Tren

1    IV|       by ona była bez wielkiej źałości~Mojej umrzeć nie mogła,
2    IV| uczuwszy na sercu tak wielkiej żałości,~Której równia nie widzę
3     X|         jesliś jest, lituj mej żałości, ~A nie możesz li w onej
4    XI|  podobno nigdy nie wyjawią... ~Żałości! co mi czynisz? Owa już
5    XV|        więcej? ~Czemu śmiercią żałości nie zbywasz co pręcej? ~
6   XVI|    Nieszczęściu kwoli a swojej żałości, ~Która mię pravaie przejmuje
7   XIX|        nich więcej frasunków i żałości więcej! ~Czego ty doznać
8   XIX|        poszły, ani stąd używaj żałości! -~Swoje szkody tak szacuj