Tren

 1     I|         dziewki pomożcie,~Z którą mię niepobożna śmierć rozdzieliła~
 2    II|     pożyteczniej było~Niżli, w co mię nieszczęście moje dziś wprawiło,~
 3    II|         Dowcipu coś ranego; na to mię przygoda~Gwałtem wbiła i
 4    II|          dowiadać się o tym,~Jaka mię z płaczu mego czeka cześć
 5     X|     dawnej swej całości, ~Pociesz mię, jako możesz, a staw' się
 6   XII|     Dziecięcia, żaden barziej nad mię nie żałował. ~A też ledwe
 7  XIII|      pożegnaniem twoim. ~Omyliłaś mię jako nocny sen znikomy,~
 8  XIII|        sercu roznieciła, ~Potymeś mię, smutnego, nagle odbieżała~
 9   XIV|   niewesołe cyprysowe żenie.~A ty mię nie zostawaj, wdzięczna
10   XVI|          a swojej żałości, ~Która mię pravaie przejmuje do kości,~
11   XVI|          nie duszę.~ ~Żyw-em? Czy mię sen obłudny frasuje? ~Który
12  XVII|           TREN XVII~ ~Pańska ręka mię dotknęła, ~Wszytkę mi radość
13  XVII|        ledwe sam wie o sobie:~Tak mię podparł w mej chorobie. ~ ~
14  XVII|     stracił wszytkę nadzieję, ~By mię rozum miał ratować; ~Bóg
15   XIX| zemdlonego upokoić ciała ;~Ledwie mię na godzinę przed świtaniem
16   XIX|        Płacz, synu mój, przywiódł mię w te tu wasze strony ~Z