Tren

 1     I|            Wszytki a wszytki za raz w dom się mój noście,~A mnie
 2     I|       prózno! Macamy, gdzie miękcej w rzeczy,~A ono wszędy ciśnie!
 3     I|             Nie wiem, co lżej : czy w smutku jawnie żałować, ~
 4    II|            pożyteczniej było~Niżli, w co mię nieszczęście moje
 5    II|      ciężkiej Prozerpiny.~Alem użyć w obojgu jednakiej wolności~
 6    II|             mógł: owom ominął, jako w dordzałości~Dowcipu coś
 7    II|     szczęście ludzi naszladuje,~Tak w nas albo dobrą myśl, albo
 8    II|      świecie ~Nie umiawszy, musiała w ranym umrzeć lecie? ~I nie
 9    II|          czasem była~Rodzicom swym, w ciężkim je smutku zostawiła.~
10    IV|       ciężkości~I serdecznego bolu, w którymkolwiek lecie ~Mnie
11    IV|             Której równia nie widzę w tej tu śmiertelności.~Nie
12    VI|           Jako więc lichy słowiczek w krzaku zielonym~Całą noc
13   VII|             Ojciec ziemie brełeczkę~W główki włożył. - Niestetyż,
14   VII|          Niestetyż, i posag, i ona ~W jednej skrzynce zamkniona!~
15  VIII|         Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim, ~Moja droga Orszulo,
16  VIII|         wszytki śpiewała, ~Wszytkiś w domu kąciki zawżdy pobiegała. ~
17  VIII|             umilkło, szczere pustki w domu, ~Nie masz zabawki,
18    IX|               A człowieka tylko nie w anioła odmienić, ~Który
19    IX|            sobie, ~Jednaką myśl tak w szczęściu, jako i w żałobie ~
20    IX|             tak w szczęściu, jako i w żałobie ~Zawżdy niesiesz.
21     X|            gdzieś mi się podziała? ~W którą stronę, w którąś się
22     X|          podziała? ~W którą stronę, w którąś się krainę udała? ~
23     X|        nieba wysoko wniesiona~I tam w liczbę aniołków małych policzona? ~
24     X|          piórka słowicze?~Czyli się w czyścu czyścisz, jesli z
25     X|           żałości, ~A nie możesz li w onej dawnej swej całości, ~
26   XII|         rodziców swych sługi. ~A to w tak małym wieku sobie poczynała,~
27   XII|             Nie czekając; znowu cię w smutną ziemię sieję! ~Ale
28  XIII|         uczyniła ~Wielkieś nadzieje w moim sercu roznieciła, ~
29   XIV|            przed laty ~Puszczał się w ziemię Orfeus szukając swej
30   XIV|      przewoźnik wozi blade cienie~I w lasy niewesołe cyprysowe
31    XV|      wdzięczna lutni,~Skąd pociechę w swych troskach biorą ludzie
32    XV|        uroję,~Póki jeszcze kamienny w polu słup nie stoję,~Lejąc
33    XV|              Obłapiasz zimne groby, w których - ach, niebogo -~
34    XV|      gwałtownym na ziemię złożone. ~W którą nadzieję żywiesz?
35    XV|         źwierz i ptastwo pije; a ta w wiecznym pęcie ~Tkwi w rogu
36    XV|           ta w wiecznym pęcie ~Tkwi w rogu skały wiatrom szalonym
37    XV|             martwym, ten martwy nie w grobie ~Ale samże jest martwym,
38   XVI|           głowa~Człowieku zdrowa.~ ~W dostatku będąc, ubóstwo
39   XVI|           będąc, ubóstwo chwalemy, ~W rozkoszy - żałość lekce
40   XVI|          Pióro anielskie, duszę toż w przygodzie,~Co i mnie bodzie.~ ~
41   XVI|         pożądnej ojcze niepamięci! ~W co ani rozum, ani trafią
