Tren

 1     I|     łamania, ~Wszytki a wszytki za raz w dom się mój noście,~
 2   III|         lza, nie lza, jedno się za tobą gotować ~A stopeczkami
 3    VI|      matko, służyć nie będę~Ani za twym wdzięcznym stołem miejsca
 4   VII|      cory!~Po co me smutne oczy za sobą ciągniecie, ~Żalu mi
 5  VIII|      duszą tak wiele ubyło.~Tyś za wszytki mówiła, za wszytki
 6  VIII|          Tyś za wszytki mówiła, za wszytki śpiewała, ~Wszytkiś
 7    IX|         Kupić by cię, Mądrości, za drogie pieniądze! ~Która,
 8    IX|     wszytki rzeczy ludzkie masz za fraszkę sobie, ~Jednaką
 9  XIII|       płacę wielkim żalem swoim~Za tym nieodpowiednym pożegnaniem
10   XIV|       temu rzec? Więc tamże już za jedną drogą ~Zostać, a z
11   XIV|        drogą ~Zostać, a z duszą za raz zewlec troskę srogą.~
12   XVI|      prządce zstaje,~Śmierć nam za jaje.~ ~Lecz kiedy nędza
13 XVIII| wdzięczności~Nie uznasz, Panie, za Twe życzliwości. ~ ~Miej
14   XIX|      Czyli nas już umarłe macie za stracone~I którym już na
15   XIX|   wdzięczna jutrzenka świeci, a za swymi ~Rodzicami się modli,
16   XIX|    dzień nigdy nie schodzi ~Ani za sobą nocy niewidomej wodzi.~
17   XIX|       doznawają. ~Wypchną drugą za męża leda jako z domu, ~
18   XIX|    insze czas goi.~A czas co ma za fortel? Dawniejsze świeżymi~
19  Epit|   KOCHANOWSKIEJ~ ~I tyś, Hanno, za siostrą prędko pospieszyła ~
20  Epit|           Aby ociec nieszczęsny za raz odżałował ~Wszytkiego,