Zygmunt, za którego~Polska zakwitła, a po długim boju~Wytchła
2489       1,  II    |              wzięły,~Polne łąki pięknie zakwitnęły;~Lody zeszły, a po czystej
2490       1,  XVIII |                niewiele,~A ostatek chcą zalać w to miłe wesele.~Niech
2491       2,  XVIII |                 na wszytek świat wielce zalecona,~Zaspiewaj, co by trudnej
2492       2,  XXIV  |                 drogo słanych,~I głosem żałobliwym żołtarzów spiewanych!~
2493       1,  XXI   |              szukał żony.~ ~Jego pieśni żałościwe~Zjęły bogi nieżyczliwe;~
2494       1,  XXV   |                 Ani mi spać dopuści swą żałosną mową.~ ~"Furto (powiada)
2495       2,  V     |            Niestrem siedząc, dzieli łup żałosny!~ ~Niewierny Turczyn psy
2496       1,  XII   |              nie wierzył, bych tak miał żałować,~Tego zwłaszcza, co nigdy
2497       2,  XXV   |                uhaftował;~Tyś fundament założył nieobeszłej ziemi~I przykryłeś
2498       1,  VIII  |              przejźrzał od wieku; a nie żałuję,~Bo w tobie więcej niż we
2499       1,  I     |                Zarzućmy, jesli grzechów żałujem statecznie~I nieprawości
2500       1,  I     |                 z oczu zniknie, toż jej żałujemy.~Co po tych skargach próznych,
2501       1,  V     |                 frasujesz o nie,~Będzie zamaczał potomek twój konie.~