Tren

 1    II|  wolności~Nie mógł: owom ominął, jako w dordzałości~Dowcipu coś
 2     V|                         TREN V~ ~Jako oliwka mała pod wysokim
 3    VI|       cały dzień prześpiewając, ~Jako więc lichy słowiczek w krzaku
 4    IX|    Jednaką myśl tak w szczęściu, jako i w żałobie ~Zawżdy niesiesz.
 5     X|      swej całości, ~Pociesz mię, jako możesz, a staw' się przede
 6   XII|          Śpiewać, mówić, rymować jako co uczone; ~Każdego ukłon
 7  XIII| pożegnaniem twoim. ~Omyliłaś mię jako nocny sen znikomy,~Który
 8   XVI|         ludzki! O szalone dumy! ~Jako to łacno pisać się z rozumy, ~
 9   XVI|    przypadnie, ~Ali żyć nie tak, jako mówić, snadnie, ~A śmierć
10   XVI|           Czlowiek nie kamień, a jako się stawi ~Fortuna, takich
11 XVIII|        Twym gniewem stajem ~Tak, jako śnieg niszczeje,~Kiedy mu
12   XIX|          nieznacznie twe psuje, ~Jako ogień suchy knot obraca
13   XIX|         anioły i duchy wiecznymi~Jako wdzięczna jutrzenka świeci,
14   XIX|      swymi ~Rodzicami się modli, jako to umiała~Z wami będąc.
15   XIX|     rzeczach sobie tak poczęta, ~Jako gdy kto, na morze nowo się
16   XIX|       Wypchną drugą za męża leda jako z domu, ~A majętność zostanie,
17   XIX|         tę bądź przedsię panem, ~Jako się kolwiek czujesz w pociechy
18   XIX|          prawie takim,~Że ma być jako celem przygodom wszelakim;~
19   XIX|    naciężej jednemu. ~Śmiertelna jako i ty twoja dziewka była;~
20   XIX|       się, kiedy nam co zginie, ~Jako dziękować trzeba, że wżdam