42  XVII|            mi radość odjęta: ~Ledwe w sobie czuję duszę ~I tę
43  XVII|         morzem nie pływamy, ~Prózno w bitwach nie bywamy: ~Ugodzi
44  XVII|         przygody~Nie miały miały mi w co dać szkody. ~ ~Lecz Pan,
45  XVII|  bezpieczniejszy.~  ~A rozum, który w swobodzie ~Umiał mówić o
46  XVII|            o sobie:~Tak mię podparł w mej chorobie. ~ ~Czasem
47  XVII|             zwać szkody; ~A kto się w nieszczęściu śmieje, ~Ja
48 XVIII| nieposłuszne, Panie, dzieci Twoje, ~W szczęśliwe czasy swoje ~
49 XVIII|            Cię pomniemy~Przynamniej w kaźni, gdy w łasce nie chcemy. ~ ~
50 XVIII|            Przynamniej w kaźni, gdy w łasce nie chcemy. ~ ~Ale
51   XIX|          ALBO SEN~Żałość moja długo w noc oczu mi nie dała ~Zamknąć
52   XIX|             synu mój, przywiódł mię w te tu wasze strony ~Z krain
53   XIX|             ogień suchy knot obraca w perzyny, ~Darmo nie upuszczając
54   XIX|            szlachetniejszy. ~Ziemia w ziemię się wraca, a duch,
55   XIX|           które tak są usadzone,~Że w nich więcej frasunków i
56   XIX|            wiele, że by też co było~W tym doczesnym żywocie człowieczeństwu
57   XIX|           nie słuchała? ~Że boleści w rodzeniu dziatek nie uznała? ~
58   XIX|            sobie świat słodzicie! -~W niebie szczere rozkoszy,
59   XIX|        Twórcę wszech rzeczy widziem w jego majestacie, ~Czego
60   XIX|         jego majestacie, ~Czego wy, w ciele będąc, prózno upatrzacie.~
61   XIX|        będąc, prózno upatrzacie.~Tu w czas obróć swe myśli, a
62   XIX|         wierzyć, wzięła, ~A własnie w swoich rzeczach sobie tak
63   XIX|      gwałtem, a biorą i swoi,~Ale i w hordach część się wielka
64   XIX|            wielka ich zostoi,~Gdzie w niewoli pogańskiej i w służbie
65   XIX|        Gdzie w niewoli pogańskiej i w służbie sromotnej ~Łzy swe
66   XIX|          się już nie trzeba, ~Która w swych młodych leciech wzięta
67   XIX|           stateczność jest droższa! W tę bądź przedsię panem, ~
68   XIX|            Jako się kolwiek czujesz w pociechy obranem. ~Człowiek
69   XIX|     Człowiek urodziwszy się zasiadł w prawie takim,~Że ma być
70   XIX|         żyła.~Krótko wprawdzie! ale w tym człowiek nic nie włada, ~
71   XIX|             też i nam podobało.~Łzy w tej mierze niepłatne; gdy
72   XIX|          nie zda się praw szczęściu w tej mierze, ~Że szkody pospolicie
73   XIX|            baczyć nie chce ani mieć w pamięci, ~Co mu też czasem
74   XIX|             to wszytko nieszczęście w ręku swoich miało. ~A tak
75   XIX|           do serca upadkowi swemu~A w to patrzaj, co uszło ręki
76   XIX|         Zyskiem człowiek zwać musi, w czym nie popadł szkody~Na
77   XIX|            popadł szkody~Na koniec, w co się on koszt i ona utrata, ~
78   XIX|             on koszt i ona utrata, ~W co się praca i twoje obróciły
79   XIX|       swojego szczepienia~I ratować w zachwianiu mdłego przyrodzenia! ~
80   XIX|            Cieszyłeś przedtym insze w takiejże przygodzie:~I będziesz
81   XIX|     takiejże przygodzie:~I będziesz w cudzej czulszy niżli w swojej
82   XIX|     będziesz w cudzej czulszy niżli w swojej szkodzie?~Teraz,