Tren

1     I|   pociech nagle zbawiła.~Tak więc smok, upatrzywszy gniazdko
2   III|     ujźrzę, da Pan Bóg, a ty więc drogimi~Rzuć się ojcu do
3    VI|   dzień prześpiewając, ~Jako więc lichy słowiczek w krzaku
4   XIV|     uprosił! ~Cóż temu rzec? Więc tamże już za jedną drogą ~
5    XV| swoje zagubione srogo!~Takie więc kwiaty leżą kosą podsieczone~
6    XV|     z gniewu, bo winna, albo więc z litości ~Dokonajcie, prze
7   XIX|  moję wdzięczną miała, ~Jaka więc po paciorek do mnie przychodziła, ~
8   XIX|      Orszuleczka żywie.~A tu więc takim ci się kształtem ukazała, ~